Dag lieve Twix, dag knuffeltje. Er ging geen avond voorbij of je moest en zou even bij Ruben komen liggen om te knuffelen, lekkers te krijgen en als het plaatje voor jou helemaal klopte een heerlijk dutje te doen op Rubens buik.
Elke ochtend een fluitconcert voor een aai over je kopje en pas daarna een witlofje, met minder nam jij geen genoegen. 🙂
Na 5,5 jaar was het mooi geweest, je kwam bij ons op mijn verjaardag en je bent gegaan op die van Ruben. Het heeft zo moeten zijn. We zullen je missen, je eigen willetje en hoe je ons dat telkens duidelijk maakte.
Je hebt nu het mooiste plekje in de tuin gekregen en kan nu heerlijk slapen in de schaduw van de buxus.
Dag lieve Twix, het ga je goed.
Witches' Brew 