
Το πρόσφατο δημοσίευμα των New York Times (Greece’s Epidemic of Racist Attacks, 26/1/12) θα έπρεπε να έχει σημάνει συναγερμό στις αρχές. Η συντάκτης Eva Cosse, ερευνήτρια της οργάνωσης Human Rights Watch, αποκαλύπτει όσα είδε στην Αθήνα λίγες ημέρες πριν. Περιγράφει μάλιστα την επίθεση που έζησε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης με την Razia, Αφγανή ανύπαντρη μητέρα με τρία παιδιά, στο διαμέρισμά της στον Άγιο Παντελεήμονα από ομάδα κουκουλοφόρων. Η αστυνομία ζήτησε από την Razia να μεταβεί στο τμήμα για να καταγγείλει το περιστατικό, όπως και έκανε. Και όμως, το διαμέρισμά της δέχτηκε παρόμοιες επιθέσεις τις επόμενες δύο νύχτες. Την δεύτερη φορά, μάλιστα, άγνωστος προσπάθησε να βάλει φωτιά. Η Razia αναγνώρισε κάποιους από τους δράστες. Κάτοικοι της περιοχής επιβεβαιώνουν ότι κουκουλοφόροι συγκεντρώνονται κάθε βράδυ στην πλατεία. Όλοι τούς ξέρουν, αλλά η αστυνομία δεν προχωρά σε συλλήψεις.
Το δημοσίευμα κάνει λόγο για μια επιδημία ρατσιστικής βίας στην ελληνική πρωτεύουσα. Οι μετανάστες και οι αιτούντες άσυλο μιλούν για “απαγορευμένες” περιοχές. Όμως οι αρχές δε μοιάζει να συμμερίζονται τους φόβους για έξαρση της ρατσιστικής βίας. Εξάλλου, τα επίσημα στοιχεία δεν καταγράφουν παρά ελάχιστα εγκλήματα μίσους, μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Το δημοσίευμα προφανώς δε σήμανε συναγερμό στις αρχές, αν κρίνουμε από όσα συνέβησαν το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στην Αθήνα. Η εκ των προτέρων γνωστή πορεία της Χρυσής Αυγής για την επέτειο των Ιμίων εξελίχθηκε κατά τα ειωθότα. Μέλη της γνωστής νεοναζιστικής οργάνωσης εκτόνωσαν το πληγωμένο εθνικό τους φρόνημα με τον μόνο τρόπο που γνωρίζουν: πετώντας επιβάτες – μετανάστες και μη – έξω από τους συρμούς του μετρό και ξυλοκοπώντας κάποιους από αυτούς. Η παρουσία των αρχών ασφαλείας και μερικές προσαγωγές –χωρίς συλλήψεις- δεν αποτέλεσαν τελικά αποτελεσματικό μέσο αποτροπής της τυφλής «πατριωτικής» βίας.
Έχουμε και άλλοτε αναφερθεί από ετούτη τη στήλη στο ζήτημα της ρατσιστικής βίας. Σε ένα τοπίο ρημαγμένο από την κρίση και από τα μέτρα αντιμετώπισής της, με την κοινωνική συνοχή αποσαθρωμένη, είναι βέβαιο ότι οι αυτόκλητοι προστάτες της «αιματηρής ευταξίας» αποθρασύνονται μέρα με τη μέρα. Στο πλαίσιο αυτό, η αποφασιστική πάταξη των ομάδων του ρατσιστικού περιθωρίου είναι αδήριτη ανάγκη. Δεν μπορεί η Πολιτεία να διατείνεται πως αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ρατσιστικής βίας χωρίς να επεμβαίνει αποφασιστικά στο ζήτημα των εξτρεμιστικών ομάδων.
Θυμίζουμε πως η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ έχει καταδικάσει τις νεοναζιστικές και ρατσιστικές πρακτικές εξτρεμιστικών ομάδων. Στις πρακτικές αυτές συγκαταλέγονται βίαια περιστατικά με ρατσιστικό κίνητρο, καθώς και η αναζωπύρωση της ρατσιστικής και ξενοφοβικής βίας με στόχους μέλη εθνικών, θρησκευτικών και πολιτιστικών κοινοτήτων ή μέλη μειονοτήτων. Η Γενική Συνέλευση επανέλαβε ότι τέτοιες πράξεις εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 4 της Διεθνούς Σύμβασης για την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων και συνιστούν σαφή και προφανή κατάχρηση των ελευθεριών της συνάθροισης και της ένωσης, καθώς και της ελευθερίας της έκφρασης.
Ο αρμόδιος Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ μελετώντας τις επιπτώσεις της δράσης των εξτρεμιστικών ομάδων στο ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις και την ξενοφοβία, επεσήμανε ότι – εκτός από την προφανή περιφρόνηση της απαγόρευσης των διακρίσεων – αποτελούν σοβαρή απειλή για τη διασφάλιση θεμελιωδών δικαιωμάτων, η οποία στην πράξη και υπό ορισμένες συνθήκες αγγίζει την ίδια τη δημοκρατία. Επομένως, η αντιμετώπιση των εξτρεμιστικών ομάδων από την Πολιτεία δεν άπτεται μόνο του ζητήματος της καταπολέμησης της ρατσιστικής βίας, στην οποία συχνά και οργανωμένα οι ομάδες αυτές καταφεύγουν, αλλά της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών.
Υπό το φως των παραπάνω, είναι αδιανόητη απειλή για την κοινωνική γαλήνη να παρελαύνει το εξτρεμιστικό ρατσιστικό περιθώριο στο κέντρο της πόλης σκορπώντας τραυματίες στο διάβα του, όποια «εθνική αφορμή» κι αν επικαλούνται οι επιδρομείς: την επέτειο των Ιμίων, την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, τη μάχη των Πλαταιών ή την κάθοδο των Δωριέων. Οι δράστες κακουργηματικών πράξεων μόνο ως τέτοιοι μπορούν να αντιμετωπίζονται.
Το βρήκα στο
https://antiphono.wordpress.com/
Σχόλιο δικό μου
Η αλήθεια ειναι ότι ιδεολογίες όπως ο νεοναζισμός και ο σταλινισμός μέρα την μέρα που περνάει, βρίσκουν πατήματα ειδικά ο νεοναζισμός που έχει την προβεία της Χρυσής Αυγής προσπαθεί να περάσει στον απλό Έλληνα εργάτη, ότι ειναι ο κύριος εκφραστής του πράγμα απαράδεκτο, διότι ειναι γνωστό ότι τα καθάρματα της Χ.Α έχουν κατηγορηθεί για τρομοκρατικές ενέργειες, μην ξεχνάμε ότι ο Μιχαλολιάκος έιχε περάσει στην φύλακη , όπως διαβάζω στο ιστολόγιο https://original-fippak.blogspot.com/2010/08/blog-post.html
Η «Χρυσή Αυγή» είναι γνωστή ακροδεξιά νεοναζιστική συμμορία με πλούσια εγκληματική δράση. Πολυάριθμα μέλη της έχουν διαπράξει πληθώρα εγκλημάτων. Στους κόλπους της «Χρυσής Αυγής» βρίσκονται όχι μόνο βομβιστές άλλα και διάφοροι ένοπλοι τραμπούκοι, μαχαιροβγάλτες, άτομα που κατέχουν και χρησιμοποιούν όπλα παράνομα, καταδικασθέντες για απόπειρες ανθρωποκτονίας κ.α.
Στην οργάνωση αυτή ανήκει και ο εγκληματίας «Περίανδρος» (Αντώνης Ανδρουτσόπουλος) που καταδικάστηκε το 2009 για τη βάρβαρη επίθεσή του σε 3 άτομα που ανήκαν στο χώρο της αριστεράς και που παραλίγο να στοιχίσει τη ζωή του νεαρού Κουσουρή. Άλλος γνωστό πρόσωπο που πέρασε από τη «Χρυσή Αυγή» και έχει βεβαρημένο ποινικό μητρώο είναι ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος, εκδότης – διευθυντής της χουντικής εφημερίδας «Ελεύθερου Κόσμος», εκδότης του περιοδικού της ναζιστικής νεολαίας «Αντεπίθεση» και παραλίγο υποψήφιος βουλευτής με το ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη. Ο Δ. Ζαφειρόπουλος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 1 έτους για την επίθεση και τον τραυματισμό μελών της αριστερής οργάνωσης ΟΣΕ. Επίσης, ο Ζαφειρόπουλος έχει καταδικαστεί και για τις βιαιότητες στο κτίριο της ΕΤ3, στο οποίο είχε εισβάλει το 2006.
Το Φεβρουάριο του 2008, ο χρυσαυγίτης αστυνομικός Γιάννης Ανδρασκέλας καταδικάστηκε από το Εφετείο σε 1 χρόνο φυλάκιση. Ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής» Νίκος Μιχαλολιάκος, υπήρξε γνωστό στέλεχος του ναζιστικού χώρου, φανατικός ακροδεξιός, μέλος της προδοτικής ΕΟΚΑ Β’, αρχηγός της Νεολαίας της χουντικής ΕΠΕΝ και αναμεμειγμένος σε βομβιστικές επιθέσεις.
Το 1979 είχε καταδικαστεί για τρομοκρατικές ενέργειες, αλλά αποφυλακίστηκε χωρίς να εκτίσει όλη την ποινή του. Υπάρχουν κι άλλα τέτοια παραδείγματα, αλλά θα ήταν κουραστικό να τα αναφέρουμε όλα.
Τα στοιχεία αυτά αν ειναι ψεύτικα παρακαλώ κάποιον να μου τα διαψέυσει, δεν ειναι δυνατόν να μιλάμε για ελεύθερη διακίνηση ιδεών και να έχουμε τέτοια φαινόμενα βίας και τραμπουκισμού…αυτό για ενημέρωση προς όσους στηρίζουν η σκέπτονται να ψηφίσουν Χ.Α, εξάλλου ο πατριωτισμός δεν είναι ούτε η τυφλή βία, ούτε το ναι σε όλα στα μνημόνια…
Κλείνω με ένα κομμάτι των Pink Floyd που λέει αλήθειες για τέτοιες καταστάσεις(waiting for the worms) απο τον μεγάλο επικό δίσκο The Wall

























