xoroballomata

Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό να αναρτώνται αφίσες για “Σεμινάρια” για πολιτισμικά στίγματα μιας απέραντης Αιγαιοπελαγίτικης πολιτείας κι έκανα τις παρακάτω σκέψεις διατυπωμένες με ερωτηματικό τρόπο.

Δηλαδή άμα έχεις στο σπίτι ένα μπουκάλι

• Ρακή Αξώτικη από Σούπερ Μάρκετ
• ή Αμοργιανή Ψημένη
• ή Λαδοτύρι από τη Λέσβο
• ή σε φίλεψαν Θερμιώτικα Σφουγγάτα
• ή έφαγες Λημνιά Φλωμάρια
• ή πέρασες την πληγή σου με Βάμα Πρόπολης από τη Σαμοθράκη
• ή προσκύνησες στην Εκατονταπυλιανή της Πάρου
• ή παρακολούθησες με την χορευτική ομάδα σου μια ή δυό φορές ένα Αποκριάτικο Έθιμο
• ή ……..

πιστεύεις ότι είσαι έτοιμος να παραδώσεις ως ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ αντίγραφο του χορευτικού βίου αυτών των νησιωτών σε λεγόμενα σεμινάρια, όπου προσέρχονται άνθρωποι με καλοπροαίρετη τη σκέψη για να διδαχθούν;
Ανήκουμε σε μια μεταχορευτική κοινωνία, η οποία δανείζεται καταγραφικά στοιχεία από άλλους του χορευτικού βίου από τον πλούτο των κοινοτήτων, την μετασχηματίζει και με όπλο τον προβληματικό, μη συστηματικό τρόπο συ-στήνει σεμινάρια, τα οποία εξ ορισμού έρχονται αντιμέτωπα με τον διεθνή ορισμό της λέξης – όρου.

Κι αυτό που είναι και λέγεται ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ με διαρκή συμμετοχική παρατήρηση στον τόπο των χορευτικών δρωμένων και χνώτιασμα με τα υποκείμενά τους, ήτοι τους βιώνοντες τούτα συνδρώντες;

 Ώπα μπάστα!!!

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: πολιτισμός,Αιγαίο,Ελληνικός Παραδοσιακός χορός,Νάξος,Παραδοσιακός χορός,Χορολογία | Leave a comment »

ΤΑ  ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ  ΟΙ  ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΤΟΡΕΣ
(ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ και ΤΖΑbΟΥΝΑ + dΟΥbΑΚΙ)

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Δρ. Σταύρου Χαρ. Σπηλιάκου)
“ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ και ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΤΟΡΟΙ του ΧΟΡΟΥ στη ΝΑΞΟ”

– Τα Μουσικά  όργανα  στη  βιβλιογραφία
– Ηχητικά αντικείμενα και ψευδο-όργανα
– Αναφορές – Εκφράσεις – Τραγούδια – Ποιήματα – Παροιμίες για τα λαϊκά μουσικά όργανα
– Η τζαbούνα (κατασκευή – λαογραφικά στοιχεία)
– Το dουbάκι

Το πλήρες κείμενο της εν λόγω εργασίας έχει ως εξής:
Το πλήρες κείμενο

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: πολιτισμός,Αιγαίο,Ελληνικά μουσικά λαϊκά όργανα,Κινίδαρος,Κοινωνική Ανθρωπολογία,Λαογραφία,Παιχνιδιάτορες,ελληνική παράδοση | Leave a comment »

Ευχές για οικογενειακή ευτυχία και δημιουργική πνευματική δράση.
Η Λαογραφία και η Λειτουργία του Νεοελληνικού χορού

Το πλήρες κείμενο της εν λόγω εργασίας έχει ως εξής (τόμ. Β’, σελ. 1317):

Η Λαογραφία και η Λειτουργία του Νεοελληνικού χορού

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: πολιτισμός,Ελληνικός Παραδοσιακός χορός,Λαογραφία,Χορολογία,ελληνική παράδοση | Leave a comment »

Ο Ελληνικός Παραδοσιακός χορός δεν είναι ένα ασαφές, αόριστο, χαώδες θέμα. Είναι ένα φαινόμενο ανθρωπολογικό, κοινωνικό, ιστορικό, ανθρωποποιητικό. Υποκείμενο τον ελληνικού χορού είναι ο άνθρωπος ως άτομο, ως ον λογικό, ιστορικό, κοινωνικό, ομιλητικό, ως πρόσωπο. Με βάση αυτή την παραδοχή, που αποτελεί και την δική μας οπτική, την δική μας προσέγγιση του Ελληνικού Χορού, παρακολουθείστε την παρακάτω ανάρτηση.

Σωματομετρικές, εργομετρικές, βιολογικές (αθλητιατρικές) και ψυχοσωματικής υγείας δράσεις  και επιδράσεις του λεγόμενου Ελληνικού Παραδοσιακού Χορού.

Αφήστε την ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΑ και πιάστε τον ΜΑΛΕΒΙΖΙΩΤΗ και το ΚΟΤΣΑΡΙ για να δείτε την υγειά σας!!!!! Ένα λοιπόν ανθρωπολογικό και ΑΝΘΡΩΠΟΠΟΙΗΤΙΚΟ  πολιτισμικό φαινόμενο αποτελεί εδώ εργαλείο βιολογικών μετρήσεων και εξ αυτού σύσταση προτάσεων και εξαγωγή αθλητιατρικών συμπερασμάτων από τους επιστήμονες για ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ και ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ του ανθρώπου (ηλικιωμένου στην πρότασή τους). Είναι μια οπτική που τα ανθρωπομετρικά εργαστήρια πανεπιστημιακών Τμημάτων, από την ίδρυσή τους, έβαλαν σαν στόχο να μελετήσουν. Συνέχεια →

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: παράδοση,πολιτισμός,Ελληνικός Παραδοσιακός χορός,Παραδοσιακός χορός,Χορολογία | Leave a comment »

Η Εισαγωγή από Ανακοίνωση που έγινε και συμπεριελήφθη στα Πρακτικά του 17ου Παγκόσμιου Συνεδρίου για την Έρευνα στο Χορό, που διοργάνωσε η Διεθνής Οργάνωση Λαϊκής Τέχνης (Δ.Ο.Λ.Τ.) και πραγματοποίησε στη Νάξο 22-26 Δεκ. 2003. («Η κινητικότητα του χορευτικού δημοτικού τραγουδιού», σελ. 321-332)

Ένα από τα προβλήματα που απαντά ο σημερινός χρήστης, κι όχι πλέον μύστης, της παραδοσιακής μας μουσικής και κυρίως αυτής που οδηγεί σε χορευτική πράξη, είναι αυτό της αναγνώρισης της ταυτότητας, της γνησιότητας, της πολυπολιτισμικότητας ή μη, κάποιου τραγουδιού και της σωστής ή όχι χρήσης των σχετικών με συγκεκριμένες πολιτιστικές περιοχές μουσικών οργάνων.
Για μεν τους ερευνητές το πρόβλημα αυτό είναι σχετικά αμβλυμμένο, (πάντοτε βέβαια παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα), για δε τους χρήστες (νεότερους μουσικούς αλλά και δασκάλους του χορού) παραμένει ως πρόβλημα.
Οι δεύτεροι από τους παραπάνω χρησιμοποιούν υλικό από δισκογραφικές παραγωγές είτε δισκογραφικών εταιρειών είτε (τα τελευταία χρόνια) ανεξάρτητων παραγωγών, συλλόγων, χωριών ή άλλων τοπικών φορέων ή «κοινωφελών μουσικών εταιρειών» κ.λπ. Το πρόβλημα λοιπόν γι’ αυτούς είναι υπαρκτό, μεγάλο και καθοριστικό για την αλήθεια που απορρέει απ’ αυτές τις εργασίες σε σχέση με το πρωτογενές υλικό λαϊκής δημιουργίας. Έτσι οι νέοι μουσικοί, αλλά και οι δάσκαλοι του παραδοσιακού χορού καλούνται να διαχειριστούν μια μουσική που είναι προβληματική ως προς τους πιο κάτω όρους:
Η «παραδοσιακή» μουσική, η οποία μπορεί να οδηγεί σε χορό και που χειρίζονται είναι παραδοσιακή; – γνήσια; – αυθεντική; – είναι νεότερη; – νεωτεριστικής εκτέλεσης; – έχει πιστότητα; – είναι διασκευασμένη; – αλλαγμένη; – μετασχηματισμένη; – επιπεδοποιημένη; – εμπορευματοποιημένη; – κιτς; – είναι άλλη αντί άλλης περιοχής; – είναι μουσική τραγούδι που απαντάται και σε άλλες περιοχές του ελλαδικού ή όχι πολιτιστικού χώρου; – προσδιορίζει συγκεκριμένο ή συγκεκριμένους χορούς; – χορεύεται σαν ρυθμικό σχήμα και σε άλλες περιοχές; – οι στίχοι του απαντώνται σε άλλες περιοχές και σε άλλες μελωδίες οι οποίες οδηγούν σε άλλα χορευτικά ρυθμικά σχήματα;

Τα ερωτήματα, που αποτελούν και προβλήματα είναι αμέτρητα και αποτυπώνουν μια κατάσταση δύσκολη και προβληματική. Τούτο καθιστά ανενεργές το έτσι κι αλλιώς αξίωμα της τοπικής πολιτιστικής δημιουργίας έναντι της επίπεδης λογικής και της πολιτιστικής ενότητας του ελλαδικού χώρου με βάση την τοπική ιδιαιτερότητα ως στοιχείο διακριτών διαφορών.

Πατήστε σ’ αυτή την ένδειξη της εικόνας του βίντεο

Αγαπητές -τοί αναγνώστες καταθέστε ως σχόλιο, αν γνωρίζετε και βέβαια θέλετε, άλλες εκτελέσεις, άλλων περιοχών που δεν περιέχονται σ’ αυτά το βίντεο.
Η δημιουργία αυτών των πολιτισμικών αγαθών ανήκουν σε κάποιους, αλλά η διαχείρισή τους αφορά όλους μας προς όφελος όλων ημών κι ακόμα περισσότερο των νεότερων.

Ολόκληρη η εργασία δημοσιευμένη: https://www.academia.edu/37514816/%CE%97_%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A4%CE%97%CE%A4%CE%91_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%A7%CE%9F%CE%A1%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A5_%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%9F%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A5_%CE%A4%CE%A1%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%A5%CE%94%CE%99%CE%9F%CE%A5_%CE%9D%CE%91%CE%9E%CE%9F%CE%A3_

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: πολιτισμός,Αιγαίο,Κοινωνική Ανθρωπολογία,Παραδοσιακός χορός,Χορολογία,ελληνική παράδοση,μουσική παράδοση | Leave a comment »

Διαβάζω (1) στην μπροσούρα ενός σεμιναρίου, όπως τιτλοφορείται, για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του ΣΕΦΑΑ του Δ.Π.Θ. “Σπουδές στο Χορό”:

«Η χορευτική παράδοση και οι μετουσιώσεις της. Φολκλορισμός, παραστάσεις και επώνυμη καλλιτεχνική δημιουργία»!!

Αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις, λέει ο Αντισθένης. Προϋπόθεση για τη σωστή γραφή, αποτελεί η ετυμολογική γνώση της λέξης. Να γνωρίζουμε τα μέρη που την συνθέτουν και που της δίνουν τη σημασία που έχει.
– “χορευτική (παράδοση)”: δηλ. αυτή που έχει σχέση με χορευτές ή χορό ή αναφέρεται σ’ αυτά.
– “παράδοση”, δηλ. αυτή αφορά το βλέμμα, τον ορίζοντα καταγραφής, μελέτης ή αναπαράστασης του χορευτικού βίου κάποιων συγκεκριμένων χορευτών ή κοινοτήτων κάμποσα χρόνια πίσω ή και πριν από λίγα, αλλά σε συγκεκριμένο χρόνο και αφορά τους σημερινούς καταγραφείς και τους μελετητές!!!!!!

–  Η αναφορά στην Χορευτική λοιπόν παράδοση σ’ ένα επιστημονικό κείμενο, η χρησιμοποίηση δηλ. επιθέτου πάνω από τα ουσιαστικά είναι προβληματική.
-Πως θα μπορούσε ίσως να γραφεί σωστότερα: “ο χορός στην (Ελλ.) παράδοση”, ή “ο χορός στην παράδοση των Ελλήνων”, αφού γνωρίζουμε βέβαια σε τι και σε ποιους αναφέρεται η λέξη – όρος “παράδοση”!!

-Η πρόταση του κειμένου συμπληρώνεται με το:
“Η χορευτική παράδοση και οι μετουσιώσεις της” (μα είναι δυνατόν;)!!! Είναι πρόταση αυτή για επιστημονική εργασία ή αποκαθήλωση όλων των αξιών που μας παραδόθηκαν μέσω του χορού και του τραγουδιού;

Μετουσιώσεις είναι οι διαδικασίες ή τα αποτελέσματα του μετουσιώνω, δηλ. οι αλλαγές της ουσίας ενός πράγματος, οι αλλαγές της υπόστασής του.

Προς το τέλος του τίτλου του προγράμματος αναφέρεται:
“… Φολκλορισμός, παραστάσεις και επώνυμη καλλιτεχνική δημιουργία…”!
Μα !!!
–Φολκλορισμός: ένα θέμα που έχει πλέον εξαντληθεί, εδώ και πολλά χρόνια, από Μεγάλους και μικρούς Λαογράφους και η συζήτηση πλέον έχει στραφεί προς την έννοια, διαζευκτικά, της νεωτερικότητας και της δημιουργίας σχέσεων;
–Παραστάσεις: Ως Τέχνη παραστατική ή ως ανα-παράσταση σκηνών από τον χορευτικό βίο κάποιων που τρεμοσβήνουν ή αχνοφαίνονται σε άλλο χρόνο και παλαιό τόπο; Μήπως ως δομή και περιεχόμενο το υλικό είναι πλούσιο σε γνώσεις και παράλληλα μας προκαλεί να το αντιμετωπίσουμε με σεβασμό κάτι που δεν το εξασφαλίζει η άγνοιά μας για τις αξίες που κουβαλάει; Μήπως τούτο το μέρος ανήκει σε σχετικά εκπαιδευμένους σκηνοθέτες;
–Επώνυμη καλλιτεχνική δημιουργία πως συνδέεται αυτή η δράση με τη χορευτική παράδοση;

Μήπως θα πρέπει το Δημοκρατικό Ανοιχτό Ελληνικό Πανεπιστήμιο να πληροφορήσει τους Χορολόγους συναδέλφους για τους ανωτέρω προτεινόμενους προβληματισμούς και τα δημιουργούμενα, κατά τη γνώμη μου, προβλήματα που εισηγείται ο τίτλος του Μεταπτυχιακού προγράμματος;

……………………………………………………………………………….
(1) https://www.adeti.gr/%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7/25-07-2022/12%C2%B0-%CF%83%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CF%87%CE%BF%CF%81%CF%89%CE%BD 

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: πολιτισμός,Γλώσσα,Ελληνικός Παραδοσιακός χορός,Κοινωνική Ανθρωπολογία,Λαογραφία,Παραδοσιακός χορός,Χορολογία | Leave a comment »

Ακούω σε ζωντανή μετάδοση από εισηγητή “Σεμιναρίου” να αναφέρεται στη σειρά και το φύλο -της -του πρωτοχορευτή σε διάφορες χορευτικές περιστάσεις, στην πολιτισμική περιοχή που εισηγείται, και να λέει πως «…. Στους γάμους χορεύαν και οι γυναίκες μπροστά, χορεύαν μεικτά και ανάμεσα στο κύκλο, δηλαδή δεν γινότανε αυτό το φαλλοκρατικό σύστημα, που ….. ντε και καλά μπροστά»!

Όλοι οι αμπρουστινοί της Νάξου φαλλοκράτες δώστε χώρο στις ντάμες του χορού σας να απολαύσουν κι αυτές την πρωτιά στο Συρτό!!

Στα σοβαρά τώρα!!

Ο χορός εκτός από βήματα κουβαλάει και κοινωνικό πολιτιστικό οπλισμό. Αυτός λοιπόν στη Νάξο, σε σχέση με τη θέση του αμπρουστινού στον Συρτό, μας μαθαίνει πως, η γυναίκα ΧΟΡΕΥΕΤΑΙ σε Μέση ή Παθητική φωνή το ρήμα, δηλ. δείχνει ότι το υποκείμενο δέχεται κάποια ενέργεια. Ενέργεια = υποχρέωση οικογενειακή ή συγγενική, ανάδειξη, επίδειξη, σεβασμό, αγάπη, έρωτα και άλλες καταστάσεις που αφορούν το οικογενειακό και κοινοτικό “καταστατικό”!!

Ας μην προχωρήσουμε και στον Μπάλλο, κατά τον οποίο ο καβαλιέρος μπορεί, αν θελήσει, να χορέψει όποιες και όσες γυναίκες πιστεύει ότι θα ικανοποιήσει με τον χορό του και βέβαια θα ικανοποιηθεί και ο ίδιος. Και που να προσπαθήσει να την “φιλήσει” δημιουργώντας σαν ζευγάρι μια ιδιαίτερη χορευτική κατάσταση (χορο- και χωρογραφία) χωρίς να προκαλείται αρνητική κατάσταση στους παρισταμένους, μάλιστα και στον ή τους συνοδούς της, αλλά αντίθετα να θαυμάζονται για το χορευτικό αποτέλεσμα. Εκεί βέβαια που ο εν λόγω εισηγητής θα στεκόταν άφωνος και αμήχανος θα ήταν η στιγμή που, κάποιος άλλος άνδρας, θα έκανε “μπαρντό” στον καβαλιέρο (στα “(γ)υράκια” του = στα τελειώματά του) για να χορέψει αυτός τη ντάμα.

Όλες αυτές οι αντιλήψεις, που γίνονται γλώσσα που κάνει λάθος, εξαρτώνται από το πόσο μπορεί ένας “δάσκαλος”, πρώτα απ’ όλα να κατανοήσει και να σεβαστεί τους συνταγματικούς κανόνες μιας άλλης από την γνωστή σ’ αυτόν κοινότητα. Θέλει δουλειά και μετριοφροσύνη.

Τέλος δε, οι μικρές διάφορες και διαφορετικές, εν πολλοίς, πολιτείες είναι αυτές που δημιουργούν τη μια, αλλά μεγάλη πολιτισμικά Ελλάδα.

Filed under: 2- Οι Δημοσιεύσεις μου | Tagged: πολιτισμός,Αιγαίο,Ελληνικός Παραδοσιακός χορός,Κινίδαρος,Νάξος,αισθητική,ελληνική παράδοση | Leave a comment »