Ons woon in 'n land wat sy eie tipe skoonheid het. Hoe die Israeliete dit reg gekry het om vir 40 jaar te trek in die woestyn weet ek nie. Dit moes maar onaangenaam gewees het. Maar jou straf is jou straf, of hoe?Ek dink ons wat die natuur in 'n ander perspektief gesien en beleef het deur ons groot word jare in Suid Afrika het maar 'n groen streuk in ons. Mooi groen bly maar mooi groen. Dalk is ek nou al te lank hier in die land. Elke somer belowe ek myself dis die laaste en dan kom die winter en dan gaan ons maar weer aan :-). Wonder wat ek volgende somer gaan sê? Het ek maar.....

Die kameras is uit en dis net Paparazzi styl wat die knoppies gedruk word. Laat my dink aan iemand wat ek ken daar in Abu Dhabi :-)

Tyd vir 'n blaas kans op die sand hoop.

Klein nooi en haar hond....Sy tong hang omtrent amper op die grond. Buddy geniet omtrent altyd die sand en hy kan nie stil sit nie. Was gelukkig om die foto saam te kry van die twee.

Die kleintjies besluit dat hulle bietjie toe gegooi wil word met sand.

Moenie dat die "pose" julle fool nie. Daar is ek so moeg van die duin uitklim!

Crispin besluit hy wil ook probeer. Hy kry dit beter reg as wat ek kon. Klein energie bondeltjie.

Die son sak en dit is tyd om uit te gaan en huiswaarts te keer.

Die ding moet 'n mens meer doen, maar doen ons dit....?

NEE ons doen nie. Ai die menslike natuur....

Destyds toe ek die Here gevra het of ek nie asseblief 'n werk kan kry waar ek nie so baie uit is op oproepe nie, het ek nie verwag dat Hy my so sal seën dat ek so cosy sal wees nie. Dankie VADER vir my werk en al my tyd wat ek het om saam met my gesin te kan wees, ek WAARDEER dit baie!!

2 Dae terug ry ek en die kinders dorp toe en luister na Laurika se musiek en die kinders sing uit volle bors..." ..stuur ons net so bietjie reën..", ja ons smag na 'n paar druppels afkoel in hierdie snikkende hitte..

Gister werk ek toe aan die blog-TAG terwyl die kinders televisie kyk en ek hoor erge donderweer maar ek dog dis die televisie wat so hard is... tot die kinders begin gil en skree dat dit gaan reën..
Toe ek by die venster uitkyk was dit net sand en wind, die kinders het die reëndans op die stoep gedoen en toe val die druppels, selfs die hondekinders het gejubel!!! Vir die van julle wat dink ons is mal..ja ons is mal...vir reen omdat dit so min gebeur hier, elke keer wat dit reen is vir ons soos 'n eerste keer! (fotos is heelonder, ek kry dit nie opgeskuif nie..die ou wat moet help is by die werk..)

Charmaine het my baie lank terug getag om my handskrif te sien..gaan lees op Charmaine en Sandra se blog( let wel gaan kyk by older post..dis baie lank terug gedoen)

Ai die lewe is darem maar lekker julle. Dis sommer so bevrydend om nou in die moderne tye te lewe en veral in die land, met die Arabiere wat so verfynd is, en nie uit te voel om ook so nou en dan gepamper te word nie. 'n Man is mos maar snaaks met sulke goed. Jy is mos " Tough " en sulke dinge is nie vir manne nie sal sommige mans nog sê.