|
|
| CARVIEW |
Ο πολυαγαπημένος μου μπαμπάς πάντα ήταν λάτρης των «μαγικών». Ένα μεγάλο παιδί που με δέος θαυμάζει τους ταχυδακτυλουργούς, τους παλιάτσους, τους ακροβάτες… τα χρώματα του τσίρκου. Η παιδική του ηλικία ήταν πολύ σκληρή και (πάλι καλά που) η φαντασία του έβρισκε καταφύγιο σε κόσμους μαγικούς και χαρούμενους. Τώρα που μεγάλωσα καταλαβαίνω τη σημασία όλων αυτών.
Κάνω μια ευχή να έρθει εκείνη η μέρα που θα πάρει το εγγονάκι του στο Cirque du Soleil*, να δουν το Saltimbanco, να του αγοράσει μαλλί της γριάς και να το φάνε μαζί πονηρά, να γελάσουν με τους παλιάτσους, να γυρίσουν σπίτι και να μας διηγηθούν την αξέχαστη εμπειρία τους.
Μπαμπά σ’ ευχαριστώ που εσύ…
*Πως να μπορέσεις να διαβάσεις για το Blue Ocean Strategy, όταν τα παραδείγματα σου ξυπνάνε τέτοια αισθήματα και αναμνήσεις;
]]>Ο μοναδικόψαρος ζει και βασιλεύει. Μπορεί να μην γράφω (και ας με συγχωρέσουν όσοι με παρακινούν να γράψω κάτι) αλλά μου συμβαίνουν πολλά και κυρίως καλά 
Δεν υπάρχει χρόνος για το παραμελημένο μπλογκάκι μου… Μου πέρασε απ’ το μυαλό να το κατεβάσω αλλά δεν του αξίζει. Σκέφτομαι να γράφω μικρότερα impromptu ποστάκια αφού δεν έχω την πολυτέλεια του χρόνου. Θα δείξει…
Σας φιλώ και να είστε όλοι καλά και χαρούμενοι!
ΥΓ: Να πάτε να δείτε το Happy-Go-Lucky του Mike Leigh! Δεν είναι η χαζοχαρούμενη ταινία που προμοτάρει το τρέιλερ – προφανώς οι marketeers θεώρησαν καλό να ξεγελάσουν το «μη σινεφίλ» κοινό.
]]>
Επειδή είμαι «εκτός» δικτύου εδώ και αρκετούς μήνες, μόλις σήμερα ανακάλυψα το moodyradio! Το Moody Radio εκπέμπει μόνο στο δίκτυο γιατί προφανώς η μπάντα των FΜ δεν χωράει ένα ραδιόφωνο που λέει όχι στη δικτατορία των playlist. Η στρατιά των παραγωγών του σταθμού είναι φανταστική – όσοι ακούγατε Jazz FM, Kosmos (πριν τους Ολυμπιακούς), και τον προ-playlist Εν Λευκώ σίγουρα τους αναγνωρίζετε:
- Λεωνίδας Αντωνόπουλος
- Σπύρος Κατσιγιάννης
- Ζακ Σαμουήλ
- Γιώργος Κοπανέλης
- Θανάσης Μήνας
- Ιλάν Σολομών (ΝΑΙ! Γύρισε!)
- Νικολέτα Ψυχογιού
- Σταύρος Μούτσελος
- Γιάννης Λώλος
- Κωνσταντίνος Πετρόπουλος
- Νικολέττα Παπαθανασίου
Η προσπάθεια θυμίζει πολύ τις πρώτες μέρες του Jazz FΜ, στις αρχές του 90 που μετέδιδε μόνο συγκεκριμένες ώρες στη συχνότητα άλλου σταθμού. Πρωτομάστορας και αυτής της προσπάθειας είναι ο Κώστας Γεωργίου που έφυγε τόσο γρήγορα τον Αύγουστο που μας πέρασε.
Όλοι λοιπόν στον Moody (https://www.moodyradio.gr/) Στη σελίδα «Ακούστε», ακολουθήστε τις οδηγίες αναλόγως του συστήματος που έχετε (Windows, Mac OS X, Linux) και voila! Ευτυχώς που στο ανακαινισμένο μου σπίτι θα μπορώ να κάνω streaming από το σύστημά μου στο στερεοφωνικό Ευελπιστώ να καταφέρω να κάνω και εγγραφές για ν’ ακούω και στ’ αμάξι παραγωγούς που μ’ ενδιαφέρουν .
Καλές μας ακροάσεις λοιπόν!
]]>
«Ψηφίζω» την αρχική ετυμολογία της λέξης και όχι την μεταγενέστερη πολιτική σημασία.
]]>Το άλσος μέσα σε ελάχιστο χρόνο κάηκε ολοσχερώς . Λόγω του δυνατού αέρα μικρές εστίες άναβαν με το παραμικρό, βάζοντας σε κίνδυνο να καούν και τα λίγα δέντρα που γλύτωσαν. Με κουβάδες νερού, κλαδιά και πέτρες σβήναμε ό,τι κάπνιζε. Αυθόρμητα στήθηκε μια ανθρώπινη αλυσίδα συντήρησης της μάνικας που μετέφερε νερό πίσω απ’ το λόφο. Το έδαφος και οι πέτρες έκαιγαν και σε πολλές περιπτώσεις έλιωναν το λάστιχο και υπήρχαν διαρροές και αλλάζαμε το τρύπιο κομμάτι με άλλο. Με τη βοήθεια αεροπλάνων και ελικοπτέρων η φωτιά ευτυχώς σβήστηκε. Οι χαμηλές πτήσεις και ο ήχος τους μου έφερε μνήμες πολέμου. Εδώ είναι κάποιες φωτογραφίες που προσπάθησα να βγάλω με το κινητό.
Η στάχτη κάλυψε το χώμα… βάφτηκαν όλα γκρίζα. Όλοι κοιτάζαμε γύρω μας, σιωπηλοί, σαστισμένοι… δεν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε τον όλεθρο που συμβαίνει όχι μόνο στο Χολαργό αλλά σε όλη την Ελλάδα. Άκουσα κάποιους να λένε ότι αν ήταν στο συγκεκριμένο σημείο οι εμπρηστές δεν θα έφευγαν απο εκεί ζωντανοί. Και ακόμη ήταν Σαββάτο… σε μια περιοχή που δεν έγιναν «μεγάλες» πυρκαγιές.
Είδα μια μυρμηγκοφωλιά να χαροπαλεύει στις θερμοκρασίες που επικρατούσαν. Σκέφτηκα ότι για τα μυρμήγκια αυτό είναι ένας όλεθρος … σαν μια πυρηνική καταστροφή απο τη βόμβα που έβαλε κάποιος. Η πυροσβεστική είχε ήδη εντοπίσει εμπρηστικούς μηχανισμούς στο άλσος. Στη φωτογραφία πιο πάνω είναι αυτός που βρέθηκε με το κινητό τηλέφωνο που εκπυρσοκρότησε τη φωτιά.
Στην είσοδο του άλσους υπάρχει μια λευκή πινακίδα με φόντο το καμένο άλσος που μάταια μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να προστατέψουμε το δάσος, είναι η ζωή μας.
]]>
Και ερωτώ:
- Στάλθηκαν μαζικά όλοι οι χάρτες αυτή την περίοδο; Δεν θα ήταν αποτελεσματικότερη η συγκοινωνιακή καμπάνια του υπουργείου αν έστελνε τους χάρτες τον Σεπτέμβριο;
- Είναι η αποστολή χαρτών ένα μέρος μιας διαρκούς συγκοινωνιακής καμπάνιας του υπουργείου και απλά μου έτυχε να λάβω τον χάρτη τώρα;
- Είναι ή δεν είναι ύποπτη η χρονική περίοδος που διάλεξε το υπουργείο να μας ενημερώσει;1
1 Εγώ ο καχύποπτος λέω ότι η κυβέρνηση νομότυπα χρησιμοποιεί τα έσοδα του κράτους του για έμμεση προεκλογική καμπάνια.
]]>
Διαβάζω και πονάω: Ας έχουμε τα αποκαΐδια να μας θυμίζουν πως τελικά αυτό είναι το περιβάλλον που μας αξίζει!
200,000 στρέμματα κάηκαν και μόνο 500 εθελοντές έσπευσαν να βοηθήσουν. Οι υπόλοιποι απλά κοιτάμε το μακάβριο θέαμα. Οι ιθύνοντες θα κάνουν δηλώσεις, η πολιτεία θα πάρει μέτρα, οι οικολόγοι θα μετρήσουν την τεράστια οικολογική καταστροφή και θα προβλέψουν τις συνέπειες που θα έχουν στην υγεία μας κ.ο.κ. Ο νόμος για την εκτός σχεδίου δόμηση δεν θα καταργηθεί ποτέ, ο δρυμός θα τσιμεντοποιηθεί, και αυτό που υπήρχε θα μείνει στην ιστορία.
Ελπίζω το Δασαρχείο Πάρνηθας να κρατήσει το σάιτ για τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας έτσι ώστε οι επόμενες γενιές να μπορούν να συγκρίνουν αυτό που υπήρχε με αυτό που τους κληροδοτήσαμε.
]]>Λόγω τεχνικών προβλημάτων που ενδέχεται να δημιουργηθούν στο κεντρικό ηλεκτρονικό σύστημα και τις υπομονάδες της τηλεφωνικής υπηρεσίας του «184» από αυξομειώσεις της τάσης του ρεύματος, σε συνδυασμό με τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες, θα διακοπεί προληπτικά η λειτουργία του μετά τις 2:30 μ.μ. σήμερα.
Η υπηρεσία του «184» θα επαναλειτουργήσει κανονικά από αύριο το πρωί.
Αρνούμαι να πιστέψω ότι σ’ ένα έργο που κατά τα φαινόμενα ξοδεύτηκαν απο το Γ’ ΚΠΣ και εθνικούς πόρους γύρω στα 55 εκ. ευρώ (χωρίς να μετράμε μισθούς σε υπαλλήλους του ΙΚΑ, κλπ κλπ) δεν υποστηρίζεται επαρκώς απο UPS στα τοπικά γραφεία, και ηλεκτρογεννήτριες στα κεντρικά (τουλάχιστον).
Δηλαδή το μοναδικό failover plan (έστω και preventive plan) είναι το κλείσιμο του μαγαζιού επειδή ενδέχεται στις 2:30μμ (γιατί τόσο αργά καλέ; ) Αν πραγματικά υπάρχει πρόβλημα, το συμβόλαιο των ανάδοχων δεν προβλέπει ρήτρες για «κακή λειτουργία»;
]]>
Έντονα προβληματισμένη με την παγκόσμια τραγωδία του (Αμερικανικού) 21ου αιώνα… πόλεμοι, όπλα, βία, πρόσκαιρη φήμη, μοναξιά, απώλεια επικοινωνίας, έλλειψη ελευθερίας και ανθρωπιάς. Όλος ο κόσμος κατακλύζεται από εικόνες, ήχους και πληροφορίες και παρόλο που προσπαθούμε να κάνουμε το σωστό, κατά βάθος γνωρίζουμε ότι το συνολικό αποτέλεσμα είναι λάθος.
Πολλές φορές οι στίχοι της ήταν σατυρικοί αλλά κατά βάθος ήταν τραγικοί… Τραγούδησε για την ολοκληρωτική Αμερική και αναγνωρίζαμε την αλήθεια στα λόγια της… αμήχανα συμφωνούσαμε… συμπονούσαμε.
Ακόμη έχω τους στίχους της στ’ αυτιά μου αλλά μου είναι δύσκολο να περιγράψω με λόγια τη χθεσινή εμπειρία. Ορισμένα πράγματα θέλουν τον χρόνο τους, όπως και η Laurie που στα 60 της ξαναγεννήθηκε.
]]>Πρέπει να είσαι μεγάλο ζώο για να φωνάζεις και να επιμένεις να μπεις στο θέατρο ενώ η συναυλία έχει ήδη ξεκινήσει. Οι θεατές να κάνουν «σσσσς…» και εσύ ντουγρού να ουρλιάζεις, να σπρώχνεις τους υπεύθυνους και τελικά να πέφτεις κάτω. Τόσο ντόρο έκανες που ακόμα και η καλλιτέχνις γύρισε να δει τι συμβαίνει.
Πραγματικά, θέλω να μάθω τι δουλειά είχε ένα τέτοιο ζώο στη Laurie Anderson!
]]>Εν’ ολίγοις, ο εν λόγω γιατρός1 πιστεύει ότι όσοι ασχολήθηκαν με την υπόθεσή της είναι άσχετοι και κακοήθεις που βγάζουν τα συμπλέγματα τους ενάντια στην ιατρική κοινότητα. Έμμεσα υποστηρίζει ότι η Αμαλία δεν πέθανε και ότι ο Ιατρικός Σύλλογος πρέπει να υπερασπίσει το κύρος του επαγγέλματός δικαστικά – να την στείλει να ψοφήσει στον Κορυδαλλό. Και αν πραγματικά πέθανε της εύχεται «κακό ψόφο να έχει».
Τι να σου απαντήσω ρε «γιατρέ»;2 Η αλαζονεία σου χτύπησε ταβάνι! «Αλαζονικά βόδια» σας αποκάλεσε και η Αμαλία και στην περίπτωσή σου πέφτει 100% μέσα. Και δίκιο να έχεις τόχασες. Θα την έβριζες έτσι την Αμαλία μπροστά στα μάτια των δικών της; Πως μπορείς να βρίζεις έναν νεκρό!; Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω πως ένας «περισπούδαστος γιατρός» πάσχει απο τέτοια έλλειψη παιδείας και βασικών τρόπων. Πραγματικά δεν θέλω ποτέ να τύχει και να είμαι ασθενής σου!
Μπορεί για σένα να είναι σημαντική η ύπαρξη/ανυπαρξία της Αμαλίας αλλά για όσους ευαισθητοποιήθηκαν και κινητοποιήθηκαν (καλώς ή κακώς) η Αμαλία είναι απλά η αφορμή. Και φάρσα να ήταν η ιστορία αυτό δεν καταργεί τα 100άδες φακελάκια που δίνονται καθημερινά και τις πρόχειρες διαγνώσεις και πρακτικές των συναδέλφων σου. Δυστυχώς Αμαλίες πεθαίνουν καθημερινά. Δεν πάει άλλο – η ελληνική κοινωνία αγανάχτησε. Σ’ αυτό να αντιδράσει ο ιατρικός σύλλογος και η πολιτεία και ας είναι μειοψηφία οι αλμπάνηδες (λέω γω τώρα). Όχι άλλο στρουθοκαμηλισμό ρε γαμώτο!
1 Προσωπικά γνωρίζω ότι όντως είναι γιατρός.
2 Δεν μπαίνω στον κόπο να σε βρίσω – πραγματικά δεν αξίζεις το σάλιο μου τα keystrokes μου.
- Κοιμήθηκα unique και ξύπνησα uncle όπως επεσήμαναν στα σχόλια οι φίλοι Χαζο-uncle θα έλεγα (ο μπέμπης είναι πολύ γλύκας αλλά και το πρώτο μωρό της φαμίλιας)
- Λίγο αργότερα η βαφτιστήρα έγινε 2 χρονών! Κιόλας!! Στα γενέθλια της ήμουν εξωτερικό
- Ξύπνησα στο Ζάγκρεμπ – η Κροατία προσπαθεί να γίνει Ευρωπαϊκή. Μετά το ανατολικό μπλοκ, Τίτο, και τον πόλεμο η νέα τάξη πραγμάτων την θέλει στο EU. Μέχρι και η Nescafe προσπαθεί να πλασάρει το frappe σαν trendy καφέ (ευτυχώς θα φάει τα μούτρα της – την πρόλαβαν τα Ιταλικά espresso!)
- Ξύπνησα στις Βρυξέλλες – πρώτη φορά κατάφερα και έκατσα πέραν δουλειάς! Αν εξαιρέσουμε τον βροχερό καιρό, οι Βρυξέλλες είναι μια πόλη γεμάτη ζωή και τον πολιτισμό. Έκπληξη ήταν το Μουσείο μουσικών οργάνων – όλα τα λεφτά ο ακουστικός οδηγός που σου δίνουν
- Ξύπνησα και έτρεξα για βιογραφικό και αιτήσεις. Μετά από 4 χρόνια ξαναθυμήθηκα τα τυπικά μου κατορθώματα και για πρώτη φορά ένοιωσα ότι «έκανα πολλά πράγματα μέχρι στιγμής» (τον πήχη τον βάζουμε εμείς όχι οι άλλοι) – και πολλά περισσότερα εκτός βιογραφικού! Σήμερα με πήραν τηλέφωνο για συνέντευξη.
- Λίγο μετά έβαλα μπρος για την ανακαίνιση του διαμερίσματος. Ως τώρα υπολογίζω ότι θα χρειαστώ 10+ μαστόρους και μπόλικα λεφτά. Με ανακουφίζει η σκέψη του αποτελέσματος και οι επερχόμενες αλλαγές.
- Ξύπνησα και έμαθα για τον άδικο χαμό της Αμαλίας. Η θλίψη μου μετατρέπεται σε οργή… Το αποτέλεσμα ενός πολύχρονου Malpractice… δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει και αυτό στο ντούκου!
- Ξύπνησα και έμαθα ότι η ευδαιμονία και η αγαλλίαση που δίνουν τα σοκολατάκια (κι ας είναι και απ’ τις καλύτερες chocolaterie του Βελγίου) είναι εφήμερες – όπως και οι περισσότερες απολαύσεις άλλωστε. Μακάρι να μπορούσα να μην χτίζω όνειρα με «απολαυστικά» θεμέλια γιατί το σημείο θραύσης τους είναι απότομο και οδυνηρό. Το τελευταίο όνειρο ήταν σχεδόν πραγματικό… κάτι σαν το Waking Life… Θα το θυμάμαι για πάντα…
Αυτή τη στιγμή είμαι στην 76η ώρα χωρίς ύπνο. Γενικά η κατάσταση είναι περίπου σαν αυτά που διάβασα εδώ. Με τη διαφορά ότι εγώ δεν το έκανα για πείραμα…
Σε λίγο πάω για ύπνο .. ζζζζ…
Σε όσους με ξέρουν: Μην ανησυχήσετε αν δεν απαντάω τα τηλέφωνα… κάποια μέρα θα ξυπνήσω:)
]]>Δυστυχώς έχει δίκιο! Όσο δίκιο έχει και ο Άσιμος που έλεγε χρόνια πριν:
Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, απ’ το πλέγμα δηλαδής
μαϊντανός να γίνουν όλα, να βουλιάξει όλη η γης.
– Όπως η Ατλαντίς.
Ως τότε…
Καλή «ανάσταση» να έχουμε.
Μπαίνει στ’ αμάξι και λέμε να πάμε Σκουφάκι – η εικόνα να ψάχνω πάρκινγκ με αγχώνει αλλά είμαι αισιόδοξος. Φτάνουμε και στα 10 μέτρα απ’ το μπαράκι αδειάζει μια θέση και την καπαρώνω – γελάω με την τύχη μου. Μπαίνουμε στο γεμάτο Σκουφάκι και ψάχνουμε για να κάτσουμε… ανεβαίνουμε στο πατάρι και στο καπάκι αδειάζει ο καναπές – γελάμε με την τύχη μας.
Κάνουμε παραγγελία και εγώ ψιλο-πεινάω… συνδυάζω βότκα-λεμόνι μ’ ένα σάντουιτς. «Μαλακία συνδυασμός» λέω αλλά δεν ακυρώνω. Συζητάμε για διάφορα… για ταξίδια, μουσική, συγκροτήματα, συναυλίες, φίλους, νέα μας κ.λπ. Σκέφτομαι ότι αυτά ήταν που μας έφεραν κοντά… που όμως δεν ήταν αρκετά για κάτι παραπάνω. Κοινά ενδιαφέροντα – διαφορετικοί τρόποι ζωής… Έρχεται η γκαρσόνα και μου λέει ότι το σάντουιτς δεν μπορεί να γίνει… πάλι η τύχη μαζί μου. Η ώρα κυλάει ευχάριστα με κουβέντες, ποτό και τσιγάρα.
Φεύγουμε και στην έξοδο παίρνει ταξί για σπίτι. «Δε θέλω να σε κουβαλάω» μου λέει. Χαμογελώ γιατί καταλαβαίνω ότι θα πάει στον δικό της… την χαιρετώ και φεύγω. Δεν μου βγήκε ζήλια ή κάτι παρεμφερές. Μπαίνω στ’ αμάξι και με ξαφνιάζει η αλλαγή μου… σκέφτομαι ότι ήταν ένα όμορφο τέλος μιας δύσκολης μέρας. Με ξαφνιάζω που μπορώ να είμαι καλύτερα με τον εαυτό μου με απλά πράγματα… χωρίς μεγάλες απαιτήσεις και θέλω… χωρίς την διερεύνηση των «πως» και των «γιατί».
Μειδιώ και λέω να με ανταμείψω… κάνω μια στάση στην πλατεία Μαβίλη για ένα βρώμικο που πάει μετά το ποτό
ΥΓ: Την Παρασκευή μου είπαν να διαβάσω για τα ψάρια στην Athens Voice γιατί λέει αλήθειες. Είχαν δίκιο!
ΥΓ2: Αυτό το ποστ μου βγήκε σχεδόν μονοκοπανιά!
Δυστυχώς το ίντερνετ αντιμετωπίζεται από πάμπολλους χρήστες ως εγκυκλοπαίδεια. Ποιος ξέρει πόσοι διάβασαν το λανθασμένο ρητό τόσους μήνες τώρα (π.χ. παιδιά που χρησιμοποιούν το δίκτυο για σχολικές εργασίες). Δεν αμφιβάλλω ότι πολλά άρθρα της wikipedia είναι εξίσου ακριβή, έγκυρα και περιεκτικά με αυτά των κλασικών εγκυκλοπαιδειών. Αυτό έδειξε και μία έρευνα που έκανε το περιοδικό Nature συγκρίνοντας 42 επιστημονικά λήμματα με τα αντίστοιχα της Britannica (θα ήταν ενδιαφέρουσα μιά σύγκριση σε μη επιστημονικά λήμματα!). Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι το περιεχόμενο που δημιουργείται από χρήστες (user generated content) εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους για λάθη1.
Οι εγκυκλοπαίδειες μπορεί να στοιχίζουν σε λεφτά αλλά τα λήμματα τους τα γράφουν ειδικοί και γι’ αυτό το λόγο η πιθανότητα λαθών είναι σημαντικά μειωμένη. Μέχρι να βρεθεί τρόπος ελέγχου ποιότητας των λημμάτων καλό είναι να αμφιβάλλουμε γι’ αυτά που διαβάζουμε στην wikipedia2.
[1] Αυτό άρχισε να γίνεται ευρέως γνωστό αφορμή ενός πρόσφατου περιστατικού με ένα 24χρονο χρήστη της wikipedia που παρουσιαζόταν στην κοινότητα ως καθηγητής θεολογίας με πάνω απο 16,000 λήμματα συνεισφοράς στην wikipedia.
[2] Ειδικά στην Ελληνική έκδοση όπου η κοινότητα χρηστών/εθελοντών που συνεισφέρουν περιεχόμενο και κάνουν έλεγχο ποιοτικό στα λήμματα είναι πολύ μικρή συγκριτικά με άλλες γλώσσες.
Νομίζω ότι η κατάσταση του ελληνικού (ελληνόφωνου) internet περιγράφεται πάρα πολύ καλά από το εξής: αν κάνεις search για οτιδήποτε στο google με ελληνικούς χαρακτήρες, τα αποτελέσματα θα είναι γεμάτα με blog posts και κάποιες (λίγες) κανονικές ιστοσελίδες. Υπάρχει λοιπόν ζωή στο ελληνικό internet αλλά το περιεχόμενο είναι κυρίως user generated.
Εν ολίγοις η αγορά έχει μάλλον αργά αντανακλαστικά…
Αυτό έγραψε ο Harry στο Στερεοφωνικά και μαρμελάδες και με βρίσκει σύμφωνο. Η αγορά έχει αργά αντανακλαστικά και επίσης υπάρχουν ευκαιρίες που φαίνονται και στα στατιστικά των blog σας. Βάση του blog μου ο λαός θέλει «πορνό» και «παρα πέντε» (πάλι καλά που το σεξ ξεπερνά την TV!). Φαντάζομαι αλλού θα υπάρχουν καλύτερες στατιστικές 
Το πρόβλημα Έχει διαπιστωθεί ότι τα Νοσοκομεία στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν το τεράστιο πρόβλημα έλλειψης ξενώνων φιλοξενίας των ογκολογικών ασθενών και των συνοδών τους. Οι ογκολογικοί ασθενείς και οι συνοδοί τους που έρχονται στην Αθήνα από την επαρχία και τα νησιά της Ελλάδος στο Ογκολογικό Νοσοκομείο του Αγίου Σάββα, αλλά και άλλων Ογκολογικών Τμημάτων, για εξωτερική θεραπεία (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία κλπ), καταλήγουν να διαμένουν σε δωμάτια ξενοδοχείων, επιβαρυνόμενοι οι ίδιοι με τα έξοδα διαμονής τους ή καταλήγουν σε σπίτια συγγενικών τους προσώπων, εφόσον αυτά υπάρχουν. Ταυτόχρονα, οι συνοδοί των ασθενών που νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο όταν δεν υπάρχει η παραπάνω δυνατότητα περνούν ατελείωτες μέρες στους διαδρόμους του Νοσοκομείου και συνήθως καταλήγουν να κοιμούνται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στους καναπέδες των σαλονιών του Νοσοκομείου. Ο καρκίνος ως μια μακροχρόνια νόσος απαιτεί αλλεπάλληλες θεραπείες, κουράζει και φθείρει τους ασθενείς και τους συνοδούς τους τόσο ψυχολογικά και συναισθηματικά όσο και οικονομικά, γιατί εκτός του καθεαυτού προβλήματος του καρκίνου, αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα λόγω της έλλειψης στέγης!
Πρόταση- Λύση
Πίσω από τον Άγιο Σάββα, απέναντι από τα Εξωτερικά Ιατρεία, υπάρχουν προσφυγικά κτήρια τα οποία ανήκουν στη δικαιοδοσία της Κτηματικής Εταιρείας Δημοσίου του Υπουργείου Οικονομικών και τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα . Ζητούμε την ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ. Έτσι, οι ασθενείς και οι συνοδοί τους θα είναι δίπλα από το Νοσοκομείο και δεν θα ταλαιπωρούνται με μετακινήσεις, ενώ παράλληλα δεν θα επιβαρύνονται με έξοδα ξενοδοχείου.
Εκδήλωση Διαμαρτυρίας στις 19 και 20 Μαρτίου
Έχουν κατ’ εξακολούθηση γίνει κρούσεις από άμεσα ενδιαφερόμενους στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και στην Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου για να επιλύσουν το ανωτέρω πρόβλημα. ΑΣΘΕΝΕΙΣ, ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ, ΦΙΛΟΙ και ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ αποφασίσαμε να κινητοποιηθούμε και να διεκδικήσουμε δυναμικά τους χώρους αυτούς. Γι’ αυτό οργανώνουμε ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ στους παραπάνω χώρους, τη Δευτέρα και τη Τρίτη, 19 και 20 Μαρτίου 2007. Σκοπός μας να δημοσιοποιηθεί το πρόβλημα ώστε το κράτος να έλθει αρωγός και να καλυφθεί η παραπάνω βασική ανάγκη των ασθενών και των συνοδών τους και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής τους.
Συναυλία συμπαράστασης στις 18 Μαρτίου
Την Κυριακή, 18 Μαρτίου 2007 οργανώνεται συναυλία συμπαράστασης και έκφρασης διαμαρτυρίας στην οποία θα συμμετάσχουν αφιλοκερδώς 12 συγκροτήματα pop μουσικής. Η συναυλία θα γίνει πίσω από το Νοσοκομείο Ελπίς (Αμπελόκηποι), στην Πλατεία επί των οδών Κεδρινού και Κυρίλλου Λουκάρεως, από τις 17:00 – 24:00. Η είσοδος θα είναι δωρεάν και θα συμμετάσχουν τα συγκροτήματα:
Wild Honey
Model Spy
Μητέρα Φάλαινα Τυφλή
Lolek
Callas
Sun, Rain In Life
Absent Mindead
Zebratracks
Modrec
Peekay Tayloh
Mary And The Boy
Victory Collapse
Να είμαστε όλοι εκεί! Παρακαλούμε θερμά όλα τα ΜΜΕ να μας συμπαρασταθούν και να καλύψουν τις πιο πάνω εκδηλώσεις μας.
Τηλ. Επικοινωνίας:
Λιακοπούλου Πένη 6936474185
Παπαδοπούλου Νατάσα 6972924240
Τριανταφύλλου Νίκος 6974992753
Η οδός για την νιρβάνα του blogging
Φυσικά, παρόλο που αυτό το ποστ παραδειγματίζει, γνωρίζοντας απλά τον στόχο αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε φορά μπορούμε να τον πετύχουμε!
Αυτά δεν τα λέω εγώ αλλά είναι μία κακόμοιρη προσπάθεια* μετάφρασης από το Valleywag.com Έχει πλάκα πάντως γιατί πολλά που λένε είναι αληθινά Πολλά τα παραδείγματα και στην ελληνική μπλογκόσφαιρα – θα έγραφα μερικά αλλα το αφήνω σε εσάς
Η μετάφραση των όρων μπορεί να είναι και λανθασμένη – διορθώσεις/παρατηρήσεις δεκτές.
]]>Δευτέρα: Musical Colossus
Τρίτη: In Search of the Ideal Woman
Τετάρτη: A Plaster Saint
Πέμπτη: Forging the Ring
Παρασκευή: Comic Turns
Καλή ακρόαση
)
Όπως γράφει το ars technica, από νομικής άποψης είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει εφ’ όσον ο server βρίσκετε στην Φλόριδα, συντηρείται από τους μηνυμένους που ζουν στην Ελλάδα και πολλά από τα σχόλια δεν γράφτηκαν από τους ίδιους.
Δεν είμαι σε θέση να έχω νομική άποψη για την υπόθεση, ούτε ξέρω τι συμβαίνει στην Κάρπαθο. Προσωπικά βρίσκω ενδιαφέρον το γεγονός ότι πληθαίνουν αυτοί που προσπαθούν να βρουν το δίκιο τους μέσω δημοσιοποίησης του στο δίκτυο για υποθέσεις που οι νομοθεσίες είναι ασαφείς και που έχουν να κάνουν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο με την ελευθερία του λόγου.
Λόγω περιορισμένου χρόνου δεν γράφω λεπτομέρειες αλλά σας παραπέμπω στα παρακάτω:
- Περιγραφή της υπόθεσης
απο τον George Felix. - Η μήνυση του δημάρχου (έχει και τις μαντινάδες )
- Σατυρικό βίντεο στο YouTube (walk like an Egyptian – παραλληλισμός με την καταδίκη ενός Αιγύπτιου μπλόγκερ που καταδικάστηκε για εξύβριση του ισλάμ)
Το ντοκιμαντέρ δεν θα το βρείτε σε DVDάδικο ή σε ένθετο κυριακάτικης εφημερίδας αλλά μόνο στο δίκτυο (πηγές στο τέλος του ποστ). Στην Ελλάδα μάλλον δεν θα κυκλοφορήσει αφού τα δικά μας ΜΜΕ απλά αγοράζουν υλικό απο τις μεγάλες εταιρείες διανομής και απλά βάζουν υπότιτλους. Στην καλύτερη περίπτωση να το παίξει ο Κούλογλου αλλά είναι πολύ ακαδημαϊκό και ερασιτεχνικό για την δημόσια μας τηλεόραση που διατηρεί το «επίπεδο» της.
Αναλυτικά το ντοκιμαντέρ χωρίζεται στα παρακάτω κεφάλαια:
- Spectacle (1:50) – Ο πόλεμος ως θέαμα και διασκέδαση.
- Clean War (15:50) – Η παρουσίαση του «καθαρού πολέμου» από τα Μ.Μ.Ε. Ο θεατής βλέπει βόμβες ακριβείας να χτυπάνε «αναίμακτους» στόχους.
- Technofetishism (28:36) – Ο φετιχισμός γύρω απ’ την τεχνολογία που πολέμου και η αποθέωση της πολεμικής τεχνολογίας από τα μήντια.
- Demonization (40:35) – Η δαιμονοποίηση ανθρώπων, ιδεών, κ.λπ. κακοί vs καλοί, «δημοκράτες» vs «τρομοκράτες», κ.ο.κ.
- Reality TV (58:08) – Η παρουσίαση του πολέμου ως reality TV. Οι Αμερικάνοι έκαναν και το ανάποδο, έφτιαξαν και reality show που οι θεατές παρακολούθησαν την εκπαίδευση στρατιωτών και επέλεξαν ποιοί θα πήγαιναν στον πόλεμο.
- Sports (1:18:40) – Το πάντρεμα του πολέμου με τις αθλητικές ειδήσεις και η παρουσίαση του πολέμου με αθλητική νομενκλατούρα.
- Toys (1:27:29) – Πως η βιομηχανία παιγνιδιών δημιουργεί αγορές από τον πόλεμο.
- Video Games (1:33:25) – Η παρουσίαση του πολέμου ως video game στα μήντια αλλά και η δημιουργία video games από τον πόλεμο. Συνταρακτικό είναι όταν βλέπεις μία παιγνιδο-εταιρεία να δηλώνει ότι στόχος της είναι να γίνει εταιρεία δημιουργίας ειδήσεων!
- Dissent (1:46:22) – Ο τρόπος παρουσίασης και η δαιμονοποίηση των «αντιφρονούντων» από τα μήντια.
Πηγές (internet neutrality rules):
- Direct Download (621MB, DivX video, 123 min)
- Torrent Download και εδώ
- YouTube
- Veoh
Υπότιτλοι στα ελληνικά δυστυχώς δεν υπάρχουν.
ΥΓ: Μάλλον πρέπει να αναθεωρήσω το μόττο που είχα παλιότερα «The Big Brother is you watching» σε «The Big Brother is us who keep on watching«.
- Μέχρι τα 26 μου σιχαινόμουνα το τυρί – πάντα μου άρεσαν τα ζυμαρικά. Τα μοναδικά φαγητά που δεν μ’ αρέσουν είναι το συκώτι και τα κουκιά.
- Μικρός έμαθα να παίζω κιθάρα αλλά δεν έχω καμία στο σπίτι. Στο στρατό έμαθα σ’ ένα μήνα να παίζω Ευφώνιο και κατ’ επέκταση έπαιζα και Τρομπόνι με βαλβίδες. Τελευταία ανακαλύπτω πόσο κεντρικό ρόλο έχει η μουσική στη ζωή μου. Ακόμη θέλω να γίνω τεχνικός ήχου.
- Τα πρώτα προγράμματά μου ήταν σε BASIC και μετά σε Assembly σ’ ένα ZX Spectrum+ και σ’ ένα BBC Master. Στο BBC Master έφτιαξα την πρώτη μου database που ήταν μία ηλεκτρονική ατζέντα (το πρόγραμμα και τα δεδομένα ακόμη υπάρχουν στο πατρικό μου σπίτι σ’ ένα 5¼-inch minifloppy). Στα μεταπτυχιακά ασχολήθηκα με Information retrieval και έπαιζα με GBytes σε μια εποχή που οι σκληροί 1 GByte ήταν το όνειρο κάθε pc-enthusiast. Πέρυσι δούλεψα (όχι σε τεχνικό επίπεδο ) για ένα back-end σύστημα ψηφιακής βιβλιοθήκης με αρχικό χώρο αποθήκευσης 3×15 TBytes με προδιαγραφές high availability και disaster recovery.
- Το 2001 κέρδισα διαγωνισμό business plan στο εξωτερικό. Με δύο συνεταίρους , πήραμε χρηματοδότηση που οδήγησε σε startup επιχείρησης λογισμικού για την αεροδυναμική ανάλυση και ταυτόχρονη σχεδίαση πανιών για ιστιοπλοϊκά. Το 2002 είχαμε προσφορά εξαγοράς από τη North Sails. Θέλω πολύ να ξανα-ξεκινήσω επιχείρηση και το βρίσκω πολύ δύσκολο να το πραγματοποιήσω στην Ελλάδα (work under construction).
- Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι υπό συγκεκριμένες συνθήκες είμαι σκληρός και κρατάω σε απόσταση πρόσωπα που αγαπώ και μ’ αγαπούν και θέλουν να είναι πιο κοντά μου. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να διορθώσω αυτό το «bug» στο δεύτερο ήμισυ των πρώτων -άντα που πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς.
Και τώρα με τη σειρά μου κάνω πάσα σε πέντε εκλεκτά άτομα που θέλω να μάθω ακόμα περισσότερα γι’ αυτούς:
]]>Τα σημερινά ΝΕΑ (9/2/2007) γράφουν για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο ΠΙΚΠΑ Βούλας. Απο σπόντα έτυχε να γνωρίζω για τις συγκεκριμένες άθλιες συνθήκες από το 2004 (επί ΠΑΣΟΚ δηλαδή). Δεν έμαθα για την κατρακύλα που ακολούθησε. Για περισσότερα διαβάστε τις παρακάτω σελίδες από ΤΑ ΝΕΑ.
Το τραγικότερο όλων είναι το ένθετο στη δεύτερη σελίδα που μας θυμίζει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού για την αναβάθμιση του συγκεκριμένου ΠΙΚΠΑ* Ειλικρίνεια μηδέν δηλαδή.. και ας μην μιλήσουμε για την υποβάθμιση της λέξης «δέσμευση».
Συγνώμη που γίνομαι κουραστικός με το θέμα, αλλά η «ψυχική υγεία και πρόνοια» (αλλά και υγεία γενικότερα) δεν είναι μπορεί να είναι προεκλογικό παιγνίδι κανενός κόμματος και καμίας κυβέρνησης.
Αρχική πηγή.
*Ναι, το ξέρω ότι όλα αυτά γράφονται αυτή την περίοδο λόγω θερμού προεκλογικού κλίματος. Όπως και να έχει αληθεύουν
39η η Ελλάδα στον πίνακα του CNNMoney για τις πιο βλακώδεις στιγμές στην οικονομία για το 2006.
In September, Greece announces that its gross domestic product since 2000 has been revised upward by an unheard-of 25 percent. The secret to its newfound wealth?
A change in bookkeeping that adds in the nation’s robust black-market industries such as prostitution and money laundering. But becoming «richer» turns out not to be as good as it sounds: The revised GDP figures cost the Greek government as much as $600 million annually in European Union funds earmarked to help poorer nations.
Σε επίπεδο κρατών είμαστε δεύτεροι. Την πρωτιά μας την έφαγε το Καζακστάν που τύπωσε λανθασμένα τη λέξη «τράπεζα» στα χαρτονομίσματά της.
Δυστυχώς αυτό το βραβείο που κερδίσαμε με το σπαθί της παραοικονομίας, θα μας στοιχίσει πολύ περισσότερο απ’ τη Eurovision
πηγή: Ναυτεμπορική
]]>Σημείωση εις εαυτόν: Άντε τώρα που θέλω και προβολή της κλασικής μουσικής στην Ελλάδα στο ίντερνετ. Εδώ κατέβασαν το cultureguide.gr και κάνω παράπονα για τη Λυρική και το Μέγαρο. Έχω και απαιτήσεις τρομάρα μου. Το μόνο που ενδιαφέρει το Υπουργείο είναι η επιστροφή των μαρμάρων στο μουσείο της Ακρόπολης. Ας περιμένουμε να κάνουν δημοπρασία οι Christies και θα τ’ αγοράσουμε πίσω όλα με τους φόρους μας (πως λέμε με το σπαθί μας!)
]]>
«60000 RM (Μάρκα του Ράιχ) είναι το ισόβιο κόστος αυτού του ανάπηρου ατόμου για την κοινωνία. Σύντροφε, αυτά είναι και δικά Σου λεφτά. Διάβασε το «Νέοι Άνθρωποι», την μηνιαία έκδοση του Γραφείου για την Φυλετική Πολιτική του NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος)».
Μεθοδικός ήταν και ο Χίτλερ με την εφαρμογή του προγράμματος ευθανασίας Τ-4.
Ο σκοπός του προγράμματος ήταν να διατηρήσει την λεγόμενη «γενετική καθαρότητα» του γερμανικού πληθυσμού και να εξοντώσει ορισμένα στοιχεία του πληθυσμού των κατεχόμενων περιοχών μέσω συστηματικής θανάτωσης εκείνων που θεωρούνταν παραμορφωμένοι, πηρομελείς, ανάπηροι ή άτομα που έπασχαν από διανοητικές ασθένειες.
Όσο εμετικό είναι αυτό που έκαναν οι Ναζιστές τόσο πιο ειλικρινές ήταν απο αυτό που κάνουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Κάθε τέσσερα χρόνια μας υπόσχονται ριζοσπαστικές αλλαγές στον χώρο της ψυχικής υγείας και στην πραγματικότητα την «εξοντώνουν».
Ναι το ξέρω ότι η σύγκριση είναι υπερβολική αλλά αυτά που γίνονται και που σιωπηλά όλοι μας ανεχόμαστε είναι απαράδεχτα.
]]>