ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

1. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ

2. ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ / ΜΑΧΕΣ ΔΙΝΕΙ/ ΠΟΤΕ ΚΑΙΕΙ/ ΠΟΤΕ ΜΙΛΑΕΙ

3. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ

4. ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΟΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ

5. ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΟ

6. ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, ΝΑ ΔΙΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

7. ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ – ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ – ΔΡΑΣΕΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

8. ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

9. ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

10. ΠΟΛΥΜΟΡΦΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

+ extras

• ΦΩΤΟΓΡΑΦΕΙΣ ΑΘΗΝΑ 6 έως 14 Δεκεμβρίου 2008

• ΦΩΤΟΓΡΑΦΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 6 έως 14 Δεκεμβρίου 2008

• ΑΦΙΣΕΣ

• ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ – ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ

 

 

Δευτέρα πρωί και κανείς δε θέλει να μπει για μάθημα.

Η εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου στα Εξάρχεια ήταν αρκετή για να ταράξει και την μαθητική κανονικότητα. Κάποιοι βλέπουν το γεγονός ανθρωπιστικά, «Θα μπορούσε να ‘ναι ένας από μας», λέει. Κάποιοι άλλοι το αντιλαμβάνονται πολιτικά : «Το κράτος δολοφονεί». Όπως και να το είδε ο καθένας όμως, ο εχθρός εκείνη τη στιγμή ήταν κοινός και βρισκόταν στα Αστυνομικά Τμήματα.

Χωρίς πολλές συζητήσεις, κινούμενοι μαζικά, αυθόρμητα και ακηδεμόνευτα (πέρα από κει που έφταναν τα πλοκάμια του ΣΑΣ), κλείσαν τα σχολεία τους και βγήκαν έξω μαθαίνοντας πώς είναι να οικειοποιείσαι τους δρόμους σου, πώς είναι να εξωτερικεύεις τη συσσωρευμένη από την επιβαλλόμενη καθημερινότητα οργή σου. Είτε με ειρηνικές διαμαρτυρίες μοιράζοντας λουλουδάκια στους ένστολους δολοφόνους και θεαματικές κινήσεις ξαπλώνοντας στη ΓΑΔΑ με τα εσώρουχα, είτε επιλέγοντας πιο συγκρουσιακές πρακτικές αντιλαμβανόμενοι πια ότι. «Δεν είναι κακό να φοράς κουκούλα, δεν είναι κακό να χτυπάς τον μπάτσο» και ξεφεύγοντας από την παιδική αθωότητα που επέβαλλαν τα ΜΜΕ στις μαθητικές κινητοποιήσεις.

Εκεί κάπου είναι που κατάλαβαν ότι στη μαθητική τους ταυτότητα δεν υπάρχει χώρος για τις εξεγερσιακές τους ευαισθησίες. Η κυρίαρχη πραγματικότητα σε θέλει στην πρωινή διαδήλωση μαθητή, μα μόλις αναποδογυρίσεις το μπατσικό ή σπάσεις τη βιτρίνα δεν είσαι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από έναν νεαρό κουκουλοφόρο.

Κάποιοι μαθητές

«Ο άνθρωπος πρέπει να έχει ηθική, το κράτος δεν έχει καμία ηθική. Δολοφονεί, όταν το κρίνει καλό, κλέβει, όταν το κρίνει καλό, παίρνει τα παιδιά από τις μάνες, όταν το κρίνει καλό, χαλάει τους γάμους, όταν το κρίνει καλό. Κάνει ό,τι θέλει. Μόνο του διαμορφώνει κανόνες, γιατί είναι Παντοδύναμο και Παντογνώστης και Πανταχού Παρόν. Διαμορφώνει μόνο του τους κανόνες και, όταν μετά από μία ώρα δεν το βολεύουν, μόνο του πάλι τους παραβιάζει.»

B. Traven, Το πλοίο των νεκρών

Αστυνόμος-Μπασκίνας-Χωροφύλακας-Μπάτσος-Αστυνομικός-Όργανο της τάξης-Στο πλευρό του πολίτη-Αστυνομικός γειτονιάς-Εγγυητής της τάξης-της ασφάλειας-του πολιτεύματος-Έμπορος ναρκωτικών-Προαγωγός-Προστάτης-Εκβιαστής-Δολοφόνος-ΜΠΑΤΣΟΣ-ΓΟΥΡΟΥΝΙ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ.

Μία απλή παρεξήγηση. Επρόκειτο για μία απλή παρεξήγηση. Μία κοινωνία κλεισμένη στο living room, καθισμένη μπροστά στο γυαλί της τηλεόρασης, νόμιζε ότι οι τράπεζες φυλάνε τα λεφτά της, ότι οι έμποροι αυτοκινήτων της προσφέρουν ελευθερία κίνησης, ότι οι εταιρείες κινητών της δίνουν χρόνο ομιλίας και ότι η αστυνομία της εξασφαλίζει ήσυχο ύπνο. Ήρθαν τρία ΜΠΑΜ να σπάσουν το γυαλί της τηλεόρασης, να ταράξουν τον ύπνο, να δώσουν νέο περιεχόμενο στην ελευθερία κίνησης και το χρόνο ομιλίας. Να σημάνουν τον εναρκτήριο πυροβολισμό για τη γιορτή της εξέγερσης.

Μαγικό δεν ήταν το όπλο του μπάτσου που βρήκε στο ψαχνό: δεν ήταν παρά ένα απλό σιδερικό. Μαγικό είναι αυτό που συμβαίνει. Μιλώντας για την αντίσταση στο Βιετνάμ, ο Σαρτρ έγραψε κάποτε ότι αυτή διεύρυνε το πεδίο του Εφικτού. Έτσι και η εξέγερση αυτή φτάνει το κράτος στα όρια του, διευρύνοντας μέρα με τη μέρα τις δυνατότητες των εξεγερμένων. Δεν χρειάζεται να τελειώσουν τα δακρυγόνα, δεν χρειάζεται να κατέβει ο στρατός στους δρόμους, δεν χρειάζεται να πεθάνουν οι μπάτσοι από την πεζοπορία. Οι εξεγερμένοι έχουν νικήσει ηθικά. Γιατί έχουν ηθική. Το κράτος δεν έχει ηθική. Το κράτος έχει τα χαρακτηριστικά ενός μπάτσου. Ενός γουρουνιού. Ενός δολοφόνου.

Μπάτσοι σημαδεύουν. Μπάτσοι πυροβολούν. Πετάνε πέτρες, δακρυγόνα, κρότου-λάμψης, διασποράς, ασφυξιογόνα, πλαστικές σφαίρες. Φοράνε κουκούλες και συλλαμβάνουν διαδηλωτές. Ανοίγουν κεφάλια, κλωτσάνε καθισμένους. ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ. Δικαστές προφυλακίζουν, καταδικάζουν μετανάστες σε 18 μήνες φυλάκιση για κλοπή ενός κινητού, θέτουν τους ανηλίκους σε επιμέλεια. Ρίχνουν στα μαλακά τους μπάτσους που πυροβολούν, κλωτσάνε, ανοίγουν κεφάλια. Αυτή είναι η ηθική τους.

Το κράτος είναι ένας αντικοινωνικός και εκδικητικός μηχανισμός. Δεν ξεχνάει όσους/ες το πετροβόλησαν και το έκαψαν. Αναζητά τη στιγμή να δείξει τα δόντια του σε όσους/ες μπλόκαραν τη λειτουργία του, κατέλαβαν τα κτήριά του. Σε όσους/ες το αμφισβήτησαν και το έβρισαν. Αλλά δυστυχώς τώρα βλέπει ότι δεν είναι παντοδύναμο, ούτε παντογνώστης, ούτε πανταχού παρόν. Πανταχού παρόντες είναι οι εξεγερμένοι, έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο. Και αυτό γιατί το κράτος έχασε την ψευδαίσθηση της ηθικής ανωτερότητας που πλάσαρε στην κοινωνία.

Ο κόσμος πια δεν χαίρεται όταν συλλαμβάνεται ένας διαδηλωτής, αλλά ουρλιάζει. Κάθε καταδίκη, κάθε φυλάκιση, κάθε ξυλοδαρμός βιώνεται από την κοινωνία ως άλλος ένας πυροβολισμός στο σώμα της. Και απαντάει. Για κάθε καταδίκη, μία κατάληψη. Για κάθε φυλάκιση, μια επίθεση σε αστυνομικό τμήμα. Οι θεσμοί της μεσολάβησης σε κώμα. Αυτοοργάνωση-αντίσταση-αλληλεγγύη. Πορείες-συγκρούσεις-καταλήψεις. Το κράτος νιώθει πολιορκημένο στη γωνία. Έχει προνοήσει και γι’ αυτό – Άρθρο 48 συντάγματος (Κατάσταση Πολιορκίας): “Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Βουλή με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή σε ολόκληρη την Επικρατεία ή σε τμήμα της, τον νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4,6,8,9,11,12 παράγραφοι 1 έως και 4,14,19,22 παράγραφος 3,23,96 παράγραφος 4 και 97”.

Η λέξη πολιορκία προέρχεται από τη λέξη πόλις και το έρκος=φραγμός στα αρχαία ελληνικά. Πολιορκώ σημαίνει περισφίγγω, περικλείω, περιβάλλω, κυκλώνω, τυλίγω, γυρνοβολάω, ζορίζω, πιέζω. Από το προηγούμενο Σάββατο σημαίνει και πυρπολώ, σπάω, καταλαμβάνω, ακυρώνω, συγκρούομαι μπλοκάρω, διαδηλώνω, συζητώ, αμφισβητώ, συντροφεύω. Οι πόλεις μας ανήκουν. Ας τις πολιορκήσουμε. Εμείς, οι 10 κουκουλοφόροι.

Δύσκολο και άχαρο το έργο της αποτίμηση των πτυχών ενός κοινωνικού αγώνα όταν αυτός βρίσκεται σε εξέλιξη και ακόμη δυσκολότερο, όταν αυτός ο αγώνας έχει τα χαρακτηριστικά μιας γενικευμένης εξέγερσης. Ποιος να αποτολμήσει μια συνολική καταμέτρηση των καταιγιστικών γεγονότων ή, ακόμη δυσκολότερα, ποιος να διακρίνει αυτές τις πολύμορφες και προερχόμενες από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα δράσεις σε «σημαντικές» και «μη σημαντικές», σε «κινηματικές» και «προβοκατόρικες», σε «προωθητικές του επαναστατικού προτάγματος» και «αντιδραστικές»…

Εύλογος ο προβληματισμός. Το πρόβλημα όμως είναι ότι όσο εμείς θα μοιραζόμαστε αυτόν τον προβληματισμό, χιλιάδες άλλοι καλοθελητές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, μπάτσοι, παπάδες, νοικοκυραίοι, κάνουν τη δική τους αποτίμηση και προσπαθούν να γράψουν τις τελευταίες λέξεις για αυτήν την εξέγερση, σμιλεύοντας την ταφόπλακά της, σίγουρα πολύ πριν την ώρα της.

Ας δούμε λοιπόν προσεκτικά τι συμβαίνει γύρω μας…

Την ώρα που κατεβαίνουν στο δρόμο οι μαθητές, οι φοιτητές, οι αναρχικοί, οι εργαζόμενοι, οι μετανάστες, οι χουλιγκάνοι, οι συνειδητοί επαναστάτες, οι λούμπεν προλετάριοι, όλοι αυτοί και όλες αυτές με τις ξεχωριστές τους ιδιότητες, χωρίς καθόλου ιδιότητες ή με όλες τις ιδιότητες μαζί, την ώρα λοιπόν που όλοι αυτοί εξεγείρονται, ένας επικοινωνιακός πόλεμος μαίνεται. Ένας πόλεμος που αφορά τους πάντες, ακόμη και τα πιο συντηρητικά κομμάτια αυτής της κοινωνίας. Πρόκειται για έναν στοιχειώδη κανόνα του δημοκρατικού παιχνιδιού, έναν κανόνα που η εξουσία συνήθως επιλέγει να τηρήσει. Το σχήμα είναι σχετικά απλό: Για να λειτουργήσει με επιτυχία η καταστολή, απαιτείται πέρα από την τυπική νομιμότητα και ένα υπόστρωμα πολιτικής νομιμοποίησης. Γι αυτό λοιπόν, την ώρα που κάποιοι και κάποιες από τους εξεγερμένους, εισπράττουν την εκδίκηση της εξουσίας και οδηγούνται με συνοπτικές δικαστικές ενέργειες στη φυλακή, οι ιδιωτικοί και δημόσιοι μηχανισμοί χειραγώγησης (ΜΜΕ, κόμματα, φορείς, κλπ) σπεύδουν να προσφέρουν την απαραίτητη ιδεολογική κάλυψη αναλαμβάνοντας το πολύτιμο έργο του αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τον πυρήνα της εξέγερσης και της προβολής των υποτιθέμενων ολέθριων κοινωνικών και οικονομικών συνεπειών της εξέγερσης, συνεπειών που υποτίθεται ότι θα επιβαρύνουν κυρίως τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Την ίδια στιγμή, και στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση αυτού του βρώμικου ιδεολογικού πολέμου, διαβάζουμε στις εφημερίδες ότι ιστορικές μορφές της Αριστεράς, μας απαγορεύουν εμάς τους κουκουλοφόρους να λεγόμαστε «κίνημα» και να συνδεόμαστε με τους ηρωικούς αγώνες του παρελθόντος. Ότι ήρθε ο καιρός να τραβήξει η κοινωνία τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις ειρηνικές και τις βίαιες διαδηλώσεις, και ότι όσοι δεν καταλάβατε πρέπει να χειροκροτάτε τους μαθητές και να απομονώνετε τους βανδάλους… (και στην ίδια εφημερίδα, μόλις γυρνάμε σελίδα οδηγούμεθα στην παράνοια, διότι διαβάζουμε ότι, σύμφωνα με μια άλλη άποψη, αυτή η ίδια Αριστερά, εμάς τους κουκουλοφόρους μας υποθάλπει, και μας χαϊδεύει τα αυτιά – και είναι βέβαια απορίας άξιον πώς το κάνει αυτό, αφού τα αυτιά είναι κάτω απ’ την κουκούλα).

Πριν προχωρήσουμε στον εντοπισμό κάποιων χονδροειδών σημείων του επικοινωνιακού πολέμου γύρω από τις καταστροφές, ας κάνουμε ένα πράγμα ξεκάθαρο: Δεν θεωρούμε ότι έχουμε καμία υποχρέωση να απολογηθούμε απέναντι σε κανέναν για τις συνέπειες μιας κοινωνικής εξέγερσης, ακόμη κι αν αυτή θέλει να καταστρέψει εντελώς έναν ολόκληρο κόσμο, χτισμένο πάνω στην εκμετάλλευση. Ούτε και σκοπεύουμε να μπούμε σε οποιαδήποτε συμψηφιστική λογική, σε οποιαδήποτε «ζύγιση» των καταστροφών με αντίβαρο τις κρατικές δολοφονίες. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΕ που να συμψηφίζεται με τη ζωή που αφαιρέθηκε και αυτό δεν είναι μια γενικόλογη διατύπωση ενός αφηρημένου συναισθηματικού ουμανισμού αλλά μια ξεκάθαρη πολιτική θέση απέναντι στην εξουσία: Ο 15χρονος μαθητής δεν σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα. Ο θάνατός του είναι η απόλυτη και ολοκληρωτική προβολή της κρατικής βίας στο πεδίο της πραγματικής ζωής. Ακόμη κι αν δεχόμασταν – κάνοντας βέβαια μία τρομακτική αφαίρεση – ότι αυτός ήταν ο μόνος λόγος της εξέγερσης, ακόμη και ως τέτοιος θα άξιζε να «ζυγιστεί» με την ολοσχερή καταστροφή αυτού του σάπιου και δολοφονικού συστήματος.

Ωστόσο, τέτοια ολοσχερής καταστροφή, η οποία μάλιστα θα επιφέρει ολέθριες συνέπειες και θα εξοντώσει τους φτωχούς και αδυνάτους, δεν υπήρξε ποτέ… και ας ουρλιάζουν όσο θέλουν τα ΜΜΕ περί του αντιθέτου…

Δύο είναι τα βασικά επικοινωνιακά αναχώματα που χρησιμοποιήθηκαν τις τελευταίες ημέρες σε σχέση με τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες των καταστροφών και στα οποία ταμπουρώθηκαν οι αλήτες εντολοδόχοι της εξουσίας. Οι χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας των απλών πολιτών και οι τεράστιες καταστροφές της περιουσίας των μικροϊδιοκτητών.

Το πρώτο ανάχωμα αποτελεί μία σχετικά καινούρια συνταγή. Μια συνταγή που συμβαδίζει θαυμάσια με την οικονομική κρίση και έρχεται να ρίξει «ολίγη από ταξικότητα» στην αντιδραστική σούπα, λύνοντας ταυτόχρονα τα χέρια των μικρών και μεγάλων καπιταλιστών στους αντεργατικούς χειρισμούς τους. Πρόκειται για μια απλούστατη προσπάθεια μετακύλισης των συνεπειών της οικονομικής κρίσης από τα αφεντικά στους εργαζόμενους, με ταυτόχρονη χρήση του εσωτερικού εχθρού και των εξωγενών παραγόντων (ΚΚΕ και ΛΑΟΣ έβαλαν μέχρι και τους αμερικάνους στο κόλπο). Και έτσι φτάσαμε ο δημόσιος διάλογος (ο ούτως ή άλλως φρικτά μεσολαβημένος) να μετατίθεται από το ζήτημα της κατάφορης και πασίδηλης κοινωνικής αδικίας στη συζήτηση για τις περίφημες 2.500 θέσεις εργασίας των λίαν προσεχώς αναξιοπαθούντων ανέργων…

Αλλά ακόμη κι αυτές οι 2.500 θέσεις εργασίας είναι άγνωστο γιατί θεωρήθηκε ότι «χάθηκαν». Μια έντιμη διατύπωση για έναν σοβαρό αστό δημοσιογράφο (…) θα μπορούσε να είναι ότι 2.500 εργαζόμενοι (αν ήταν τόσοι), δεν μπόρεσαν την επόμενη μέρα να πάνε στις δουλειές τους. Μάλιστα. Ενδεχομένως και για δύο ή και για δέκα μέρες, όσες τέλος πάντων χρειάστηκαν για να επισκευαστεί το καθημερινό τους κάτεργο. Αν όμως αυτές οι χαμένες ημέρες έμειναν απλήρωτες από τα αφεντικά, αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί στους εξεγερμένους, όπως δεν θα μπορούσε ένας ασθματικός στα Εξάρχεια να κατηγορήσει τους διαδηλωτές ότι προκαλούν με τις πράξεις τους την αλόγιστη χρήση χημικών από την Αστυνομία… (βέβαια το αναμένουμε ΚΑΙ αυτό). Το γεγονός επίσης ότι διάφορα λαμόγια του εμπορίου, παρ’ όλες τις αποζημιώσεις που ήδη άρχισαν να δίνονται από το κράτος και παρ’ όλες τις αποζημιώσεις που θα πάρουν από τις ασφαλιστικές εταιρίες, θα βρουν την ευκαιρία να ξεφορτωθούν τους εργαζόμενούς τους χωρίς να πληρώσουν ούτε ευρώ για αποζημίωση απόλυσης, σίγουρα δεν έχει σχέση με καμία εξέγερση και με καμία καταστροφή… (σ.σ. Άσε που είτε το θέλουμε όχι, μετά τις καταστροφές ο καπιταλισμός μπαίνει σε κίνηση και βρίσκει τις ισορροπίες του: Η Ναυτεμπορική υπολογίζει ότι οι ασφαλιστικές εταιρίες θα πληρώσουν σε αποζημιώσεις περισσότερα από 50 εκατομμύρια ευρώ. Ως εκ θαύματος το Εμπορικό Επιμελητήριο αρχικά υπολόγιζε στο ίδιο ύψος της ζημιές…)

Το δεύτερο ανάχωμα του επικοινωνιακού πολέμου, αυτό της κατεστραμμένης μικροϊδιοκτησίας του αναξιοπαθούντος βιοπαλαιστή, είναι μια παλιά δοκιμασμένη συνταγή για τη δημιουργία αρνητικού κλίματος ενάντια στους κοινωνικούς αγώνες. Και δεν είναι τυχαίο ότι και αυτό εμπεριέχει πάντοτε μια ελαφρά μυρωδιά ταξικού επιχειρήματος. Αν λοιπόν προσπαθήσουμε να αντιπαρατεθούμε σ’ αυτό το ανάχωμα, πέρα από την επιστράτευση κάποιου τσιτάτου γενικής απαξίωσης της ιδιοκτησίας (τηρώντας την αναλογία από τον Προυντόν, θα λέγαμε π.χ. ότι «η μικροϊδιοκτησία είναι μικροκλοπή») οφείλουμε να επισημάνουμε ότι δεν υπάρχει σαφής ορισμός ούτε για το «μικρομάγαζο» στη Βουκουρεστίου ούτε για το μικρό πλην τίμιο αφεντικό της Πατησίων. Και τέλος πάντων ναι, έγιναν ΠΟΛΛΕΣ καταστροφές, και μάλλον κάποιες από αυτές θα έγιναν και σε μικρομάγαζα (Είπαμε: ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ). Ωστόσο, στα γεγονότα αυτού του Δεκεμβρίου υπήρξαν δύο σαφέστατα δεδομένα που αλλοίωσαν σε τραγικό βαθμό την πραγματική εικόνα των καταστροφών: α) Ότι διάφοροι εμπορικοί κολοσσοί «υποβιβάστηκαν» σε μικρομάγαζα, όπως για παράδειγμα οι αλυσίδες των Fast Food (σκατά φαί – σκατά ζωή) οι οποίες βαφτίστηκαν χαριτωμένα «καταστήματα εστίασης» και β) Ότι στον απολογισμό των ζημιών, καταγράφηκαν στον ίδιο κατάλογο οι πολυεθνικές που κάηκαν ολοσχερώς με διάφορα μαγαζιά που είχαν ένα – δύο σπασμένα τζάμια, με αποτέλεσμα να προκύψει αυτή η περίφημη λίστα που έκανε το γύρο των καναλιών και μιλούσε για 400 και πλέον κατεστραμμένα μικροκαταστήματα…

Αφήνοντας ωστόσο τη λάσπη, και γυρίζοντας στα δικά μας αναχώματα, μετράμε τα «κέρδη» αυτού του αγώνα που ακόμα συνεχίζεται: συνεύρεση, αλληλεγγύη, αυτοθέσμιση, πολύμορφη δράση. Κοιτώντας όμως κι εκεί απέναντι, εκεί που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μόνο τα αναχώματα του εχθρού, μέσα από όλη αυτή τη σαπίλα, ίσως δούμε κάτι να αχνοφέγγει. Αν γίνουμε λίγο πιο παρατηρητικοί, ίσως μπορέσουμε να δούμε ότι όλη αυτή η φιλολογία για τις καταστροφές της μικροϊδιοκτησίας, φαίνεται να αφήνει πίσω της ένα αμυδρό, αλλά σαφές υπονοούμενο. Αυτή η διαρκής αναφορά στην περιουσία του κακομοίρη του βιοπαλαιστή και η σχετική σιωπή για τις καταστροφές στις τράπεζες και τις πολυεθνικές, ίσως υποδηλώνει μία γενικευμένη δυσαρέσκεια νέου τύπου. Ίσως υποδηλώνει μια υφέρπουσα απαξίωση ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ της μεγάλη ιδιοκτησίας, η οποία φαίνεται να θεωρείται, για το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Ποιος ξέρει… Ίσως αυτή να είναι η αρχή για την απαξίωση της ιδιοκτησίας στο σύνολό της. Ενδεχομένως αυτή η απλή, γενικόλογη ίσως και λαϊκιστική απαξίωση της μεγάλης ιδιοκτησίας, να καταγραφεί στο μέλλον ως ένα από τα μεγάλα «κινηματικά κέρδη» αυτής της εξέγερσης. Όπως με τον ίδιο τρόπο, ενδέχεται να καταγραφεί, ως ένα ακόμη τέτοιο «κέρδος» αυτής της εξέγερσης, η απλή και αυθόρμητη πλέον αποτύπωση στον καθημερινό λόγο των ανθρώπων, αυτού του παλιού συνθήματος που όλους μας ενώνει, του «ΜΠΑΤΣΟΙ, ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΔΟ-ΛΟ-ΦΟΝΟΙ».

Τις πρώτες δύο μέρες, οι εισαγγελείς και τα αστυνομικά τμήματα είχαν πάρει σαφείς εντολές. Η γραμμή από τον Άρειο Πάγο: αφήστε όσους πιάνετε και ορίζετε τακτικές δικάσιμους, μην προφυλακίζετε κανέναν. Υπήρχε ο πραγματικός κίνδυνος το οργισμένο πλήθος να αρχίσει να επιτίθεται, εκτός από τα αστυνομικά τμήματα, και στα δικαστήρια σε όλη την ελληνική επικράτεια. Θα άνοιγε άλλο ένα μεγάλο μέτωπο και ποιος ξέρει αν οι κρατούμενοι άρχιζαν και αυτοί το νταβαντούρι μέσα στις φυλακές.

Τις επόμενες μέρες η τακτική άλλαξε, το κόλπο πέτυχε. Συλλήψεις μεταναστών και μαθητών φάνηκε ότι δεν έτυχαν της ανάλογης αλληλεγγύης και ήταν φυσικό, αφού κανείς δεν ήξερε τι γινόταν με τον αριθμό των συλληφθέντων, τους δικηγόρους και τις κατηγορίες.

Χτυπήστε τον πιο αδύναμο κρίκο, αυτούς που δε θα αναζητήσει κανείς. Ξύλο και αρκετές συλλήψεις. Τρομοκράτηση των διάφορων κομματιών που εξεγείρονται και τεμαχισμός των εξεγερμένων σε κατηγορίες (μετανάστες πλιατσικολόγοι, βίαιοι κουκουλοφόροι, χούλιγκανς, ειρηνικοί διαδηλωτές, μαθητές, φοιτητές). Οι οδηγίες ήταν σαφείς, δε χρειαζόταν στοιχεία. Μόνες αποδείξεις οι καταθέσεις των ίδιων των μπάτσων που έκαναν τις συλλήψεις. Στους μετανάστες έγιναν επιχειρήσεις σκούπα και όσοι βρέθηκαν με καινούριο κινητό συνελήφθησαν. Μέσα στο γενικό χαμό δεν υπήρχαν χαρτιά να αποδείξουν ότι το τάδε κινητό απαλλοτριώθηκε από το δείνα μαγαζί. Πάνω από τους ανήλικους εξεγερμένους έπεσε η ελληνική οικογένεια να κουκουλώσει το γεγονός και έτσι δεν υπήρξε σαφής εικόνα.

Το στρατηγικό πρόβλημα, λοιπόν, του γενικού επιτελείου του κοινωνικού ελέγχου είναι τριπλό: 1. να χωριστούν τα «περιθωριακά» στρώματα από τους πολιτικοποιημένους 2. να χωριστούν οι βίαιοι από τους ειρηνικούς διαδηλωτές, 3. καθώς και από τους μαθητές και φοιτητές

Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τον πρώτο αντικειμενικό στόχο είναι πολλαπλές και αρκετά γνωστές. Κάτω από το φως του δεύτερου γίνεται ξεκάθαρο γιατί η εξουσία συγκεντρώνει τα ιδεολογικά πυρά της στο χώρο των αντιεξουσιαστών, κύριο όρμο της ζωντανής σύνδεσης μεταξύ πολιτικής βίας και κοινωνικού κινήματος των εξεγερμένων.

Πρώτο βήμα: άμεσες φυλακίσεις και απελάσεις μεταναστών, τρομοκράτηση παιδιών. Έπρεπε να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος, να γίνουν συνδέσεις ανάμεσα στους εξεγερμένους. Έπρεπε να χτυπηθεί ο εσωτερικός εχθρός με κάθε μέσο και με κάθε κόστος. Έτσι επιστρατεύθηκαν όλα τα μέσα καταστολής. Εκτός από μπάτσους και δικαστές, ο κρατικός μηχανισμός επιστράτευσε σε ορισμένες περιοχές χρυσαυγίτες και μπράβους όπως σε Ξάνθη, Κομοτηνή, Αθήνα , Πάτρα.

Στην Αθήνα,στην Πάτρα και σε άλλες πόλεις, μπάτσοι, παρακρατικοί και φασίστες εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να οργανώσουν πογκρόμ εναντίον μεταναστών. Σύμφωνα με μαρτυρία του Ελία Αχμέντ, εκπροσώπου της ένωσης εργατών από το Μπαγκλαντές:¨Τις τελευταίες μέρες φασίστες επιτίθενται σε περιοχές-στέκια μεταναστών. Οι περισσότεροι μετανάστες γυρνούν αργά το βράδυ στο σπίτι, επειδή δουλεύουν σε εστιατόρια ή επειδή κάνουν άλλες απογευματινές δουλειές, και όπου οι φασίστες τους συναντούν, τους χτυπούν και τους τρομοκρατούν.”

Στην Κομοτηνή “αγανακτισμένοι πολίτες” επιστρατεύθηκαν για να τρομοκρατήσουν φοιτητές, εργαζόμενους και μαθητές που ήθελαν να διαδηλώσουν. Μάλιστα τους επιτέθηκαν με πέτρες και ρόπαλα κλείνοντάς τους μέσα στο πανεπιστήμιο της πόλης.

Δεύτερο βήμα: όπως σε καιρό πολέμου, έτσι και αυτή τη βδομάδα εξέγερσης τα μίντια πήραν σαφείς οδηγίες και έπαιξαν καλύτερα από ποτέ τον καθεστωτικό τους ρόλο. Ο πρόεδρος του ΕΡΣ το είπε ξεκάθαρα:¨να μην αναφέρεται η λέξη εξέγερση μαζί με τις διαδηλώσεις των μαθητών, ώστε να μη νιώσουν οι μαθητές-ήρωες¨ Έπρεπε να επικρατήσει η ιδεολογία του φόβου, η τρομοκράτηση όσων βγήκαν στους δρόμους και επιτέθηκαν στην εξουσία, όποιοι και αν ήταν αυτοί. Επίσης ο υπουργός παιδείας σε εμπιστευτική εγκύκλιο προς όλα τα γυμνάσια και λύκεια της χώρας προτρέπει τους διευθυντές των σχολείων να πάνε τους μαθητές εκδρομές και τα μαθήματα να γίνονται σε χαλαρό τόνο ώστε να εκτονωθεί η κατάσταση.

Όμως ούτε αυτό ήταν αρκετό. Η εξαγγελία του πρωθυπουργού ήταν ξεκάθαρη. Η εθνική ενότητα. πάνω από όλα. Και η εβδομάδα που πέρασε ήταν εμφυλιακή – τα νέα Δεκεμβριανά, είπαν πολλοί. Επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα σε όλη την επικράτεια, στην Αθήνα μπουρλοτιάστηκαν υπουργεία, στη Θεσσαλονίκη το δημαρχείο και το υπουργείο, στα Χανιά η νομαρχία, εικόνες πολέμου. Και το εξεγερμένο πλήθος στους δρόμους να συγκρούεται με τους μπάτσους …Ποιος φοβήθηκε πιο πολύ, λοιπόν; Εμείς για τις συλλήψεις, το ξύλο, τις πλαστικές σφαίρες και τα δακρυγόνα ή ο κρατικός μηχανισμός και το κεφάλαιο που έδειξε να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του;

Λευτεριά σε όλους – η Αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Εδώ και αρκετές μέρες βρισκόμαστε στους δρόμους μαζί με χιλιάδες άλλους. Xιλιάδες άλλους που με μια πρώτη ματιά δεν γνωριζόμασταν από πριν. Δεν έτυχε να συναντηθούμε παρά μόνο σχετικά πρόσφατα, στις φλόγες των οδοφραγμάτων, στην αλληλεγγύη των διαδηλώσεων, στις συνελεύσεις των κατειλημμένων χώρων. Ίσως γι’ αυτό και τα μήντια να παρασύρονται και να μας αποκαλούν γνωστούς αγνώστους. Στην πραγματικότητα είμαστε και από τα δύο. Άγνωστοι μεταξύ μας, καθώς βιώνουμε εδώ και χρόνια την προσπάθεια μεθοδικής καταστροφής κάθε τι ζωντανού, το ποδοπάτημα κάθε ελπίδας, τη διάψευση των προσδοκιών. Μέσα σε αυτή την έρημο ζούμε με πολλούς άλλους, αλλά ζούμε χώρια. Απομονωμένοι, διασκορπισμένοι με ένα αίσθημα αδυναμίας να μας κατακλύζει. Από το αφεντικό που μας πληρώνει 700 € και όποτε θέλει μας διώχνει, στον απίστευτο κόπο και δυσκολία που απαιτείται για να εξασφαλίσουμε τα στοιχειώδη, μέχρι τη μαζική τηλεοπτική βλακεία μιας ευτυχίας που την κοιτάζουμε από την κλειδαρότρυπα της ενυπόθηκης LCD οθόνης των γονιών μας. Όλες αυτές οι καταστάσεις αποτελούν τμήματα, θραύσματα της κοινής μας ζωής. Άγνωστοι λοιπόν σε μια κοινή έρημο, που ο καθένας λίγο η πολύ προσπαθεί να τη χαζοβολέψει. Ο καθένας μας ένα εγώ ανάμεσα σε πολλά άλλα τέτοια εγώ. Μέχρι και τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη γι’ αυτή την κοινωνία ήμασταν αθέατοι. Λες και όλα αυτά που ζούσαμε δεν χωρούσαν πουθενά. Ούτε στις τηλεοράσεις, ούτε στις διακηρύξεις της αριστεράς για συντεταγμένο αγώνα, ούτε πουθενά.

Τις μέρες αυτές η συσσωρευμένη οργή ξεχείλισε τους δρόμους και μετά από σχεδόν μια εικοσαετία διαδοχικών ηττών και οπισθοχωρήσεων, επιτέλους η πλάτη μας ξεκόλλησε από τον τοίχο. Παρά τους τόνους δακρυγόνων που εκτοξεύθηκαν από τις δυνάμεις καταστολής, μπορούμε και αναπνέουμε πια ελεύθερα. Και αυτά δεν αφορούν μόνο τον κόσμο που κατέβηκε στους δρόμους. Αφορούν και όλους αυτούς που δεν μπόρεσαν να βρεθούν μαζί μας, αλλά καταλαβαίνουν ότι το δίκιο είναι με το μέρος μας και μειδιούν με νόημα μαθαίνοντας τα γεγονότα. Αυτές οι ανάσες είναι πολύτιμες για όλους μας, τις χρειαζόμαστε γιατί ήρθε πλέον η σειρά μας να αρχίσουμε να σπρώχνουμε.

Μα ποιοι τελικά είναι υπεύθυνοι για την εξέγερση; Είναι οι εξοργισμένοι μαθητές ή οι μετανάστες δεύτερης γενιάς; Το δυναμικό φοιτητικό κίνημα ή η γενιά των επτακοσίων ευρώ; Το λούμπεν προλεταριάτο ή ο αντιεξουσιαστικός χώρος; Σύντροφοι και εχθροί προσπαθούν εναγωνίως να ορίσουν το υποκείμενο της εξέγερσης, να βρουν τις αντικειμενικές συνθήκες που γέννησαν αυτό το ξέσπασμα, να δώσουν πρόσωπο στο ανώνυμο πλήθος που κατακλύζει τους δρόμους. Ματαιοπονείτε. Η απάντηση είναι απλή: την εξέγερση την κάνουν οι εξεγερμένοι. Και αυτή η διαπίστωση δεν είναι τερατώδης ταυτολογία, είναι ουσία. Οι διαδρομές που κατεβάζουν τον καθένα στο δρόμο είναι πολλές και δαιδαλώδεις, κάθε εξεγερμένος και μια αιτία. Τη στιγμή όμως που τα υποκείμενα συναντιούνται και πράττουν από κοινού, κάτι καινούργιο γεννιέται και αυτό το καινούργιο έχει όνομα. Λέγεται ιστορική πράξη, συλλογική δημιουργία, λέγεται έφοδος. Προσοχή: όλες οι αιτίες είναι πάντοτε παρούσες, μετουσιωμένες όμως πλέον σε μια πράξη αντίστασης. Φυσικά στην εξέγερση συμμετέχουν μαθητές, μετανάστες, φοιτητές, επισφαλείς εργαζόμενοι, πολιτικοποιημένα κομμάτια όπως και πολλοί άλλοι. Η ουσία όμως δε βρίσκεται στο τι είναι όλοι αυτοί, αλλά στο τι γίνονται. Μέσα από την απόφαση να βγουν στο δρόμο, μέσα από τη συνάντηση και την επικοινωνία, την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα, την οργή και την εναντίωση, οι διαδηλωτές γίνονται κύριοι των ζωών τους. Τα μπλοκαρισμένα κέντρα των πόλεων είναι το πεδίο όπου όλες αυτές οι διαφορετικές ταυτότητες συντήκονται, όπου όλοι οι διαχωρισμοί καταρρέουν. Έστω και σημειακά, έστω και για λίγο, έστω και για να ορθωθούν ξανά ανάμεσά μας σε λίγες μέρες. Δεν έχει τόση σημασία αν αυτοί που κλείνουν τους δρόμους, φωνάζουν συνθήματα, μοιράζουν προκηρύξεις, γράφουν στους τοίχους, πετούν πέτρες, καίνε τράπεζες, είναι φοιτητές ή άνεργοι. Τη μέγιστη σημασία έχει το ότι όλα αυτά τα κάνουν, και τα κάνουν μαζί, και αυτό είναι μια νίκη που καμία καταστολή και καμία επιστροφή στην ομαλότητα δεν μπορεί να μας στερήσει. Γιατί τι σημαίνει «μαθητής», «ανασφάλιστος», «μετανάστης», «φοιτητής» στο καπιταλιστικό σύμπαν που καλούμε κόσμο; Δεν είναι απλά διαφορετικά ονόματα για την καταπίεση που όλοι βιώνουμε; Και τι άλλο σημαίνει «εξέγερση» παρά «παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας»;

Οι μέρες του Δεκέμβρη δεν ανήκουν σε κανέναν και συγχρόνως ανήκουν σε όλους. Δεν μπορεί να τις οικειοποιηθεί καμία πολιτική παράταξη, κανένας κομματικός μηχανισμός, καμία επαναστατική πρωτοπορία.. Ούτε καν ο αντιεξουσιαστικός χώρος. Οι αναρχικοί βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο δρόμο κουβαλώντας μαζί τους την οργή και τη συνείδηση, την αποφασιστικότητα και τη γνώση, τις πρακτικές και τα προτάγματά τους. Η πραγματικότητα όμως μας ξεπέρασε και αυτό καλώς συνέβη. Δεν είναι τώρα η στιγμή να μεγαλώσει ο καθένας το μαγαζί του, το βασικό είναι να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε και να συμπράξουμε, να χτίσουμε γέφυρες. Αυτό που ξεδιπλώνεται στις πόλεις της ελληνικής επικράτειας είναι μια κοινωνική εξέγερση και από αυτή έχουμε μόνο να διδαχθούμε. Να αντιληφθούμε τα περιεχόμενα, να μάθουμε για τις νέες μορφές οργάνωσης, να εμπνευστούμε από τις δράσεις.

Αυτό που βγαίνει στο προσκήνιο με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο είναι ο ίδιος ο κοινωνικός ανταγωνισμός. Κάθε κοινωνική σύγκρουση αυτής της έκτασης και έντασης είναι εμφυλιοπολεμική. Φέρνει αντιμέτωπα κομμάτια της κοινωνίας με διαφορετικά συμφέροντα, σχέσεις και ιδέες. Αυτή η τραυματική διάσταση της πραγματικότητας φοβίζει, πρέπει να μασκαρευτεί, να γίνει διαχειρίσιμη. Η εξουσία εφευρίσκει τις διαιρέσεις που τη συμφέρουν: καλοί μαθητές – κακοί κουκουλοφόροι, πολίτες σε αυτοάμυνα – διαδηλωτές σε καταστροφικό αμόκ, πραγματικοί ταξικοί αγώνες – υποκινούμενοι προβοκάτορες. Δεν πείθει. Αναγκάζεται να ρίξει όλα τα χαρτιά της: Επίκληση της εθνικής ενότητας – απομόνωση των εχθρών της δημοκρατίας. Τώρα μάλιστα, έχουμε θέμα. Το ρήγμα υπάρχει και τα θραύσματα του απειλούν την εικόνα της κυριαρχίας. Η δημοκρατία ως κυβερνητική διαχείριση πειθαρχικών εντολών, ως θέατρο σκιών κενό συμβολικής παραγωγής, κοιτάζει το χάος της πραγματικότητας και αυτό της ανταποδίδει το βλέμμα. Χάρτινο τσίρκο το έθνος τους και η δημοκρατία τους κενή νοήματος. Ναι, είμαστε οι εχθροί της δημοκρατίας, οι προδότες του έθνους. Η κοινωνία δεν είναι ενιαία, είναι το πεδίο μιας συνεχούς σύγκρουσης, άλλοτε υπόγειας και άλλοτε όπως τώρα ορατής. Το κράτος δεν είναι μόνο του, είναι μαζί του όσοι αναγνωρίζουν την ιδιοκτησία ως το μόνο που αξίζει να προστατευθεί. Κάθε φορά που οι κοινωνίες αποφασίζουν να μπουν στον επιταχυντή της ιστορίας υπάρχουν και αυτοί που προσπαθούν να γαντζωθούν από την εξουσία τους, υπερασπιζόμενοι την ενότητα και συνέχεια του έθνους, το κράτος και την ομαλότητα. Δηλωσίες από το δρόμο ως το κοινοβούλιο. Αυτές τις μέρες τα απολιθώματα της αριστεράς φοβήθηκαν, γιατί ένιωσαν πραγματικά μόνοι, ξεπερασμένοι, γραφικοί. Ο Άνθιμος να συμπορεύεται με την Παπαρήγα αποδίδοντας σε «ξένες» δυνάμεις την εξέγερση. Η ΚΝΕ κλειδώνει τις σχόλες για να αποτραπεί η γενίκευση της εξέγερσης. Ο εθνικός κορμός από την αριστερά ως τη δεξιά ΣΥΝασπίστηκε και πήρε θέση. Το τελευταίο καταφύγιο των υπερασπιστών της τάξης και της ασφάλειας ενεργοποιήθηκε μήπως και σώσει την κατάσταση. Είμαστε όμως πολλοί στο δρόμο του αγώνα και θα φροντίσουμε να επιβεβαιώσουμε τους χειρότερους φόβους τους. Να γίνουμε ο καλύτερος δυνατός ανταγωνισμός.

Η έννοια του κινήματος συνδέεται με τη διατύπωση αιτημάτων, με ένα δυνητικό θετικό πρόγραμμα που οι εξεγερμένοι θα έπρεπε να υιοθετήσουν, ένα σύνολο θέσεων που θα επέτρεπε την αντιπροσώπευσή τους από τα κόμματα. Αυτή την αγωνία εκφράζει τμήμα της αριστεράς που προσπαθεί να προβάλει την πτώση της κυβέρνησης ως στόχο που συμπυκνώνει τις επιθυμίες των εξεγερμένων και δίνει προοπτική στους αγώνες τους. Έλα όμως που το σύνολο των επιθυμιών και των πρακτικών όσων βρίσκονται στους δρόμους αρνούνται πεισματικά να χωρέσουν στα προκάτ σχήματα της πολιτικής αντιπροσώπευσης, της κοινωνιολογικής διαχείρισης και της μηντιακής μεσολάβησης. Δεν θεωρούμε βέβαια ότι εμείς βρισκόμαστε σε κάποια προνομιακή θέση σ’ αυτή την καταιγίδα. Να βραχούμε από αυτή και να μην ξαναστεγνώσουμε. Αυτό θέλουμε. Να μάθουμε απ’ αυτούς που συναντούμε στους δρόμους, να ζήσουμε με το μόνο τρόπο που αξίζει στις μέρες μας: Ενάντια στην εξουσία. Για να κατανοήσεις, πρέπει να αισθανθείς την ασφυξία από τα δακρυγόνα, να σπάσεις τη μοναξιά της συνήθειας, να μοιραστείς τη χαρά της εξέγερσης, να αφήσεις την οργή να σε πνίξει. Είδαμε μορφές αυτοοργάνωσης να κυριαρχούν στο δρόμο, αντιδομές πληροφόρησης να ξεπηδούν μέσα από τον αγώνα, σύμβολα του κράτους, του κεφαλαίου και του θεάματος να καταστρέφονται. Είδαμε κι άλλα πολλά ακόμη που δεν τα φανταζόμασταν και μας ξεπέρασαν. Ευτυχώς. Τα πράγματα τρέχουν με χιλιαπλάσια ταχύτητα και προς χίλιες διαφορετικές κατευθύνσεις. Σε τέτοιες στιγμές το κράτος ως μονοπώλιο της βίας και οι θεσμοί της αντιπροσώπευσης ως μοναδικοί διαχειριστές του πεδίου της πολιτικής βρίσκονται σε κρίση. Σε τέτοιες οριακές στιγμές γεννιέται η κοινότητα του αγώνα, πλήρης νοήματος, όχι ως ένα αόριστο σχέδιο για το μέλλον, αλλά ως μια πρακτική του παρόντος. Η πόλη γίνεται ένα πεδίο συνάντησης και πειραματισμού, όπου όλα μοιάζουν δυνατά: Η καταστροφή αυτού του κόσμου και η παραγωγή διαφορετικών αξιών. Η εν σπέρματι δημιουργία μιας νέας τάξης στον αντίποδα της αναπαραγωγής του κυρίαρχου. Το τι θα αφήσει πίσω της αυτή η εξέγερση, το τι νέο θα γεννήσει δεν το ξέρουμε. Οι τρόποι με τους οποίους εκτυλίσσεται ανοίγουν ένα πεδίο ενδεχόμενων που θέλουμε να τα ζήσουμε και όχι να τα προβλέψουμε. Σε πιο δύσκολους καιρούς, κάποιοι σύντροφοι έγραψαν: «Είμαστε εντός του μέλλοντος μας». Τούτες τις μέρες και τις νύχτες είμαστε εντός του παρόντος μας. Και δε θέλουμε να φύγουμε απ’ αυτό.

Ήμασταν σκιές. Σκιές μέσα σε αυτό που αποκαλούσατε καθημερινότητα. Αόρατες φιγούρες, αμέτρητες, που κάθε μέρα τις προσπερνούσαν χιλιάδες βλέμματα. Πρόσωπα που κάτι σας θύμιζαν αλλά ποτέ δεν ήσασταν σίγουροι τι.

Το ποτήρι της μπύρας στο μπάρ που ξαναγέμισε

«Έχω κάνει μια παραγγελία εδώ και μισή ώρα αλλά το παιδί δεν έχει έρθει»

Τα ράφια στα σούπερ μάρκετ και τα γυαλισμένα πατώματα

«Πού είναι η κοπελιά να αδειάσει το τασάκι;»

Κάτω από το κράνος, μέσα σε ένα αδιάβροχο, οργώνοντας την πόλη με δύο ρόδες

« Θέση 146, πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω παρακαλώ;»

Πίσω από πάγκους, διπλώνοντας ρούχα, ανάμεσα σε διαδρόμους, τακτοποιώντας βιβλία στα ράφια

« Μου φαίνεται λίγο στενό στη μέση»

Μπροστά σε υπολογιστές, απαντώντας τηλέφωνα

Κυκλάκια σε αγγελίες «ζητείται νεαρή, ζητείται άτομο με προϋπηρεσία»

Και άλλοτε στις ουρές του ΟΑΕΔ

«Σφράγισμα επιταγών Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή»

Προγράμματα stage, σεμινάρια, «νέες θέσεις εργασίας»

Πότε εδώ, πότε εκεί. Σε μια διαρκή κίνηση, σε ένα ατελείωτο ψυχοφθόρο stand by. Πουλώντας όλο μας τον εαυτό, όλη μας τη ζωή για να μπορούμε να επιβιώνουμε. Πάντα παρόντες και πάντα αόρατοι, ξένοι μέσα στην ίδια μας την πόλη.

Και ξαφνικά ένας πυροβολισμός…

– «Τα έμαθες; Τον δολοφόνησαν οι μπάσταρδοι!»

– «Ποιον σκοτώσανε;»

– «Το σκοτώσανε ρε το παιδί!»

Δολοφονία. Βία. Σαν κάτι να θυμίζει αυτή η λέξη. Ναι, θυμίζει…

Το πρωινό ξύπνημα για δουλειά. Τα ένσημα που δεν μου κόλλησαν. Το ενοίκιο που πρέπει να πληρώσω στις αρχές του μήνα. Το απότομο φρενάρισμα και το ανατριχιαστικό σύρσιμο στην άσφαλτο. Τα βράδια που μένω μόνη μου. Το τηλεφώνημα του αφεντικού – θέλει να πάω και αύριο στη δουλειά ρε γαμώτο. Τον αγώνα μου να πάρω τα δεδουλευμένα. Τα καρφωμένα βλέμματα των πελατών στο σώμα μου, καθώς εγώ σερβίρω. Την καταμέτρηση των ενσήμων – βγαίνω άραγε ταμείο; Τις εφημερίδες με τις αγγελίες. Το ρολόι στη δουλειά που φαίνεται σταματημένο και το καινούριο αυτοκίνητο του αφεντικού.

Και μέσα σε όλα αυτά ο ήχος του πυροβολισμού. Τον δολοφόνησαν. Όλοι στους δρόμους ρε. Οργή. Οργή για τη δολοφονία, οργή για τον καθημερινό μας θάνατο.

Συναντιόμαστε στους δρόμους. Φωνάζουμε μαζί συνθήματα. Στήνουμε από κοινού οδοφράγματα. Ξηλώνουμε πλακόστρωτα και γεμίζουμε τις τσέπες μας με πέτρες. Κόβεται η ανάσα όλων μας από τα δακρυγόνα αλλά συνεχίζουμε. Συνεχίζουμε, όλοι εμείς που μέχρι χθες μιλούσαμε διαφορετικές γλώσσες, όλοι εμείς που μέχρι χθες ήμασταν αόρατοι. Συνεχίζουμε, γιατί μετά από αυτή τη συνάντηση τίποτα δεν θα είναι πια ίδιο. Μακριά απ’ όλους αυτούς που προσπάθησαν να μας εκπροσωπήσουν, μακριά από τα κόμματα και τα συνδικάτα που μιλούν μια τόσο ξένη και άγνωστη γλώσσα, μακριά απ’ όλους αυτούς τους αναλυτές των media που αναρωτιούνται από πού εμφανίστηκαν όλοι αυτοί.

Δεν έχουμε αιτήματα. Όχι, δεν έχουμε. Αγωνιζόμαστε για όλους τους λόγους του κόσμου. Διεκδικούμε τη ζωή που μας κλέβουνε καθημερινά. Η βία του μπάτσου που πυροβολεί είναι η συμπύκνωση της βίας που δεχόμαστε κάθε μέρα.

Ενάντια σε αυτή εξεγειρόμαστε.

Δεν είμαστε πια σκιές, αν και σαν τέτοιες ξεκινήσαμε…

Όπως δεν είναι η πρώτη φορά που οι μπάτσοι δολοφονούν, έτσι δεν είναι και η πρώτη φορά που άνθρωποι εξεγείρονται, επιτίθενται στην αστυνομία, καίνε τράπεζες. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα δεν είναι όπως πριν. Η οργή που ξέσπασε γράφει ταυτόχρονα τη δική της ιστορία. Ναι, πρόκειται για εξέγερση. Και αυτό που χαρακτηρίζει τις εξεγέρσεις είναι μια βαθιά αίσθηση πως τίποτα δεν θα παραμείνει όπως πριν, τίποτα δεν είναι όπως πριν. Αυτό νιώθουμε. Η ιστορία συμπυκνώνεται, απελευθερώνονται νέες δυναμικές, ο χρόνος της εξουσίας παγώνει. Αυτό που γρήγορα μπαίνει ως ερώτημα μετά το πρώτο ξέσπασμα είναι πώς συνεχίζουμε αφού δεν είμαστε πλέον αυτοί που ήμασταν. Τι κάνουμε όταν δεν έχει μείνει πια τράπεζα για τράπεζα, όταν έχουν δεχθεί επίθεση όλα σχεδόν τα τμήματα της χώρας, πού ξανασυναντιόμαστε μετά τις συγκρούσεις, πώς συνεχίζουμε αμείλικτα, όπως πριν, προς την κατεδάφιση του καπιταλιστικού κόσμου;

Από το πρώτο βράδυ της δολοφονίας το Μετσόβειο Πολυτεχνείο καταλαμβάνεται από εκατοντάδες ανθρώπους. Στις 8/12 καταλαμβάνεται η ΑΣΟΕΕ. Σε ανακοίνωση στο blog της αναφέρει:

“Ως ένα κομμάτι της κοινωνικής-ταξικής σύγκρουσης η Κατάληψη ΑΣΟΕΕ αποτελεί έναν ανοιχτό χώρο για ενημέρωση και συνδιαμόρφωση συλλογικών δράσεων στους δρόμους. Ταυτόχρονα κρίνουμε ως σημαντική την κατάληψη πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ως ένα χώρο αναδιοργάνωσης και αυτοοργάνωσης των δυνάμεων μας απέναντι στην κρατική καταστολή έτσι ώστε σε αυτόν τον αγώνα που έχει ξεσπάσει να μην μείνει κανένας μόνος του απέναντι στο κράτος. Γι’ αυτόν το λόγο η Κατάληψη ΑΣΟΕΕ παραμένει ανοιχτή και καλεί σε συνέλευση την Δευτέρα 8/12 στις 20:00. Διαμηνύουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι η κατάληψη θα υπάρχει μέχρι να απελευθερωθεί και ο/η τελευταίος/α συλληφθείς/σα σε κάθε γωνιά της επικράτειας.”

Στη Θεσσαλονίκη καταλαμβάνεται η Σχολή Θεάτρου το ίδιο βράδυ του Σαββάτου μετά από τις συγκρούσεις σε Αριστοτέλους και Εγνατία:

“Μετά την πορεία διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο βράδυ, με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου έγινε κατάληψη από αντιεξουσιαστές, καθώς υπήρχε η ανάγκη της αντιπληροφόρησης στην πόλη. Από την 1η στιγμή τα ΜΑΤ προσπάθησαν να εισβάλουν στην κατάληψη, χωρίς να τα καταφέρουν. Την επόμενη μέρα, μετά από συνέλευση, την κατάληψη ενισχύουν και οι φοιτητές της σχολής, καθώς και άτομα που δεν ανήκουν σε κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.”

(από το blog της κατάληψης).

Η Σχολή Θεάτρου έχει μετατραπεί με επιτυχία σε κέντρο σύγκλησης, ανταλλαγής απόψεων, οργάνωσης δράσεων και συνεχίζει.

Την επόμενη μέρα καταλαμβάνεται ο δικηγορικός σύλλογος όπου πραγματοποιούνται συνελεύσεις, κυρίως από φοιτητές, και λειτουργεί ως κέντρο αντιπληροφόρησης μέχρι την ημέρα της απεργίας (10.12), ενώ ήδη πολλά σχολεία και σχολές ξεκίνησαν πρωτοφανείς καταλήψεις χωρίς αιτήματα.

Στις 12 Δεκέμβρη κόσμος κατέλαβε το Δημαρχείο Αγ. Δημητρίου στην Αθήνα και κάλεσε λαϊκή συνέλευση. Σε κείμενο στο blog της κατάληψης αναφέρουν:

“Έχουμε εξεγερθεί. Λειτουργούμε αμεσοδημοκρατικά γιατί μόνο έτσι μπορούμε να ζήσουμε. Πήραμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Θα απαλλαγούμε από τα αφεντικά μας και οι συλληφθέντες από κάθε κατηγορία. Χρησιμοποιούμε το δημόσιο κτίριο σαν ανοιχτό κέντρο αντιπληροφόρησης, συνάντησης και συνδιαμόρφωσης λόγου και δράσης των ανθρώπων που μαζικά προσέρχονται, γιατί αποφάσισαν ν’ αλλάξουν ζωή.”

Στην πρώτη συνέλευση συμμετέχουν 300 άτομα. Αποφασίζονται δράσεις, συζητιούνται τα γεγονότα των ημερών που πέρασαν, συναντιούνται διαφορετικές γενιές, άνθρωποι από διαφορετικούς κοινωνικούς χώρους, οργανώνονται μαθήματα ελληνικών σε μετανάστες και πολιτιστικά δρώμενα. Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Αγ. Δημητρίου στηρίζει από την αρχή την κατάληψη του δημαρχείου και συμμετέχει ενεργά στην περιφρούρησή της. Πρώτη φορά ανοίγει το δημαρχείο – ως πολιτικός χώρος – πραγματικά στην γειτονιά. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στις αναμενόμενες αντιδράσεις του δημάρχου και των μπάτσων.

Την ίδια μέρα καταλαμβάνεται το παλαιό Δημαρχείο-ΚΕΠ στην πλατεία Χαλανδρίου. Σε κείμενο της κατάληψης αναφέρεται:

“Η θλίψη και η οργή που όλοι και όλες νιώθουμε είναι ανώφελο να εκφράζεται κάνοντας ζάπινγκ στον καναπέ μπροστά σε ένα κουτί. Αποφασίσαμε να καταλάβουμε το Παλαιό Δημαρχείο-ΚΕΠ στην πλατεία Χαλανδρίου, χώρο διεξαγωγής του δημοτικού συμβουλίου, και να το μετατρέψουμε σε ένα χώρο αντιπληροφόρησης και συζήτησης για περαιτέρω δράσεις. Καλούμε τους κατοίκους του Χαλανδρίου και των γύρω περιοχών σε στήριξη της κατάληψης και σε συμμετοχή σε ανοιχτές, ισότιμες και μη χειραγωγούμενες διαδικασίες συνδιαμόρφωσης.”

Καλείται λαϊκή συνέλευση καθημερινά στις 19.00. Ενώ στηρίζονται διάφορες δράσεις και κινητοποιήσεις.

Την Δευτέρα 15/12 καταλαμβάνεται το δημαρχείο των Συκεών στην Θεσσαλονίκη. Καλείται λαϊκή συνέλευση το απόγευμα της ίδιας μέρας. Το κεντρικό πανό απαιτεί την απελευθέρωση όλων των κρατουμένων.

Αυτό που έχει σημασία είναι αυτά τα φωτεινά παραδείγματα να διαδοθούν όσο περισσότερο γίνεται. Να αρχίσουν οι άνθρωποι να παίρνουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Να αμφισβητηθεί στην πράξη η λογική της αντιπροσώπευσης, της μετάθεσης ευθυνών, του κομματικού βολέματος. Τώρα είναι η ώρα. Τώρα που τίποτα δεν είναι όπως πριν.

Οι καταλήψεις που ξεκίνησαν αυθόρμητα σε πολλούς πανεπιστημιακούς και άλλους χώρους – όχι απαραίτητα από φοιτητές – παρέχουν τη δυνατότητα της συνάντησης. Όμως δεν μας χωράνε πια. Για αυτό καταλαμβάνουμε Δημαρχεία, άδεια σπίτια, δημόσια κτίρια και τα μετατρέπουμε σε χώρους συνάντησης και οργάνωσης. Θα πρέπει να δημιουργηθούν κι άλλοι τέτοιοι τόποι, να απελευθερωθούν και άλλοι χώροι, να δημιουργηθούν νέα σημεία επικοινωνίας και αντίστασης. Οι αναρχικές καταλήψεις να ανοίξουν όσο περισσότερο γίνεται προς τις γειτονιές τους. Τα σχολεία να κλείσουν και να μετατραπούν από τα αγωνιζόμενα κοινωνικά κομμάτια σε χώρους ζύμωσης γύρω από το περιεχόμενο της καπιταλιστικής-εθνικής εκπαίδευσης και τις δυνατότητες ανατροπής της. Να μπλοκαριστούν οι χώροι εργασίας από τους εργαζόμενους και να συζητηθεί το νόημα της εργασίας σήμερα. Να μεταφερθεί η ιδέα της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης σε κάθε χώρο συλλογικοποίησης. Δε χρειαζόμαστε τα αφεντικά, δε χρειαζόμαστε τους καθοδηγητές, δε χρειαζόμαστε τους αντιπροσώπους. Να αρχίσουμε να ζούμε τον κομμουνισμό. Να αρχίσουμε να ζούμε την αναρχία.

Να δημιουργήσουμε τις κομμούνες του μέλλοντος μας.

Σάββατο 6/12

Η είδηση της δολοφονίας του Αλέξη έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία. Μπάτσος – πυροβολεί – δεκαεξάχρονο – στα Εξάρχεια – ΝΕΚΡΟΣ. Οι παλμοί στις καρδιές μας συντονίζονται, το σφίξιμο στα στομάχια μας γενικεύεται, και τώρα; Οι δρόμοι μας συναντιούνται σε ένα χώρο γνώριμο για όλους. Μέσα σε μία ώρα έχουν μαζευτεί πεντακόσιοι από εμάς σε μια αίθουσα για να συζητήσουν. Τι; Τίποτα. Δεν υπάρχει χρόνος για λόγια. Η οργή σιγοβράζει. Μια συντρόφισσα ανακοινώνει πως έχουν ακριβώς τα πράγματα. Οι συνθήκες δε συντρέχουν με τις τυπικές μας διαδικασίες. Η συνέλευση διαλύεται σύντομα. Ο κόσμος κινείται προς το δρόμο. Πηγαδάκια συζητάνε, όλοι/ες ετοιμάζονται για δυναμικές απαντήσεις. Κόσμος κατευθύνεται στην Καμάρα ενώ στήνονται οδοφράγματα γύρω από τα πανεπιστήμια. Οι μπάτσοι έχουν εγκαταλείψει το κέντρο της πόλης. Μια οργισμένη διαδήλωση ξεκινάει από την Καμάρα και κατευθύνεται προς το αστυνομικό τμήμα Λευκού Πύργου. Το τμήμα δέχεται επίθεση με πέτρες, μολότοφ και ό,τι έβρισκε ο καθένας μπροστά του. Η διαδήλωση συγκροτείται και επιστρέφει προς την Καμάρα. Οι δρόμοι φράζονται με αναμμένους κάδους, ενώ σπάζονται καταστήματα κινητής τηλεφωνίας, τράπεζες και τα Μακ Ντόναλντς. Στα πανεπιστήμια πυρπολούνται σκαπτικά μηχανήματα μέσα στα εργοτάξια του μετρό. Οι μπάτσοι προσπαθούν να πλησιάσουν και δέχονται επίθεση με πέτρες και μολότοφ. Τα δακρυγόνα πνίγουν την ατμόσφαιρα. Αποτραβιόμαστε…Δίνεται ραντεβού για την επόμενη μέρα. Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί.

Κυριακή 7/12

12.00 Καμάρα. 2000 άτομα συγκεντρώνονται σε μια διαδήλωση καλεσμένη στόμα με στόμα. Μαζεύονται πέτρες. Η πορεία από την αρχή ήξερε που πήγαινε, γιατί ξεκίνησε, γιατί δε θα σταματήσει σύντομα…. Οι διαθέσεις ήταν κοινές. Μοιρασμένες. Ξεχείλιζαν από οργή. Εμείς που πάψαμε να είμαστε μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, ντόπιοι ή μετανάστες, γίναμε επιτέλους κάτι. Εμείς οι Χωρίς Ταυτότητα, αόρατοι από το βλέμμα της εξουσίας, χτυπήσαμε με όλη μας τη δύναμη. Επιτεθήκαμε για δεύτερη φορά με φωτιά και με πέτρες στο Α.Τ. Λευκού Πύργου. Και συνεχίσαμε. Το Α.Τ. Άνω Πόλης δέχτηκε αντίστοιχη επίθεση. Στο δρόμο μας τράπεζες, καταστήματα εκκλησιαστικών ειδών, κρατικές υπηρεσίες δέχτηκαν επίθεση από το πλήθος. Η πορεία έφτασε στα πανεπιστήμια, όπου κάποιοι/ες συνέχισαν τον πετροπόλεμο με τα ΜΑΤ για αρκετή ώρα, ενώ συγκρούσεις εκδηλώνονται και στην πλατεία Ναβαρίνου. Την ίδια μέρα φοιτητές διαφόρων οργανώσεων τις αριστεράς αλλά και ανεξάρτητα άτομα καταλαμβάνουν το κτίριο του Δικηγορικού Συλλόγου, ενώ αντιεξουσιαστές μαζί με φοιτητές καταλαμβάνουν τη Σχολή Θεάτρου. Πραγματοποιούνται ανοιχτές συνελεύσεις. Αποφασίζεται διαδήλωση οργής για την Δευτέρα το απόγευμα, συντονισμός των φοιτητικών συλλόγων και παρεμβάσεις στα σχολεία. Ήδη όμως κατέφθαναν μηνύματα sms μαθητών που καλούσαν σε πανελλαδικές καταλήψεις και διαδηλώσεις. Οι δρόμοι Τσιμισκή και Εγνατία παραμένουν κλειστοί σχεδόν όλη την νύχτα. Το απόγευμα 50 άτομα επιτέθηκαν με μολότοφ στο Α.Τ. Τούμπας, ενώ το Δημαρχείο και το Υπουργείο Β.Ε. δέχτηκαν επίθεση με βόμβες μολότοφ.

Δευτέρα 8/12

Μαθητές από όλη την πόλη κατευθύνονται με πορείες προς το κέντρο όπου επιτίθενται με πέτρες στο Α.Τ. Λευκού Πύργου. Στην Τούμπα τα σχολεία της περιοχής ενώνονται και γράφουνε συνθήματα στο Α.Τ. της περιοχής. Συγκρούσεις μαθητών με την αστυνομία πραγματοποιούνται στην Τσιμισκή και γύρω από τα πανεπιστήμια. Το απόγευμα πραγματοποιείται επίθεση με μολότοφ από διαδήλωση 150 ατόμων στο Α.Τ. Συκεών, η οποία ενώνεται με συγκέντρωση 5000 ατόμων στην Καμάρα. Η διαδήλωση ξεκινάει. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος στόχος. Οι τράπεζες που βρίσκονται στο δρόμο της διαδήλωσης ισοπεδώνονται και καίγονται, μαζί τους σπάζονται ή πυρπολούνται πολλά πολυτελή καταστήματα γνωστών πολυεθνικών και άλλοι οικονομικοί-καπιταλιστικοί στόχοι. Εκατοντάδες άτομα συμμετέχουν στις καταστροφές. Άνθρωποι από όλες τις ηλικίες, από όλες τις «φυλές» αλλά όχι από όλες τις τάξεις συμμετέχουν σε αυτό το υπέροχο πανηγύρι καταστροφής της βιτρίνας του καπιταλιστικού κόσμου. Του καταναλωτικού ονείρου. Όλοι βρίσκουν ένα τρόπο να ευχαριστηθούν αυτές τις στιγμές. Αυτή η νύχτα δεν ήταν μόνο του Αλέξη. Αυτή η νύχτα ήταν ολονών μας. Αυτή η νύχτα ήταν παντού. Η πορεία κατευθύνεται προς το Υπουργείο Βορείου Ελλάδος. Οι μπάτσοι επιτίθενται. Η διαδήλωση υποχωρεί προς την Εγνατία, ενώ κομμάτι της επιτίθεται με μολότοφ στο τμήμα Πλ. Δημοκρατίας. Οι μπάτσοι δέχονται απάντηση από εκατοντάδες πέτρες ενώ στήνονται οδοφράγματα. Μας ξανααπωθούν με δακρυγόνα. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται μέχρι τη λήξη της διαδήλωσης μπροστά από την κατάληψη της Σχολής Θεάτρου.

Τρίτη 9/12 Η μέρα της κηδείας του Αλέξη

Η διαδήλωση που έχει καλεστεί την ίδια ώρα επιτίθεται στο υπουργείο. Η πορεία σπάει στα τρία. Κομμάτι της επιτίθεται στην αστυνομία στην Αγ. Δημητρίου, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος ξαναενώνεται στην Καμάρα. Μαθητές ανοίγουν πολύωρο μέτωπο έξω από τα πανεπιστήμια. Τις ώρες μετά τις διαδηλώσεις κόσμος συναντιέται και συζητάει για τις δράσεις των επόμενων ημερών. Όλοι και όλες έχουμε συνειδητοποιήσει πως κάτι μεγάλο έχει συμβεί. Κάτι μεγάλο έχουμε προκαλέσει. Κάποιοι και κάποιες δημιουργήσαμε κάτι που ξεπέρασε την πιο τρελή μας φαντασία. Η απάντηση σε μια κρατική δολοφονία ήταν η αφορμή. Αυτό που ξέσπασε ήταν μια πρωτόγνωρη έκρηξη οργής. Μια πρωτόγνωρη αποφασιστικότητα, μια πρωτόγνωρη επιθυμία για επίθεση στον κόσμο του τίποτα. Και μέσα στην λύπη μας αρχίσαμε να νιώθουμε ελπίδα, και μέσα στην οργή μας ξεπηδούσε το χαμόγελο. Γι’ αυτό εξαπολύθηκε μια οργανωμένη επίθεση από Μ.Μ.Ε. και κόμματα για να μας συκοφαντήσει, να μας χωρίσει, να μας ξανακάνει μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενους, πολίτες, αριστερούς, αναρχικούς. Ενώ εμείς εφοδιάζουμε σχεδίες λιποταξίας, όλες και όλοι μαζί.

Τετάρτη 10/12

Η απεργιακή συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε και μάλιστα με μαζική προσέλευση παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης και των ΜΜΕ να τρομοκρατηθεί ο κόσμος και τις πιέσεις να αναβληθούν οι πορείες. Πάνω από 8.000 άτομα έκαναν πορεία, ενώ συγκρούσεις ξέσπασαν μπροστά στο υπουργείο οι οποίες συνεχίστηκαν επι της οδού Αγ.Δημητρίου στο ύψος του εργατικού κέντρου, όπου παρά τα δακρυγόνα κόσμος όλων των ηλικιών παρέμενε συγκεντρωμένος. Εκεί γίναμε όλοι μάρτυρες της σύλληψης ενός 15χρονου διαδηλωτή από κουκουλωμένους ασφαλίτες. Τα ΜΜΕ αναφέρονται σε συλλήψεις και ήδη ενορχηστρώνεται ένα κλίμα τρομοκρατίας και σύγχυσης για να αποθαρρυνθεί ο κόσμος που θέλει διαδηλώσει ή να συγκρουστεί στο δρόμο. Ο ρόλος των ΜΜΕ αποκαλύπτεται σε πλήρη συνέργεια με την κυβέρνηση που καλεί σε εθνική ενότητα. Υποσχόμαστε πως απλά δεν θα την έχουν. Το ίδιο βράδυ τράπεζες δέχονται επίθεση επί της οδού Λαμπράκη.

Πέμπτη 11/12

Ο πόλεμος που έχουν κηρύξει τα ντόπια ΜΜΕ – έντυπα και ραδιοτηλεοπτικά – απαντιέται. Μαθητές συνεχίζουν τις πρωινές διαδηλώσεις ενώ το απόγευμα η εφημερίδα Μακεδονία δέχεται επίθεση ως μια ελάχιστη απάντηση και ως μήνυμα εξέγερσης προς όλα τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης που λοιδορούν και συκοφαντούν τους/τις εξεγερμένους/ες. Το απόγευμα ξεκινάει διαδήλωση από την Σχολή Θεάτρου και κατευθύνεται προς γειτονιές της ανατολικής Θεσσαλονίκης. Η πορεία είχε προπαγανδιστικό χαρακτήρα και στόχο να αλληλεπιδράσει στο δρόμο με κατοίκους και να αποδείξει πως αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες μέρες στις ελληνικές πόλεις δεν είναι παροδικό φαινόμενο, δεν είναι υπόθεση μειοψηφιών, δεν είναι ένα ξέσπασμα χωρίς συνείδηση αλλά ένα κύμα οργής, με ίσως όχι πολύ σαφή, αλλά σαφώς πολιτικά χαρακτηριστικά. Οι τοίχοι γεμίζουν συνθήματα, τα χέρια των περαστικών κείμενα, οι κάμερες στα καταστήματα σβήνουν, τα μπαλκόνια γεμίζουν κόσμο, πολλοί/ες χειροκροτούν και η διαδήλωση απαντάει με χειροκροτήματα. Οι δρόμοι αντηχούν: «ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΒΓΕΙΤΕ ΑΠ’ ΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ ΣΑΣ». Ξεκινήσαμε από το κέντρο 500 άτομα και επιστρέψαμε 2500. Πολλοί και πολλές είδαν πρώτη φορά διαδήλωση στην γειτονιά τους και έστω και για λίγο διαδήλωσαν μαζί μας. Η στάση της αστυνομίας έχει πλέον αλλάξει. Η παρουσία τους είναι προκλητική αλλά δεν επιλέγουμε να ασχοληθούμε αυτή την φορά μαζί τους.

Παρασκευή 12/12

Στην κατεύθυνση της απάντησης στο κλίμα εθνικής ενότητας και διαχωρισμού των διαδηλωτών σε καλούς που διαδηλώνουν ειρηνικά και κακούς που τα σπάνε, οργανώνεται διαδήλωση προπαγανδιστικού χαρακτήρα στις βορειοδυτικές γειτονιές της πόλης. Νεάπολη, Συκιές, Άνω Πόλη. Και πάλι οι γειτονιές ξεθαρρεύουν, βγαίνουν στα μπαλκόνια, τοίχοι και τζαμαρίες τραπεζών γράφονται με συνθήματα, κάμερες σαμποτάρονται, σπάζονται τα γραφεία του ΛΑΟΣ και της ΝΔ. Το σύνθημα «ΜΠΑΤΣΟΙ, ΓΟΥΡΟΝΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» αντηχεί στα στενά. Η πορεία παρά την βροχή ολοκληρώνει όλη την διαδρομή με μεγάλη συμμετοχή κόσμου. Μια στιγμή αποτύπωσε ολοκάθαρα το χάσμα μεταξύ δύο γενεών. Μια γριούλα που έχει ελληνική σημαία στο μπαλκόνι γιουχάρεται, σε κάποια στιγμή μπαίνει μέσα και επιστρέφει ανεμίζοντας την σημαία του ΚΚΕ. Και πάλι γιουχάρεται…

Σάββατο 13/12

Από τις 12.00 κόσμος συγκεντρώνεται στην Καμάρα. Μαθαίνουμε πως φοιτητικοί σύλλογοι και κάποιες αριστερές οργανώσεις έχουν καλέσει στο Αγ. Βενιζέλου. Μη έχοντας αποφασίσει κάτι συγκεκριμένο για αυτή την πορεία κατευθυνόμαστε προς τα εκεί. Η διαδήλωση δεν είναι τόσο πολυπληθής όσο οι προηγούμενες, αλλά δεν μας πτοεί αυτό. Εξάλλου ο καιρός δεν είναι πάντα με το μέρος μας. Η πορεία δεν κατευθύνεται σε κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Ουσιαστικά δίνει την εντύπωση δύο διαδηλώσεων που η μια ακολουθεί “τυχαία” την άλλη. Μεγάλο λάθος. Χθες ήμασταν όλοι μαζί, χωρίς ταμπέλες, χωρίς ταυτότητα, χωρίς “αιτήματα”. Σήμερα κάποιοι θυμήθηκαν τον “παλιό κόσμο” και τα “πολιτικά μαγαζιά” του. Η αριστερά δε μαθαίνει, δε θέλει να μάθει, θα αναγκαστεί κάποια στιγμή να μάθει. Το πίσω μπλοκ επιτίθεται σε κάμερες τραπεζών, γεμίζει τις τζαμαρίες συνθήματα, μιλάει στους περαστικούς, γιουχάρει καταστηματάρχες που κατεβάζουν ρολά, γιουχάρει αυτούς που πίνουν αμέριμνοι τον καφέ τους στην παραλιακή, την πέφτει στον ναό της μητρόπολης. «Να πληρώσει ο Εφραίμ τα σπασμένα». Το μπλοκ των αριστερών μας εγκαταλείπει, δεν μας νοιάζει, αυτό το ξέραμε από πριν, για αυτό δεν τους εμπιστευόμαστε. Αυτοί πηγαίνουν να διαμαρτυρηθούν για άλλη μια φορά στο φρουρούμενο υπουργείο για να “φύγει η κυβέρνηση των δολοφόνων”, εμείς επιστρέφουμε στην κατάληψη της Σχολής Θεάτρου και ο καθένας και η καθεμιά οργανώνεται και συνδιαμορφώνει εκεί που νιώθει ότι μπορεί να το κάνει καλύτερα. Πότε θα βάλει μυαλό η αριστερά; Ως πότε θα παρακάμπτει τις αυθεντικές προλεταριακές αρνήσεις ως δήθεν πολιτικά ανώριμες, ως πότε θα κλείνει το μάτι στην εξουσία;

Αυτό που κάνει αυτή την εξέγερση διαφορετική, αυτό που ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε είναι η διάχυση των αρνήσεων σε ένα όλο και διευρυνόμενο, ανεξέλεγκτο κοινωνικό πόλο. Ενωθήκαμε μαζί μετανάστες, μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, γονείς, δάσκαλοι και πάψαμε να είμαστε αυτό που ήμασταν μέχρι τώρα. Παθητικοί θεατές, οικονομικές μονάδες, υπήκοοι. ΔΟΥΛΟΙ. Όταν έπεσε το προσωπείο της δημοκρατίας και αποκαλύφθηκε ο πραγματικός ρόλος του κράτους μας ένωσε η οργή. Γίναμε φωτιά, γίναμε πέτρα, γίναμε θυμός, ενώ πριν δεν ήμασταν τίποτα. ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ!

Τα νέα της δολοφονίας ταξίδεψαν αμέσως και πυροδότησαν δράσεις σε όλη την Ελλάδα. Από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη, από τη Μυτιλήνη μέχρι τα Γιάννενα, οι πόλεις πήραν κυριολεκτικά φωτιά. Σε μια προσπάθεια έγκυρης αντιπληροφόρησης επικοινωνήσαμε με συντρόφους/ισσες σε διάφορες πόλεις και μεταφέρουμε συνοπτικά το κλίμα της πρώτης εβδομάδας της εξέγερσης σε κάποιες απο αυτές.

αναλυτικά οι δράσεις ανά ημέρα

Σάββατο 06.12.08

Αλεξανδρούπολη Δράση στην Αλεξανδρούπολη
Αγρίνιο ΑΓΡΙΝΙΟ ενημερωση (3 σ
Σπάρτη ΣυγκεντρωσηστηΣπαρτη https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=933667

Κέρκυρα https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=933260

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

ΗράκλειοΠορειά Ενάντια στην Κρατική Δολοφονία του 16χρονου στο Ηράκλειο Κρήτης (
Πάτρα  Πορεια στην ΠΑΤΡΑ

Κομοτηνή Πορεια στην Κομοτηνη
Χανιά ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ – ΚΤΙΡΙΟ ΠΑΠΑΔΟΠΕΤΡΟΥ

Σέρρες Δράση στις Σέρρες

Μυτιλήνη Πορεία μΥΤΙΛΗΝΗ
Γιάννενα  Πορεία στα Γιάννενα
Βόλος πορεία και στο Βόλο

Κυριακή 07.12.08

Ιθάκη επίσης,κάηκαν συμβολικά…

Αγρίνιο συγκεντρωση στο Αγρινιο

Τρίκαλα ΤΡΙΚΑΛΑ

ΛευκίμμηΠορεία διαμαρτυρίας στην Λευκίμμη για τον Αλέξη

ΚαβάλαΑ.Τ. Καβάλας

Πορεία στην Αρτα

Μυτιλήνη Συγκέντρωση και πορεία στη Μυτιλίνη

Χανιά πορεία ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΜΗΝΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΧΑΝΙΑ

Ξάνθη, πορεία Ξάνθη, ενημέρωση

ΞάνθηΠορεία και στην Ξάνθη
Πάτρακαλεσμα για πορεία στην Πάτρα Πατρα
ΓιάννεναΑνταπόκριση από Γιάννενα
ΗράκλειοΗρακλειο Κρητη-το αιμα κυλα εκδικηση ζητα (ένα σχόλιο)
Gia HRAKLEIO KRHTHSΦωτογραφίες από Ηράκλειο 7/12/2008 (3 σχόλια)
xamogelo.wordpress.com

ΚέρκυραAPO POREIA KERKYRA λια)
Πορεία στην Κέρκυρα

Λάρισαστις 6 πορεια στην Λαρισα

Βόλοςγεγονότα στο Βόλο

ΣέρρεςΠορεία στις Σέρρες

Δευτέρα 08.12.08

Πανελλαδικές δράσεις για Δευτέρα 8/12 (συγκεντρωμένες) (27

Πορείες μαθητών σε όλη τη χώρα 8/12/08(συγκεντρωμένες)

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=935449

Λαμία ΠΟΡΕΙΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ (16 σχόλια)
Καβάλα ΝΕΑ ΑΠΟ ΚΑΒΑΛΑ

ΝάξοςΝάξος: Αύριο στις 1.00μμ πορεία
Κόρινθος Συγκεντρωση πορεια στη ΚορινθοΚΟΡΙΝΘΟΣ

ΚαρδίτσαΠορεία στην καρδίτσα κατά της αστυνομίας

Φλώρινα ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ

Πύργος ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΠΥΡΓΟΥ ΗΛΕΙΑΣ

ΑλεξανδρούποληΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Αγρίνιοhttps://agrinio-news.blogspot.com/2008/12/blog-post_9374.html Τρίκαλαepisodia sta trikala

Πορεία στη Φλώρινα

Πορεία στις Σέρρες

Πορεία στην Ορεστιάδα

Πορεία στην Εδεσσα

Πορεία στη Σάμος

Πορεία στη Βέροια, Σπάστηκε το Α.Τ. Βέροιας

Πορεία στο Αλιβέρι Ευβοίας, Αλιβέρι Ευβοίας Α.Τ. επίθεση

Ηράκλειοporeia sto iraklio

Ηρακλειο Κρητη-Δευτερα,πολη που καιγεται λουλουδι που ανθιζει (3

ΧανιάΤΩΡΑ ΧΑΝΙΑ

Πορεία στα Χανιά σήμερα στις 6.00 (3

ΚοζάνηΣυγκρούσεις Κοζάνη Χθες (2 σχόλια)

Πορεία στην Ξάνθη

Πορεία στην Κέρκυρα

Πορεία στην Καλαμάτα

Πορεία στην Λάρισα

Πορεία στην Πτολεμαιδα

Πορεία στην Γιάννενα

Πορείες σε :

Πολύγυρος ΧαλκιδικήςΜαθητες στον ΠΟΛΥΓΥΡΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ (4 σχόλια)
Κιάτο

Θήβα

Αργοστόλι

Ζάκυνθος

Γιάννενα

Ηράκλειο

Φλώρινα Ma8htikh poreia(Florina Foto)

Κέρκυρα

Χίος

Αίγιο

Ρόδος

ΚωςΔωδεκάνησα

Καστοριά

Καρδίτσα

Γιαννιτσά

Ιθάκη πορεια και στην ιθακη (ένα σχόλιο)
Σύρος

Πάρος,

Σαντορίνη,

Μύκονο,

Άνδρο και σε μικρότερα νησιά.

Αλεξανδρεια,

Ναουσα,

Αρτα

Βεροια,

Πτολεμαιδα, Πορείες σε Κοζάνη & Πτολεμαϊδα (ένα σχόλιο)
Χανιά Πορεια Μαθητων Χανια

Κοζανη

Εδεσσα

Κυπαρισσία

Τρίπολη

Δράμα

Τρίτη 09/12/08

Αλεξανδρούποληafisa2.bmp (image/

Ρόδος ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΓΩΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΡΟΔΟ

Αρτα ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

ΠύργοςΕπιθέσεις στον Πύργο

ΒέροιαΠορεία διαμαρτυρίας στη Βέροια
Ρόδος Επεισώδια στην Ρόδο

Βόλος Πολιορκείται το Αστυν.Τμήμα Βόλου

Μυτιλήνη Δακρυγόνα στή Μυτιλήνη
ΣέρρεςΚινητοποίηση και στις Σέρρες για τη δολοφονία του Αλέξη! (έ

ΛάρισαΛΑΡΙΣΑ , ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Λάρισα – Εμποροι κατα διαδηλωτών

ΗράκλειοΦωτογραφίες από τις πορείες στο Ηράκλειο 8/12/2008
xamogelo.wordpress.com

ΚαστοριάΠορεία και στην Καστοριά
Πάτρασυνεργασία ΦΑΣΙΣΤΩΝ – ΜΑΤ στην Πάτρα;
ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΜυτιλήνηΠορεια Μυτιλήνης τώρα

Ξάνθη ενημέρωση για Ξάνθη (4η)

ΣέρρεςΚατάληψη του δημαρχείου στις Σέρρες
ΓιάννεναΠορεια στα Γιαννενα

Ναύπακτος Πορεία διαμαρτυρίας στη Ναύπακτο

Λιβαδειά Πορεια Μαθητων στη Λιβαδεια

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=937107

Λέρος πορεια στην λερο
Ρόδος Ρόδος

Καστοριά ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
Κέρκυρα ΚΕΡΚΥΡΑ ΕΠΕΙΓΟΝ

Ικαρία Πορεία στην Ικαρία

Κομοτηνή ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Α.ΜΑ.Θ.

Κεφαλλονιά

Σύρος

Ιεράπετρα Κρήτης

Κιλκις

Σάμος

Λάρισα

Καλαματα

Διδυμότειχο

Ναύπλιο

ΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ

Τετάρτη 10/12/08Ενημέρωση-χρονικό δράσεων σε όλες τις πόλεις (10/12/08) (35 σχόλια)

ΧαλκίδαΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ

ΣέρρεςΔράση στις Σέρρες – 10-12 (

6 Καλαμάτα Καλαμάτα – Πορείες για τον Αλέξη

Κέρκυρα

Μυτιλήνη

Ξάνθη

Ηράκλειο Κατάληψη στη Νομαρχιά

Κατάληψη στη νομαρχία της Ξάνθης *( επιφύλαξη)

Κέρκυρα

Αγρινίο Πορεία κ επίθεση στο Α.Τ.

Πύργος

Σύρος

Πορεία κ κατάληψη στο δημαρχειο της Καβάλας

Ναύπλιο

Σαντορίνη

Χανιά

Κιλκίς

Ηράκλειο

Σέρρες

Πτολεμαίδα

Δράμα

Ιθάκη olo to video ths poreias sthn Ithaki (ένα

Πέμπτη 11/12/08Ενημέρωση – Δράσεις από όλες τις πόλεις (11/12) (18 σχόλια)

Σύρος κατάληψη της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου

Καβάλα

Βέροια

Κοζάνη Πορεία στα δικαστήρια

Πάτρα

Κομοτηνή

Ηράκλειο Φωτογραφίες από Ηράκλειο Κρήτης 9/12 – 11/12
xamogelo.wordpress.com

Παρασκευή 12/12/08

Βέροια Πορεία στην Βέροια

καταληψη στο τμημα Μηχ.Σχεδ.Πρ.Συστ. στην Συροhttps://www.syros.aegean.gr/fs/index.html

Πορεία στην αστυνομική διεύθυνση μαγνησίας

Πορεία στον βόλο

Πορεία στις σέρρες

Πορεία στη μυτιλήνη

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Κοζάνης

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Ηρακλείου

Μικροφονική στο Ηράκλειο

Γιάννενα ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

καταληψη δημαρχειου Ιωαννίνων

γιάννεναhttps://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=942092
Λέρος

Σάββατο 13/12/08

Πορεία στην τρίπολη

Πορεία στο ηράκλειο

Πορεία στην πάτρα

Χανια

γιαννενα

Κυριακή 14/12/08

Πορεία στο βόλο

αναλυτικά οι δράσεις ανά πόλη

Κοζάνη-Πτολεμαϊδα

Σάββατο 6/12 Με τη γνωστοποίηση του γεγονότος, 15 περίπου άτομα συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία Κοζάνης όπου αναρτιέται πανό καταγγελίας της δολοφονίας του 15χρονού μαθητή. Φωνάζονται συνθήματα ούτως ώστε να κινητοποιηθούν τα αντανακλαστικά και πάνω από όλα η συνείδηση του κόσμου.

Κυριακή 7/12 Στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης συγκεντρώνονται περίπου 100 άτομα και πραγματοποιούν δυναμική πορεία στους κεντρικούς δρόμους. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης ακούγονται και γράφονται συνθήματα. Η πορεία καταλήγει στην Γεν. Αστυνομική Δ/νση Δ. Μακεδονίας όπου η αποφασιστικότητα του κόσμου που συμμετέχει αναγκάζει τους παρατεταγμένους μπάτσους να υποχωρήσουν σπάζοντας έτσι τον αποκλεισμό του δρόμου που βρίσκεται το Τμήμα. Στη συνέχεια γράφονται συνθήματα έξω από το τμήμα. Ο κόσμος αποχωρεί συντεταγμένα φωνάζοντας συνθήματα.

Δευτέρα 8/12 Το πρωί μαθητές από όλη την Κοζάνη μαζεύονται έξω από το Α.Τ. όπου και ακούγονται οργισμένα συνθήματα από τα παιδιά. Οι μπάτσοι κάνουν αυτό που έχουν μάθει να κάνουν καλά εδώ και τόσα χρόνια: επιτίθενται και προσαγάγουν μαθητές στο τμήμα…

Το απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιείται μικροφωνική παρέμβαση στη κεντρική πλατεία. Ακολουθεί αυθόρμητη πορεία 300 ατόμων στο κέντρο της πόλης με επιθετικά χαρακτηριστικά. Τόσο επιθετικά όσο και η καταστολή που υφιστάμεθα καθημερινά, τόσο επιθετικά όσο και το γεγονός που συνέβη, απέναντι στην υποκρισία της κοινωνίας που δείχνει πλήρη ανοχή. Η πορεία καταλήγει για ακόμα μια φορά στην Γεν. Αστυνομική Δ/νση Δ. Μακεδονίας. Ως ένδειξη έμπρακτης διαμαρτυρίας για την χυδαιότητα και τη σαπίλα που διέπει ολόκληρο το σώμα της αστυνομίας, ο κόσμος έρχεται σε αντιπαράθεση με τους αστυνομικούς. Η αμείλικτη απάντηση των ΜΑΤ έρχεται με δακρυγόνα και βόμβες κρότου-λάμψης. Για 4 ώρες το κέντρο της πόλης γίνετε πεδίο συγκρούσεων νέων και Μ.Α.Τ. Πραγματοποιούνται 15 συλλήψεις μαθητών και φοιτητών. Οι περισσότεροι από αυτούς συνελήφθησαν στο Νοσοκομείο Κοζάνης!!! (με την άριστη συνεργασία ιατρικού προσωπικού και ασφάλειας) όπου βρέθηκαν είτε ως τραυματίες, είτε για να βοηθήσουν τραυματισμένους διαδηλωτές. Ένας από τους 15 συλληφθέντες σοβαρά τραυματισμένος διακομίστηκε στην Αθήνα έτσι ώστε να του προσφερθούν απερίσπαστα οι απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες. Αρκετοί συλληφθέντες ξυλοκοπήθηκαν άγρια από Μ.Α.Τ. και ασφαλίτες. Την επόμενη μέρα το πρωί αφήνονται όλοι ελεύθεροι με τηλεφωνική εντολή εισαγγελέα. Ενδεικτικό της γενικευμένης αυθαιρεσίας που λαμβάνει χώρα αυτές τις μέρες και στην Κοζάνη είναι το γεγονός ότι οι κατηγορίες τους ειπώθηκαν προφορικά χωρίς ούτε ακόμη και τώρα να έχει σχηματιστεί δικογραφία για κανέναν από αυτούς…

Τρίτη 9/12 Το βράδυ πλήθος οργισμένων μαθητών και νεολαίων, συγκεντρώνεται στην πλατεία της Κοζάνης. Μετά από μικροσυμπλοκές με τα Μ.Α.Τ. η πλατεία περικυκλώνεται από άντρες της ασφάλειας. Τελικός απολογισμός 37 προσαγωγές, κυρίως μαθητές που απλά βρέθηκαν στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου όταν οι μπάτσοι πραγματοποιούσαν την “επιχείρηση σκούπα”. Για 19 εξ αυτών σχηματίζεται δικογραφία. Οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν σοβαρές κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος. Για σχεδόν 24 ώρες οι συλληφθέντες δεν είχαν καμία επαφή με γονείς και δικηγόρους. Τελικά, μετά από ένα όργιο ξυλοδαρμών, απειλών και απομόνωσης στο Α.Τ Κοζάνης την Παρασκευή 12 Δεκέμβρη με σύμφωνη απόφαση εισαγγελέα και ανακριτή τρία άτομα προφυλακίζονται και βρίσκονται ήδη στις φυλακές Γρεβενών.

Τετάρτη 10/12 Στην κεντρική πλατεία Πτολεμαΐδας πραγματοποιείται συγκέντρωση και στη συνέχεια πορεία μαθητών που καταλήγει στο Α.Τ. Πτολεμαΐδας. Η οργή των παιδιών ξεχειλίζει εναντίον των δολοφόνων-αστυνομικών: αυγά, νεράντζια αλλά και πέτρες εκσφενδονίζονται εναντίων του κτιρίου του τμήματος. Αφού η πορεία έχει τελειώσει, και ο κόσμος κινείται προς την κεντρική πλατεία, οι μπάτσοι πραγματοποιούν μέσα από τον σορό του πλήθους 12 προσαγωγές, η πλειοψηφία εξ αυτών μικροί μαθητές. Τελικά 7 άτομα (5 μαθητές και 2 ενήλικες) κατηγορούνται για αντίσταση, διακεκριμένη φθορά και εξύβριση. Τελικά με την διαδικασία του αυτοφώρου και μέσα σε ένα κλίμα κρατικής τρομοκρατίας οι δυο ενήλικες δικάζονται και καταδικάζονται σε 18 και 8 μήνες αντίστοιχα με αναστολή.

Όλες αυτές τις μέρες ο κρατικός μηχανισμός όπως σε όλη την επικράτεια έτσι και εδώ ξεγυμνώθηκε και φάνηκε περίτρανα το πραγματικό του πρόσωπο. Εισαγγελείς και Αστυνομικοί προϊστάμενοι πιασμένοι χέρι-χέρι σε μια μοναδική επιχείρηση καταστολής και καταπάτησης στοιχειωδών δικαιωμάτων, 14χρονοι μαθητές κρατήθηκαν στο τμήμα για πάνω από 24 ώρες, σωματική και ψυχολογική βία ασκήθηκε στους συλληφθέντες για να αποσπαστούν ψευδείς καταθέσεις, δεκάδες μπάτσοι όλων των είδων στα δικαστήρια Κοζάνης σε ένα σόου χουντικών καταβολών όπου ακόμη και γονείς συλληφθέντων μαθητών προπηλακίστηκαν, συνοριοφύλακες με πολιτικά εκτελούσαν χρέη ασφάλειας, γιατροί αρνήθηκαν να υπογράψουν εκθέσεις ξυλοδαρμών, καταστρατήγηση του ιατρικού απορρήτου.Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και καταστολή δίχως όρια, αρχή και τέλος. Με το δεκανίκι της εξουσίας -τους δημοσιογράφους- να παίζουν το ρόλο του φερέφωνου χειραγωγώντας συνειδήσεις, με την εφαρμογή του τρομονόμου, με τον εξευτελισμό κάθε πτυχής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, με τον κατακερματισμό της υπόστασης μας, με την υποβίβαση της οντότητας μας και αντί της αναγωγής της στο ότι πιο μοναδικό, την μείωση της σε ότι πιο αναλώσιμο-καταναλωτικό. Φτάσαμε στο χθες της Παρασκευής 5/12 που όλα αυτά ήταν κανόνες για να κινηθείς σε αυτή την κοινωνία.Όλα αυτά όμως από το βράδυ του Σαββάτου 6/12 έδειξαν ότι μπορεί να αλλάξουν όταν αποφασίσαμε να ενώσουμε το εγώ στο εμείς, το μόνος στο αλληλέγγυος, το χώρια στο μαζί, όταν αποφασίσαμε να ξεδιπλώσουμε την ατομική οργή στο κουβάρι της κοινωνίας με υπερβατικούς και εξεγερσιακούς ορούς συλλογικά…ας ενώσουμε τις μοναδικότητες μας σε ένα ελεύθερο αύριο Συνέλευση ενάντια στην παραπληροφόρηση

Πέμπτη 11/12 και Παρασκευή 12/12: Συγκέντρωση στα δικαστήρια (καμία 20-30 άτομα) από νωρίς το πρωϊ μέχρι 4 το απόγευμα. Μάλιστα την Πέμπτη πήγαμε με πορεία. Στα δικαστήρια είχε πάνω από 150 μπάτσους (χωρίς υπερβολή) όλων των ειδών. Ήταν κάτι περισσότερο από προκλητικοί. Χούντα.

Σάββατο 13/12 :το βράδυ κάναμε μικροφωνική με μοίρασμα. Κατά την διάρκεια μικροφωνικής, οι μπάτσοι προσαγάγαν 7 άτομα. Τους μίλησε προσωπικά ο ίδιος ο Αστ. Δ/ντης Κοζάνης: «Αν θέλετε πόλεμο θα τον έχετε, και μάλιστα ανταρτοπόλεμο», «Θα μπαίνουμε στα σπίτια σας όποτε θέλουμε», «εσείς είστε δολοφόνοι και όχι εμείς»(είχαν τραυματίες ματάδες από πέτρες) και φυσικά… ντρέπεται για τον συνάδελφο που σκότωσε τον Αλέξη…
Κινηθήκαμε άμεσα, στείλαμε στο τμήμα 2 δικηγόρους. Τους άφησαν μετά από κάνα 2ωρο.

Δευτέρα 15/12: μοίρασμα στα σχολεία της Κοζάνης και το απόγευμα στην Πτολεμαϊδα.

Καστοριά

Δευτέρα 08/12/08:Το πρωί έγινε πορεία από μαθητές, περίπου 150-200 άτομα σε κεντρικούς δρόμους της πολης και έξω από το αστυνομικό τμήμα πετάξανε πέτρες πορτοκάλια, βάψανε με σπρέι τα περιπολικά και έσπασαν τα τζάμια του αστυνομικού τμήματος.Το βράδυ αναρχικοί έσπασαν την δημοτική αστυνομία(10 άτομα).

Τρίτη 09/12/08:Το πρωι έγινε προπαγανδιστική πορεία από τους φοιτητές, περίπου 100-150 άτομα.Το βράδυ έγινε αντιμπατσική πορεία, περίπου 80-100 άτομα, που είχε καλεστεί με τρικάκια με αφετηρία την νομαρχία από αναρχικούς αντιεξουσιαστές και εργάτες, πέρασε από το αστυνομικό τμημα, τα δικαστήρια. Το βράδυ αναρχικοί βάψανε με σπρέι τα δικαστήρια, την αγροτική τράπεζα και την Vodafone και έβαλαν φωτιά σε κάδους. Τα τρικάκια γράφανε «6/12/2008, 15 χρονος νεκρός, πορεία διαμαρτυρίας στην νομαρχία 8 η ώρα.»

Σέρρες

Δράσεις στην πόλη των Σερρών από τις 6/12 ως τις 14/12

Ξημερώματα Κυριακής, 7 Δεκεμβρίου:Η δολοφονία του νεαρού Αλέξη στην καρδιά των Εξαρχείων από τον ένστολο προστάτη του κράτους, ήχησε στα αυτιά μας σαν ένα κάλεσμα για να βγούμε στους δρόμους.Αυθόρμητα συγκεντρωθήκαμε 20 άτομα στις 12:30 σε κεντρικό σημείο της πόλης και κατευθυνθήκαμε φωνάζοντας συνθήματα στο αστυνομικό τμήμα. Φωνάχτηκαν και γράφτηκαν στην πρόσοψη συνθήματα. Οι 4 μπάτσοι που συναντήσαμε στο τμήμα φάνηκαν αγχωμένοι, εκτός από έναν συνοριοφύλακα ο οποίος προσπάθησε να σταματήσει άτομο που έγραφε με σπρέι, αλλά τον απομάκρυναν χωρίς περαιτέρω ιστορίες. Έπειτα από περίπου 10 λεπτά, η ομάδα αποχώρησε και στο μέρος κατέφθασε περιπολικό για ενισχύσεις (!).

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου:Το απόγευμα της Κυριακής, 17:30, συγκεντρωθήκαμε σε κεντρικό σημείο (πλατεία ελευθερίας) με σκοπό την αντιπληροφόρηση (ανάρτηση πανό, συνθήματα, τρικάκια). Έπειτα από κοινή απόφαση των συμμετεχόντων, 35 άτομα –αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, ανένταχτοι- ξεκινήσαμε πορεία σε κεντρικούς δρόμους με σκοπό να προσεγγίσουμε το μπατσομέγαρο. Δυστυχώς, σε αντίθεση με την «παρέμβαση» της προηγούμενης μέρας, συναντήσαμε αστυνομικές δυνάμεις ασυνήθιστα πολλές για τα δεδομένα των Σερρών, περιμετρικά του κτιρίου. Η πορεία συνεχίστηκε, γράφοντας συνθήματα, με την ακολουθία των μπάτσων μέχρι τη λήξη της.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου:Στήθηκε μικροφωνική στον πεζόδρομο στις 13:00 και μοιράστηκε φυλλάδιο για την ενημέρωση του κόσμου. Αναρτήθηκε πανό που έγραφε «Αλέξη αν από ψηλά μας βλέπεις θα δεις χιλιάδες φωτιές που σαν κεριά άναψαν στη μνήμη σου» και καλέστηκε πορεία στις 17:00, στην πλατεία ελευθερίας. Συγκεντρώθηκαν 120 άτομα. Η πορεία πέρασε από το μπατσομέγαρο όπου υπήρξε διαπληκτισμός-συμπλοκή, εκσφενδονίστηκαν αντικείμενα και στη συνέχιση της πορείας χτυπήθηκαν 3 ΑΤΜ, είσοδος τράπεζας, βάφτηκαν κάμερες, σπάστηκε η είσοδος του δικαστικού μεγάρου και γράφτηκαν συνθήματα σε όλη την πόλη.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου:Η ώρα 11:00 το πρωί είχε καλεστεί πορεία από μαθητές, καθηγητές κ.α.. Ο κόσμος που συγκεντρώθηκε και ακολούθησε ήταν πολύς. Ανάμεσά τους και το δικό μας μπλοκ. Φθάνοντας στο τμήμα πετάχτηκαν αντικείμενα και φωνάχτηκαν συνθήματα. Προς το τέλος της πορείας αποκόπηκε μέρος της και κατέλαβε το Δημαρχείο. Οι υπάλληλοι απομακρύνθηκαν από το κτίριο, αναρτήθηκε πανό που έγραφε «ο Αλέξης ήταν συμμαθητής μας- ο Αλέξης ήταν αδερφός μας- ο Αλέξης ήταν γιος μας- ο Αλέξης είμαι εγώ- ο Αλέξης είσαι εσύ» και στήθηκε μικροφωνική. Στα γραφεία του δημαρχείου κάθονταν άτομα τα οποία έστειλαν fax σε όλες τις τοπικές εφημερίδες και σε κάποιες πανελλαδικές, στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, σε κάποιους τηλεοπτικούς σταθμούς (τοπικούς, πανελλαδικούς) καθώς και στον πρόεδρο της δημοκρατίας. Συγκεκριμένα στάλθηκε αναφορικό κείμενο των γεγονότων των ημερών καθώς και απαιτήθηκε η άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων. Ασφαλίτες έκαναν προσπάθεια να εισβάλουν στο κτίριο κινούμενοι απειλητικά προς σύντροφο στην είσοδο. Αποτράπηκε όμως καθώς κινήθηκαν προς το μέρος του άτομα που παρευρίσκονταν στο προαύλιο. Άλλος ασφαλίτης που εισέβαλλε, προπηλακίστηκε και εκδιώχθηκε. Η κατάληψη κράτησε ως τις 16:00. Ο κόσμος απομακρύνθηκε από το σημείο χωρίς προβλήματα με μπάτσους, οι οποίοι καθ’ όλη τη διάρκεια παρακολουθούσαν εξ αποστάσεως.

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου:Από την προηγούμενη νύχτα κυκλοφορούσαν φήμες για άφιξη 200 κουκουλοφόρων, με αποτέλεσμα οι πολίτες να τρομοκρατηθούν. Κάποιοι μικρομαγαζάτορες άδειασαν τις βιτρίνες των μαγαζιών τους , ενώ κάποιοι καιροφυλακτούσαν μέσα σε αυτά. Ο σύλλογος γονέων συμβούλεψε τους γονείς να κρατήσουν τα παιδιά στο σπίτι. Με αφορμή λοιπόν την τρομοκράτηση των πολιτών από τις φήμες του τελευταίου 24ωρου, θεωρήσαμε πως η ενημέρωση και η συνέχιση του αγώνα είναι απαραίτητη. Κίνησή μας ήταν το στήσιμο μικροφωνικής στον πεζόδρομο της πόλης στις 13:30, όπου καλέστηκε διαδήλωση για τις 18:00 στην πλατεία Ελευθερίας. Ακολούθησε πορεία από 40-50 άτομα σε κεντρικούς δρόμους όπου πετάχτηκαν τρικάκια και μοιράστηκε κείμενο σε περαστικούς και μικρομαγαζάτορες. Οι αντιδράσεις του κόσμου ήταν ενθουσιώδεις και από τη συνομιλία μας μαζί τους φάνηκαν ανακουφισμένοι.

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου: Παρέμβαση στην πλατεία Ελευθερίας με πανό «Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε. Βγείτε στο δρόμο- σπάστε τον τρόμο» όπου μοιράστηκαν φυλλάδια.

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου: Έγινε εξόρμηση στην πόλη μοιράζοντας κάλεσμα προβολής- συζήτησης- ενημέρωσης που αφορούσε τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και τη διαρκή τρομοκρατία που εξαπολύουν τα Μ.Μ.Ε., η αστυνομία και τα πολιτικά κόμματα, για την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου στο κοινωνικό χώρο Ζερμινάλ, στις 17:00.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου: Στην εκδήλωση μαζευτήκαμε γύρω στα 40 άτομα και ακολούθησε συζήτηση για τη συνέχιση του αγώνα…

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε εξεγερμένο

Άμεση απελευθέρωση στους συλληφθέντες

Ο αγώνας συνεχίζεται…

Σέρρες 14 Δεκεμβρίου

Αναρχικοί/ες- αντιεξουσιαστές/ριες- ανένταχτοι/ες

Πάτρα

06.12.08 Μολις γνωστοποιείται ο θάνατος του συντρόφου Αλέξη Γρηγορόπουλου από μπάτσους, πολύς κόσμος μαζεύεται αυθόρμητα στο Παράρτημα και μετά από συνέλευση πραγματοποιεί πορεία στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αχαίας. Ένα περιπολικό καίγεται, ενώ όλα τα αυτοκίνητα της ασφάλειας και το φυλάκιο του αστυνομικού φρουρού καταστρέφονται. Η πορεία που αποτελείται από περίπου 400 άτομα επιστρέφει στο Παράρτημα.

07.12.08 Από το προηγούμενο βράδυ καλείται πορεία για τη 1 το μεσημέρι στην οποία συμμετέχουν 2 χιλιάδες άτομα. Η πορεία διασχίζει όλο το κέντρο και καταλήγει στο αστυνομικό μέγαρο, στο οποίο και επιτίθεται. Οδοφράγματα στήνονται στις οδούς Ερμού και Κανακάρη για περισσότερη από μια ώρα ενώ εκατοντάδες κόσμου επιτίθενται με κάθε μέσο στις δυνάμεις καταστολής καταστρέφοντας τράπεζες και δημοτικά αυτοκίνητα. Στις συγκρούσεις συλλαμβάνονται 5 άτομα και ως ένδειξη αλληλεγγύης στους καταλαμβάνεται το Παράρτημα. Το βράδυ πραγματοποιείται πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες που σταματάει μπροστά στην Ασφάλεια για μισή ώρα, φωνάζοντας συνθήματα. Αργότερα και οι 5 σύντροφοι αφήνονται ελεύθεροι, ενώ κατά τη διάρκεια της νύχτας συλλαμβάνεται ένας ακόμα σύντροφος. Από εκείνη τη στιγμή το Παράρτημα λειτουργεί συνεχώς ως εστία αντιπληροφόρησης και άμεσης δράσης στη βάση της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης.

08.12.08 Τη Δευτέρα το πρωί πραγματοποιείται συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια για το σύντροφο που είχε συλληφθεί την προηγούμενη μέρα, ο οποίο αφήνεται τελικά ελεύθερος. Οι συγκεντρωμένοι αποχωρούν με πορεία μέχρι το Παράρτημα. Την ίδια ώρα πραγματοποιείται στην πολη και μεγαλειώδες πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο όπου συμμετέχουν πολλές χιλιάδες κόσμου.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας νέα πορεία που ξεκινά από το Παράρτημα καταλήγει στον τηλεοπτικό σταθμό super B της Πάτρας και τον καταλαμβάνει, προβάλλοντας βίντεο σχετικό με τη δολοφονία του Αλέξη και τα εξεγερτικά γεγονότα που την ακολούθησαν σε όλη την Ελλάδα. Κατά την αποχώρηση της πορείας καίγονται δύο τράπεζες.

09.12.08 Τη μέρα της κηδείας του Αλέξη καλείται πορεία στην οποία συμμετέχουν περίπου 3 χιλιάδες κόσμου και αποκρύβεται από τους ρουφιάνους των ΜΜΕ. Κατά τη διάρκεια της πορείας σπάζονται όλες οι τράπεζες που βρίσκονται στο δρόμο της πορείας. Η πορεία καταλήγει στο Παράρτημα όπου στήνονται οδοφράγματα στους γύρω δρόμους και ξεσπούν πολύωρες συγκρούσεις με τους μπάτσους, στις οποίες υπάρχει τεράστια συμμετοχή. Η αστυνομία πνίγει τους γύρω δρόμους στα δακρυγόνα και στα χημικά ενώ παράλληλα κάνει χρήση και πλαστικών σφαιρών. Μετά από λίγη ώρα κάνουν την εμφάνισή τους τα παρακρατικά καθάρματα (ανάμεσα τους και ο Σ. Σπίνος, γνωστός στην κοινωνία της Πάτρας για τη συμμετοχή του στη δολοφονία Τεμπονέρα) όπου μαζί με ΜΑΤάδες και ασφαλίτες με στρατιωτικό σχηματισμό και με συντονιστή το διευθυντή της ασφάλειας Νταβλούρο επιτίθενται στους διαδηλωτές. Για αρκετή ώρα γίνονται μάχες με τους παρακρατικούς όμως δεν απωθούνται τελικά αφού οι φίλοι τους οι μπάτσοι φροντίζουν να ανοίγουν το δρόμο με συνεχή ρίψη χημικών που αναγκάζουν τον κόσμο να οπισθοχωρήσει σταδιακά προς το Παράρτημα. Τελικά η οπισθοχώρηση σταματάει στην πλατεία Αγ.Σοφίας όπου ο κόσμος καταλήγει σε γύρω σπίτια. Ακολουθεί πογκρόμ παρακρατικών και μπάτσων οι οποίοι τραβούν και χτυπούν κόσμο από καφετέριες και γύρω δρόμους.

10.12.08 Παρόλ’ αυτά ο κόσμος αποφασίζει να σπάσει τον τρόμο έμπρακτα, κατεβαίνοντας κατά χιλιάδες (πάνω από 7-8 χιλ.) στην απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης. Πριν ξεκινήσει η πορεία, σύντροφοι καταλαμβάνουν τη μικροφωνική του εργατικού κέντρου όπου και διαβάζουν κείμενο σχετικό με τα γεγονότα της πορείας της προηγούμενης μέρας και οι χιλιάδες συγκεντρωμένοι ξεσπούν σε χειροκροτήματα και σε συνθήματα όπως «ο λαός δεν ξεχνά τους φασίστες τους κρεμά» και «φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες». Κατά τη διάρκεια της πορείας προπηλακίζονται δύο δημοσιογραφικά συνεργεία, ενώ επίθεση δέχεται και ο δημοτικό σύμβουλος της νδ Χ. Πολίτης που περίμενε αμέριμνος στο φανάρι με το αυτοκίνητο του. Ο εν λόγω δημοτικός σύμβουλος είναι γνωστός για τις ρατσιστικές και αντιμεταναστευτικές δηλώσεις του.

11.12.08 Πραγματοποιείται δυναμική πορεία απάντησης στην τρομοκρατία του κράτους και των παρακρατικών τραμπούκων στην οποία συμμετέχουν

5 χιλιάδες κόσμου που σπάει στην πράξη το κλίμα που έφτιαξαν τα μμε τις προηγούμενες μέρες. Η πορεία κατευθύνεται στο μνημείο του καθηγητή Τεμπονέρα που δολοφονήθηκε από τους φασίστες της οννεδ το Γενάρη του 1991.

12.12.08 Πολλές σχολές βρίσκονται ήδη στο χορό των καταλήψεων και πραγματοποιούν τα συντονιστικά τους στην κατάληψη του Παραρτήματος. Το βράδυ πραγματοποιείται κατάληψη στον super B από μέλη φοιτητικών συλλόγων.

https://patras.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=3202

13.12.08 μεγαλειώδης η πορεία του Σαββάτου, που καλείται από την κατάληψη του Παραρτήματος και φοιτητικούς συλλόγους, Παρά τη βροχή, περισσότεροι από 4 χιλιάδες άνθρωποι συμμετέχουν σ’ αυτήν. Η πορεία κατευθύνεται ξανά στο μνημείο Τεμπονέρα και στην επιστροφή της σπάζεται με πέτρες και ξύλα το αστυνομικό τμήμα μεταγωγών στη Γούναρη και μια τράπεζα στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων. Το βράδυ πραγματοποιείται συναυλία στην κατάληψη του Παραρτήματος, που συνεχίζει μέχρι σήμερα να τελεί υπό κατάληψη.

Για περισσότερες πληροφορίες, βίντεο και φωτογραφίες

patras.indymedia.org

Ξάνθη

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ  ΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Σάββατο 6/12 – πορεία περίπου 60 ατόμων στην πόλη μέχρι την κεντρική πλατεία στις 2. Έσπασε ένα μπατσικό και πήγε ένα άτομο στο νοσοκομείο με ελαφρά τραύματα.

Κυριακή 7/12 – Πορεία στο Α.Τ.  το πρωί με  περίπου 400 άτομα  και  με συμμετοχή των μαθητών.

Δευτέρα 8/12 – Πορεία από μαθητές το πρωί και ακόμα μια το απόγεμα  με συμμετοχή 450 ατόμων ( και μαθητών ) προς το Α.Τ. . Στην δεύτερη έγιναν μπάχαλα  και πετάχτηκαν πέτρες. Αργότερα η πορεία πήγε προς το πολυτεχνείο και καταστράφηκαν όλες οι τράπεζες στην διαδρομή .

Τρίτη 9/12 –  Το πρωί έγινε μαθητική πορεία προς το Α.Τ. και μετά εντάχτηκαν οι μαθητές στην πορεία των φοιτητών προς την νομαρχία . Υπήρχαν ΜΑΤ  μέσα στην είσοδό της και από πίσω  από αυτήν . Μετά από λίγο , έγιναν επεισόδια με τους μπάτσους , έπεσαν πέτρες , μερικές μολότοφ και δύο φωτοβολίδες,  και μετά πήγαμε πίσω στο πολυτεχνείο. Ακόμα έγινε κατάληψη στο δημοτικό ραδιόφωνο για αντί-πληροφόρηση και ενημέρωση των συμβάντων .

Τετάρτη 10/12 –  Γενική απεργία και συμμετοχή όλων ( 1000 άτομα !! ) σε αυτή.  Πορεία προς την νομαρχία και πάλι ΜΑΤατζιδες απαγόρευσαν την κατάληψη της και ακολούθησε πέσιμο, πρώτα με καδρόνια και μετά με πέτρες  σε αυτούς . 5 άτομα πήγαν στο νοσοκομείο , η πορεία κατέληξε στο  πολυτεχνείο. Αργότερα έγινε πορεία αντί-πληροφόρησης σε ένα μεγάλο μέρος της πόλης , με ενημέρωση στον κόσμο και στα μαγαζιά.

Πέμπτη 11/12 – Πορεία μαθητική προς το Α.Τ. η οποία τελικά καπελώθηκε από τους κνίτες και δεν τους άφησαν να φτάσουν μέχρι εκεί. Αργότερα και μετά από κάλεσμα της Κομοτηνής πραγματοποιήθηκε πορεία στο κέντρο της πόλης με συμμετοχή 150 συντρόφων από Ξάνθη. Από την αρχή , ασφαλίτες,  χρυσαυγήτες-παρακρατικοί και <εξοργισμένοι πολίτες> 200 συνολικά, ακολουθούσαν την  πορεία που ,, όταν κατέληξε στην παλιά νομική – απέναντι από το κτίριο της περιφέρειας Κομοτηνής – άρχισαν να προκαλούν και πίσω από τα βήματα των φασιστοειδών  ( 30 περίπου ) επιτέθηκαν στην είσοδο της. 500 άτομα – εγκλωβισμένα στον χώρο του ασύλου – τελικά  έφυγαν  μετά από πολλές  ώρες , αφού πρώτα αποχώρισαν οι σύντροφοι της Ξάνθης.

Παρασκευή 12/12 – Από το πρωί έγιναν κινήσεις αντί-πληροφόρησης σε όλη τη πόλη , μαγαζιά ,πλατείες  σχολεία και φροντιστήρια για τα γεγονότα της Κομοτηνής.

Σάββατο 13/12 – Ακόμα περισσότερες δράσεις για αντί-πληροφόρηση . Μοιράσματα φυλλαδίων ,  ταμπλό με φωτογραφίες κα. .

Κυριακή 14/12 –  Και πάλι συγκεντρώσεις για αντί-πληροφόρηση. Απόγεμα συγκέντρωση στο πολυτεχνείο για συντονισμό δράσεων με τους μαθητές , ακολούθησε πορεία για ενημέρωση  – σε άλλες γειτονιές της πόλης για να σπάσει η τρομοκρατία που σπέρνουν οι παρα-κρατικοί μηχανισμοί.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Ηράκλειο

Σάββατο 6/12Γίνεται γνωστή στο Ηράκλειο η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Περίπου τριακόσιοι διαδηλωτές πραγματοποιούν πορεία στο κέντρο, κατά την διάρκεια της οποίας σπάζονται τα δικαστήρια καθώς και το αστυνομικό τμήμα στα λιοντάρια.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας πραγματοποιούνται εμπρηστικές επιθέσεις σε τράπεζες στην 25^ης Αυγούστου.

Κυριακή 7/12Πραγματοποιείται πορεία περίπου 700 ατόμων στο κέντρο της πόλης και σπάζονται όλες οι τράπεζες κατά μήκος της διαδρομής της. Διαδηλωτές ξαναεπιτίθενται στα δικαστήρια, ενώ η πορεία καταλήγει στα λιοντάρια όπου 30 οπκετζήδες, οι οποίοι βρίσκονται κλεισμένοι στο Α.Τ., δέχονται επίθεση και πολιορκούνται.

Εμφανίζονται τα ΜΑΤ και στήνονται οδοφράγματα στην αρχή της Καλοκαιρινού. Συμπλοκές με δακρυγόνα πέτρες, ξύλα και μολότοφ ενώ τα οδοφράγματα μεταφέρονται στα λιοντάρια. Τελική επίθεση των Ματατζήδων με βροχή χημικών και η πορεία κόβεται στα δύο στο ύψος του Αγίου Τίτου, για να διαλυθεί λίγο αργότερα.

Δευτέρα 8/12 Μαθητική πορεία με περίπου 1000 άτομα. Στο τέλος της πορείας περίπου 100 μαθητές συνεχίζουν με σκοπό να συγκρουστούν με τους μπάτσους. Οι μαθητές σπάνε τράπεζες, το αστυνομικό τμήμα στα λιοντάρια ξανά, τα πρώην κτίρια της τροχαίας, επιτίθενται στην νομάρχια και αναποδογυρίζουν δύο αμάξια του Κρήτη ΤV. Εμφανίζεται μια διμοιρία ΜΑΤ και κάποιοι ΟΠΚΕ και ο κόσμος τους επιτίθεται. Ακολουθούν συμπλοκές στην πλατεία Ελευθερίας με δακρυγόνα και πέτρες και οι μπάτσοι φεύγουν από την πλατεία ύστερα από πάνω από μία ώρα συγκρούσεων.

Πάνω από 1000 άτομα μαζεύονται στα λιοντάρια με συγκρουσιακές διαθέσεις. Κατά τη διάρκεια της πορείας σπάζονται και καίγονται τράπεζες. Ακολουθεί πολύωρη μάχη σε όλο το κέντρο του Ηρακλείου. Ταυτόχρονες μάχες σε Λιοντάρια, πάρκο Θεοτοκοπούλου και παραλιακή. Οι μπάτσοι ρίχνουν βροχή δακρυγόνα και ασφυξιογόνα και οι εξεγερμένοι απαντούν με πέτρες, ξύλα και μολότοφ. Οι φωτιές από τα οδοφράγματα φαίνονται ακόμα και από το ΤΕΙ Ηρακλείου. Η πορεία ενώνεται ξανά στα Λιοντάρια και η μάχη συνεχίζεται για αρκετή ώρα ακόμα. Η πορεία διαλύεται, παρά την λυσσαλέα αντίσταση των εξεγέρμενων και μόνο αφότου το κέντρο έχει γίνει κόλαση από τα δακρυγόνα.

Περίπου 70 άτομα συνεχίζουν μέχρι αργά το βράδυ, κατευθύνονται στην 62 Μαρτύρων και στο υπόλοιπο Ηράκλειο όπου συνεχίζουν να καίνε τράπεζες.

Τρίτη 9/12 Το πρωί «Ειρηνική» πορεία περίπου 1000 ατόμων.Το βράδυ Πορεία στο κέντρο με λίγο περισσότερο κόσμο από τη Δευτέρα. Καίγονται όλες οι τράπεζες κατά μήκος της πορείας και οι μπάτσοι επιτίθενται στην πλ. Ελευθερίας και οι εξεγερμένοι απαντούν με μολότοφ και πέτρες. Επίθεση με μολότοφ στα δικαστήρια. Η πορεία διαλύεται στα Λιοντάρια σε διάσπαρτες ομάδες. Η εφορία καίγεται. Το προσωπείο της δημοκρατίας πέφτει καθώς όλο το βράδυ μπάτσοι, μπράβοι και ασφαλίτες (μερικοί εκ οποίων φορούν κουκούλες) σέρνονται στα στενά, δέρνοντας και συλλαμβάνοντας κόσμο.18 συλλήψεις, 3 μπάτσοι τραυματίες.

Τέσσερις από τους συλληφθέντες (2 με κακουργήματα και 2 με πλημμελήματα) περνούν ανακριτή και εισαγγελέα το ίδιο βράδυ και αφήνονται ελεύθεροι, με εκείνους που κατηγορούνται με κακουργήματα να δίνουν εγγύηση 1500 ευρώ ο καθένας και υποχρεωτική παρουσία στο αστυνομικό τμήμα 2 φορές το μήνα. Οι υπόλοιποι (όλοι ανήλικοι και οι γονείς τους για «παραμέληση ανηλίκου») περνούν από ανακριτή και εισαγγελέα την Τρίτη 16/12 και Τετάρτη 17/12. Δύο από αυτούς κατηγορούνται με κακουργηματικές πράξεις (στάση και κατοχή εκρηκτικών υλών), αλλά οι πράξεις τους έχουν πλημμεληματικό χαρακτήρα λόγω του νεαρού της ηλικίας.

Μυτιλήνη

Το Σάββατο 6/12 το βράδυ όταν μαθεύτηκε το γεγονός, περίπου 200 άνθρωποι μαζεύτηκαν στη κατάληψη «Μπίνειο» απ’ όπου και ξεκίνησε πορεία που κινήθηκε στην προκυμαία και τους παράλληλους δρόμους και κατέληξε στο αστυνομικό τμήμα όπου πετάχτηκαν μπογιές και σπάστηκαν 4 ασφαλίτικα . Κατά τη διάρκεια της πορείας κόσμος ενημέρωνε προφορικά περαστικούς για τη δολοφονία.

Την Κυριακή 7/12 το πρωί στήθηκε μικροφωνική στη κεντρική πλατεία της πόλης. Στο τέλος της μικροφωνικής έγινε πορεία από περίπου 250 ανθρώπους στο κέντρο της πόλης, όπου σπάστηκαν τράπεζες, το τελωνείο, το κτίριο της τουριστικής αστυνομίας και το υπουργείο, γράφτηκαν συνθήματα.

Το βράδυ της Κυριακής καταλήφθηκαν οι 3 από τις 6 σχολές του παν/μίου αιγαίου στη Μυτιλήνη χωρίς αποφάσεις συλλόγων.

Τη Δευτέρα 8/12 στήθηκε και πάλι η μικροφωνική, σε μια δράση αντιπληροφόρησης, στην αγορά της πόλης και μοιράστηκαν κείμενα. Καταλάμβάνονται και οι υπόλοιπες 3 σχολές και αυτές χωρίς αποφάσεις συλλόγων.

Τη Τρίτη 9/12 καλέστηκε πορεία από πρωτοβουλία μαθητών της πόλης, με προορισμό το αστυνομικό τμήμα. Στη πορεία αυτή κάλεσαν και φ. σύλλογοι και παρατάξεις, κόμματα της αριστεράς και τέλος ο κόσμος που από το Σάββατο και μετά ήταν μαζί στο δρόμο. Η πορεία ήταν προγραματισμένη για το απόγευμα. Στη πορεία βρίσκονταν περί τους 1000 ανθρώπους. Οι μαθητές βρίσκονταν στη κεφαλή της πορείας και πίσω τους ακολουθούσε ένα μπλοκ 500 περίπου ανθρώπων που αποτελούνταν από φοιτητές, εργαζόμενους, ανέργους, ανένταχτους, αναρχικούς. Στο τμήμα οι μαθητές επιτέθηκαν με αυγά και πέτρες στους μπάτσους και όταν προσπάθησαν οι μπάτσοι να βγουν προς αυτούς επιτέθηκε το μπλοκ που βρίσκονταν από πίσω. Σπάστηκαν τα τζάμια του ισογείου του τμήματος και του φυλακίου. Για να μας διαλύσουν οι 2 διμοιρίες (μπάτσοι με εξοπλισμό ΜΑΤ) μας έριξαν ασφυξιογόνα. Τρέξαμε πίσω και μάθαμε ότι είχε προσαχθεί ένας μαθητής. Ανασυγκροτηθήκαμε και ξαναγυρίσαμε στο τμήμα όπου στήθηκε πετροπόλεμος με τους μπάτσους μέχρι που ενημεροθήκαμε από κάποιον του συριζα ότι το παιδί βγήκε. Η κόσμος μπήκε στο κτηριο της ΑΤΕ (παν/μιο) και διαλύθηκε από εκεί.

Την Τετάρτη 10/12 ημέρα γενικής απεργίας 200 – 300 περίπου άνθρωποι κάναμε ξεχωριστή τρίτη συγκέντρωση από αυτές του ΠΑΜΕ και της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και κάναμε πορεία στις γειτονιές της πόλης μοιράζοντας κείμενα. Καταλήξαμε σε κατειλήμένο κτήριο του παν/μιου όπου έγινε συνέλευση.

Τη Πέμπτη 11/12 στήθηκε και πάλι η μικροφωνική στη κεντρική πλατεία και έγινε προβολή οπτικού υλικού για το τι συμβαίνει στις μεγάλες πόλεις. Στη δράση αυτή συμμετείχε με μια θεατρική παράσταση δρόμου η φοιτιτική θεατρική ομάδα «πρόβα». Και πάλι ακολούθησε συνέλευση με μεγάλη συμμετοχή κόσμου.

Τη Παρασκευή 12/12 ξαναβγήκαμε στο δρόμο, αφού καλούσαν σε πορεία οι φοιτιτικοί σύλλογοι. Ξεκινήσαμε από διαφορετικό σημείο, είμασταν περίπου 200-300 ανθρώποι και κινηθήκαμε μέσα από την αγορά προς τη πλατεία Σαπφούς και μετά προς ένα κατειλλημένο κτήριο του παν/μιου όπου είχε καλεστεί κουβέντα από τη ΠΚΣ.

Κατά τη διάρκεια της πορείας βάφτηκαν τράπεζες και οι κάμερές τους, και κολλήθηκαν αφίσες.

Το σαββατοκύριακο δεν κάναμε κάτι πέρα από συνελεύσεις και κουβέντες στις διάφορες καταλήψεις.

Δευτέρα 15/12 έγιναν κινήσεις αντιπληροφόρησης. Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε την ΕΡΑ Αιγαίου που εκπέμπει σε πολλά νησιά αλλά δεν τα καταφέραμε. Αυτό που μπορέσαμε να κάνουμε ήταν να διακοπεί το πρόγραμμα και να εκπέμπονται παράσιτα για περίπου 2 ώρες. Παράλληλα στήθηκε η μικροφωνική στην αγορά και μοιράζονταν κείμενα. Ο κόσμος που έφυγε από την ΕΡΑ έκανε πορεία στους δρόμους της Χρυσσομαλούσας και κατέλειξε σε κτήριο που στεγάζει 3 ιδιωτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και τους κατέλαβε. Ακούστηκε ηχογραφημένο υλικό μισής ώρας. Κατά τη διάρκεια της κατάληψης βγήκαν στον αέρα καταληψίες από τα Γιάννενα οι οποίοι έκαναν και εκείνοι κατάληψη σε ραδιοφωνικό σταθμό και μιλήσαμε και εμείς στο ράδιο στα Γιάννενα. Τηλεφωνικά συνθήματα αλληλεγγύης φωνάχτηκαν τούμπαλιν!

Έχει δημιουργηθεί blog: anixtilesvos2008.blogspot.com και υπάρχει νομίζω ότι έχει βγει από αυτή την ανοιχτή συνέλευση.

Γιάννενα

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ

6/12/08 πορεία προς το αστυνομικό μέγαρο και σύγκρουση με πέτρες προς τους μπάτσους και οχήματα μπάτσων και επίθεση στο μηχανοστάσιο (1 τραυματίας συνοριοφύλακας στο μάτι πολλές υλικές ζημίες )

7/12/08 πορεία στο κέντρο της πόλης με σπασίματα σε όλες τις τράπεζες της Αβέρωφ μικρό συγκρούσεις με μπάτσους (ένας μικροτραυματισμός στο μάτι συντρόφου

8/12/08 πορεία στο κέντρο της πόλης συγκρούσεις με πέτρες και σπασίματα τραπεζών

9/12/08 πορεία στην πόλη συγκρούσεις με μπουκάλια, πέτρες και μικρό επιθέσεις σε 2 τράπεζες (οι μπάτσοι μας πήγαν μέχρι την δόμπολη έριξαν χημικά μέσα στην δόμπολη )

10/12/08 πορεία της ΓΣΕΕ δικό μας μπλοκ ειρηνική αντιπληροφόρησης

12/12/08 κατάληψη δημαρχείου από αναρχόμουτρα αντιπληροφόρησης

πορεία καλεσμένη από αναρχικούς αντιεξουσιαστές κάψιμο σημαίας

ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ..

Χανιά

Σάββατο 6/12.Μετά την είδηση του 15χρονου στα εξάρχεια από ειδικό φρουρό, έγινε αυθόρμητη συγκέντρωση περίπου 130 ατόμων (ΕΑΑΚιτες και α/α) στο κέντρο των Χανίων. Οι διαθέσεις των ατόμων του α/α χώρου ήταν επιθετικές, σε αντίθεση με τους ΕΑΑΚιτες που ήθελαν πορεία στη 1:00 το βράδυ στην «πασαρέλα» του Κουμ Καπί (περιοχή στα Χανιά). Στην αρχή της πορείας σπάστηκε η τζαμαρία της εθνικής τράπεζας και τα δύο ΑΤΜ της. Στη συνέχεια ενώ η πορεία κατευθυνόταν προς το Κουμ Καπί, υπήρξε αντιπαράθεση με τους ΕΑΑΚιτες με αποτέλεσμα η πορεία να αλλάξει κατεύθυνση και να πάει προς το μπατσομέγαρο. Φθάνοντας εκεί, έγινε επίθεση με πέτρες στις δυνάμεις καταστολής που βρίσκονταν παρατεταγμένες μπροστά από το κτίριο. Κάποιες από αυτές βρήκανε και στόχο. Δυστυχώς έξω από το μπατσομέγαρο δεν υπήρχε ίχνος χοιρινών και των μεταφορικών τους μέσων. Κατά την επιστροφή της πορείας σπάστηκαν οι τράπεζες που υπήρχαν στη διαδρομή, το ταχυδρομικό ταμιευτήριο ο Ο.Α.Ε.Δ., το φαρμακείο του νομάρχη, ο Ο.Τ.Ε. και τα κεντρικά εκδοτήρια της Α.Ν.Ε.Κ. Η πορεία κατέληξε στην πλατεία της αγοράς (κεντρική πλατεία). Τα ξημερώματα της ίδιας μέρας κάηκαν 2 αυτοκίνητα της νομαρχίας Χανίων για τα οποία υπήρξε και ανάληψη ευθύνης.

Κυριακή 7/12.Από τη 1:00 το μεσημέρι μαζευόταν κόσμος (ΕΑΑΚιτες, α/α, Χανιώτες-ισσες και λίγους νεολαίους), σίγουρα πολλοί περισσότερος από το προηγούμενο βράδυ. Ξεκίνησε η πορεία, χωρίς μανούρες και οι στόχοι ήταν σαφείς. Αυτή την φορά οι τράπεζες άρχισαν να σπάζονται από την αρχή της πορείας, η οποία κατέληξε στο μπατσομέγαρο. Εκεί ήταν παρατεταγμένοι οι μπάτσοι έξω από το μπατσομέγαρο και κατά μήκος του δρόμου, στήθηκαν οδοφράγματα και ξεκίνησαν συγκρούσεις που κράτησαν περίπου μισή ώρα. Στο γυρισμό σπάστηκαν τράπεζες και σε μία άλλη οδό. Δεν γλίτωσε για άλλη μια φορά η επισκευασμένη βιτρίνα της Α.Ν.Ε.Κ. Η πορεία διαλύθηκε στην πλατεία αγοράς.

Δευτέρα 8/12.100αντάδες μαθητές βρίσκονταν στους δρόμους των Χανίων. Αφού απέκλεισαν για αρκετή ώρα δρόμο στο κέντρο της πόλης κατευθύνθηκαν προς το μπατσομέγαρο. Τα αντιμπατσικά συνθήματα ήταν τα μόνα που ακουγόντουσαν κατά τη διάρκεια της πορείας και φτάνοντας έξω από το μπατσομέγαρο άρχισαν να φεύγουν αβγά, νεράντζια, πέτρες προκαλώντας μικρές ζημίες στο κτήριο και «αναγκάζοντας» τους ματάδες να βγουν έξω και να κυκλώσουν τους μαθητές. Μετά από 1 ώρα οι μαθητές αποχωρούν δίνοντας ραντεβού για το απόγευμα.

Το απόγευμα της Δευτέρας έγινε η πιο μεγάλη και δυναμική πορεία που έχει γίνει στα Χανιά εδώ και πολλά χρόνια. Τουλάχιστον 2000 άτομα συγκεντρώθηκαν στην αγορά. Μαθαίνουμε ότι τα κεφάλια των ΕΑΑΚιτών μαζί με 3-4 φορείς ακόμα  εχουν αποφασίσει να οδηγήσουν την πορεία σε υγιεινό  περίπατο μέχρι την νομαρχία, αγνοώντας τόσο τη βάση τους όσο και τις διαθέσεις του κόσμου που είχε κατέβει για να πάει στο μπατσομέγαρο. Μετά από ολιγόλεπτες κουβεντούλες μας διαβεβαιώνουν οτι θα πάει εκεί που πρέπει η πορεία αλλά στη διασταύρωση για το τμήμα το πανό στρίβει απ την άλλη και απειλείται σύρραξη στη κεφαλή της πορείας. Ε εκει είναι που ο κόσμος αφήνει το πανό σύξυλο  στη μέση της διασταύρωσης φωνάζοντας «εμεις πάμε μπατσομέγαρο» και εκατοντάδες άτομα ξεχύνονται με άγριες διαθέσεις προς τα εκεί. Οι Ε.Α.Α.Κ.ίτες αφού τους έχουμε χαλάσει τη σούπα αναγκάζονται να συρθούν και όλη πορεία κατευθύνεται προς το τμήμα. οι μπάτσοι έχουν παρατάξει 3 διμοιρίες κλείνοντας το δρόμο και με τη πρώτη φωτοβολίδα πνίγουν την πορεία στα χημικά. Στήνονται οδοφράγματα, μπαίνουν φωτιές και ξεκινάει ένας πετροπόλεμος που κράτησε πάνω απο μία ώρα. Εξαγριωμένος ο κόσμος φεύγει από εκεί και κατευθύνεται προς τη πλατεία δικαστηρίων. Στήνονται εκ νέου οδοφράγματα με φλεγόμενους κάδους. Φτάνοντας στην πλατεία η alphabank και η emporiki ισοπεδώνονται και σειρά παίρνουν η νομαρχία ,το κ.ε.π., όπου πυρπολούνται. Στόχος γίνονται τα δικαστήρια και μια λέσχη των μπάτσων πίσω απ αυτά. Μετά από μια ώρα περίπου κάνει την εμφάνιση της μια διμοιρία για να μπορέσει η πυροσβεστική να σβήσει τις φωτιές. Η πορεία δε διαλύεται και κατεβαίνει προς το κέντρο συνεχίζοντας τις επιθέσεις  σε τράπεζες. Στο τέλος μια ομάδα 100 ατόμων επιτίθενται στον ΟΤΕ και αφού σπάνε τα πάντα, παίρνουν μαζί τους ότι βρουν. Αξιοσημείωτη είναι και η σύνθεση του κόσμου που συμμετείχε στα γεγονότα της δευτέρας. Από 13 μέχρι 60 και από καθώς πρέπει κυρίους μέχρι κάγκουρες των Χανίων  έσπαγαν με μανία τις τράπεζες.

Σάββατο 13/12.Αρχικά είχε καλεστεί πορεία τον σύλλογο φοιτητών Π.Κ. στις 17:00 η ώρα, πράγμα το οποίο άλλαξε δια μαγείας με σκοπό τον κατευνασμό της οργής και τα όποια πολιτικά παιχνίδια. Αποτέλεσμα η σαφώς μειωμένη προσέλευση του κόσμου. Ξεκίνησε πορεία και κατέληξε σε κατάληψη του ραδιοφωνικού σταθμού max fm με σκοπό την αντιπληροφόρηση.

Βόλος

Σάββατο 6/12/08 Μαθαίνεται η είδηση της εν ψυχρώ δολοφονίας του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Με πρωτοφανή για τα δεδομένα της πόλης αντανακλαστικά, γύρω στις 1:30 το βράδυ μαζεύονται 150 άτομα, από το σύνολο της αριστεράς και των αντιεξουσιαστών στο πανεπιστήμιο. Αποφασίζεται πορεία μέχρι το τμήμα Αγ.Νικολάου, γίνεται επίθεση με πέτρες και οι μπάτσοι που το φυλάνε απαντάνε με δακρυγόνα και κρότου- λάμψης.. Η πορεία επιστρέφει στο θόλο.

Κυριακή 7/12/08 Πραγματοποιείται πορεία στο κέντρο της πόλης από 1000 άτομα. Κατευθύνεται στην ασφάλεια στη Ροζού. Ο δρόμος είναι κλειστός από διμοιρίες των ΜΑΤ. Ακολουθούν συγκρόυσεις σώμα με σώμα με τους μπάτσους και πετιούνται πέτρες. 4 ασπίδες θυσιάζονται στο βωμό του καθήκοντος. Με τη ρίψη δακρυγόνων το σώμα της πορείας διαλύεται και ανασυγκροτείται στα δικαστήρια. Εκεί σπάζονται τα τζάμια των δικαστηρίων και η πορεία κατευθύνεται στο εργατικό κέντρο που γίνεται εκδήλωση για τα 100 χρόνια. Η φιέστα διαλύεται από τον κόσμο της πορείας με κύριο αίτημα το ΕΚΒ να πάρει θέση για τα γεγονότα του Σαββάτου και να μην ακυρώσει την απεργία της Τετάρτης. Εκεί προπυλακίστηκαν ο νομάρχης, ο μητροπολίτης και ο Σούρλας – αντιπρόεδρος Βουλής. Μετά η πορεία συνεχίζει και σπάζονται 17 τράπεζες και όχημα της δημοτικής αστυνομίας. Η πορεία καταλήγει στο Θόλο.

Δευτέρα 8/12/08 Το πρωί γίνεται συγκέντρωση στο κέντρο της πόλης από 1500 μαθητές.Πραγματοποιούνται συνελεύσεις σε σχολές. Καταλαμβάνονται σχολεία και σχολές.

Τρίτη 9/12/08 Το πρωί γίνεται πορεία από μαθητές και άλλο κόσμο, γύρω στους 300, στο κέντρο της πόλης. Το απόγευμα ξεκινάει πορεία καλεσμένη από φοιτητικούς συλλόγους και αναρχικούς-αντιεξουσιαστές. Ενώ στη πόλη διαδίδονται φήμες από τοπικά ΜΜΕ και μπάτσους ότι θα γίνουν επεισόδια, θα σπαστούν μαγαζιά όπως και ότι έρχονται λεωφορεία από άλλες πόλεις με “ταραξίες” τελικά γίνεται πορεία με 5000 άτομα. Καθώς κατευθύνεται προς την ασφάλεια σπάζονται ξανά μόνο τράπεζες.Σπάζονται όλα τα τζάμια του ισόγειου της νομαρχίας.Στα δικαστήρια γίνεται επίθεση, σπάζεται η κεντρική είσοδος και προκαλούνται ζημιές στο εσωτερικό. Εν τέλει ένα κομμάτι της πορείας πηγαίνει στην ασφάλεια, φεύγουν πέτρες στα ματ και απαντούν με δακρυγόνα. Η πορεία φτάνει στο Θόλο. Αυθόρμητα κόσμος κατευθύνεται στο τμήμα αγ.νικολάου. Στα γύρω τετράγωνα από το θόλο μέχρι το τμήμα στήνονται οδοφράγματα και πολιορκείται το τμήμα για 3 ώρες. Προκαλούνται φθορές σε αυτοκίνητα από πέτρες και δακρυγόνα που πετάνε τα ματ και οι ασφαλίτες προς τους διαδηλωτές. Προσάγεται ένα άτομο και αφήνεται λίγες ώρες μετά χωρίς να συσταθούν κατηγορίες σε βάρος του.

Τετάρτη 10/12/08. Στα πλαίσια της 24ωρης απεργίας που καλείται από ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ πραγματοποιείται πορεία από το εργατικό κέντρο, που συμμετέχουν και φοιτητικοί σύλλογοι. Παραδίδεται ψήφισμα στη νομαρχία και η πορεία κατευθύνεται προς πλατεία Ελευθερίας για να διαλυθεί. Κομμάτι της πορείας, φοιτητές και άλλος κόσμος,συνεχίζει προς την ασφάλεια.Φεύγουν νεράτζια στους λιγοστούς ματατζήδες. Νεράτζια πετάχτηκαν και στα γραφεία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.Το απόγευμα προσάγονται δέκα άτομα, ενώ πηγαίνουν στο κέντρο της πόλης. Οι τέσσερεις από αυτούς αφήνονται ελεύθεροι, οι πέντε,οι οποιοι είναι ανήλικοι,περνάνε τακτική δικάσιμο τον φλεβάρη ενώ ο τελευταίος δικάζεται την παρασκευή.

Πέμπτη 11/12/08 Αυθόρμητη πορεία 100 ατόμων προπαγανδίζει την πορεία της παρασκευής. Μοιράζονται κείμενα και φωνάζονται συνθήματα. Νέος γύρος συνελεύσεων στις σχολές.

Παρασκευή 12/12/08 Το μεσημέρι μαζεύεται κόσμος στα δικαστήρια.Ο 32χρονος, ο οποίος είναι με ψυχοφάρμακα εδώ κι μια 10ετια, καταδικάζεται σε 2 χρόνια και 10 μήνες με αναστολή και πληρώνει 1000ευρω.

Ενώ βρέχει καταρακτωδώς γίνεται πορεία από 400 άτομα, πετάγονται αυγά στα γραφεία της ΝΔ και κατευθύνεται στην ασφάλεια. Εντελώς απρόκλητα και ενώ η πορεία κατευθύνεται προς το ΑΤ στα 30 μέτρα από την πρώτη γραμμή των μπάτσων, οι ματάδες ρίχνουν ασφυξιογόνα και δακρυγόνα και διαλύουν την πορεία. Η πορεία ανασυγκροτείται και καταλήγει στο Θόλο όπου γίνεται νέο συντονιστικό και αποφασίζεται πορεία την Κυριακή.

Κυριακή 14/12/08 Η πορεία είχε 600 άτομα και στοχοποίησε την πολιτική και οκονομική εξουσία. Σπάζονται τα γραφεία της ΝΔ στο εσωτερικό τους , ξαναγίνεται επίθεση στις τράπεζες και στα δικαστήρια(μέσα-έξω).

Λίγα λόγια για το κλίμα της οργάνωσης των κινητοποιήσεων..

Σε όλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων πραγματοποιούνται συντονιστικά, συνελεύσεις και συζητήσεις από αναρχικές – αντιεξουσιαστικές ομάδες, φοιτητικούς συλλόγους, αριστερές οργανώσεις, μαθητές, εργαζόμενους.γίνεται προσπάθεια συνδιαμόρφωσης για κοινό αγώνα και δράσεις.οσο αφορά τους μαθητές τη Δευτέρα 15/12/08 πραγματοποίησαν το πρώτο ανεξάρτητο αμεσοδημοκρατικό συνονιστικό καθώς το επίσημο συντονιστικό καθορίζεται από την αυθαιρεσία των κνιτων προέδρων των δεκαπενταμελών από ορισμένα λύκεια της πόλης.

Κομοτηνή

Σάββατο 6/12 βράδυΤο νέο της δολοφονίας του Αλέξη, διαδίδεται γρήγορα στην πόλη και κόσμος, κυρίως φοιτητές και φοιτήτριες, συγκεντρώνονται αυθόρμητα στην κεντρική πλατεία και πραγματοποιούν πορεία προς την αστυνομική διεύθυνση κομοτηνής, η οποία και δέχεται επίθεση με πέτρες και μπογιές.

Κυριακή 7/12 Στήνεται μικροφωνική στην πλατεία από μέλη αριστερών παρατάξεων και της αντιεξουσιαστικής κίνησης. Η πορεία ξεκινά στις 15:00 και κατευθύνεται στην αστυνομική διεύθυνση. Εκεί γίνεται επίθεση με πέτρες στο φυλάκιο και η διμοιρία που βρίσκεται κοντά απωθεί τον κόσμο με κρότου λάμψης, ο οποίος αποχωρεί συντεταγμένα. Κατά την επιστροφή της πορείας στην πλατεία κομοτηνής το κτίριο της νομαρχίας καθώς και ένα υποκατάστημα της εθνικής τράπεζας δέχονται επίθεση.

Δευτέρα 8/12 Πορεία πραγματοποιείται στις 10 το βράδυ από φοιτητές και όχι μόνο που ξεκινά από το κτίριο της παλιάς νομικής και καταλήγει στην κεντρική πλατεία. Η πορεία είναι μαζική για τα δεομένα της πόλης.

Τρίτη 9/12 Μαθητές από τα λύκεια και γυμνάσια της πόλης στις 12:30 το πρωί πραγματοποιούν πορεία και αποκλείουν την αστυνομική διεύθυνση.

Επίσης πραγματοποιείται πορεία φοιτητών έπειτα από απόφαση της συνέλευσης νομικής. Η πορεία είναι μαζική και στο τέλος της ομάδα διαδηλωτών επιτίθεται με πέτρες και μολότοφ σε διμοιρίες που βρίσκονται έξω από το κτίριο της παλιάς νομικής καθώς και στο κτίριο της περιφέρειας ανατολικής μακεδονίας και θράκης. Ο χώρος γύρω από την νομική γεμίζει ασφαλίτες και παραμένει αποκλεισμένος από τους μπάτσους σχεδόν όλο το βράδυ.

Τετάρτη 10/12 Πραγματοποιείται η προγραμματισμένη πορεία της ΓΣΕΕ- η οποία διασχίζει τους κεντρικούς δρόμους της πόλης.

Για το απόγευμα ήταν προγραμματισμένη πορεία στην κομοτηνή με συμμετοχή φοιτητών από όλη την θράκη. Από το πρωί όμως άρχισε να δημιουργείται κλίμα τρόμου στην κομοτηνή με διάφορες φήμες και χιλιάδες sms που στάλθηκαν σε κινητά τηλέφωνα, ότι δήθεν αναρχικοί θα ρημάξουν την πόλη… Οι γνωστοί – άγνωστοι παρακρατικοί, που δημιούργησαν αυτό το μήνυμα, καλούσαν τον κόσμο της Κομοτηνής, να δράσει ως πολιτοφυλακή (sic!) και να «προστατέψει» τις περιουσίες του! Η συγκέντρωση πραγματοποιείται στην πλατεία με μεγάλη συμμετοχή. Απέναντι από την συγκέντρωση, από νωρίς άρχισε να συγκεντρώνεται ο όχλος των αγανακτισμένων πολιτών που αρχικά περιορίστηκε στο να παρακολουθεί τους συγκεντρωμένους. Η πορεία ξεκίνησε με μπάτσους μπρός πίσω και το μπλόκ των αγανακτισμένων να ακολουθεί! Αφού κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης κατέληξε στο κτίριο της παλιάς νομικής. Εκεί υπήρξαν κάποιες φραστικές αντεγκλήσεις με τους μπάτσους οι οποίοι δεν απάντησαν καθώς τους πρόλαβαν οι αγανακτισμένοι οι οποίοι με συντονισμένη επίθεση απομόνωσαν τον κόσμο της πορείας στο κτίριο της νομικής, αφού κατάφεραν να σπάσουν την κεντρική είσοδο. Γνωστοι καταστηματάρχες, μπράβοι , κυπατζιδες , παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης, χρυσαυγίτες, εκδότες τοπικών φυλλάδων απάρτιζαν την άθλια πομπή. Οι φοιτητές πραγματοποίησαν συνέλευση στην οποία παρεμβαίνει ο νομάρχης και μέλη του δημοτικού συμβουλόυ για να τους εγγυηθούν την ασφαλή αποχώρηση τους! Η οποία γίνεται έπειτα από 4 ώρες και αφού οι αγανακτισμένοι διαλύθηκαν.

«το πρώτο φως της αυγής έρχεται μέσα από το πιο βαθύ σκοτάδι»

Μέχρι το βράδυ του Σαββάτου 06/12/08 θα μπορούσαμε να πούμε ότι «jusqu’ ici tout va bien» παρακολουθώντας την ατομική πτώση του καθενός από μας πάνω στην έρημο του καπιταλιστικού συστήματος. Μετά ήρθε η πρόσκρουση και μια καταστροφική τρέλλα κατέλαβε μεγάλα κομμάτια της νεολαίας της χώρας. Πρώτα, όπως έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία, μίλησαν οι πράξεις. Στην αρχή μίλησε το όπλο ενός μπάτσου, κραυγάζοντας με τον πιο ωμό τρόπο την απέχθεια κάθε είδους εξουσίας απέναντι στο φαινόμενο της ζωής. Με το που κύλησε το αίμα ενός εφήβου, αμέσως μια άλλη κραυγή μεταδόθηκε αστραπιαία από τα Εξάρχεια στο οικονομικό κέντρο της μητρόπολης κι άλλων μεγάλων πόλεων, μια κραυγή αρθρωμένη από καταρρέοντα τζάμια και φλόγες που μετασχημάτιζαν τράπεζες και εμπορικά κέντρα σε ένα σύννεφο οργής που έγραφε ΕΚΔΙΚΗΣΗ.

Δυο μέρες αργότερα τα χριστουγεννιάτικα κέντρα των πόλεων έμοιαζαν λες και είχαν δεχτεί βομβαρδισμό κατά την διάρκεια ενός πολέμου, ενώ η ήδη καταρρέουσα λόγω της κρίσης οικονομία, δέχτηκε άλλο ένα θανάσιμο πλήγμα στην καρδιά της από ορδές «αλητών» που επιδίδονταν σε λεηλασίες εμπορευμάτων. «Η συμφωνία της Βάρκιζας έσπασε, έχουμε πόλεμο ξανά». Μιλάμε για την επιστροφή της ταξικής πάλης στο προσκήνιο και την λύση στην κρίση: Για εμάς. Και είμαστε ακόμα στην αρχή. Πάμε…

Είμαστε κομμάτι μιας εξέγερσης της ζωής ενάντια στον καθημερινό θάνατο που επιβάλλουν οι υπάρχουσες κοινωνικές σχέσεις. Με την καταστροφική δύναμη που κρύβαμε στα χέρια μας πραγματοποιούμε μια μανιασμένη (αλλά αντιφατική) επίθεση στο θεσμό της ατομικής ιδιοκτησίας. Καταλαμβάνουμε τους δρόμους, αναπνέοντας ελεύθερα παρά τα δακρυγόνα, επιτιθέμενοι στην πιο μισητή εικόνα του εαυτού μας: Στην εικόνα του εαυτού μας ως δούλου των αφεντικών, που στην πιο ακραία του, σιχαμερή και δολοφονική μορφή λέγεται μπάτσος. Στήνουμε τέλος ένα γερό οδόφραγμα στην μίζερη κανονικότητα ενός κύκλου παραγωγής και κατανάλωσης. Στην παρούσα συγκυρία, ότι πιο σημαντικό διακυβεύεται είναι η ενίσχυση αυτού του οδοφράγματος απέναντι στον ταξικό εχθρό. Ακόμα όμως κι αν υποχωρήσουμε κάτω από την πίεση των (παρα)κρατικών καθαρμάτων και στην ανεπάρκεια του οδοφράγματος, όλοι γνωρίζουμε ότι τίποτε στην ζωή μας δεν πρόκειται να είναι ξανά το ίδιο.
Μιλάμε επίσης πάνω στην ιστορική συγκυρία της ανασύνθεσης ενός νέου ταξικού υποκειμένου, που από παλιά κουβαλά την υπόσχεση ότι θα αναλάβει τον ρόλο του νεκροθάφτη του καπιταλιστικού συστήματος. Θεωρούμε ότι το προλεταριάτο δεν υπήρξε ποτέ τάξη εξαιτίας της θέσης του, αλλά αντίθετα συγκροτείται ως τάξη για τον εαυτό της πάνω στο έδαφος της σύγκρουσης με τα αφεντικά, πρώτα πράττοντας και μετά συνειδητοποιώντας την πράξη του. Η ανασύνθεση πραγματοποιείται από ομάδες υποκειμένων που αντιλαμβάνονται ότι δεν έχουν τον έλεγχο πάνω στις ζωές τους, από ομάδες που έχουν στριμωχτεί ή στριμώχνονται βίαια στον πάτο του βαρελιού και έχουν μπει σε μια αντιφατική τροχιά ένωσης.
Η μισθωτή εργασία υπήρξε ανέκαθεν ένας εκβιασμός. Σήμερα, επιπλέον, δεν είναι λίγοι οι εργάτες οι οποίοι απασχολούνται ευκαιριακά και επισφαλώς σε τομείς που, ενώ είναι αναγκαίοι για την αναπαραγωγή της καπιταλιστικής κυριαρχίας, δε συμβάλλουν στη δημιουργία οποιασδήποτε κοινωνικής χρησιμότητας. Στους τομείς αυτούς οι ταξικοί αγώνες εξορίζονται από το έδαφος της αυτοδιαχείρισης της παραγωγής, στο έδαφος του γενικευμένου μπλοκαρίσματος και του σαμποτάζ. Την ίδια στιγμή, η αυτοματοποίηση της παραγωγής και η εγκατάλειψη των πολιτικών πλήρους απασχόλησης δημιουργούν ολόκληρες στρατιές ανέργων που ωθούνται στο περιθώριο και προσφεύγουν στη μαύρη εργασία ή στην οικονομία του εγκλήματος για να μπορέσουν να επιβιώσουν.
Άνεργοι, επισφαλείς εργάτες, μαθητές και φοιτητές που προορίζονται για τις θέσεις των μελλοντικών μισθωτών σκλάβων, αλλοδαποί μετανάστες πρώτης και δεύτερης γενιάς που βιώνουν καθημερινά την περιθωριοποίηση και την καταπίεση συγκρότησαν μαζί με ριζοσπαστικές μειοψηφίες εργατών την κοινότητα των εξεγερμένων του Δεκέμβρη, η οποία θεμελιώθηκε στην κοινή συνθήκη της αλλοτρίωσης και της εκμετάλλευσης που χαρακτηρίζει μια κοινωνία βασισμένη στην εργασία-εμπόρευμα. Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι τα προεόρτια της εξέγερσης είχαν γιορταστεί από τους ακόμα πιο κάτω, από αυτούς που έχουν στερηθεί κάθε χαρά στα κολαστήρια της δημοκρατίας, τους κρατουμένους των ελληνικών φυλακών.

Το εξεγερσιακό πάρτυ το παρακολουθούν χωρίς να συμμετέχουν, αλλά μέχρι στιγμής και χωρίς να καλούν την αστυνομία να το διαλύσει, οι ιδιοκτήτες του εμπορεύματος εργατική-δύναμη που το είχαν επενδύσει στο χρηματιστήριο της κοινωνικής ασφάλειας και της προσδοκίας εξόδου των απογόνων τους από την μισθωτή σχέση. Με την αντικατάσταση της κοινωνικής ασφάλειας από την αστυνομική ασφάλεια και την κατάρρευση του χρηματιστηρίου της ταξικής κινητικότητας, πολλοί/ες εργαζόμενοι/ες σπρώχνονται σε μια (σημαντική κοινωνικά) ηθική δικαιολόγηση του νεοαλαιίστικου ξεσπάσματος υπό το βάρος του καταρρέοντος σύμπαντος της μικροαστικής ιδεολογίας και της κρατικής ύβρεως, χωρίς ακόμα να στρατεύονται ενεργά στην επίθεση εναντίον αυτού του δολοφονικού κόσμου.
Επιμένουν να σέρνουν το κουφάρι τους σε τριμηνιαίες λιτανείες των εργατοπατέρων και να υπερασπίζονται μια θλιβερή συντεχνιακή ηττοπάθεια απέναντι στην ορμητική ταξική επιθετικότητα που ξεπροβάλλει. Αυτοί οι δυο κόσμοι συναντήθηκαν την Δεύτερα 08/12 στον δρόμο και λαμπάδιασε όλη η χώρα. Ο κόσμος της συντεχνιακής ηττοπάθειας κατέβηκε στον δρόμο για να υπερασπιστεί το δημοκρατικό δικαίωμα των διαχωρισμένων ρόλων του πολίτη, του εργάτη, του καταναλωτή να διαμαρτύρονται χωρίς να πυροβολούνται. Δίπλα αλλά τόσο μακριά από την ψευδό-κοινότητα των ατομικοτήτων, ο κόσμος της ταξικής επιθετικότητας κατέβηκε στο πεζοδρόμιο με την μορφή οργανωμένων «συμμοριών» που σπάνε, καίνε, λεηλατούν και ξηλώνουν οδοστρώματα για να πετροβολήσουν τους δολοφόνους. Ό πρώτος κόσμος, (όπως τουλάχιστον εκφράζεται από την πολιτική των εργατοπατέρων) τρόμαξε τόσο από την παρουσία του δεύτερου, που την Τετάρτη 10/12 προσπάθησε να διαδηλώσει χωρίς την ενοχλητική παρουσία των «μιασμάτων». Το δίλημμα πάντως για το πώς κατεβαίνουμε στον δρόμο έχει τεθεί: Ή με την δημοκρατική καβάτζα του πολίτη ή με την συγκρουσιακή αλληλεγγύη της παρέας, του επιθετικού μπλοκ, της πορείας που υπερασπίζεται την ύπαρξη του καθενός με «ντου» και οδοφράγματα.

Τα Δεκεμβριανά γεγονότα του 2008 στην Ελλάδα αποτελούν το πιο πρόσφατο επεισόδιο μιας σειράς εξεγέρσεων που σαρώνουν τον καπιταλιστικό κόσμο. Στη φάση της παρακμής της, η καπιταλιστική κοινωνία δεν μπορεί πια ούτε καν επιδιώκει να αποσπάσει τη συναίνεση των εκμεταλλευομένων μέσω της ενσωμάτωσης των επιμέρους διεκδικήσεών τους. Γι’ αυτό και απομένει μόνο η καταστολή. Με την αναδιάρθρωση που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 (για να αποκρούσει την προλεταριακή ανταρσία που έγινε γνωστή ως «κίνημα του ’68»), το κεφάλαιο βρέθηκε αντιμέτωπο με την εξής αντίφαση: ενώ δημιουργούσε μια ανθρώπινη μάζα που αποτελούνταν από παθητικούς θεατές-καταναλωτές εμπορευμάτων, έπρεπε ταυτόχρονα να τους στερήσει (με τη συμπίεση των εισοδημάτων τους) τη δυνατότητα για την αγορά αυτών των εμπορευμάτων. Από αυτή την άποψη, δεν είναι δυνατόν να προκαλεί έκπληξη η λεηλασία ενός πολυκαταστήματος στην οδό Σταδίου από ανθρώπους στους οποίους μοιράζονται καθημερινά οι υποσχέσεις μιας απατηλής καταναλωτικής ευτυχίας ενώ την ίδια στιγμή τούς αφαιρούνται τα μέσα για την εκπλήρωση αυτών των υποσχέσεων.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη δε διατύπωσε συγκεκριμένα αιτήματα ή διεκδικήσεις επειδή ακριβώς τα υποκείμενα που την διεξήγαν βιώνουν καθημερινά και, επομένως, γνωρίζουν την άρνηση της κυρίαρχης τάξης να ικανοποιήσει κάθε τέτοιο αίτημα. Τα ψελλίσματα της αριστεράς που, αρχικά, διεκδίκησε την παραίτηση της κυβέρνησης αντικαταστάθηκαν ταχύτατα από έναν σιωπηλό τρόμο και από την αγωνιώδη προσπάθειά της να εκτονωθεί το ανεξέλεγκτο εξεγερτικό κύμα. Η απουσία οποιασδήποτε μεταρρυθμιστικής διεκδίκησης αντανακλά μια υφέρπουσα (και ίσως ασυνείδητη ακόμα) διάθεση ριζικής εναντίωσης και ξεπεράσματος των υπαρχουσών εμπορευματικών σχέσεων και δημιουργίας ποιοτικά καινούργιων.

Τα πάντα ξεκινούν και ωριμάζουν στη βία – αλλά τίποτα δε σταματά εκεί. Η καταστροφική βία που εξαπολύθηκε στα γεγονότα του Δεκέμβρη και προκάλεσε το μπλοκάρισμα της καπιταλιστικής κανονικότητας στο κέντρο της μητρόπολης, ήταν μια συνθήκη αναγκαία αλλά όχι επαρκής για τη μετουσίωση της εξέγερσης σε μια απόπειρα κοινωνικής χειραφέτησης. Η αποσταθεροποίηση της καπιταλιστικής κοινωνίας είναι ανέφικτη χωρίς την παράλυση της οικονομίας – δηλαδή χωρίς τη διατάραξη της λειτουργίας των κέντρων παραγωγής και διανομής, μέσω του σαμποτάζ, των καταλήψεων, των απεργιών. Η έλλειψη θετικής, δημιουργικής πρότασης για μια διαφορετική μορφή οργάνωσης των κοινωνικών σχέσεων υπήρξε – μέχρι στιγμής – κάτι παραπάνω από εμφανής. Παρόλα αυτά, η εξέγερση του Δεκέμβρη πρέπει να γίνει κατανοητή στο ιστορικό πλαίσιο μιας ευρύτερης διαδικασίας αναζωπύρωσης της ταξικής πάλης που εξελίσσεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτή η διαδικασία καλείται να συνεχιστεί και να επιδιώξει μια ποιοτική εμβάθυνση των θετικών περιεχομένων της προκειμένου να καταστεί πραγματικά επικίνδυνη και δυνητικά απελευθερωτική.
Μια σειρά από κινηματικές πρακτικές – οι οποίες έχουν ήδη εφαρμοστεί στοιχειωδώς σε πολλές χώρες όπου εκτυλίχθηκαν πρόσφατα σημαντικές ταξικές συγκρούσεις – προτάσσουν και πραγματώνουν σε εμβρυακό επίπεδο εκείνη την ανθρώπινη κοινότητα που καταργεί και υπερβαίνει δημιουργικά τις αλλοτριωτικές εμπορευματικές σχέσεις: τα σχολεία που καταλαμβάνονται από τους μαθητές ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ορμητήρια για την επανοικειοποίηση του δρόμου και των δημόσιων χώρων εν γένει• τα δημόσια αντιμαθήματα που οργανώθηκαν στο πλαίσιο του πρόσφατου κινήματος φοιτητών-επισφαλών στην Ιταλία, θέτοντας αφειδώς τη γνώση στην υπηρεσία της συγκροτούμενης κοινότητας• οι συλλογικές απαλλοτριώσεις σε σουπερμάρκετ και βιβλιοπωλεία και η συλλογική ζωή στις καταλήψεις σε ένα πλαίσιο αυτοεκπλήρωσης των αιτημάτων για δωρεάν σίτιση, στέγαση, βιβλία• η ριζική αμφισβήτηση των σχέσεων ιδιοκτησίας, η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια στη θέση της ατομικής ιδιοποίησης (και κάποιες φορές μεταπώλησης) των εμπορευμάτων που απαλλοτριώνονται• οι συνελεύσεις γειτονιάς που συντονίζονται, ξεκινώντας από την ενασχόληση με τοπικά ζητήματα, προεικονίζοντας έτσι μια κοινωνία όπου οι αποφάσεις παίρνονται και εκτελούνται χωρίς τη μεσολάβηση οποιασδήποτε διαχωρισμένης εξουσίας (βλ. και εξεγερμένη Οαχάκα)• οι δωρεάν μετακινήσεις με τα μέσα μεταφοράς και τα déménages (εισβολή σε γραφεία ευρέσεως εργασίας και μεταφορά του εξοπλισμού τους στους δρόμους) που πραγματοποιήθηκαν συστηματικά κατά τη διάρκεια του ‘αντι-CPE’ κινήματος στη Γαλλία. Τέτοιες (και αναρίθμητες άλλες, που θα γεννηθούν από την ατομική και συλλογική ευφυΐα) είναι οι πρακτικές που μπορούν να εμπλουτίσουν και να γονιμοποιήσουν τις δυνάμεις της άρνησης, έτσι ώστε να αρχίσει να σκιαγραφείται μέσα από τη θύελλα της εξέγερσης η ποθητή μορφή μιας ελεύθερης, κομμουνιστικής κοινωνίας.

Κάνουμε ότι μπορούμε για να μην εγκαταλείψουμε τις καταλήψεις και τους δρόμους, γιατί δεν θέλουμε να γυρίσουμε σπίτια μας. Γινόμαστε σκυθρωποί και δυστυχισμένοι στην «ρεαλιστική» σκέψη ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαστούμε να επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Πλημμυρίζουμε από ευτυχία στην σκέψη ότι είμαστε στην αρχή μιας ιστορικής διαδικασίας αναζωπύρωσης της ταξικής πάλης, που αν το θελήσουμε, αν το παλέψουμε, αν το πιστέψουμε, δύναται να μας οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση, στην επαναστατική απόδραση από το σύστημα.

Προλετάριοι από την κατειλημμένη ΑΣΟΕΕ

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΣΥΚΕΩΝ

ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 15/12 ΩΡΑ 19:00

Μόλις πραγματοποιήθηκε κατάληψη σήμερα Δευτέρα 15/12, στο δημαρχείο Συκεών με αυτοσκοπό κάλεσμα μιας λαϊκής ανοιχτής συνέλευσης με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.

Πέρνουμε τις ζωές στα χέρια μας, αποφασίζουμε για τον εαυτό μας, ενάντια σε ένα σύστημα που με τους θεσμούς του υποβαθμίζει καθημερινά την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ελευθερίες μας.

Όλες και όλοι στη ανοιχτή λαϊκή συνέλευση στο δημαρχείο Συκεών στις 19:00.

……………………………………………………………………………………………..

το κείμενο που μοιράζεται

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΥΚΕΩΝ

Τις τελευταίες μέρες βιώσαμε μία γενικευμένη κοινωνική αναταραχή. Τη νύχτα του Σαββάτου (06\12\2008) η στυγνή δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από το χέρι του φονιά αστυνομικού, πέρα από τη βαρβαρότητα της αστυνομίας, ανέδειξε ότι το σύνολο της ζωής μας δεν είναι στα χέρια μας. Το ορίζουν αντιπρόσωποι και διαχωρισμένοι θεσμοί όπως η αστυνομία, η τοπική αυτοδιοίκηση και η δικαιοσύνη, οι οποίοι στρέφονται εναντίον μας και αποφασίζουν για τη ζωή και το θάνατό μας. Η μόνη δυνατότητα η οποία μας δίνεται είναι η ψευτοεπιλογή να διαλέξουμε ποιο κόμμα θα μας κυβερνήσει. Η λαϊκή αντίδραση, όμως, ήταν αυθόρμητη, άμεση, καταιγιστική και δυναμική. Το ίδιο το βράδυ της δολοφονίας σε πολλές πόλεις, των οποίων ο αριθμός σταδιακά όλο και αυξανόταν, πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους και στράφηκαν με οργή στους εκφραστές του συστήματος που είναι υπεύθυνο για το θάνατο του Γρηγορόπουλου, δηλαδή στις δυνάμεις καταστολής και τα αστυνομικά τμήματα. Δεν άργησαν οι στόχοι της οργής να διευρυνθούν και να συμπεριλάβουν και άλλα υποστυλώματα της σύγχρονης εκμεταλλευτικής κοινωνίας, δηλαδή τις τράπεζες ή τα πολυτελή καταστήματα του καταναλωτισμού. Τα επεισόδια ήταν τέτοιας έκτασης που δε μπορεί να υποτεθεί ότι διεκπεραιώθηκαν μόνο από τους αναρχικούς. Η εξέλιξη των γεγονότων κατέδειξε ότι στα επεισόδια συμμετείχαν δυναμικοί νέοι, μαθητές και φοιτητές, αλλά και εξοργισμένοι πολίτες και εργαζόμενοι. Οι μαζικές πορείες και οι γενικευμένες συγκρούσεις εκτός από την αναμφισβήτητη οργή όλων μας απέναντι στην κρατική καταστολή που στρέφεται εναντίον μεταναστών, αγωνιστών και απλών πολιτών, αποδεικνύει και ένα βαθύτερο αίτημα: να είμαστε εμείς αυτοί που θα καθορίζουμε κάθε πτυχή της ζωής μας. Κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο να γίνει μέσα από ένα σύστημα στο οποίο μια μειοψηφία διαχειρίζεται την πολιτική και οικονομική εξουσία μέσω ιεραρχικών θεσμών και μακριά από τον έλεγχό μας. Είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε θεσμούς όπου εμείς οι ίδιοι μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, πρόσωπο με πρόσωπο, λαμβάνουμε αποφάσεις για κοινωνικά ζητήματα. Καλούμε σε λαϊκή συνέλευση στο δημαρχείο Συκεών για να εκφράσουμε μαζικά την εναντίωσή μας στην κρατική καταστολή, να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους κρατούμενους και στους διωκόμενους της εξέγερσης και να αναδείξουμε ένα νέο πολιτικό πεδίο αντιπαράθεσης και διαλόγου, ανάδειξης και επίλυσης προβλημάτων.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 19.00 ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΣΥΚΕΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΚΟΛΟΝΙΑ Τη νύχτα της Κυριακής έπεσαν μπογιές στο ελληνικό προξενείο της Κολωνίας.

ΑΜΒΟΥΡΓΟ Πορεία 200 περίπου ατόμων με προορισμό το ελληνικό προξενείο. Βασικό τους σύνθημα: Ελλάδα – ήταν δολοφονία! Οι μπάτσοι περικύκλωσαν την πορεία ,ενώ ο δρόμος μπροστά από το προξενείο ήταν μπολοκαρισμένος από αυτοκίνητα της αστυνομίας.

ΑΓΓΛΙΑ

ΛΟΝΔΙΝΟ Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Ελληνική πρεσβεία. Σηκώθηκε μαύρο πανό που έγραφε ’15χρόνος σκοτώθηκε από το ελληνικό κράτος. Υπήρξαν κάποια λεκτικά μικροεπεισόδια και προπηλακισμοί με την αστυνομία .

ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΚΥΠΡΟΣ

ΠΑΦΟΣ 400 περίπου μαθητές συγκεντρώθηκαν έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό. Όταν έγινε απόπειρα να κοπεί ο δρόμος συνελήφθη ένας μαθητής. Αυτό εξόργισε τους υπόλοιπους, οι οποίοι πολιόρκησαν και πετροβολούσαν το αστυνομικό τμήμα. Δύο μαθητές προσείχθησαν.

ΛΕΥΚΩΣΙΑ 2 αντιεξουσιαστές συνελήφθησαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στην Ελληνική πρεσβεία.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

ΛΙΣΣΑΒΟΝΑ Αργά την νύχτα, δύο μεγάλοι κάδοι σκουπιδιών πυρπολήθηκαν στο κέντρο της Λισσαβώνας, κοντά στο κτίριο της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Συνόρων.

ΚΡΟΑΤΙΑ

ΖΑΓΚΡΕΜΠ Ξημερώματα Δευτέρας έγινε επίθεση στην ελληνική πρεσβεία και γράφτηκε περιμετρικά το σύνθημα: «Α.Γρηγορόπουλος, νεκρός από το κράτος. Όλα τώρα αρχίζουν».

ΑΓΓΛΙΑ

ΛΟΝΔΙΝΟ Αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες κατέλαβαν την ελληνική πρεσβεία. Κατέβασαν την ελληνική σημαία τοποθετώντας στον ιστό τη μαυροκόκκινη.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΙENA Μαζεύτηκε κόσμος με πανό, ώστε να διαμαρτυρηθεί για τη δολοφονία του Αλέξανδρου. Δεν υπήρξαν συμπλοκές.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ Έγινε κατάληψη της ελληνικής πρεσβείας.

ΓΑΛΛΙΑ

ΠΑΡΙΣΙ Σύντροφοι/ες έκαναν πορεία/παράσταση διαμαρτυρίας στο γενικό προξενείο της Ελλάδας.

ΤΡΙΤΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΜΕΞΙΚΟ Εκρηκτική επίθεση έγινε σε κτίριο της αστυνομίας στο Μεξικό ως ένδειξη αλληλεγγύης στους κρατούμενους και τους συντρόφους στην Ελλάδα.

ΙΡΛΑΝΔΙΑ

ΔΟΥΒΛΙΝΟ Έγινε πορεία προς το ελληνικό προξενείο.

ΟΛΛΑΝΔΙΑ

ΝΑΙΜΕΓΚΕΝ 30 άτομα συγκεντρώθηκαν μπροστά από το σταθμό του τρένου όπου μοιράστηκαν φυλλάδια και έγιναν ομιλίες. Εν συνεχεία έγινε στην αστυνομική διεύθυνση της πόλης μια σύντομη «διαμαρτυρία θορύβου».

ΧΑΓΗ Πορεία από 250 άτομα, έλληνες φοιτητές και εργαζόμενους, Ολλανδούς και Τούρκους σύντρόφους, αναρχικούς και αντιφασίστες. Πολλοί μπάτσοι είχαν κλείσει το δρόμο της πρεσβείας με κάγκελα, διμοιρίες και κλούβες.

ΚΥΠΡΟΣ

ΛΕΜΕΣΟΣ 100 περίπου μαθητές έκαψαν κάδους σκουπιδιών και έκλεισαν κεντρικό δρόμο.

ΛΑΡΝΑΚΑ Μαθητές της τεχνικής σχολής συγκεντρώθηκαν έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό της πόλης, καταδίκασαν την δολοφονία του Αλέξανδρου και πέταξαν πορτοκάλια στους αστυνομικούς.

ΕΛΒΕΤΙΑ

ΒΕΡΝΗ 70 περίπου άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από το ελληνικό προξενείο.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΝΤΥΣΣΕΛΝΤΟΡΦ Έγινε πορεία από 200 περίπου άτομα.Οι έλληνες μετανάστες ήταν ελάχιστοι.

ΓΑΛΛΙΑ

ΠΑΡΙΣΙ Έγινε κατάληψη του προξενείου από τις 10.00 το πρωί μέχρι την ώρα της κηδείας από περίπου 80 άτομα.

ΡΟΥΜΑΝΙΑ

ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ Περίπου 20 άτομα συγκεντρώθηκαν μπροστα από την ελληνική πρεσβεία. Γράφτηκαν συνθήματα ενώ κάποιοι άφησαν λουλούδια και κεριά. Τρεις μαθητές προσήχθησαν από την αστυνομία, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

ΛΙΣΣΑΒΩΝΑ Από τις 9 Δεκέμβρη, ομάδα 10 συντρόφων έχει κρεμάσει πανό και γράψει συνθήματα με σπρέι σε πλατείες, δημόσια κτίρια, πάνω σε αστικά λεωφορεία και σε οχήματα μιας μκο, σε αλληλεγγύη με την κοινωνική αναταραχή στην Ελλάδα.

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΙΣΠΑΝΙΑ

ΜΑΔΡΙΤΗ Πορεία έγινε από 700 αλληλέγγυους/ες στους εξεγερμένους της Ελλάδας.Κατά τη διάρκεια της πορείας έγινε επίθεση σε αστυνομικό τμήμα .Οι 9 συλληφθεντες της διαδηλωσης κριθηκαν προφυλακιστέοι.

ΑΓΓΛΙΑ

ΛΟΝΔΙΝΟ Έγινε μπλοκάρισμα στα γραφεία της ολυμπιακής από 30 συντρόφους. Γράφτηκαν συνθήματα, μοιράστηκαν φυλλάδια και τρικάκια στους περαστικούς και στη συνέχεια ο κόσμος έφυγε συντεταγμένα σε πορεία μέχρι το μετρό. Αρκετός κόσμος χαμογελούσε και σταματούσε αυθόρμητα για να εκφρασει την αλληλεγγύη του στα γεγονότα της Αθήνας.

ΓΛΑΣΚΩΒΗ Η Ομοσπονδία Αναρχικών Γλασκώβης κάλεσε πικετοφορία έξω από το ελληνικό προξενείο ως ένδειξη αλληλεγγύης στη πανελλαδική απεργία.

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

ΣΟΦΙΑ Διαμαρτυρία μπροστά από την ελληνική πρεσβεία ως ένδειξη συμπαράστασης από 40 άτομα. Μεταξύ αυτών: ακτιβιστές από την ομοσπονδία αναρχικών στη Βουλγαρία (Φαμπ), η «2^η Σεπτεμβρίου», η αυτόνομη ομάδα «αναρχοαντίσταση»και η φοιτητική ομάδα για δωρεάν , προσιτή ποιοτική μόρφωση «έκκληση».Η διαμαρτυρία τελείωσε με την τοποθέτηση αναμμένων κεριών στο πορτρέτο του Αλέξη και κείμενα αλληλεγγύης στον αγώνα του ελληνικού λαού.

ΣΛΟΒΑΚΙΑ

ΜΠΡΑΤΙΣΛΑΒΑ Μια ομάδα 30 Ελλήνων πήγε για παράσταση διαμαρτυρίας στην πρεσβεία της Ελλάδας. Ο πρέσβης κλείδωσε κάθε χώρο και κάλεσε την τοπική αστυνομία.

ΠΟΛΩΝΙΑ

ΒΑΡΣΟΒΙΑ Αναρχικοί οργάνωσαν πικετοφορία έξω από την Ελληνική πρεσβεία. Καταδίκασαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους διαδηλωτές, στην πανελλαδική απεργία και στον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ Έγινε πορεία από περίπου 150 άτομα με κατεύθυνση το ελληνικό προξενείο.Μπροστά από το προξενείο εκφωνήθηκε κείμενο με θέμα την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην Ελλάδα .Οι μπάτσοι προσπάθησαν να σταματήσουν την πορεία, έγιναν μικροεπεισόδια και η πορεία κατευθύνθηκε προς κεντρικό δρόμο της πόλης, όπου έγινε επίθεση σε ένα υποκατάστημα της CityBank. Συνελήφθησαν 13 άτομα τα οποία στη συνέχεια αφέθησαν ελεύθερα.

ΚΟΛΩΝΙΑ Η διαδήλωση ξεκίνησε δυνατά με περίπου 250 συντρόφους/ισσες. Οι πρώτες κροτίδες πετάχτηκαν και το σύνθημα «Μίσος, μίσος, μίσος όπως ποτέ» τράνταζε τους εμπορικούς δρόμους της Κολωνίας. Μερικα άτομα αποφάσισαν να εκδηλώσουν την οργή τους με το πέταγμα καρεκλών και άλλων αντικειμένων. Οι μπάτσοι καλωσορίστηκαν με συνθήματα και δυνατές κροτίδες.Μπάτσοι και διαδηλωτές έφτασαν στο προξενείο. Στη διμοιρία απ΄ ότι φαίνεται δεν άρεσε πολύ η διαδήλωση.

ΓΑΛΛΙΑ

ΜΠΟΡΝΤΩ Πυρπολήθηκαν δύο οχήματα του ελληνικού προξενείου καθώς και η πρόσοψη του κτιρίου ενώ γράφτηκαν συνθήματα αλληλεγγύης όπως «Στήριξη στις φωτιές στην Ελλάδα» και «Εξέγερση παντού».

ΠΑΡΙΣΙ Έγινε πορεία και συγκέντρωση στην ελληνική πρεσβεία από 100 άτομα.Οι μπάτσοι είχαν αποκλείσει εντελώς το δρόμο και την πρόσβαση στην πρεσβεία. Υπήρχαν αρκετά πανό.Κάποια έλεγαν «Νοέμβρης 05 – Δεκέμβρης 08, η φωτιά διαδίδεται», «Το κράτος δολοφονεί, Αλέξης Γρηγορόπουλος – νεκρός 16 χρονών».

ΙΤΑΛΙΑ

ΜΠΟΛΟΝΙΑ Πραγματοποιήθηκε πορεία διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε από Έλληνες φοιτητές. Κατέληξε στο ελληνικό προξενείο όπου κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του δολοφονημένου απ’την αστυνομία Αλέξη Γρηγορόπουλου. Αφέθηκαν πανώ, φωτογραφίες του μαζί με συνθήματα και κεριά. Συμμετείχαν πάνω από 100 άτομα,μεταξύ των οποίων περίπου οι μισοί ήταν Ιταλοί. Στο ελληνικό προξενείο τους διαδηλωτές υποδέχτηκαν μόνο οι καραμπινιέροι,ενώ η πρόξενος υποτίθεται ότι απουσίαζε μαζί με το προσωπικό.

ΡΩΜΗ Πορεία αναρχικών πέρασε μπροστά από το προξενείο που ήταν σχετικά αφύλακτο. Σε όλη τη διάρκεια της πορείας διαμαρτυρίας οι σύντροφοι έκαναν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους και την αλληλεγγύη τους.

ΙΡΛΑΝΔΙΑ

ΔΟΥΒΛΙΝΟ Περίπου 30 άτομα από τους οποίους 4-5 Έλληνες πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην ελληνική πρεσβεία. Φωνάχτηκαν συνθήματα και έγινε ενημέρωση για το γεγονός.

ΒΕΛΓΙΟ

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Μπροστά από την ελληνική πρεσβεία οργανώθηκε παράσταση διαμαρτυρίας από Έλληνες και λοιπούς Ευρωπαίους. Το κλίμα ήταν ήσυχο , ενώ κάηκε μια ελληνική σημαία. Όταν 10-15 σύντροφοι ντυμένοι στα μαύρα άρχισαν να φεύγουν, μπάτσοι τους ακολούθησαν και αφού έδειραν μερικούς τους προσήγαγαν όλους για εξακρίβωση στοιχείων. Στη συνέχεια αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι.

ΠΕΜΠΤΗ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΙΣΠΑΝΙΑ

ΣΕΒΙΛΛΗ 70 άτομα μαζεύτηκαν μπροστά απ’ το μπατσομέγαρο στη Σεβίλλη όπου διαβάστηκε κείμενο αλληλεγγύης.Ακολούθησε πορεία με αρκετό παλμό, πρωτόγνωρη για τα επίπεδα της πόλης.

ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ 800 άτομα έκαναν πορεία στη Βαρκελώνη. Προσπάθησαν να περάσουν τις γραμμές της αστυνομίας ώστε να αποκλείσουν κάποιες λεωφόρους.Η αστυνομία άρχισε να επιτίθεται, δυο διαδηλωτές συνελήφθησαν ενώ το πλήθος διαλύθηκε.

ΤΟΛΕΔΟ Περίπου 20 άτομα μαζεύτηκαν σε πλατεία του Τολέδο με πανό και αναμμένα κεριά. Φωνάχτηκαν συνθήματα και μοιράστηκαν ενημερωτικά φυλλάδια για τη δολοφονία του Αλέξανδρου.

ΜΠΟΥΡΓΟΣ Για περίπου μια ώρα 50 σύντροφοι μαζεύτηκαν σε πλατεία όπου φωνάχτηκαν συνθήματα κατά της αστυνομίας.

ΗΠΑ

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Επίθεση δέχτηκε το ελληνικό προξενείο. Ένα τούβλο πετάχτηκε στην πρόσοψη και γράφτηκαν συνθήματα στους τοίχους.

ΑΓΓΛΙΑ

ΛΟΝΔΙΝΟ 10-15 περίπου άτομα σήκωσαν πανό που έγραφε «ΑΛΕΞΗ ΠΕΘΑΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΕΠΙΣΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΣ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ».

ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟ Πραγματοποιήθηκε πορεία στο κέντρο της πόλης. Η συμμετοχη ήταν δυνατή και μεγάλη.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ Επίθεση δέχτηκε η ελληνική πρεσβεία από αναρχικούς. Γράφτηκαν συνθήματα και μια μαυροκόκκινη σημαία μπήκε στη θέση της ελληνικής.

ΤΟΥΡΚΙΑ

Διαδήλωση συμπαράστασης από την Εργατική Νεολαία στην Τουρκία.

ΒΕΛΓΙΟ

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Επίθεση με γκαζάκια σε τράπεζα της ING στις Βρυξέλλες έγινε σε ένδειξη αλληλεγγύης στους έλληνες εξεγερμένους.

ΣΛΟΒΑΚΙΑ

ΜΠΡΑΤΙΣΛΑΒΑ Παράσταση διαμαρτυρίας έγινε για δεύτερη συνεχόμενη μέρα έξω απ την ελληνική πρεσβεία.

ΡΩΣΙΑ

ΜΟΣΧΑ Πορεία ξεκίνησε από το αστυνομικό τμήμα Sokolniki προς την ελληνική πρεσβεία. Περίπου 100 άνθρωποι συμμετείχαν με πανό, πυροτεχνήματα φωνάζοντας αντιμπατσικά συνθήματα .Κατά τη διάρκεια της πορείας πετάχτηκαν μπογιές σε τράπεζες και γράφτηκαν συνθήματα.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΙΣΠΑΝΙΑ

ΜΠΙΛΜΠΑΟ Σύντροφοι συγκεντρώθηκαν μπροστά από το ελληνικό προξενείο. Μοιράστηκαν φυλλάδια σχετικά με τη δολοφονία του Αλέξανδρου και κολλήθηκαν αφίσες.

ΓΡΑΝΑΔΑ Έγινε κατάληψη στο Κέντρο Βυζαντινών και Νεοελληνικών σπουδών από 50 περίπου άτομα. Κρεμάστηκε πανό που έγραφε «αδέρφια μας Έλληνες , ο αγώνας σας είναι και δικός μας», «Οι κυβερνήσεις δολοφονούν», ενώ στάλθηκαν fax στην ελληνική πρεσβεία της Μαδρίτης.

ΣΛΟΒΑΚΙΑ

ΜΠΡΑΤΙΣΛΑΒΑ Ξημερώματα έγινε αφισοκόλληση σε πολλές περιοχές της πόλης.

ΦΙΛΑΝΔΙΑ

ΕΛΣΙΝΚΙ Πορεία αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε μπροστά στην ελληνική πρεσβεία, με πανό που έγραφε «χαιρετίσματα από το βορρά».

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ Πορεία έγινε από 450 άτομα με πολύ παλμό. Έγιναν συμπλοκές με μπάτσους , σπάστηκε αστυνομικό βαν, έγινε επίθεση στο αστυνομικό τμήμα και στήθηκαν οδοφράγματα.

ΓΑΛΛΙΑ

ΠΑΡΙΣΙ Διαδήλωση υποστήριξης στους Έλληνες φοιτητές έγινε μπροστά από την ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι, κοντά στην place de l‘Etoile. Ένα τμήμα των φοιτητών προσπάθησαν να ανέβουν τη Champs–Elysées για να προκαλέσουν ταραχές γύρω από το Fouquet‘s, μέρος άκρως συμβολικό. Κατάφεραν να περικυκλώσουν τον σχηματισμό της αστυνομίας που είχε παραταχθεί στη λεωφόρο. Στη συνέχεια η πορεία κάνει μεταβολή και φεύγει τρέχοντας μέσα από τα στενάκια αφήνοντας πίσω σαστισμένους μπάτσους με τις κλούβες και τα οδοφράγματά τους, και βγαίνει στα Ηλύσια Πεδία, τον πιό λουστράτο και τουριστικό δρόμο της υφηλίου, όπου στήνεται οδόφραγμα και κόβεται η κυκλοφορία… μέχρι που μερικά λεπτά αργότερα επανεμφανίζονται πανικόβλητες διμοιρίες ΜΑΤ (CRS) και αρχίζει ένα σουρρεαλιστικό κυνηγητό ανάμεσα σε τουρίστες και χριστουγεννιάτικα λαμπάκια. Σε έξαλλη κατάσταση, οι δυνάμεις της τάξης συνέλαβαν έξι άτομα, ενώ τα υπόλοιπα κατάφεραν να ξεφύγουν στο μετρό.

ΙΤΑΛΙΑ
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ Δεύτερη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στη Φλωρεντία. Η πορεία 400 περίπου ατόμων έφτασε στο ελληνικό προξενείο. Πετάχτηκαν αυγά ενώ πέσαν και μερικές σφαλιάρες σε μπάτσο που κατέγραφε με κάμερα.

ΠΕΡΟΥΤΖΙΑ Γενική απεργία στην Ιταλία. Με ξεχωριστή πορεία απο αυτή των συνδικατων έφτασε κόσμος κάτω απο το ελληνικό προξενείο.

ΤΟΡΙΝΟ Καταλήφθηκε για μία ώρα το ελληνικό προξενείο.

ΒΕΝΕΤΙΑ Κατάληψη έγινε στο ελληνικό ινστιτούτο της Βενετίας.

ΑΥΣΤΡΙΑ

ΒΙΕΝΝΗ Πορεία έγινε ενάντια στις διώξεις πολιτικών αγωνιστών στην Ευρώπη και αλληλεγγύης στους εξεγερμένους στην Ελλάδα από περίπου 150 αναρχικούς/αντιεξουσιαστές με παρουσία και Ελλήνων συντρόφων. Η πορεία κατευθύνθηκε αρχικά προς τη γερμανική πρεσβεία και ανακόπηκε. Μετά γύρισε προς τη γαλλική και τέλος προς την ελληνική πρεσβεία όπου ανακόπηκε για δεύτερη φορά από την πολυάριθμη αστυνομία. Λίγες ώρες αργότερα σε ένδειξη διαμαρτυρίας 40 περίπου άτομα έκαναν αυθόρμητη πορεία στο κέντρο της πόλης.

ΔΑΝΙΑ

ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ Πορεία έγινε από αλληλέγγυους στους εξεγερμένους της Ελλάδας. 62 άτομα συνελήφθησαν.

ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ Διαδήλωση έγινε έξω από την ελληνική πρεσβεία. Ισχυρές δυνάμεις καταστολής περίμεναν έξω από το κτίριο τους διαδηλωτές, ενώ μπάτσοι φωτογράφιζαν διαρκώς τους συμμετέχοντες.

ΑΓΓΛΙΑ

ΕΔΙΜΒΟΎΡΓΟ Πορεία έγινε στο Εδιμβούργο.

ΗΠΑ

ΣΑΝΤΑ ΚΡΟΥΖ Πέτρες πετάχτηκαν στα παράθυρα δύο τραπεζών (Bank of America) και σε ένα ΑΤΜ.

OLYMPIA Πορεία έγινε από 50 περίπου άτομα με πανό το οποίο έγραφε: «SOLIDARITY WITH GREEK UNREST–RESISTANCE IS GLOBAL». Οι διαδηλωτές ενημέρωσαν τον κόσμο για την κατάσταση.

ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΙΣΠΑΝΙΑ

ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ Πορεία 300 ατόμων στη Βαρκελώνη. Η πορεία έγινε για τα 4 χρόνια από τη δολοφονία ενός συντρόφου από φασίστες αλλά επικρατούσαν συνθήματα αλληλεγγύης στους Έλληνες συντρόφους και στους συλληφθέντες των επεισοδίων της Μαδρίτης.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ Οργανώθηκε συγκέντρωση από τοπικές οργανώσεις κατά της αστυνομικής βίας και των δολοφονιών από αστυνομικούς αλλά και ως έκφραση αλληλεγγύης στους εξεγερμένους στην Ελλάδα.

ΡΩΣΙΑ

ΜΟΣΧΑ Τουλάχιστον οκτώ άτομα συνελήφθησαν μπροστά στην πρεσβεία της Ελλάδας στη Μόσχα κατά τη διάρκεια διαδήλωσης σε ένδειξη συμπαράστασης στους Έλληνες διαδηλωτές, που είχε χαρακτηριστεί απαγορευμένη από τη ρωσική αστυνομία.
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ Έγινε συγκέντρωση στην ελληνική πρεσβεία του Λουξεμβούργου.

ΣΟΥΗΔΙΑ

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ 80-90 άτομα (εργάτες, φοιτητές, μαθητές από διαφορετικούς χώρους) μαζεύτηκαν στην κεντρική Στοκχόλμη (Χουμλεγκόντερν). Μετά από μισή ώρα άρχισε η πορεία προς την ελληνική πρεσβεία. Φωνάχτηκαν συνθήματα αλληλεγγύης στα σουηδικά και στα ελληνικά σε πολύ καλό κλίμα.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

ΣΚΟΠΙΑ 20 ακτιβιστές από Μακεδονία συγκεντρώθηκαν μπροστά στην ελληνική πρεσβεία σε μια ειρηνική διαμαρτυρία για την υποστήριξη του αγώνα του λαού στην Ελλάδα. Οι συγκεντρωμένοι, σε επιστολή που ανέγνωσαν, εξέφρασαν την «αποδοκιμασία τους για τις μεθόδους που χρησιμοποιεί το ελληνικό κράτος ως προς την αντιμετώπιση της τρέχουσας κατάστασης στην Ελλάδα».Οι νεαροί κρατούσαν ένα μεγάλο πανό στο οποίο αναγραφόταν η λέξη «Αλληλεγγύη». Η συγκέντρωση κράτησε περίπου 45 λεπτά, ενώ ήταν εμφανής ισχυρή αστυνομική δύναμη.

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ Πορεία από την ομοσπονδία φοιτητών πραγματοποιήθηκε στο Μπουένος Άιρες. Πάνω από 200 σύντροφοι κατευθύνθηκαν στην ελληνική πρεσβεία, ενώ οι υπάλληλοι της πρεσβείας κάλεσαν τους μπάτσους. Οι φοιτητές εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στο φοιτητικό κίνημα της Ελλάδας και σε όλους τους αγωνιζόμενους.

ΑΓΓΛΙΑ

ΜΠΕΡΜΙΓΧΑΜ Έγινε μια μικρή επίσκεψη, από αναρχικούς της πόλης, στα γραφεία του Χριστόφορου Φιλιππίδη, επίσημου απεσταλμένου του ελληνικού προξενείου, και επομένως ακριβοπληρωμένου σκυλιού της κυβέρνησης, και ανοίχτηκε πανό για τη δολοφονία του Αλέξη.

ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΗΠΑ

ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ Δύο πανό αναρτήθηκαν στο Μιλγουόκι σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα στην Ελλάδα.

ΤΟΥΡΚΙΑ

ΣΜΥΡΝΗ Συγκέντρωση αλληλεγγύης.

ΚΑΝΑΔΑΣ

ΜΟΝΤΡΕΑΛ Παρά τους -20 °C περίπου 100 άτομα συγκεντρώθηκαν για να διαδηλώσουν κατά της αστυνομικής βίας και των δολοφονιών από «όργανα της τάξης». Διαβάστηκαν κείμενα συμπαράστασης στους διαδηλωτές στην Ελλάδα. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν παραπάνω από υπερβολική. Τουλάχιστον 10 αυτοκίνητα γεμάτα με ΜΑΤ, έφιππη αστυνομία και πολλά περιπολικά.

Αντιπληροφόρηση από τους εξεγερμένους δρόμους της Αθήνας

Το βράδυ του Σαββάτου 6/12/08

Oι κρατικοί δολοφόνοι περιπολούσαν σε κεντρικό δρόμο των Εξαρχείων, όταν δέχτηκαν λεκτικούς διαπληκτισμούς από τον κόσμο. Λίγο αργότερα μπάτσοι επιστρέφουν στο σημείο και ένας από αυτούς, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, έβγαλε το όπλο του και πυροβόλησε εν ψυχρώ τον Αλέξη, ο οποίος μεταφέρθηκε αργότερα νεκρός στον Ευαγγελισμό.

Αμέσως μετά το κέντρο της Αθήνας κατακλύστηκε από μπάτσους και κλούβες, ενώ ο κόσμος συγκεντρώθηκε στον Ευαγγελισμό όπου απώθησε την είσοδο των μπάτσων μέσα στο νοσοκομείο. Λίγο αργότερα τα ΜΑΤ κάνουν επίθεση στην πλατεία Εξαρχείων και στους γύρω δρόμους που είναι γεμάτοι με οδοφράγματα και γίνονται συγκρούσεις. Κόσμος από όλη την Αθήνα κατευθύνεται για στο Πολυτεχνείο.

Αργότερα το βράδυ πραγματοποιούνται συγκρούσεις έξω από το Πολυτεχνείο καθώς και αυθόρμητη πορεία που χτυπήθηκε από τα ΜΑΤ ενώ έχουν καταληφθεί επίσης η ΑΣΟΕΕ και η  Νομική. Ταυτόχρονα γενικεύονται οι συγκρούσεις στην Ερμού και κόσμος επιτίθεται στο Α.Τ. Ακροπόλεως. Τις πρώτες πρωινές ώρες οι συγκρούσεις εξαπλώθηκαν και στην Πάντειο.

Κυριακή 7/12/2008

13.00: Στο Μουσείο, επί της οδού Πατησίων, συγκεντρώνονται χιλιάδες πολίτες για να ξεκινήσει διαδήλωση διαμαρτυρίας για τον θάνατο του 15χρονου. Στη διάρκεια της πορείας προς τη ΓΑΔΑ, κατά μήκος της λεωφόρου Αλεξάνδρας, καταστρέφονται τράπεζες, πολυεθνικές, αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, πολυτελή αυτοκίνητα.
Η πορεία πνίγεται από τα δακρυγόνα και μικρές ομάδες κατευθύνονται προς τη Βουλή, το Πολυτεχνείο, τα Εξάρχεια όπου πραγματοποιείται και επίθεση στο Αστυνομικό Τμήμα. Οι συγκρούσεις απλώνονται σε διάφορα σημεία του κέντρου της Αθήνας. Ενδεικτικά οι συγκρούσεις εκτείνονται από την Συγγρού μέχρι την ΑΣΣΟΕ ενώ υπάρχουν εστίες στον Πειραιά και στο Μοσχάτο.

Δευτέρα 8/12/2008

Από το πρωί άμεσες δράσεις και πορείες μαθητών έχουν στόχους αστυνομικά τμήματα,

τράπεζες και άλλους κρατικούς στόχους.

Επίθεση στο αστυνομικό τμήμα βούλας το οποίο έγινε παρανάλωμα του πυρός αφότου σπάστηκε. Επίθεση και κάψιμό και του αστυνομικού τμήματος Ηλιούπολης.

Επίθεση στην Τροχαία και στο αστυνομικό τμήμα της Κηφισιάς από μαθητές των γύρω περιοχών.

Επίθεση στο αστυνομικό τμήμα Πειραιά, καταστροφή των αυτοκινήτων της ασφάλειας, όπως επίσης και επίθεση με πέτρες στο δημαρχείο και σε τράπεζες της περιοχής από νεολαίους της περιοχής.

Επίθεση με μολότοφ στο υπουργείο εσωτερικών και εμπρησμοί πολυτελών αυτοκινήτων στο Κολωνάκι.

Πορεία και Επίθεση στο Α.Τ. Αιγάλεω από μαθητές.

Πορεία από μαθητές στην Άνοιξη στον Διόνυσο και στην Ερυθραία η οποία επιτέθηκε στο Α.Τ. Ερυθραίας και κατευθύνθηκε στο σπίτι του υπουργού Στυλιανίδη όπου εκτοξεύτηκαν πέτρες και αυγά στο φυλάκιο του φρουρού.

Πορεία από μαθητές στο Α.Τ. Γαλατσίου όπου ακολούθησε επίθεση και στην συνέχεια πορεία και επίθεση στο Α.Τ. Πατησίων.

Πορεία με 15000 κόσμου στα Προπύλαια. Γενικευμένες συγκρούσεις σε όλο το κέντρο της Αθήνας.

Τρίτη 9/12/2008

Από το πρωί μαθητές, γονείς, δάσκαλοι και καθηγητές διαδηλώνουν στο κέντρο της Αθήνας ενώ οι διμοιρίες που προστατεύουν τη βουλή δέχονται επιθέσεις, στήνονται οδοφράγματα και ξεσπούν συγκρούσεις οι οποίες προς το μεσημέρι εξαπλώνονται ως τα Προπύλαια. Κατά τη διάρκεια της μέρας σημειώθηκαν επιθέσεις από νεαρούς διαδηλωτές στα εξής τμήματα : Ν.Φιλαδέλφειας, Πετρούπολης, Χαλκηδόνας, Ν.Μάκρης.

Την ώρα της κηδείας του 15χρονου Αλέξη, στο Παλαιό Φάληρο, η αστυνομία επιτίθεται στον όγκο της κηδείας με δακρυγόνα. Έχουν ήδη ξεκινήσει συγκρούσεις στους γύρω δρόμους λόγο προκλήσεων ζητάδων που απαντήθηκαν από νεολαίους της περιοχής. Οι συγκρούσεις επεκτείνονται γύρω από τον χώρο του νεκροταφείου και στη Νέα Σμύρνη. Σημειώνονται καταστροφές σε τράπεζες και πολυτελή οχήματα. Αστυνομικοί της ομάδας «Ζήτα» πυροβολούν πάνω από 15φορές στον αέρα για να απωθήσουν, σύμφωνα με τα καθεστωτικά μέσα, ομάδα διαδηλωτών. Οι εικόνες των ένοπλων δολοφόνων κυκλοφορούν σε όλη την ελλάδα.

Το βράδυ γίνονται συγκρούσεις Πατησίων, Αλεξάνδρας, Στουρνάρη, γύρω από το Πολυτεχνείο και την ΑΣΟΕΕ. Οι συγκρούσεις επεκτείνονται ως την Ομόνοια. Την ίδια ώρα το αστυνομικό τμήμα Ζεφυρίου δέχεται δυναμική επίθεση.

Τετάρτη 10/12/2008

Γενική απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.

Μετά το τέλος των μαθητικών συγκεντρώσεων στο Σύνταγμα ξεσπούν συγκρούσεις με τα ΜΑΤ. Οι οδομαχίες συνεχίστηκαν στην Πανεπιστημίου έως τα Προπύλαια και την Πλατεία Κοραή, ενώ η δεύτερη εστία έντασης ήταν στην Πατησίων και στους γύρω δρόμους από το Πολυτεχνείο. Το βράδυ οι μπάτσοι απαντούν με επιχείρηση ¨σκούπα¨ διώχνοντας τον κόσμο προς την Κάνιγγος και τα γύρω στενά. Υπήρξαν τραυματίες από την μεριά των διαδηλωτών.

Πέμπτη 11/12/2008

Επιθέσεις και διαμαρτυρίες κυρίως μαθητών έξω από τα Αστυνομικά Τμήματα Αγίου Δημητρίου, Ηλιούπολης, Χαλανδρίου, Πατησίων, Καλλιθέας, Άλιμου, Τερψιθέας. Το βράδυ στην Λεωφόρου Πετρουπόλεως έξω από το Α.Τ. μαζεύτηκαν νεολαίοι. Λίγο πιο πάνω έξω γνωστό τοπικό σουβλατζίδικο 5-6 παιδιά κατέβαιναν και φώναζαν «πάμε κάτω ρε θα γίνει χαμός». Τότε ασφαλίτης έπιασε το ένα παιδί και άρχισε να το χτυπά με μανία. Ειδοποιήθηκαν και περίπου 100 άτομα έσπευσαν στο σημείο όπου με χέρια πόδια και καρέκλες του σουβλατζίδικου έστειλαν 2-3 ασφαλίτες στο νοσοκομείο. Τα ΜΑΤ παρέμειναν έξω από το ΑΤ ως το πρωί.

Συγκρούσεις έλαβαν χώρα και έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού όταν η αστυνομία επενέβη με δακρυγόνα σε διαδήλωση μαθητών.

Τ ην ίδια μέρα από το πρωί πραγματοποιείται κατάληψη στο Δημαρχείο Αγίου Δημητρίου. Στο μεταξύ, πολλά σχολεία σε όλη τη χώρα και σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ τελούν υπό κατάληψη

Κλειστή και η λεωφόρος Μεσογείων και στα δύο ρεύματα στο ύψος της Εθνικής Άμυνας λόγω καθιστικής διαμαρτυρίας μαθητών.

Μέσα σε μία ώρα δέχτηκαν επίθεση περισσότερα από δέκα αστυνομικά τμήματα.

Το απόγευμα ακολούθησε πορεία στα Προπύλαια καλεσμένη από διάφορες οργανώσεις στην οποία σημειώθηκαν περιορισμένες συγκρούσεις.

Παρασκευή 12/12/2008

Από τις 12.00 συγκεντρώνεται κόσμος στα Προπύλαια. Κατά την διάρκεια της πανεκπαιδευτικής πορείας, συμμετοχής πάνω από 10000 διαδηλωτών, καταστρέφεται το εσωτερικό των γραφείων που διατηρεί ο Κούγιας επί την οδού Σταδίου 33 στον 8ο όροφο. Στην Κλαυθμώνος χτυπήθηκαν μαθητές και δημοσιογράφοι από τους μπάτσους και έγιναν μικροσυμπλοκές. Η πορεία ξαναδέχτηκε επίθεση από τα γουρούνια στην Κοραή όπου έγιναν και συλλήψεις. Συγκρούσεις ξεκίνησαν και στα στενά Μπενάκη και Θεμιστοκλέους, όταν ματατζήδες πλεύρισαν την πορεία αλλά απωθήθηκαν από την μαζική διαδήλωση. Στο Σύνταγμα ένας πιτσιρικάς έφαγε χειροβομβίδα κρότου-λάμψης στην κοιλιά.

“Επιτέθηκαν από όλες τις πλευρές και συλλαμβάνανε οποίον μαθητή έβλεπαν και όποιον/α φώναζε μη χτυπάτε τα παιδιά…
Μια μαθήτρια την έπιασαν 4 ένστολα τις πέρασαν χειροπέδες και την έσερνα χτυπώντας την με κλοτσιές γκλοπιές και με τις ασπίδες τραβώντας την από τα χέρια ανάποδα.
Έναν άλλο μαθητή τον ποδοπάτησαν. Ο ένας από τα Ματ καθόταν στην πλάτη του και ο δεύτερος με το γόνατο στο πρόσωπο του… ενώ ένας τρίτος τον χτυπούσε στα μουλωχτά ενώ του περνούσε χειροπέδες πισθάγκωνα.
Άρπαξαν την κόρη μια κυρίας και την έσερναν κάτω, βάραγαν οποιον/α αντιδρούσε, επιτέθηκαν με λύσσα σε δημοσιογράφους φωτορεπόρτερ και κάμεραμαν συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ, φοιτητές και μαθητές αλλά μανάδες και πατεράδες και σε άλλους πολίτες που έπεφταν ανάμεσα στα ΜΑΤ για να προστατέψουν τα παιδιά.
Απειλούσαν και σχηματίζοντας με το χέρι –το περίγραμμα του πιστολιού – μας απειλούσαν ότι θα μας σκοτώσουν μαζί με τα 15 χρονα…” (μαρτυρία από κόκκινους αντι-ρεπόρτερ)

Πορεία πραγματοποιήθηκε και από το δημαρχείο του Αγίου Δημητρίου έως την πλατεία καλογήρων και πίσω. Κλείστηκαν για λίγο η Βουλιαγμένης και η Ηλιουπόλεως.

Επίσης, επίθεση δέχτηκε το Α.Τ. Χαλανδρίου από μαθητές ενώ πορεία μαθητών στον Άλιμο και στο Καλαμάκι επιτέθηκε στο Α.Τ. Φαλήρου.

Ξεκίνησε κατάληψη στο παλιό δημαρχείο Χαλανδρίου.

Σάββατο 13/12/2008

Πραγματοποιούνται επιθέσεις σε τράπεζες, σούπερ μάρκετ, καταστήματα κινητής τηλεφωνίας και γραφεία της Ν.Δ. στο Καλαμάκι.

Πραγματοποιείται πορεία στο Χαλάνδρι τις πρωινές ώρες.

Το μεσημέρι κάτοικοι των Εξαρχείων έχουν βγει στο δρόμο-την πλατεία και τους περιφερειακούς και απομακρύνουν τα ματ απ’ τη περιοχή φωνάζοντας τους. Δε διστάζουν να ρίξουν δακρυγόνα ακόμα και τώρα.

Στις 15.00 Συγκεντρώνονται χιλιάδες διαδηλωτές μπροστά στη Βουλή.

Το απόγευμα πολύς κόσμος καταφτάνει στο σημείο που δολοφονήθηκε μια εβδομάδα πριν ο Αλέξανδρος, Μεσολογγίου και Τζαβέλα στα Εξάρχεια. Αυθόρμητη πορεία κατευθύνεται προς Γκάζι, Θυσίο, Ψυρή, Ιερά οδό. Έχουν σημειωθεί επιθέσεις σε τράπεζες και κάμερες ασφαλείας. Η πορεία δέχεται επίθεση από τα ματ. Υπάρχουν προσαγωγές. Το βράδυ πραγματοποιείται ολονύκτια κατάληψη της πλατειάς Συντάγματος έπειτα από την βίαιη απώθηση καθιστικής διαμαρτυρίας μπροστά στη βουλή ενώ ξεκινούν συγκρούσεις στα Εξάρχεια.

Ο αγώνας συνεχίζεται…