Keyzzelreyes's Blog

Date: Sept. 20-21, 2015

A glimpse of Greece!

As I uncovered the mysteries of Fortune Island, I also got the chance to feel that I am Athena of Athens for one day! Hahaha.

Unfolded realization:

1. RUINS OF THE PAST- the most alluring attribute of the island are the beautiful Grecian inspired ruins and architectures left here by the past. 🙂

2. BACK TO BASIC- staying in an island for twenty four hours without electricity and any other commodity at all will make you appreciate more of life in all simplicity.

3. BRING BACK TO NATURE- the island serves as a haven for those who are weary of stressful life in the big city and to those seeking some peace of mind.

4. SPONTANEITY- Lack of freshwater, comfort rooms, electricity; Lots of mosquito’s and unpredictable weather. These are the things that will make you out of your comfort zone and rather enjoy every moment of your stay.

5. THE COURAGE TO BE- “Not because you are in fear, doesn’t mean you can’t do it!”

(A.) Cliff diving- is far the best activity in the island, with some buddies with you to give you courage to jump! A little bit of danger adds up to the excitement in your experience. 🙂

(B.) Horror tales- are considered additional charms of the island. But in all honesty, we are only four in the whole island during that time, but we neither see nor feel anything paranormal! 🙂

6. SURVIVAL INSTINCT- As the weather is unpredictable, extreme heat in the morning, heavy rain and thunderstorm during the night! We’ve experience a lot! Wet and wild literally! :p

From here I came to realized that the beauty of the place itself lies on the fact that it was a disclosed and abandoned resort with reasons still ambiguous to me.

PHOTO CREDIT TO: Michael John Abellera

I tried to laugh a hurtful laugh- the one that sears through the throat and sounds like I’m grinding a pebble. Awts! After that mess all I did was pretend. Alright! Well? For the most part I was resentful to take the opposition.

I dare not to talk. I dare not say whom or what.

So did him. Neither one dares to explain, nor owes an explanation.

Sometimes, other people’s actions are too brutal and morbid for the faint-hearted. (Exaggerations! 🙂 )

I digress. I’m now talking about my feelings.

After they butchered me all: body and soul. I think this might be it; I was born to be miserable. On this particular area of life I guess! (Im getting cynical here.)

The pain and the agony of living is too much; but it is just the less that I cannot handle. I don’t ever want to feel nothing. But something inside of me died that day when he left me with no choices.

Actually, having no choice at all is the hardest one.

So I had to choose ME.

How could it be a fair choice?!

Honestly it could never been, and would never be.

I just want to be alone to deal with life’s misery. (Nega? Hehe!)

He brought his own weight, so how can he carry mine? Impossible!

So I had to choose me.

I had to act strong and appear to have everything under control.

It is like a Lego house-built in bits and pieces.

And then he managed to give me a hug? I guess this is it then. I was a fool for every single time.

The moment when I thought I was the smartest, bravest and cleverest of them all! I was made of a fool! (Feelingera lang)

There was only you-me-or some single entity against the world. No one can ever trust another! But in the end we are the means to each others’ own selfish ends. (Haha!) Who claims to not have used another for their benefit? Throw the first rock at Magdalene! Right!? I thought so.

What’s confusing me is that I thought that I am not susceptible-to any circumstance- to fall in love!

Pretty ridiculous, I know. Nothing likes the movies-no. If it were in a movie there’d be rascals tossing tables and butchering people all over the place; I’m just saying, I never expected to feel such happiness and so much doubt at the same time.

But happiness blinds fear! And fear encourages us to see reality. So meaning to say, without further a-do, in a paradoxical manner, I was blinded by my own happiness.

Ta-dannnn! I was happy. And every freaking creature in the face of the earth would give everything-anything to be happy; (Tama?) or maybe just to get an inch or to replicate that feeling of happiness.

I was loved (past tense! Hehe). I belonged to someone.(Past tense uli)

I was happy. I know under all circumstances I was fooling myself and making a mess of things-but I was happy! And that was all that mattered. Didn’t give jack about how they were going to feel and I thought about myself.

But it ended as soon as it did start! My dismay clouded my head like cumulonimbus clouds threatening for a strike of lightning at my head.

I don’t deserve it!

I cheerfully uncovered myself of all reason and this is how I pay for it: Pain, abandonment, resentment, hate, anger, and misery. I failed myself. And now I stare at my phone in anguish-a habit; a trace of being loved.

I would give anything to feel that way again-but the risk is too final-to sure of a pain and misery that I don’t want to be in that boat anymore.

I need to be sure the next time. I need to be really sure! (I told myself). Then I silently cursed all the feelings and give up on them and die. (Charot Lang!)

I’m too selfish and proud to admit defeat. (Haha!).

Here is to new beginnings!

Here is to your beginning,

and my end!. . .

I just smiled my sweetest smile.

Stop denying yourself the truth:

I only have me and no one else!

I only trust me and no one else.

It makes me feel secured yet lonely at the same time.

So I chose me. 🙂

(NOTE: written three years ago)

Nabubuhay, kumakain, humihinga.

komplikado ang buhay!,

Naranasan mo na bang matulala at mapaisip? ?Baket nga ba ako nandito sa mundong ibabaw??

Maraming mga katanungan sa buhay na hindi natin masagot. Naghahanap tayo pero wala, at malalaman na lng natin ang mga kasaguta sa mga katanungang ito sa mga panahong hindi natin inaasahan.

Madalas, ,natututunan naten ang tama dahil sa mali.

sangkatutak ang definasyon ng buhay, marami na rin ang mga naisulat na mga life lessons, pero naisip mo n bang pinakasimpleng bagay lang naman talaga ang kailangan?

Minsan, para bang nagmamarathon ang mga kaisipang nagkakagulo sa utak kong kakarampot!Nakatuntong ako sa kolehiyo, pinalad na makapag-aral(thanks sa Charity First!) at mag4th year na. ngunit ganun pa rin, madaming puwang, madaming tanong at sagot na kulang.

Kaya ngayon, hahawaan ko kayo ng mga ideya kong wala lang. Gusto kong ibahagi sa inyo ang mga bagay na naglalaro sa isip ko, baka sakaling may makapagbigay ng magandang sagot at makatulog na ako ng mahimbing sa gabi. tapos, kayo naman ang magugvuluhan at hindi makakatulog!!haha, ,

Pag namatay tayo, san nga ba tayo mapupunta??ewan ko, wala pa namn nakapagpatunay na me langit nga at impyerno. Pero depende pa prin ito sa paniniwala mo. Sabi nga ng kakilala kong atheist kuno, hindi daw totoong merong life after death, kaya enjoy ka lang sa  buhay. Hindi ka dapat magpakahirap! just eat, drink, and be merry! (epicurean principle). Pero anong malay mo meron pala??(patay ka!hehe).

Im portante ba ang relihiyon??

Siguro oo!dahil dito ako natuto ng basic rules of life, pero hindi dahil sa inaalipin nila ang kaisipan ng mga tao na nauuwi sa hindi pagkakaunawaan, digmaan at patayan!

Tatanungin kaya tayo ng Diyos sa p[into ng langit kung ano ang relihiyon mo bago tayo papasukin??

ewan ko ulit!pero sa palagay ko,(palagay ko lang ha!), mas importante na may pananalig ka at kung nabuhay ka ng may kabuluhan at may silbi sa mundong ibabaw. Ika nga, “Faith without action is death!”

Baket may mahirap at mayaman??

Ewan, pero siguro, ginawa ito para mabalanse ang mundo. Pra magkaroon ng productive compitency sa society sabi nga ni Aristotle. Isipin mo na lna, kung lahat mayaman, wala ng magtatrabaho. Pag wala ng nagtatrabaho, wala na tayong pagkukuhanan ng mga pangunahing pangangailangan.tapos ang tao pagnagkataon!(ang saklap non!)

parang ganito kasi yan, isipin mo kung baket may leon sa africa?(connect?) Kawawa naman ang kanilang biktima di ba?pero isipin mo rin, kung walang leon, dadami ang mga hayop, at pag dumami sila, dadami rin ang kukunsumo ng damo. limitado lang ang damo kaya dadating ang panahon, wala na rin silang makakain dahil ubos na sa sobrang dami nila. tapos mamamatay na rin sila kalaunan. KAya wag nyong sisihin ang Diyos, dahil kahit kailan, wala siyang ginawa na non-sense!,

BAket dumarami ang bading?, Dadating kaya ang panahon na mas marami na sila kesa sa tunay na lalaki?(saklap,,forever na akong single pag nagkataon!)

ewan ko din, narinig ko lang naman yan sa mga babaeng nakasakay ko sa bus!hindi ko rin masasagot, ,hindi ko naman area ang magbigay ng rason para sa kanila. Basta ako, nirerespeto ko sila, dahil tao pa rin sila tulad ko, at hindi ibig sahihin na ganon sila eh masama na rin sila!

Baket me teacher at prof na naghuhula ng grades?

Ewan ko ulit!, oo, hindi lahat pero meron!un bang tipong titingala sa langit tapos, ,”hmm, ,ms. Insigne, sino to?tama na ang 3.0, Ms. Frasco, ah ito ung anak ni kumare, tatamad-tamad naman, tama na ang 2.0, ms. Reyes, cute ang batang ito, 1.5(palag?)saklap di ba?Hindi makatarungan, imagine pagkatapos mo maghirap ganun lng pala ang magiging kalakaran at labanan?tsk!tsk!tsk!,

BAket ang PUP kulang sa lahat?(pero sobra sa estupidyante,hehe)

Malamang nagsasawa ka ng mag-assume. Sa totoo lang, hindi tayo nauubusan ng reklamo kung pagkakamali at pagkukulang ang pag-uusapan. Simple lang namn ang sagot dito, kulang tayo sa budget! kung may mga anomalya man dito, wala akong masasabi dahil hindi ko sigurado kung meron nga!napakaliit lamang ksi ng budget o subsidy sa mga state universities at colleges na nagkalat sa buong bansa. Malaking porsyento nito ang napupunta sa UP at ang natira ay paghahati-hatian ng mga SU at SUC’s (sabi sa imbestigador). Kabilang dito ang PUP kaya wag ng magtaka!

Ano nga ba ang relevance ng mga sinasabi ko??aba eh ewan ko sayo, ,ang mahalaga lang eh nagulo ko ang isip nyo, ng isip kong magulo rin!!hehehe,

basta ang problema ko ngayon, eh kung baket me itlog na pula ang siopao?(pao express,,yumyum!)bigla na lang ba nila naisip na sasaya ang mundo pag may itlog ang siopao?ewan ko ba, ewan ko ba, siguro nakasanayan na natin ito kaya hindi na lang natin kinukwesyon. BAsta para sa akin, masarap ang siopao, may itlog man o wala, ,

ay ewan, epekto lang to ng gutom, , ,

“pridom is da hyest form of lerning, “

Dalawang subjects ang ayaw kong pinag-uusapan. politiks at ekanamiks.

minsan nakakarinig at nakkabasa ako ng korapsyon in da gobernment, steyt of da ekanami in da twentipirst sentyuri, helo garci, rali sa mendiola, sa edsa, ekstra-dyudisyal killings, tsa-tsa, marami pa, pero di ko talaga pil!.

“naaalala mo pa ba nang tayo’y bata pa, ,laging masaya di ba?”

gawa yan ng tropa kong magaling kumanta at maggitara nun g hyskul! Gandang isulat nung panahon nung kamusmusan di ba?Hindi p namn ako katandaan, pero syempre , pinakakolorpul pa rin ang tyaldhud lyf.Yung tipong naliligo pa kame sa ilog kasma ang mga kalaro ko nung bata pa kame, Nung malakas ang ang daloy ng tubig galing ng bundok.

Di ko nga lang maisulat, mahirap na kacng mabakas ang gandang yon ngayon. Mahirap na, baka masabihan pa akong sinungaling. Sino ba namn ang maliligo sa ilog na sa bukod sa mababaw na ang tubig eh pinaglalanguyan pa ng basura at dumi, na pag minamalas p e mering yelo sabmarin?

“maghapong maglalaro, walang kapagud-pagod,,uuwi lang kung kakain, tutulog ng walang suliranin”

ganda ng liriks noh?ngayon ko lng napil na emosyonal na pala aq pagdating sa mga kanta. Hindi nman sa emo, pero miningpul lng kumbaga.Alam mo yun? pag bata ka kasi, wala kang pakialam sa palitan ng piso sa dolyar, sa amba ng terrorist attak, sa pagtaas ng pawer reyt. Basta noon eh ang gusto ko lng eh ang manahi ng aking mga drims!

“ngayo’y iba na, problema mo ay pumipila, sa sarili, sa bahay at sa eskwela”

hanep!iba talagang magkompows ang tropa quh!nakakatats ng puso!Tama!!!pinoproblema ko ang damit na isusuot ko pagpasok, pano mapapansin ng crush ko, panu hihingi ng pang tuition ke amang hari, anu alibay ibibigay ke inang reyna pag ginabi ng uwi, paano ipapasa ang exam sa symbolic at logic, . . pero kahit kelan, di ko prinoblema ang gowls of nasyiunal ekanami, ang gross nasyunal prodak, ang kahihinatnan ng nmga O-EP-DABAL-YU at maygrant worker.

“higit sa lahat, marunong ka ng umibig sa kapwa, magmahal ng syota at kumilala ng kaibigan, .

nanaisin mo na lng ba ang maglaro?at matulog ng walang iniisip na suliranin?imposible di ba?”

bakit ba nya sinama un sa kanta??napaisip tuloy ako, para kasing wala akong silbing tao.tsk!tsk!tsk!

sbi ko noon sa kaibigan kong batang YUPI na gayon, di ako pedeng maging rayter. Aminado naman kasi akong di ako mahusay sa englis langweyds. Pero sabi nya, “di aman kailangan magaling ka sa wikang banyaga. Ang kailangan lang eh alam mo ang gusto mong sabihin at isulat, at may sarili kang wika na maiintindihan ng nakararami. Bale wala ang lalim ng englis kung hindi ka namnan naintindihan,”(tama!!!!).

“lagi na lng sana tayong bata, sana, , ,sana, ,sna, , sana lagi na lang walang problema!”

hanep tropa ko, ,nakakasenti ang topak!

CYNICAL: skeptical, pessimistic, negative

“VIRTUE is the only good and that is to be won by self control. SELF-INTEREST is the motive of human conduct.”

Malalim at napakakomplikado ng isip ng tao. Walang makapagsasabi kung ano ang tumatakbo sa utak ng bawat isa sa atin, kung papano tayo magisip, umunawa at mabuhay. Ang utak natin ang nagdidikta kung paano tayo mabuhay. Mahiwaga ang kakayahan nating ito, na wala pang pag-aaral ang makapagsasabi na lahat ng ating katanungan sa ating ugali at pag-iisip. Tunay na napakagaling ng kung sino man ang lumikha dahil ginawa nya tayo sa ganitong paraan.

Ganun pa man, kahit masasabing napakagandang regalo ang ating kaisipan, binigyan niya tayo ng isa pang bonus. Ang FREEWILL o ang kalayaan sa pagdedesisyon at pagkilos na ayon sa nais mo. Ngumit kaakibat ng regalong ito ang kasamaaan at kadiliman. Dahil sa freewill na ito, marami ang namatay, nasira at nawala. Isang aptunay lamang na ang kaisipan ng tao ay maaaring makalikha ng magaganda at dakilang bagay o maghatid ng kalungkutan, dusa at kalagiman.

Nabubuhay tayo sa mundo ng mga hangal!, , , . . .

“Hindi ko ito pagsisisihan, malamamg ay matuwa pa sila. Hindi iiyak ang mundo pag pumanaw ang isang tao. Sabi nga ni St. Augustine “you are forgotten to be remembered no more!” yan eh pag namatay ka na. Tama di ba? DAdating ang panahon na makakalimutan ka din ng mundo.

Maiinis ka ng sobra, malamang murahin mo pa ako dahil isa akong tanga pero yon talaga ang gusto kong mangyari. Maaaring ikaw lang ang makaintindi ng lahat dahil pareho tayo ng paniniwala at takbo ng utak. Hindi ko na siguro kailangan magpaliwanag ng sobra.

Ayos di ba? wawakasan ko ang buhay ko hindi dahil sa matinding problema sa pamilya, pera, pag-aaral o pag-ibig. Yan ang tipikal na dahilan ng mga taong nagpapatiwakal pero iba ako, iba tayo, alam mo yan. Pero dahil sa sinasabi kong “iba”, hindi tayo kailanman mauunawaan ng mas nakararami. Huhusgahan nila ako dahil sa aking paniniwala pero wala akong pakialam. At para sa mga makakaunawa nagpapasalamat ako hindi dahil sa simpatya kundi dahil nararamdaman ninyo ang hinaing ko sa buhay.

Iiwanan ko lang sa’yo ang mga tanong na hindi ko nasagot sa pamamalagi ko sa mundong ibabaw. Ito na siguro ang paraan ko upang malaman kung talaga nga bang may Diyos! hindi tulad ng iba na pinipilit intindihin ang mga bagay na walang katututrano hindi nila maintindihan.hindi ko ito naiintindihan at hindi ko ito masyadong naiisip. wala akong problema, maayos ang buhay ko, lahat ay normal!!nakakasawa!

Masama ang magpakamatay, oo sabi ng nakararami. Sa libu-libong taon, pinilit nating mabuhay, hindi ang malipol, pero hindi ko ito naiintindihan.

Kung may Diyos, dapat hindi niya tayo pinapabayaan, alam niya ang hangganan ng pang-unawa ng tao. Alam niya na mahina tayo. Pero anu ang ginawa niya???nilikha niya ang mundo na puno ng kaguluhan!ngayon, umiiral ang kahirapan, giyera, pagkaganid at kasakiman. Ito ay dahil sa bunga ng kanyang kagalingan na sinasam ba ng buong  sangkatauhan. Anong klaseng Ditos ang natutuwang naghihirap ang sankatauhan? Kung may Diyos, kalulugdan nya ang mga taong nakaisip na umalis ng maaga sa mundo. Hihingi sya ng tawad dahil hinayaan nya tayong mabuhay sa magulong mundo na ito.

Tumingin ka sa paligid mo, hindi mo maikakaila kung gaano na kapangit ang lahat!!Nababalot na tayo ng mga nilalang na walang kwenta! mga taong nabubuhay sa pagyapak at pagsasamantala sa iba! mga taong may sariling interes at puno ng kasakiman!

Marami na ngayong bulag at nagmamaang-maangan. Marami na nag duwag at nananahimik. Nagpapanggap sila at pinipilit na maibilang ang sarili sa kung anong idinidikta ng lipunan. Inilalayo ng nakararami ang kanilang sarili dahil sila angt tama. Pero anu nga ba ang tama???? Ipinalalagay lamang naten na tama ang isang bagay kung ito ay umaayon sa ating panlasa at kaugalian at tinatawag nating baliw ang mga hindi gumagawa nito.

Ang mundo ay puno ng kabaliwan! baket kailangan magkunwari? Baket kailangang magtago???ayoko na sa mundong ito!masahol pa tayo sa hayop!

Wala ng dahilan para mabuhay kung ang lahat ng ito ay walang katuturan.
Anong mapapala ko kung magpapatuloy pa ako? Ayokong tumanda habang nakikita ang lahat ng nasa paligid ko na isa isang pumapanaw! At habang tumatanda tayo, lalo lamang dadami ang  ang ating kalungkutan, paghihirap at kasawian.

Mamamatay ang tao sa kahit anong oras, panahon at lugar. Sabihin na lng naten na inagaw sa tinatawag na Diyos ang kapangyarihan para tapusin ang sarili kong buhay!

Mmamatay akong mapayapa, sandaling burol, konting iyakan. Sasabihin nilang sayang ako dahil bata pa naman ako at may maganda pa sananmg kinabukasan. Kaawaan nila ako pati ang aking pamilya at malilimutan rin ng tao ang lahat at mauuwi lng sa masamang alaala ang lahat. Hindi ako kawalan sa mundo dahil \ako mismo ang umayaw sa kanya!

Wala akong dapat sisihin dahil lahat tayo ay biktima ng isang napakalaking kabalintunaan ng buhay. Wala rin akong dapat ihingi ng tawad kahit kanino, maging sayo!

Paalam na kaibigan!alam kong matapang ka at hindi mo ako susundan. Magpakatatag ka hindi tulad ko! Magkita na lng tayo sa kabilang buhay kung meron man!”

I struggle for the right words to say,

during the day you told me you couldn’t stay,

I tried to hold back the tears that fell

though i know i couldn’t help them at all,

I shed tears and i’ m not ashamed of that

coz for me you’re the only one I got,

My knees tremble knowing that your gone,  ,

and I kept on asking what had I done?

You went away for the reasons i’ m not quite sure what.

What I knew was that you were confuse even from the start!

I tried so hard to know what was true

and I can’t believe that it is because you’ve found somebody new!,

It’s over and now that you’re gone,

all has been said, all has been done.

I don’t want to remember how much you mean to me!,

Coz I might just regret the day I set you free.

–“There’s nothing more painful and liberating,

than to departure of someone, of something, in one’s life!.”