Απ' τη θέση αγάπης και δικαιοσύνης που ο Αραμπούρου γράφει ότι «σήμερα ένα λεπτό διαρκεί τριάντα με σαράντα δευτερόλεπτα· αντίθετα, τα λεπτά της δικτατορίας διαρκούσαν ενάμισι με δύο λεπτά», φαντάζομαι το μέλλον που κάθε λεπτό θα κυριαρχείται αντιληπτικά απ' το μέτρημα των ελεύθερων ανθρώπων, κι έτσι κάθε λύπη θα μαζεύεται στον χρόνο και θα κρατάει πιο λίγο και κάθε χαρά θα διαστέλλει μαλακά τη ζωή, ώστε η κοινή ευτυχία να είναι απλωμένη, εκτατή, και χωρίς φόβο πια, βραδεία.
Πασχαλινά φαντάσματα, μάγισσες, απόκοσμα και αλλόκοτα διαβάσματα
Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να έχω διαλέξει καλύτερα βιβλία για το Πάσχα, είναι ίσως το μόνο πραγματικό ταλέντο που διαθέτω ή μια ιδιότητα που εκ των υστέρων μού πιστώνω σχεδόν αναγκαστικά, αφού έχω πρώτα κάνει περίπου τα πάντα για να δημιουργήσω το κατάλληλο αναγνωστικό τοπίο που θα μπορεί να παραλάβει σχεδόν οποιαδήποτε πολύωρη διαβαστερή απόπειρα.
Μάρτιος 2023 – κρέας για τους λύκους, τέμπη, αγάπη και τάξεις
march photodump_ Είναι ένας μήνας που πηγαινοφέρνω μια τσάντα στην πλάτη πείθοντάς με ότι έχει το οποιοδήποτε νόημα να συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι κάνουμε, μετά βίας το Google περιλαμβάνει το ταξίδι μας στην Θεσσαλονίκη λίγο πριν το δυστύχημα στην ανασκόπηση του μήνα, εγώ όμως το περιλαμβάνω και το ξέρω καλά γιατί πλέον κάθομαι πάντα στο …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Μάρτιος 2023 – κρέας για τους λύκους, τέμπη, αγάπη και τάξεις"
Εκπνοή – Τεντ Τσιανγκ: Οι απύθμενες δυνατότητες της επιστημονικής φαντασίας
Προσπαθώντας να φτιάξω μια λίστα με τα αγαπημένα μου βιβλία για φέτος συναντώ μια κάποια δυσκολία. Δεν είναι μόνο το πέρασμα του χρόνου που κάνει τις εγγραφές των βιβλίων μέσα μας να ξεθωριάζουν, αλλά κι η ίδια η αλλαγή της πρόσληψής μας γι' αυτά, έτσι που οι σκέψεις μας καμιά φορά διαρρέουν από χρόνο σε χρόνο και μπλέκονται, κάνοντας τους απολογισμούς μια ελαφρώς περίπλοκη αλλά και απροσδόκητη υπόθεση.
Σκέψεις για την Ψυχρή Τρυφερότητα της Eva Illouz
Συναρπαστικό, περιεκτικό και απόλυτα προσβάσιμο κείμενο, η Ψυχρή Τρυφερότητα είναι απ' τα καλύτερα που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Η Illouz ξεκινάει τον συλλογισμό της περιγράφοντας πώς ο συναισθηματικός λόγος που εισήγαγαν οι επιχειρήσεις κατά τη χρυσή εποχή του καπιταλισμού (1880-1920) υπηρέτησε την αύξηση της παραγωγικότητας αλλά ταυτόχρονα συμπαρέσυρε και μια σειρά από άλλες ορατές …
Συνεχίστε την ανάγνωση του "Σκέψεις για την Ψυχρή Τρυφερότητα της Eva Illouz"
Μερικές σύντομες σκέψεις γύρω από τη Χαμένη Αναγνώστρια του Φάμπιο Στάσι
Μια προφανής συζήτηση γύρω απ' τη Χαμένη Αναγνώστρια του Φάμπιο Στάσσι θα αφορούσε τη σαγήνη της ανάγνωσης, μιας κι είναι ένα κατεξοχήν βιβλίο για όσους αγαπούν τα βιβλία. Είναι όμως ακριβώς έτσι;
Κάθε άνθρωπος γεννιέται ή μυθοπλαστικός ή αλεφικός – Επιστρέφοντας στον 1ο τόμο των Απάντων του Μπόρχες
Κάθε άνθρωπος γεννιέται ή αριστοτελικός ή πλατωνικός, λέει ο Μπόρχες δια στόματος του Γερμανού διοικητή του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Τάρνοβιτς, του Όττο Ντήτριχ τσουρ Λίντε, στην κατασκευασμένη μαρτυρία που φέρει τον τίτλο «Γερμανικό Ρέκβιεμ», καθώς στον νεκρολογικό απολογισμό του τελευταίου αντηχεί ο επιθανάτιος ρόγχος του Τρίτου Ράιχ.
Ο Ταξιδιώτης — Ούλριχ Αλεξάντερ Μπόσβιτς: Η μόνη αλήθεια είναι το κυνήγι, η φυγή
Ίσως η πρώτη λογοτεχνική καταγραφή της Νύχτας των Κρυστάλλων μας διηγείται τα αγωνιώδη ταξίδια ενός Εβραίου επιχειρηματία από το Βερολίνο με τον εθνικό σιδηρόδρομο, τον μόνο τρόπο που διαθέτει για να γλιτώσει τη ζωή του.
5 σύντομα αλλά δυνατά βιβλία για αυτή την άνοιξη
Αυτή η άνοιξη, η πιο αδικημένη και λειψή απ' όσες μπορούμε να ανακαλέσουμε οι ζωντανοί στην πρόσφατη συλλογική μας ιστορία, σε αντίθεση με τη γενική πεποίθηση, δεν συνοδεύεται από άπλετο χρόνο, τόσο πολύ που δεν ξέρουμε τι να τον κάνουμε, αλλά, αντίθετα, αποτελεί μάλλον ένα κενό, ένα ρήγμα στον χρόνο.
Κόκαλα από Ήλιο — Μάικ Μακόρμακ: ένας μονοφωνικός απολογισμός σε διάρκεια μιας ώρας
Είναι η μέση της μέρας —το μαθαίνουμε χάρη στον χτύπο της καμπάνας του Αγγέλου, που στην καθολική εκκλησία ηχεί τρεις φορές τη μέρα, στις 6 το πρωί, στις 12 το μεσημέρι και στις 6 το απόγευμα. Ο τόπος είναι το χωριό Λούισμπερκ, στο Μάγιο της δυτικής Ιρλανδίας. Ένας άνδρας, ο πολιτικός μηχανικός Μάρκους Κόνγουεϊ, κάθεται μόνος του στην κουζίνα του σπιτιού όπου έχει ζήσει τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του. Η γυναίκα και τα παιδιά του λείπουν. Λίγο παρακάτω μαθαίνουμε ότι είναι κιόλας 2 Νοεμβρίου, η Ημέρα των Ψυχών στο ημερολόγιο των καθολικών.
