mrbeancentdblogger

Eh~ Sexy lady! Op op op op oppa Gangnam Style! Eh eh eh eh eh eh! ♫♫♫

Alas-onse ng umaga.. Miyerkules. Nagising ako sa malakas na sound system ng kapitbahay namin habang paulit-ulit na tinutugtog ang pamosong hit ni Psy. Pawisan ako ng magising, mainit at maingay na sa labas. Pagsilip ko sa aming bintana ay aakalain mong may party dahil sa tumpok na mga batang nagsasayawan. Bumalik ako saking higaan at sinubukang matulog ulit, ngunit ako’y nabigo.

Sampaguita Street! Yan ang pangalan ng eskinita kung saan ako nakatira. Ambangong pakinggan? Sana ganyan rin kabango ang mga kwento’t pangyayari sa loob ng iskinitang binansagan nilang dead-end.

Sa Sampaguita St. ko na nasilayan ang mundo, dito ako pinanganak, nag-binata at lumaki. Isa sa mga pangarap ni Mama sa akin ay umalis sa lugar na ito at bumili ng sarili naming bahay sa isang subdivision. Naisip ko lang, na kahit ganito ‘tong lugar namin ay di ko ikakahiya na dito nahubog ang aking pagkatao.

Looban? Ano nasa isip mo pag narinig o nabasa mo ang salitang yan? Magulo? Nakakatakot? Patayan? Di ka nagkakamali. Dito sa eskinita namin mararanasan mo ang shooting every other week. Magigising ka na may nagkakarateng mga pusa sa bubong mo, away-kapatid kung saan naghahabulan sila gamit ang ice pick, hiwalayan dahil sa kabit, umaawat na mga sunog-baga sa saksakan dulot ng di pagkakaunawaan, away sa pwesto, sa sugal at marami pang iba.

Sidecar-boy ang pangunahing trabaho ng mga tao dito. Maghapong kumakayod ang mga kalalakihan para pang tustos sa pamilya at pang bayad utang ng kanilang mga asawa. Karamihan rin sa mga kababata ko ay maaga nang nagsipag-asawa at pinasok narin ang nasabing hanapbuhay. Maaga silang lalabas, at pag-uwi nila ng hapon ay mag-iinuman sila, matutulog, magagalit ang kanilang mga misis at gigising ulit kinabukasan para magtarya. Paulit-ulit lang sila.

Sa gabi, para ka namang nasa underground river kung tatangkain mong pasukin ang aming eskinita. Magdala ka ng flash light para di ka mahulog sa mga kanal. May mga gangster na kababaihan rin na may nakatapis na tuwalya sa kanilang katawan ang mga nakatambay sa labas ng eskinta. Minsan ay may maamoy kang kakaibang usok. Pero di naman sila nanakit kung di mo sila aangasan.

Napansin kong paulit-ulit lang ang buhay ng aming mga kapitbahay. Magtatrabaho para makakain, yung sobra nilang kita ay pang-inom at pangbayad na ng utang.  Sa madaling salita, kailangan mong kumayod para makaraos ka ng isang araw, saka na ang para bukas.

Isa ako sa mga ginagalang na kabataan sa eskinta namin. Ako lang kasi ang nag-ibang landas at nagpatuloy sa pag-aaral upang abutin ang lahat ng mga pangarap ko at ng maraming taong umaasa sa akin. Tatlo kaming magkakapatid, nasa kolehiyo na rin ang kapatid kong lalaki at nasa secondarya naman ang aming bunso. Alam ko na ang buhay sa labas, naranasan ko ng magpunta sa matatayog na building sa Makati, Ortigas at Global City Taguig upang mag-aaply nang internships. Nakakatakot sa labas pero mas nakakatakot na maging complacent ka na lang sa buhay mo.

Bente anyos na ako, ang dami ng nagbago sa mundo at sa akin pero naobserbahan kong wala paring nagbabago sa buhay ng mga tao sa paligid ko. Sapat na sa kanila ang simpleng pamumuhay. Makapagtapos lang ng high school at bahala ka na kung saan ka dadalhin ng tadhana. Gusto ko silang tulungan, i-reach out at sabihing “Your life doesn’t end that way!” Naranasan rin kasi namin ang magipit ng sobra na mismong si Mama ay di na alam kung saan mangungutang para sa pang-baon namin. Ang dami kong plano sa pamilya ko pero ngayon ko lang naisip na may plano pala ang Diyos na tulungan ko at i-angat ko ang sistema nang buhay dito sa eskinitang binansagan nilang dead end.

Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind and with all your strength.’ The second is this: ‘Love your neighbor as yourself.’ There is no commandment greater than these.”

Mark 12:30-31 (NIV)

The Lord has a bright plan in this place, and I know that He will use me to make this all happen! Don’t just love the Lord, but also abide into His second greatest commandment which is stated above. A big calling with a big responsibility.