ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΚΙΝΗΤΕΣ-ΟΙ ΔΙΑΚΙΝΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Ένα από τα ζητήματα που αφορούν την πόλη των Χανίων και έχουν ανοίξει
στον δημόσιο διάλογο της πόλης τον τελευταίο χρόνο είναι και οι
εντονότερες σε ρυθμό αφίξεις μεταναστών από τα παράλια της Β. Αφρικής
προς τις ακτές της Νότιας Κρήτης. Πρόκειται κυρίως για μετανάστες από το
Σουδάν ή την Αίγυπτο, χώρες δηλαδή που είτε βρίσκονται σε εμφύλια
σύρραξη (Σουδάν), είτε κυβερνώνται από αυταρχικά καθεστώτα (Αίγυπτος,
χούντα Αλ Σίσι). Πράγμα το οποίο σημαίνει πως αυτοδικαίως χρήζουν
διεθνούς προστασίας, που επίσης σημαίνει πως πρέπει να τους παραχωρείται
άσυλο σε μικρό χρονικό διάστημα.
Κι όμως. Το ελληνικό κράτος πιστό στις αρχές και στις αξίες του δόγματος
“να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο”, νομοθετεί σκληρότερη μεταχείριση στους
μεταναστευτικούς πληθυσμούς, προχωρώντας ακόμα παραπάνω στην ήδη
θεσμοθετημένη ποινικοποίηση της ανθρώπινης μετακίνησης και της
προσφυγιάς. Σαν να μην έφτανε το γεγονός πως οι πληθυσμοί αυτοί είχαν να
αντιμετωπίσουν χίλια βάσανα και κακουχίες μέχρι να πατήσουν το πόδι τους
στην Ευρώπη. Κακουχίες που περιλάμβαναν απαγωγές, ληστείες και
φυλακίσεις από διάσπαρτες πολιτοφυλακές της Λιβύης. Έρχεται τώρα, σε
δεύτερο επίπεδο, η “πολιτισμένη δύση”, να τους αποστερήσει για μια ακόμη
φορά την ελευθερία τους.
Το ελληνικό κράτος, λειτουργώντας ως συνοριακός προμαχώνας της Ευρώπης-
φρούριο φροντίζει ούτως ώστε οι μετανάστες και οι μετανάστριες που
εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια να βιώσουν μια ασύλληπτη καταστολή.
Εκτός από τα ναυάγια, τις επαναπροοωθήσεις και τον εγκλεισμό σε κέντρα
κράτησης, οι μετανάστες/τριες έχουν να βιώσουν και μια ποινική
διαδικασία στα δικαστήρια, που προσιδιάζει περισσότερο σε
εμφυλιοπολεμικό στρατοδικείο, παρά με ένα δικαστήριο ευνομούμενου
“δυτικού κράτους”.
Στα Χανιά το τελευταίο εξάμηνο πραγματοποιούνται δίκες μεταναστών με την
κατηγορία των διακινητών. Πρόκειται για μια ακόμη “εφεύρεση” του
ελληνικού κράτους και της δικαιοσύνης, η οποία αφορά κατά συντριπτική
πλειοψηφία μετανάστες οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να χειρίζονται το πηδάλιο
του σαπιοκάραβου στο οποίο επέβαιναν, να ανατροφοδοτούν τη βάρκα με
καύσιμα, να κρατούν το κινητό τηλέφωνο για κλήσεις έκτακτης ανάγκης και
είχαν επιλεγεί από τους πραγματικούς διακινητές για αυτά, συνήθως,
επειδή δεν είχαν το απαραίτητο χρηματικό ποσό για να πληρώσουν για το
ταξίδι. Άλλωστε, ποιος διακινητής θα ρίσκαρε να ταξιδέψει σε κάποιο από
αυτά τα σαπιοκάραβα, να συλληφθεί, να μπει φυλακή και πάνω απ΄ όλα να
χάσει μια πολύ επικερδή για αυτόν μπίζνα που κοστολογείται στα 2000
-τουλάχιστον- δολάρια το κεφάλι;
Η κατηγορία περί “παράνομης προώθησης και μεταφοράς παράτυπων
μεταναστών” (έτσι το λένε), επισείει βαρύτατες ποινές, οι οποίες
αγγίζουν αστρονομικά νούμερα μεταξύ 100 και 200 χρόνων και χρηματικά
πρόστιμα των εκατομμυρίων ευρώ, ανάλογα τα πόσα άτομα είχε η
συγκεκριμένη “καραβιά” για την οποία κατηγορείται κάποιος. Την ίδια
στιγμή βέβαια, οι πραγματικοί διακινητές συνεχίζουν απρόσκοπτα την
δουλειά τους σε βάρος της ανθρώπινης μετακίνησης, συχνά συνεργαζόμενοι
στενά με τις ευρωπαϊκές κρατικές αρχές αλλά και με καθεστώτα της Βόρειας
Αφρικής.
Στις δίκες αυτές οι κατηγορούμενοι που είναι κυρίως από το Σουδάν, αλλά
και από την Αίγυπτο έρχονται αντιμέτωποι με μια “κατάσταση εξαίρεσης”
που όμοιά της είναι δύσκολο να συναντήσει κανείς σε δικαστικές αίθουσες.
Άνθρωποι μικρής ηλικίας -και ανήλικοι ανάμεσα τους- , ήδη
προφυλακισμένοι αν και αιτούντες άσυλο, να έρχονται κατά ομάδες στο
δικαστήριο με συνοδεία πάνοπλων μπάτσων. Χωρίς καμία επίγνωση για τις
κατηγορίες, για τις ποινές και για την διαδικασία, με ελλιπή πρόσβαση
στη μετάφραση και με υπεράσπιση η οποία διορίζεται εκείνη την στιγμή από
την έδρα και έχει γύρω στα 5 λεπτά στην διάθεση της να λάβει γνώση της
δικογραφίας, πριν η υπόθεση δικαστεί. Η εικόνα της έδρας είναι ακόμη πιο
αποκαρδιωτική. Η πρόεδρος και η εισαγγελέας να απευθύνουν δύο με τρεις
τυπικές ερωτήσεις στον καθένα κατηγορούμενο και έπειτα κάνουν την
“σούμα” και βγάζουν ετυμηγορία. Μέσα σε -το πολύ- μισή ώρα δηλαδή, η
έδρα έχει καταλήξει να καταδικάζει με ποινές “μαμούθ”, για βαρύτατα
κακουργήματα, 10-15 ανθρώπους οι οποίο πιο πριν είχαν ισχυριστεί πως οι
ίδιοι δεν ήταν οι διακινητές, απλά έτυχε να οδηγούν εκείνη την στιγμή
την βάρκα, ακόμα και με απειλή της ίδιας τους της ζωής.
Ουσιαστικά, η ποινική αυτή μεταχείριση των προσφύγων είναι ακόμη ένα
στάδιο στην ίδια την διαδικασία εγκληματικοποίησης και άρα βαριάς
υποτίμησης των μεταναστριών και των μεταναστών. Είναι ακόμη ένα κομμάτι
που έρχεται να συμπληρώσει το παζλ της ρατσιστικής κρατικής διαχείρισης
του μεταναστευτικού ζητήματος, παρέα με την εξίσου ρατσιστική ευρωπαϊκή
ένωση. Η διαχείριση αυτή συμβαίνει αφενός για να νομιμοποιήσει ,με τον
πιο εμφατικό τρόπο μάλιστα, το κυβερνητικό αφήγημα περί “εισβολής”
και “αλλοίωσης του έθνους”, αφετέρου λειτουργεί ως ένας τρόπος
“αορατοποίησης”, στο περιθώριο του κοινωνικού ιστού και της δημόσιας
συζήτησης, ενός πλεονάζοντος εργατικού δυναμικού.
Τα δικαστήρια Χανίων στην προκειμένη περίπτωση λειτουργούν σαν ένα ακόμη
συνοριακό μπλόκο. Για να τιμωρούνται οι σημερινοί και να μαθαίνουν οι
επόμενοι. Γιατί μέσα σε αυτή την κατάσταση εξαίρεσης και μηδενικής
ανοχής, το κράτος και οι θεσμοί του δεν εξετάζουν τους λόγους ούτε και
τις πράξεις. Απλά επιβάλλουν εξαντλητική καταστολή, χωρίς λογοδοσία.
Όμως, η κατάσταση εξαίρεσης δεν είναι είναι μόνο για “τους άλλους”. Οι
ίδιοι οι Σουδανοί μετανάστες έχουν αρχίσει να αυτοοργανώνονται,
ενημερώνουν τους έγκλειστους για τις επιλογές και τα δικαιώματά τους,
παρέχουν νομική προστασία. Ταυτόχρονα, βοηθούν όσους απελευθερώσουν στο
να χτίσουν μια νέα αρχή. Εμείς λοιπόν, αυτό που έχουμε να μάθουμε από
τους Σουδανούς και τις Σουδανές μετανάστες/τριες είναι η αλληλεγγύη, η
μεταξύ τους φροντίδα και νοιάξιμο και η από τα κάτω οργάνωση τους. Και
είμαστε για πάντα μαζί τους!
-ΧΑΡΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ/ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ
-ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ- ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΘΩΟΙ
-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Τετάρτη 28/1, Δευτέρα 2/2, Τετάρτη 4/2, Δευτέρα 2/3, 9π.μ.
Κατάληψη Rosa Nera
Κείμενο-Κάλεσμα από το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων:
Όχι στην εγκληματοποίηση της μετανάστευσης – Αθώωση όλων των διωκόμενων
Δεν είναι διακινητές – είναι μετανάστες εργάτες
Οι διακινητές δεν μπαίνουν στα σαπιοκάραβα
Συγκέντρωση: Τετάρτη 28/01, 09.00, δικαστήρια Χανίων
Τους τελευταίους μήνες, στα δικαστήρια Χανίων έχουν πολλαπλασιαστεί οι δίκες προσφύγων και μεταναστών με την κατηγορία του “διακινητή”. Γιατί συμβαίνει αυτό; Κάθε φορά που καταφθάνει μια καραβιά στη χώρα, κάποιοι από τους ναυαγούς, σε μια fast track προανακριτική διαδικασία υποδεικνύονται ως “διακινητές”. Συνήθως 2-3 ανά καραβιά. Μιας και η κύρια πύλη εισόδου πλέον είναι η Κρήτη, όταν μια καραβιά φτάνει Γαύδο ή στα Χανιά, μεταφέρεται και διαμένει κάτω από άθλιες συνθήκες στο πρώην εκθεσιακό κέντρο, νυν άτυπο χώρο κράτησης της Αγυιάς. Μετά γίνεται η επιλογή των “διακινητών” με τη μέθοδο του ανεμιστήρα, οι οποίοι και στέλνονται στα κρατητήρια του ΑΤ Χανίων ή/και σε κάποια φυλακή στην υπόλοιπη χώρα μέχρι την ημερομηνία της δίκης.
Γιατί και πώς όμως οι μετανάστες κατηγορούνται ως διακινητές; Είναι αυτοί οι υπεύθυνοι των κυκλωμάτων διακίνησης; Η πολιτική των κλειστών συνόρων και η Ευρώπη-φρούριο, αρχικά, είναι αυτή που δημιουργεί αυτά τα μαφιόζικα κυκλώματα, τα οποία βασανίζουν, κυνηγούν κι εκμεταλλεύονται πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από το ζοφερό παρόν και μέλλον που τους επιφυλάσσουν οι χώρες καταγωγής τους. Οι διακινητές, οι οποίοι αποκομίζουν εκατομμύρια για μια διαδρομή θανάτου, δεν έχουν κανένα λόγο να μεταβούν στα σαπιοκάραβα και να οδηγηθούν στην ελληνική κόλαση. Αυτό δεν το λέει η κοινή λογική μόνο, αλλά το ψελλίζουν και επίσημα χείλη. Οι συλλήψεις των υποτιθέμενων διακινητών γίνονται στον σωρό, με γελοίες δικαιολογίες, όπως ότι κάποιος έπιασε το τιμόνι, κάποιος άλλος κάλεσε για βοήθεια όταν η βάρκα έμπαζε νερά κ.ά. Στην πραγματικότητα δηλαδή δεν κατηγορούνται όσοι στελεχώνουν τα μαφιόζικα κυκλώματα, αλλά όσοι βοήθησαν να μη βουλιάξει η βάρκα. Είναι ενδεικτικό ότι στις καταθέσεις των μεταναστών κατά την ανακριτική διαδικασία, η ερώτηση δεν είναι ποιος είναι ο διακινητής, αλλά ποιος οδηγούσε. Έχει παρατηρηθεί, τουλάχιστον όσον αφορά τις καραβιές που φτάνουν στην Κρήτη, ότι διακινητές βαφτίζονται όσοι ως εθνικότητα μειοψηφούν ανά διαδρομή, και ιδιαίτερα Σουδανοί έφηβοι.
Στην πραγματικότητα, οι διώξεις των προσφύγων και των μεταναστών ως “διακινητές” εξυπηρετούν πολλούς σκοπούς. Από τη μια στοχεύουν στο ίδιο το υποκείμενο, γνωστοποιούν στους μελλοντικούς μετανάστες ότι η ζωή τους θα είναι κόλαση στην Ελλάδα κι ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να βρεθεί διωκόμενος ως διακινητής. Από την άλλη στοχεύουν στην λεγόμενη “κοινή γνώμη” προσπαθώντας να μας πείσουν αφενός ότι “χτυπάνε” τα δίκτυα των διακινητών μέσω των συλλήψεων στο σωρό που κάνουν, κι αφετέρου ενισχύουν το ακροδεξιό αφήγημα περί “οργανωμένης εισβολής” μεταναστ(ρι)ών στη χώρα, αφού τα κυκλώματα διακινητών ταξιδεύουν κι αυτά στη χώρα μας.
Τι γίνεται όμως με τις δίκες προσφύγων και μεταναστών που κατηγορούνται ως διακινητές; Δικάζονται στη συντριπτική πλειοψηφία τους με δικηγόρο διορισμένο από το κράτος, ο/η οποίος/α το μόνο που προσπαθεί να κάνει, πλέον, είναι έναν άθλιο συμβιβασμό. Ποιος είναι αυτός ο συμβιβασμός; Η παραδοχή ενοχής ενός αθώου ανθρώπου, με “αντάλλαγμα” μια μικρότερη ποινή. Χωρίς όμως να γνωρίζουν ότι μετά από αυτή δεν έχουν κανένα δικαίωμα νομιμοποίησης στη χώρα, ούτε μέσω της χορήγησης ασύλου, ούτε μέσω της άδειας παραμονής. Οπότε όλοι αυτοί, μετά την έξοδό τους από τη φυλακή, έρχονται αντιμέτωποι είτε με μια πλήρως και ισοβίως παρανομοποιημένη ζωή (όντας χωρίς χαρτιά) και άρα μια πιθανή φυλάκιση, είτε με την απέλαση.
Αυτό ακριβώςγίνεται και στη συντριπτική πλειοψηφία των δικών (στα Χανιά και αλλού). Fast-track διαδικασίες, με πιέσεις από τους (διορισμένους από το κράτος) δικηγόρους τους για συμβιβασμό ή αλλιώς, ποινική διαμεσολάβηση, χωρίς οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες να ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους. Να σημειώσουμε εδώ ότι αυτός ο συμβιβασμός “ανταλάσσει” μια χαμηλότερη ποινή, με την παραδοχή ενοχής από μεριάς των διωκόμενων, το οποίο σημαίνει αυτόματα ότι δεν έχουν το δικαίωμα στην έφεση, αλλά και του ότι δε θα πάρουν ποτέ άσυλο, αλλά αντιθέτως, μετά την αποφυλάκισή τους θα απελαθούν.
Όσες υποθέσεις εκδικάζονται με διορισμένους από το κράτος δικηγόρους, είτε με τη μέθοδο της ποινικής διαμεσολάβησης είτε όχι, διαρκούν το πολύ ένα λεπτό και είναι λογιστικού χαρακτήρα, ως προς τον πολλαπλασιασμό και την πρόσθεση των χρόνων φυλάκισης. Οι ποινές όλες είναι διψήφια και τριψήφια νούμερα και συνοδεύονται από εκατοντάδες χιλάδες ευρώ πρόστιμο. Με άλλα λόγια οι καταδίκες αυτών των ανθρώπων γίνονται ένα εύκολο μεροκάματο για όσους και όσες αντιμετώπισαν τις ζωές αυτών σαν μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία.
Μέσα στη σαπίλα των δικαστικών αιθουσών, ανάμεσα στα ρατσιστικά αστειάκια, στην ασφυκτική φύλαξη και στο τσάκισμα οποιασδήποτε έννοιας δικαιώματος κοι κοινής λογικής, υπάρχουν κάποιες ρωγμές. Εδώ και κάποια χρόνια, χάρη στην εγρήγορση, την επιμονή και την αποφασιστικότητα του αντιρατσιστικού κινήματος και μιας σειράς δικηγόρων, αρχίζουμε να μετράμε νίκες και αθωώσεις. Σε όλη τη χώρα και για πολλές περιπτώσεις. Όσο δίνουμε δημοσιότητα στο ζήτημα, όσο δεν αφήνουμε τους κολασμένους της γης μόνους τους, πιέζουμε τις δικαστικές αρχές να παίρνουν τις σωστές αποφάσεις.
Την Τετάρτη 28/01, όπως και στις 02/02, 04/02, 02/03 δικάζονται για άλλη μια φορά στα δικαστήρια Χανίων πρόσφυγες και μετανάστες με την κατηγορία του “διακινητή”. Ως Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών σας καλούμε όλους και όλες σε συγκέντρωση στις 9.00 στα δικαστήρια Χανίων. Δεν είναι λίγες οι υποθέσεις μεταναστών που αθωώθηκαν κάτω από την πίεση του κινήματος. Σας καλούμε όλους και όλες, λοιπόν, για να υπερασπιστούμε την αθωότητα των μεταναστών εργατών, τα ανοιχτά σύνορα, τη νομιμοποίηση όλων. Για να βάλουμε κι εμείς το λιθαράκι μας στον αγώνα ενάντια στην παρανομοποίηση και την εγκληματοποίηση της μετανάστευσης. Για να μπορέσουμε να ζήσουμε όλοι και όλες μαζί.
/// Ανοιχτά σύνορα
/// Ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων, απ’ όπου κι αν προέρχονται.
/// Διαδικασίες νομιμοποίησης και ασύλου για όσες-όσους το επιθυμούν.
/// Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλες-ους.
/// Ασφαλής, αξιοπρεπής φιλοξενία για τους πρόσφυγες και μετανάστες.
/// Ανοιχτοί μη φρουρούμενοι χώροι φιλοξενίας εντός του αστικού ιστού με αξιοπρεπείς συνθήκες και υποδομές και με το απαραίτητο προσωπικό – ΟΧΙ φυλακές ψυχών σε ακατάλληλα κι εγκαταλελειμμένα κτίρια, μακριά από τα μάτια των πολλών.
Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών Χανίων
