Κλειστόν λόγω στρατιωτικής βλακείας…
– Stranger, πώς περνάς στον Στρατό;
– Δεν μπορώ να έχω παράπονο.
– Το φαγητό πώς είναι;
– Δεν μπορώ να έχω παράπονο.
– Και οι υπηρεσίες; Πηγαίνουν καλά;
– Δεν μπορώ να έχω παράπονο.
– Τα στελέχη, οι ανώτεροί σου; Σου φέρονται καλά;
– Δεν μπορώ να έχω παράπονο.
– Οι εγκαταστάσεις του στρατοπέδου είναι καλές;
– Δεν μπορώ να έχω παράπονο.
– Ε, τότε γιατί θες τόσο πολύ να γυρίσεις σπίτι σου;
– Γιατί εκεί ΜΠΟΡΩ να έχω παράπονα…
Και ο νοών νοείτω…
Ο άνθρωπος του μετρό 
24 Φεβρουαρίου, 2008 at 8:02 μμ
-Δεν έχω να πω τίποτα.-
Αναφέρω απλά λέξεις κλειδιά » πλασιέ βιβλίων,“σύστημα Coelho”,σχολή ταχυδακτυλουργών»
«Προσωπικά δεν βρίσκω ούτε έναν καλό λόγο για τον οποίο κάποιος θα ήθελε να τα διαβάσει. «->μέγα λάθος.
«Απλά, κάπου ήθελα να τα πω.»-> καλά κάνεις!
24 Φεβρουαρίου, 2008 at 8:21 μμ
Φίλε stranger…
Με όλα αυτά που περιγράφεις, με έπιασε μια νοσταλγία. Αν δεν το γνωρίζεις, είμαι και εγώ «πιστός και φιλότιμος στρατιώτης» εδώ και ένα εξάμηνο, και διαβάζοντας τις σκέψεις σου, ήταν σαν να γύρισε πίσω ο χρόνος και να ζούσα τις δικές μου στιγμες!
Είχα ξεκινήσει και εγώ να γράφω σε ένα τετράδιο, αλλά ποτέ δεν τα μετέφερα (δυστυχώς) στο blog μου.
Σου συνιστώ υπομονή και να ξέρεις πως από εδώ και πέρα τα πράγματα (στον στρατό) μόνο καλύτερα θα γίνονται όσο περνάει ο καιρός…
Και προς Θεού, μην παίρνεις τίποτε στα σοβαρα εκεί μέσα που είσαι!!!
4 Μαρτίου, 2008 at 12:17 πμ
Συνέχισε να μας μεταφέρεις τα κείμενά σου.
έχεις πολύ άδικο στη φράση:
“Προσωπικά δεν βρίσκω ούτε έναν καλό λόγο για τον οποίο κάποιος θα ήθελε να τα διαβάσει. “
θα περιμένω να διαβάσω και άλλα…
6 Μαρτίου, 2008 at 6:28 μμ
Μοιράζομαι (τις περισσότερες από) τις απόψεις σου περί εκκλησίας, στρατού και λοιπών δαιμονίων, όποτε τα κείμενά σου μου δίνουν να καταλάβω τι θα αντιμετωπίσω όταν παω φαντάρος. Ένας αναγνώστης και μόνο είναι καλός λόγος για να γραφει κανείς. Συνέχισε και να είσαι σίγουρος ότι θα σε διαβάζω
7 Μαρτίου, 2008 at 4:16 μμ
17η και 18η :
Duke Nukem!!!Πωωω είχα κολλήσει σ ένα σημείο κ το παράτησα. Πολύ εκνευριστικό παιχνιδάκι :s
επίλεκτος= μαλάκας ε? μου δωσες ιδέα…
8 Μαρτίου, 2008 at 5:03 μμ
@JoaN: Ακόμα θυμάμαι την ατάκα του όταν έμπαινε στην τουαλέτα: Ahhhhhhhhhhh, much better… 😛
@Commaz: Κι εγώ αν δεν είχα κοντά Internet Cafe, οι σκέψεις θα έμεναν κλειδωμένες στο τετράδιο…Πάντως είναι πολύ καλή ψυχανάλυση!
@μαρια & Christos: Πράγματι, είναι εντελώς διαφορετικό να ξέρεις ότι κάποιος ενδιαφέρεται γι’αυτά που γράφεις, ακόμα κι αν εσύ τα βρίσκεις βαρετά. Και ναι, θα συνεχίσω να γράφω! 🙂
10 Μαρτίου, 2008 at 3:49 μμ
Ευτυχώς την εμπειρία του στρατού δε θα τη ζήσω ποτέ, εκτός κι αν γίνει υποχρεωτική στράτευση και για τις γυναίκες (φτου φτου φτου! – αλήθεια έχεις σκεφτεί να γράψεις «αν οι γυναίκες ήταν φαντάροι» ανάλογο με αυτό για το Χριστό;). Πάντως το συναίσθημα της απόλυτη ομοιομορφίας (εργοστάσιο παραγωγής ρομπότ όπως λέει κι ένας φίλος) και της υποταγής μου φαίνεται πολύ τρομαχτικό. Ακριβώς αυτό που είπες για το Das Experiment – παρεπιμπτώντος χαίρομαι που υπάρχει ένας άνθρωπος που συμμερίζεται την αγάπη μου για την ταινία, απλά συγκλονιστική.:) Keep up the good work!
10 Μαρτίου, 2008 at 4:48 μμ
Αυτό με τις γυναίκες στον Στρατό υπάρχει σαν ιδέα πολύ πριν μπω στο στρατόπεδο, αλλά ακόμα τίποτα…Κι εγώ χαίρομαι που κάποιος ξέρει το Das Experiment – συνήθως άμα δεν είναι χολιγουντιανή η ταινία, σε περνάνε όλοι για ψηλομύτη σινεφίλ! 😛
14 Μαρτίου, 2008 at 12:11 πμ
κάθε φορά απολαμβάνω να σε διαβάζω…
(μου φαίνεται πως ακούστηκε κάπως αυτό! lol)
συνέχισε να μας μεταφερεις την καθημερινότητα του στρατού!
17 Μαρτίου, 2008 at 9:28 μμ
Υπομονή, έρχεται η συνέχεια – δεν πρόλαβα να την ανεβάσω σήμερα, ελπίζω την Πέμπτη ή την Παρασκευή με λίγη τύχη! 🙂
25 Μαρτίου, 2008 at 12:31 πμ
Μου θυμίζεις τον εαυτό μου στη θέση σου..Αλλά επιμένω πώς στο τέλος κάτι θα σου μέινει από το στρατό.Κι εγώ τον μισούσα μέχρι θανάτου έλα όμως που…
Τέλοσπαντων.Καλά να περνάς στις εξόδους.Συνέχισε να γράφεις αυτό το ημερολόγιο.Είναι πολύ ωραίο.
🙂
27 Μαρτίου, 2008 at 6:58 μμ
38 kai 43h, Malistaaa. Allos gia th Xiooo.(kata to allos gia th barka mas)
Allos gia Xio trlabh3e, phge ki allos gia mytilhnh salalala
(Lamia k Xios na fygoyn ap th lista twn proorismwn… tik)
28 Μαρτίου, 2008 at 5:13 μμ
@Στρατιώτης: Πάντως, σίγουρα τα πράγματα είναι καλύτερα απ’όσο τα περίμενα. Και πιθανότατα θα κρατήσω και κάποιες παρέες από τον Στρατό. Αλλά πέραν αυτού, ως τώρα δεν διαφαίνεται τίποτα στον ορίζοντα…
@JoaN: Οπωσδήποτε – Μη διανοηθείς να πλησιάσεις τη Χίο το καλόκαίρι! Τόσα ωραία νησιά έχει η Ελλάδα, στην παραμεθόριο θα πας;
29 Μαρτίου, 2008 at 5:28 μμ
Αχ ρε σειρά μπορώ να πω τα εξής: αρχικά γράφεις γαμάτα και μπράβο σου για την ευγλωττία σου. Ωστόσο ρε συ πιστεύω λίγο ότι τα δραματοποιείς. Δεν ήταν και έτσι στο στρατόπεδο εκπαίδευσης. Είμαι Λήμνο φίλε και δεν μπορείς να φανταστείς τι περνάμε!!! Η ζωή έξω είναι γαμάτη και καμία σχέση με αυτό που λέγεται. Ωστόσο τα πράγματα εντός στρατοπέδου είναι πολύ χειρότερα από αυτά που κυκλοφορούν. Τι σου λέει το 17 μέρες μέσα και μια έξω? Άσε γιαυτό σου λέω η Λαμία ήταν το Harvard του ελληνικού στρατού. Τα πράγματα ήταν καλά και είμασταν όλοι καλά παιδιά. Οι περισσότεροι τουλάχιστον προσπαθούσαν το κατά δύναμη. Έχε υπομονή γιατί για τους περισσότερους τώρα αρχίζουν τα χειρότερα. Καλά να είσαι.
Το δυπλανό σου επάνω κρεβάτι από την 4 διμοιρία.
31 Μαρτίου, 2008 at 4:02 μμ
Γεια σου ρε George! Μια χαρά είναι η ζωή στη Λαμία, και άργησα να το καταλάβω. Πιστεύω κι εγώ ότι τα παλούκια έρχονται αργότερα (για μένα σε δύο εβδομάδες). Αλλά και 17 μέσα – 1 έξω ακούγεται πολύ καταθλιπτικό! Βέβαια, είναι και Λήμνος, που έχει κακή φήμη (θα το φωνάζω και θα το λέω: Λάθος Ήταν Μάνα Να Ορκιστώ Στρατιώτης).
Καλή συνέχεια και καλή δύναμη! Θα τα ξαναλέμε, έστω και μέσα από εδώ! Να περνάς (όσο το συνατόν) καλά! 🙂
3 Απριλίου, 2008 at 1:35 μμ
47η μέρα.
Είδες η Παναγία; ΤΟ έκανε το θαύμα της. Ορίστε για να μη πιστεύεις. Βγήκες ζωντανός! 😛
Μερέντα είδες; Μήπως το έκαναν τα μάτια σου; Μήπως διαβάζει το βλογ σου κανένα μεγάλι κεφάλι κ νοιάστηκε? λολ
10 Απριλίου, 2008 at 5:33 μμ
Λες να με διαβάζουν και στρατιωτικοί; Ε, όχι, τέτοια ξεφτίλα δεν θα την αντέξω! Θα το κλείσω το blog!!!
14 Απριλίου, 2008 at 12:19 μμ
«Η ζωή ανήκει σε μας τους τεμπέληδες» ΣΟΦΟ
😛
14 Απριλίου, 2008 at 3:05 μμ
Σοφό και βγαλμένο από τη ζωή (μου)!
5 Μαΐου, 2008 at 2:49 μμ
Μπράβο ρε φίλε γράφεις πολύ ωράια και μου θύμησες και το καταραμένο ΚΕΥΠ στη Λαμία.
Να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό που είσαι εκεί που είσαι γιατί κάποιοι άλλοι (όπως εγώ…) ξεκινήσανε από ΥλικοΠόκεμον και καταλήξανε πεζικάριοι σε κάποιο κωλοβούνι στη Μυτηλήνη και από εκεί στα Ελληνοαλβανικά σύνορα!
Βλέπεις ο καλός Θεούλης και το πιο καλό βύσμα μου με είχαν ψηλά στη λίστα με τους «εκλεκτούς»!
Και πάλι Ευγε και καλή λευτερια ωρέ!
6 Μαΐου, 2008 at 12:04 μμ
Δεν είναι ότι δε νιώθω τυχερός, θα ήταν πολύ εγωιστικό. Αλλά έχει πλάκα να σκέφτεσαι ότι έβαλες βύσμα για να μπεις σε ένα στρατόπεδο στη μέση του πουθενά, απ’όπου μπορείς να βγεις πολύ σπάνια και, ακόμα κι αν βγεις, πρέπει να πληρώσεις 30 ευρώ μόνο για το ταξί που θα σε πάει μέχρι την πόλη!
Και καταραμένο το ΚΕΥΠ; Εμένα ήδη μου έχει λείψει! 😛
7 Μαΐου, 2008 at 2:03 πμ
Πρέπει να σαι στο 643 αν δεν κάνω λάθος από αυτά που περιγράφεις ε?Και γώ Χίο ήμουνα στην 96 Τε.Πολύ καλύτερη μονάδα από αυτή που περιγράφεις αν και συχνά κι εμείς δεν είχαμε πολύ κόσμο,είτε εξαιτίας βυσμάτων,είτε εξαιτίας νταλαβεριών υπηρεσιών με την άλλη μονάδα (στεγάζονταν 3 μονάδες στο ίδιο στρατόπεδο -96 ΤΕ,96 ΜΕΘ,96 ΑΔΤΕ)..
Αυτό με τους ταξιτζήδες μην το ψάχνεις.Αν βρείς κανέναν που να μην τρέχει σαν σε ράλυ,ζήτα του τηλέφωνο,εμείς έτσι καβατζώναμε τους καλούς!!
Καλός πολίτης ρε,αν και αργείς εσύ!
Σήμερα πάντως απολύεται η 299,η σειρά μου!Καλοι πολίτες στα φαντάρια λοιπόν!
5 Ιουλίου, 2010 at 12:24 μμ
Φίλε μου ήμουνα στην 96 ΤΕ το 1983-1984,για 17 μήνες .Θα ήθελα να μάθω πως είναι σήμερα η μονάδα.Στείλε αν θες mail .Σ΄ευχαριστω εκ των προτέρων.
16 Μαΐου, 2008 at 5:58 μμ
Στην ΠΑΠ είμαι, και έρχονται συχνά άτομα από το ΤΥΠΕΘ πάνω. Μας λένε ότι τα πράγματα είναι καλύτερα εκεί, αν και οι υπηρεσίες είναι περίπου 17 μέσα-1 έξω. Αλλά την παλέυουμε!!!
Καλός πολίτης εύχομαι σε σένα και σε όλη τη 299!
4 Ιουνίου, 2008 at 3:57 μμ
“Σε περίπτωση πολέμου θα μπουκάρουμε στη χώρα τους και θα τους καθαρίσουμε όλες τις τουαλέτες, όλα τα πατώματα και όλους τους σκουπιδοτενεκέδες, μέχρι να πουν έλεος”.-> axaxaxaxa
“Ο Θεός είναι Έλληνας, γι’αυτό οι καλύτεροι γιατροί, επιστήμονες και όλοι αυτοί είναι Έλληνες”-> Moy 8ymizei enan kyrio poy bgainei sthn tv k poylaei biblia…
5 Ιουνίου, 2008 at 5:36 μμ
Παπίτης εε; Πολύ κουνούπι πρέπει να έχει αυτόν τον καιρό εκεί… Και κάτι επόπια απάλευτα.. αλλά οι σκοπιές είναι εντελώς χημείο!!! Έπρεπε να προλάβεις τα 9ωρα στην πύλη του ΤΥΠΕΘ με -5 βαθμούς και κρυσταλλιασμενες όλες τις λιμνούλες που σχηματίζονταν από την υγρασία για να καταλάβεις τι σημαίνει σκοπιά… Μας έδιναν και σταφίδες για το κρύο ένα καιρό.. μόνο που ήταν ληγμένες.. (με πήγε αίμα!)
Απάλευτες καταστάσεις… Τώρα στην 96 ΑΔΤΕ καλά είναι…
8 Ιουνίου, 2008 at 5:04 μμ
@JoaN: Ναι, κι εμένα ακριβώς αυτόν τον κύριο μου θυμίζει – λες να λέμε τον ίδιο;
@djz: Έλα ρε ταχυδρόμε! Δεν έχουμε τόσο μεγάλο πρόβλημα με κουνούπια – στα Καρδάμυλα ήταν 3 φορές χειρότερα! Και όντως, οι σκοπιές είναι εντελώς ρέκλα και το εκτιμώ αφάνταστα αυτό. Αυτό με τις σταφίδες δεν το ήξερα, η γνωστή παρα-λογική του Στρατού! Παραλίγο να έρθω κι εγώ Ταξιαρχία, αλλά μου τη χάλασαν τα ΛΥΒ…Γκρρρρρρ…
9 Ιουνίου, 2008 at 6:20 μμ
Η χρησιμότητα του στρατού;
Μείωσις κατά 0,000000000000001 της βουτυρομπεμπεκίασης.
Πρωινό ξύπνημα θέλει δε θέλει ο λεβέντης (με πιθανότητα να το εφαρμόσει και στη δουλειά κάποια στιγμή)
Κατάργηση του «μανα, καφέ» «μανα, το πουκάμισο» «μάνα, μπυρα στο πληκτρολογιο» με ελπίδες να μειωθει και ο καταιγισμος αναλογων απαιτησεων απο το ετερον ημισυ
Ξενύχτι θέλει δε θέλει (για οσους νομιζουν οτι η οικογενεια ειναι απλο πραγμα)
κλπ κλπ
Νομιζω οτι καταλαβαινετε το πνευμα
Το θεμα της πατριδας, του σκοτωμου, της συνειδησης κλπ δεν τα συζηταω, είναι για αλλο ποστ :Ρ
9 Ιουνίου, 2008 at 10:20 μμ
Μεγάλε, υπάρχουν και χειρότερα!… Στον καιρό μας (κανά δυο χρόνια πριν) ΟΛΕΣ οι σκοπιές ήταν μοναχικές (εκτός της πρώτης βδομάδας) κι εμένα μ’ έκαναν Δόκιμο (=+5 μήνες) ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ («Συγχαρητήρια, είστε εθελοντής!»)
10 Ιουνίου, 2008 at 2:30 μμ
105
NO FLEVA FOUND”.-> giati osoi exete fobo me tis eneseis, den exete kales flebes de to katalaba pote.. (a na to les k parakatw)
«μοναδικό φαγητό που είναι χειρότερο ΚΑΙ από το φαγητό του Στρατού, ΚΑΙ από το φαγητό των νοσοκομείων: Το φαγητό του στρατιωτικού νοσοκομείου.»-> pwww paketo…gia to faghto twn nosokomeiwn 3erw kala k etsi mporw na fantastw ayton ton monadiko syndyasmo.. :S
110
«να κορνιζάρω με έναν στόχο για βελάκια και να το κάνω σουρωτήρι.» ki etsi 8a exeis kalo simadi. Oriste kati 8a soy ma8ei o ellhnikos stratos. 😛 xo
116
«Πολύ θα ήθελα να δω τον (εκάστοτε) Υπουργό Άμυνας να έχει μπροστά του σε ένα θρανίο αυτό το ερώτημα για να γράψει μια έκθεση ιδεών και να ιδρώνει και να παίζει νευρικά με το στυλό του καθώς δεν θα του έρχεται τίποτα στο μυαλό»-> axaxa swstooo
28 Ιουνίου, 2008 at 6:54 μμ
Ζήτω ο ανάδρομος Ερμής 😛 (τον ξέχασες, χο )
16 Ιουλίου, 2008 at 1:51 μμ
TO ΘΑΡΡΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΑΦΟΥ ΕΙΣΑΙ ΜΑΓΚΑΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΨΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ STRANGER KAI OXI NA KANEIΣ ΚΟ-ΚΟ-ΚΟ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΖΟΡΙΖΕΣΑΙ. ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΦΟΡΑΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΙΣΜΟ ΤΟΥΣ (ΑΝ ΕΧΟΥΝ)ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΙΡΩΝΕΥΟΝΤΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΙΣΤΕΡΩΝ……..
Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΟ……..
17 Ιουλίου, 2008 at 6:36 μμ
Ας είχες από πάνω σου κι εσύ τη δαμόκλειο σπάθη του Στρατοδικείου και θα σου’λεγα εγώ ποιος θα ήταν η κότα…
22 Ιουλίου, 2008 at 9:11 πμ
Ζήτω η Ελλάδα! Ζήτω η Δημοκρατία! Ζήτω η ελευθερία λόγου! 😦
22 Ιουλίου, 2008 at 3:47 μμ
😦
3 Αυγούστου, 2008 at 11:46 πμ
[…] Καλά τα λέει ο φίλος σε παραπλήσιο blog. Καλή υπομονή strange… […]
13 Αυγούστου, 2008 at 1:42 μμ
Παιδιά η κατάσταση στη Λήμνο δεν είναι τόσο τραγική όπως λένε.Εντάξει είναι νησί και δεν έχει ολες τις ανέσεις αλλά τα στρατόπεδα της δεν είναι και όπως του Αυλώνα.
13 Αυγούστου, 2008 at 4:24 μμ
Αυτό έλειπε, να ήταν και Αυλώνα! Η αλήθεια είναι ότι σε όλα τα νησιά είναι λίγο σκούρα τα πράγματα (ίσως λίγο καλύτερα στην Ρόδο), αλλά στη Λήμνο έχει βγει το όνομα. Αλλά κάποιος λόγος πρέπει να υπάρχει γι’αυτό, έτσι;
31 Ιανουαρίου, 2009 at 1:37 μμ
Οκ συμφωνώ σίγουρα θα υπάρχει κάποιος λόγος αλλά δεν είναι τίπατα τραγικό.Απλά κάτι νέα ψαράκια τα βρίσκουνε σκούρα χωρίς τη μανούλα τους και διαδίδουν μαλακίες.