Een aantal jaren geleden pikte ik het dagboekschrijven terug op. Het is lang niet iets wat ik dagelijks doe, maar tijdens periodes dat het nogal druk is in de bovenkamer, helpt het om even alles van mij af te schrijven. De afgelopen jaren kocht ik meestal in de Hema of Flying Tiger een notitieboekje van een aantal euro’s en daarmee deed ik dan mijn ding. Meer moet het uiteindelijk ook niet zijn.
Toen ik in mijn laatste notitiesboekje begon, ergens eind 2024, nam ik de wijze raad van Romina mee: “Doet met uw journal wat ge wil, schrijft daar in, maakt daar lijstjes in, plakt daar stickers in zoveel of zo weinig als ge wilt”. Voordien had ik er nooit zo over nagedacht. Ik had een dagboek, een bullet journal, misschien nog een schetsboek en wie weet wat nog allemaal. Schriftjes all over the place zeg maar.
Toen ik die stories van Romina had zien passeren, had zij zelf verwezen naar het merk van haar journal: Archer & Olive. Uiteraard zocht ik dat op en besloot dat het voor ‘ooit’ was, want ik had een hele verzameling notitieboekjes die ik eerst moest gebruiken voor ik er weer een nieuw mocht kopen. En ik hield me flink. Ik hield me zeer flink. Bij de webshop waar ik mijn prachtige regenboogpen kocht, verkochten ze ook Archer & Olive spulletjes én toch kocht ik niets. Het notitieboekje dat ik al sinds eind oktober 2024 gebruikte, was nog steeds niet vol en ik zou pas een nieuw kopen eens het zover was.
Ik stak regelmatig eens een notitieboekje van Archer & Olive in mijn winkelmandje en praatte mezelf dan om, want ik had toch genoeg schriftjes. Meer dan genoeg schriftjes. Waarschijnlijk krijg ik ze toch nooit helemaal gevuld. Het notitieboekje dat keer op keer in mijn mandje belandde, was steeds hetzelfde: ééntje met een zeemeermin op de cover. Archer & Olive heeft heel veel notitieboekjes met prachtige covers, maar vreemd genoeg sprak die eenvoudige cover mij het meest aan.
Uiteindelijk ging ik vorige week overstag. Ik voelde mij niet goed, ik had de jaarlijkse sale van Lush gemist (waar ik doorheen het jaar geld voor opzij zet om dan een jaarvoorraad bruisballen en aanverwanten in te slaan) en ik had koopdrang. It happens. Dus kocht ik ein-de-lijk dat prachtige notitieboekje met die zeemeermin. Terwijl ik vorige week helemaal versnuft in de zetel hing, kwam mijn bestelling toe en ik begrijp nu waarom dit merk een favoriet is van vele journalers.
Het is een dik, stevig notitieboek (geen boekje, nope) met heerlijk dik papier. Zo’n dik papier dat ik er waarschijnlijk met waterverf in kan kliederen of het te lijf kan gaan met mijn alcohol markers. Ik heb het nog niet getest, maar ik vermoed dat het doenbaar is. Het papier is voorzien van kleine stipjes zoals bij de meeste bullet journals. Sowieso ben ik daar wel fan van, maar in combinatie met de dikte van het papier biedt het heel veel mogelijkheden.
En ja, ik heb er al in durven schrijven. Yup. Het plan was nog steeds om het notitieboekje dat al bijna anderhalf jaar meegaat te vullen, maar verandering van spijs doet eten. Het was een top notitieboekje, maar nu is het tijd voor iets nieuws. Eens benieuwd hoe mijn Archer & Olive notitieboek er aan het einde van dit jaar zal uitzien.
