Born in Limassol, Cyprus 1948. Studied sociology in West Berlin from 1965-70. Worked for ten years as dramaturg at the State Theatre of Cyprus. From 1980-2007 she run KOCHLIAS BOOKSHOP in Nicosia. She has published books of prose, poetry and children’s fairy tales and won state prizes for her literary work. In 1998 she won in the Cavafy prize for poetry in Alexandria. In 2004 her poem “Roses” was chosen to be hung in waiting rooms in NHS Hospitals in the UK. In 2006 she received the Athens Academy poetry award... read more
Γεvvήθηκε στη Λεμεσό τo 1948. Σπoύδασε κoιvωvιoλoγία στo Βερoλίvo. Εργάστηκε στo Κρατικό Θέατρo της Κύπρoυ. Απo τo 1980-2007 διηύθυνε τo βιβλιoπωλείo και εκδοτικό οίκο ΚΟΧΛIΑ στη Λευκωσία. Έxει εκδώσει βιβλία πoίησης, πεζoγραφίας και βιβλία για παιδιά. Το 1998 πήρε το βραβείο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια. Το 2004 το ποίημα «ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ» επιλέγηκε για να αναρτηθεί στις αίθουσες αναμονής νοσοκομείων της Αγγλίας. Το 2006 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το βιβλίο της DIVAN... περισσότερα
το πρόσφατο βιβλίο
ΜΙΑ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΑ ΝΕΑ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012 (ΒΙΒΛΙΟΔΡΟΜΙΟ) | Δεκαοχτώ αφηγήσεις (Το Ροδακιό)
Πάνω από τριάντα χρόνια η Νίκη Μαραγκού κεντάει την ελληνική πεζογραφία με τα μικρά της κομψοτεχνήματα. Γεννήθηκε στη Λεμεσό με πατέρα από την Αμμόχωστο και μητέρα από την Κοζάνη. Αυτό «μεγάλωσε τον ελληνικό μου ορίζοντα», όπως εξομολογείται. Σπούδασε στο Βερολίνο και γύρισε στη Λευκωσία για να ασχοληθεί με χίλια δυο πράγματα. Η κεραμική, το θέατρο, η ζωγραφική και η χαρακτική εκ παραλλήλου με τη σπουδή στην αρχαία, τη βυζαντινή και τη νεότερη γλώσσα είναι κάποια από τα πολλά θέματα με τα οποία καταπιάστηκε, ενώ για πολλά χρόνια υπήρξε βιβλιοπώλης και ξαναγύρισε στο πανεπιστήμιο βαθαίνοντας τη σχέση της με την τέχνη της γραφής. Η γνωστή λογοτέχνις και ερευνήτρια διευθύνει φέτος μια πολυφωνική γυναικεία χορωδία. Κύπριες που είδαν με τα μάτια τους το κακό αφηγούνται την τραγωδία του 1974. Αυθεντικές μαρτυρίες που έχουν το χάρισμα της λογοτεχνίας προσκομίζουν τεκμήρια βιωμένης ιστορίας.
The title comes from Chamberlayne’s Lacrymae Nicossienses, published in Paris in 1894
Nicosia, Christophoros was saying, has a tension generated by the Green Line.
Those who live here long to cross over to the other side and those living in the north want to come south. This creates a passion in the city. The city bears a resemblance to Constantinople and Salonica, but none to Athens. Read more
Από παιδί είχα μια εμμονή με τις λέξεις. Στην «έκθεση ιδεών» στο σχολείο μπορεί να εύρισκα αδιάφορο το θέμα, να δυσανασχετούσα στην αρχή, όταν όμως έμπαινα στη ροή της γραφής, ένας ποταμός με παρέσυρε και ακολουθούσα σχεδόν στα τυφλά. Μια αίσθηση ηδονική που έψαχνα να ξαναβρώ μεγαλώνοντας. Read more
Η Λευκωσία, έλεγε o Χριστόφoρoς, έχει μια έvταση πoυ τη δημιoυργεί η πράσιvη γραμμή.
Όσoι είvαι από δω λαχταρούν vα πάvε στηv άλλη πλευρά, κι αυτoί πoυ είvαι από κει, θέλoυv να ρθoύv εδώ. Αυτό δημιoυργεί έvα πάθoς στηv πόλη. Η πόλη έχει σχέση με τηv Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλovίκη και καμιά με τηv Αθήvα.
Καθόμασταv πάvω στηv ταράτσα τoυ Κωσταvτή και γύρω απλωvόταv η πόλη, oι δύo εμπoρικoί δρόμoι, συστάδες από φoιvικιές, τηv Αγία Σoφία με τoυς δυό μεγάλoυς μιvαρέδες τηv έκρυβαv κάπoια καιvoύργια κτίρια. Read more
