| CARVIEW |
Select Language
HTTP/2 200
x-robots-tag: noindex, nofollow
content-type: text/html; charset=UTF-8
expires: Fri, 23 Jan 2026 02:48:15 GMT
date: Fri, 23 Jan 2026 02:48:15 GMT
cache-control: private, max-age=0
last-modified: Fri, 06 Sep 2024 01:25:06 GMT
etag: W/"7468b39e128c13def8e17d3a0d9eaf67f86dae45919aeeb241ba2c53a139fe68"
content-encoding: gzip
x-content-type-options: nosniff
x-xss-protection: 1; mode=block
content-length: 14959
server: GSE
alt-svc: h3=":443"; ma=2592000,h3-29=":443"; ma=2592000
Vegna fjölda áskorana
skip to main |
skip to sidebar
Vegna fjölda áskorana
þriðjudagur, janúar 06, 2009
sunnudagur, ágúst 10, 2008
Norðurleið
Þann 31. júlí kvaddi ég Ítalíu og hélt beinustu leið til Basel í Swiss. Þar dvaldi ég hjá vini mínum Kasper og æfði með hljómsveitinni Heart of the Machine.
Á þessari 800 km leið í bílnum hugsaði ég um dvöl mína á Ítalíu. Blendnar tilfinningar eins og oft er þegar maður flytur úr einu landi í annað.
Fyrstu mánuðina var erfitt að kynnast fólki. Sérstaklega þar sem flestir Ítalir tala litla eða enga ensku.
Ég fór á tveggja mánaða Ítölskunámskeið og þar gafst tækifæri til þess að kynnast öðrum útlendingum. En á Ítalíu langaði mig til að kynnast Ítölum og tók því lítin þátt í stúdentalífinu þar.
Í staðin æfði ég mig á klassískan gítar. Hafði frábæran kennara og sökkti mér námið.
Bílnum mínum var stolið og ég varð paranoid um að öllu væri stolið steini léttara á Ítalíu.
Í íbúðinni sem ég var í fyrst voru eingöngu stúdentar sem voru á Ítalíu í einn eða tvo mánúði til að taka námskeið. Það voru því endalaus partí í húsinu og lítið næði fyrir mig til að æfa mig.
Eftir jól skipti ég svo um íbúð. Frábær íbúð með sér svefnhverbergi og stofu, frábærum svölum og meira að segja frábærum bílskúr. Ég saknaði því bílsins míns meira en áður. Mánuði síðar fanst hann svo yfirgefin fyrir utan matvöruverslun á Norðu Ítalíu. Víííííhúúúúú, bílinn var komin aftur.
Eftir þetta fór ég að spila jazz með nokkrum strákum í Perugia og hanga með nokkrum úr klassíska gítarnáminu. Þannig að ég fór loksins að eignast vini.
Eftir það var ég mjög sáttur. Farin að tala góða ítölsku og hékk með ítölsku vinum mínum þannig að ég gat upplifað hvernig lífið er á Ítalíu í gegnum þá.
Ítalir hafa það gott þó þeir kvarti oft undan hlutunum. Ávextir og grænmeti vex nánast af sjálfum sér og er betra en flestum öðrum stöðum.
Matur og vín er eins og það gerist best. Ítalir hafa gaman af því að elda góðan mat heima sem og að fara út að borða. Það eru alls staðar góður veitingastaðir sem notast við fersk, lókal hráefni.
Ég fór svo í 10 daga ferðalag um Ítalíu með kærustunni minni. Þetta var einn af hápunktum ferðarinnar. (Sjá myndir frá síðustu færslu).
Mestu vonbrigðin voru hins vegar hversu lélegur standard er á jazzi og annari impróvíseraðri tónlist. Ég spilaði í húsbandi á Umbria jazz þar sem haldin voru jam session. Þar komu margir nemendur frá allri Ítalíu sem voru á hátíðinni til að sækja námskeið frá Berklee (Boston). Það kom mér á óvart hvað það voru fáir góðir jazzspilarar.
Ég er því mjög fegin að vera komin aftur á norðurslóðir og get haldið áfram að byggja upp ferilinn með þeim góðu spilurum sem ég spila með hér. Þegar hinsvegar kemur að því að halda suður á bóginn í sumarfrí þá verður Ítalía pottþétt oft fyrir valinu.
Á þessari 800 km leið í bílnum hugsaði ég um dvöl mína á Ítalíu. Blendnar tilfinningar eins og oft er þegar maður flytur úr einu landi í annað.
Fyrstu mánuðina var erfitt að kynnast fólki. Sérstaklega þar sem flestir Ítalir tala litla eða enga ensku.
Ég fór á tveggja mánaða Ítölskunámskeið og þar gafst tækifæri til þess að kynnast öðrum útlendingum. En á Ítalíu langaði mig til að kynnast Ítölum og tók því lítin þátt í stúdentalífinu þar.
Í staðin æfði ég mig á klassískan gítar. Hafði frábæran kennara og sökkti mér námið.
Bílnum mínum var stolið og ég varð paranoid um að öllu væri stolið steini léttara á Ítalíu.
Í íbúðinni sem ég var í fyrst voru eingöngu stúdentar sem voru á Ítalíu í einn eða tvo mánúði til að taka námskeið. Það voru því endalaus partí í húsinu og lítið næði fyrir mig til að æfa mig.
Eftir jól skipti ég svo um íbúð. Frábær íbúð með sér svefnhverbergi og stofu, frábærum svölum og meira að segja frábærum bílskúr. Ég saknaði því bílsins míns meira en áður. Mánuði síðar fanst hann svo yfirgefin fyrir utan matvöruverslun á Norðu Ítalíu. Víííííhúúúúú, bílinn var komin aftur.
Eftir þetta fór ég að spila jazz með nokkrum strákum í Perugia og hanga með nokkrum úr klassíska gítarnáminu. Þannig að ég fór loksins að eignast vini.
Eftir það var ég mjög sáttur. Farin að tala góða ítölsku og hékk með ítölsku vinum mínum þannig að ég gat upplifað hvernig lífið er á Ítalíu í gegnum þá.
Ítalir hafa það gott þó þeir kvarti oft undan hlutunum. Ávextir og grænmeti vex nánast af sjálfum sér og er betra en flestum öðrum stöðum.
Matur og vín er eins og það gerist best. Ítalir hafa gaman af því að elda góðan mat heima sem og að fara út að borða. Það eru alls staðar góður veitingastaðir sem notast við fersk, lókal hráefni.
Ég fór svo í 10 daga ferðalag um Ítalíu með kærustunni minni. Þetta var einn af hápunktum ferðarinnar. (Sjá myndir frá síðustu færslu).
Mestu vonbrigðin voru hins vegar hversu lélegur standard er á jazzi og annari impróvíseraðri tónlist. Ég spilaði í húsbandi á Umbria jazz þar sem haldin voru jam session. Þar komu margir nemendur frá allri Ítalíu sem voru á hátíðinni til að sækja námskeið frá Berklee (Boston). Það kom mér á óvart hvað það voru fáir góðir jazzspilarar.
Ég er því mjög fegin að vera komin aftur á norðurslóðir og get haldið áfram að byggja upp ferilinn með þeim góðu spilurum sem ég spila með hér. Þegar hinsvegar kemur að því að halda suður á bóginn í sumarfrí þá verður Ítalía pottþétt oft fyrir valinu.
mánudagur, júlí 07, 2008
mánudagur, júní 23, 2008
Ferðalag
Á miðvikudaginn hefst ferðalag mitt og Línu um Suður Ítalíu. Mig hlakkar ekkert smá til enda þvílíkt fallegt veður núna alla daga.
Það skemmtilega við Ítalíu er að hvert sem þú ferð er svo mikil saga og hefð. Hvert svæði hefur sinn einstaka matarkúltúr, sem byggir á áralangri hefð og þeim hráefnum sem fáanleg eru á svæðinu.
Eftir að ég sæki Línu í Róm höldum við yfir á austurströndina með nokkrum stoppum í Abruzzo héraðinu.
Við ströndina liggur Puglia með 800 km strandlengju og einhver fallegustu svæði Ítalíu. Áhrif frá Grikklandi, Spáni og Tyrklandi. Svæðið er frægt fyrir matargerð og Ítalir kalla La Cucina Povera eða matargerð hinna fátæku sem er í raun langt frá því að vera fátækur matur því á svæðinu er endalaust af grænmeti, ávöxtum og jurtum.
Svo er vonandi að ég geti langt inn nokkrar myndir síðar...
Það skemmtilega við Ítalíu er að hvert sem þú ferð er svo mikil saga og hefð. Hvert svæði hefur sinn einstaka matarkúltúr, sem byggir á áralangri hefð og þeim hráefnum sem fáanleg eru á svæðinu.
Eftir að ég sæki Línu í Róm höldum við yfir á austurströndina með nokkrum stoppum í Abruzzo héraðinu.
Við ströndina liggur Puglia með 800 km strandlengju og einhver fallegustu svæði Ítalíu. Áhrif frá Grikklandi, Spáni og Tyrklandi. Svæðið er frægt fyrir matargerð og Ítalir kalla La Cucina Povera eða matargerð hinna fátæku sem er í raun langt frá því að vera fátækur matur því á svæðinu er endalaust af grænmeti, ávöxtum og jurtum.
Svo er vonandi að ég geti langt inn nokkrar myndir síðar...
miðvikudagur, júní 18, 2008
ítalía - Frakklandi 2-0
Ég hef nú aldrei verið mikið fyrir fótbolta og hef verið á þeirri skoðun að það sé fáranlegt að hlaupa fram og tilbaka til þess eins að sparka í bolta.
En nú er orðin breyting á því að Ítölum hefur tekist að gera mig að fótboltaaðdáenda. Í gær fór ég eins og vanalega með vinum mínum þeim Fabio og Fabio að horfa á leikinn. Eftir tvo slæma leiki þá komust Ítalir loksins í gang og þar sem Hollendingar sigruðu Rúmena var ljóst að Ítalía færi áfram. Það var því ekki að spyrja að stemmningunni pöppnum þar sem horft var á leikinn.
Áfram Ítalía!!!
En nú er orðin breyting á því að Ítölum hefur tekist að gera mig að fótboltaaðdáenda. Í gær fór ég eins og vanalega með vinum mínum þeim Fabio og Fabio að horfa á leikinn. Eftir tvo slæma leiki þá komust Ítalir loksins í gang og þar sem Hollendingar sigruðu Rúmena var ljóst að Ítalía færi áfram. Það var því ekki að spyrja að stemmningunni pöppnum þar sem horft var á leikinn.
Áfram Ítalía!!!
mánudagur, júní 16, 2008
Nýtt númer enn á ný!
Það er náttúrulega öllu stolið steini léttara á Ítalíu og þar á meðal símanum mínum.
Var sem betur fer verðlaus og ég svo heppin að vera með öll númerin mín spöruð á tölvunni.
Nýja númerið mitt er: +39 331 9474427.
Var sem betur fer verðlaus og ég svo heppin að vera með öll númerin mín spöruð á tölvunni.
Nýja númerið mitt er: +39 331 9474427.
þriðjudagur, júní 03, 2008
Á ferð og flugi
Búin að vera tvær vikur í Svíþjóð við að undirbúa lokatónleika. Setti tvö lög frá tónleikunum á myspace og eitt myndband.
Að því loknu var haldið til Eistlands þar sem ég spilaði á lokatónleikum Línu. Nú er ég svo aftur komin til Ítalíu til að njóta sumarsins en því miður þá er tekið á móti mér með brjálaðri rigningu. Vona að það bætist úr því fljótlega.
Að því loknu var haldið til Eistlands þar sem ég spilaði á lokatónleikum Línu. Nú er ég svo aftur komin til Ítalíu til að njóta sumarsins en því miður þá er tekið á móti mér með brjálaðri rigningu. Vona að það bætist úr því fljótlega.
Gerast áskrifandi að:
Ummæli (Atom)