|
|
| CARVIEW |
Την Μαρία Εκμεκτσίογλου, την γνωρίσαμε μέσα από τα βιβλία της:
Γεύσεις και αρώματα από τις δυο μεριές του Αιγαίου,
Με άρωμα κανέλας,
τα Ερωτικά μπαχαρικά της Πολίτικης Κουζίνας και άλλα.
Η αγάπη της για τα μπαχαρικά και τα αρώματα, κάτι παραπάνω από αναμενόμενη. Θυμόμαστε όλοι, στην έναρξη κιόλας της «Πολίτικης Κουζίνας», το λογοπαίγνιο που καταγράφει ο Μπουλμέτης με τα μπαχαρικά, τις πλούσιες και έντονες εικόνες, που θαρρείς και από το κάθε καρέ ανέβλυζαν ευωδιαστικές μυρωδιές και μαγικά αρώματα.
Αυτός είναι ο αιώνιος δεσμός την Ανατολής με τα μπαχάρια, αυτή είναι η ακατάλυτη σχέση της Μικρασιάτικης κουζίνας με τα αρώματα.
Αυτή είναι η εκ γενετής σχέση της Μαρίας Εκμεκτσίογλου μαζί τους και ιδού τα λόγια της:
«…Από την κουζίνα και από τους τεντζερέδες μου αναβλύζουν πάντα μυρωδικά όπως η ξελογιάστρα κανέλα, το μαγευτικό μοσχοκάρυδο, που το χρησιμοποιούσαν και σαν φυλαχτό, το ανακουφιστικό μοσχοκάρφι, ο βασιλικός, αστεροειδής γλυκάνισος, το σαφράν, ο θεραπευτικός κουρκουμάς, η ευγενική ρίγανη, το πικάντικο κύμινο και η αριστοκράτισσα λεβάντα. Δεκάδες είναι τα μπαχαρικά, φρέσκα και αποξηραμένα, που ομορφαίνουν και δίνουν γεύση και χρώμα στη ζωή και στον ουρανίσκο μας…»
Η Εκμεκτσίογλου μπήκε στα σπίτια μας, έγινε και …δικός μας άνθρωπος. Έτσι όπως …δικοί μας γίνονται όσοι κάνουν τηλεόραση. Σαγηνευτική και ευπροσήγορη, πάντα με απλή περιγραφή στις συνταγές που παρουσιάζει. Κέρδισε αμέσως την προσοχή και την εκτίμησή μας. Ερχόταν από την Πόλη κι αυτό από μόνο του ήταν ήδη και ενδιαφέρον και σημαντικό. Ταξίδευε και ακόμα παραπέρα σε πατρίδες αλησμόνητες, μοιράστηκε μαζί μας γεύση και πολιτισμό. Οι συνταγές της σχεδόν πάντα, αν δεν ήταν κλασσικές -της καθ’ ημάς Ανατολής με μικρές δικές της επεμβάσεις- ήταν πιάτα δημιουργικά, δικές της συνθέσεις βασισμένες κυρίως στην μαγειρική παράδοση της Μικράς Ασίας.
Από την ίδια ευρύτερη περιοχή καταγράφει και αντλεί έμπνευση ΚΑΙ για τους «Τεντζερέδες της Μαρίας», το τελευταίο της βιβλίο.
Ας μην ξαφνιαστούμε λοιπόν από κάποιες τουρκογενείς ορολογίες, όπως:
αρναβούτ τζιέρι, μπορέκ τσορμπασί, χιουνκιάρ μπεγιεντί, ιμάμ μπαϊλντί, καντίν μπουτού, ταούκ γκιοκτσού, μπιτζί μπιτζί, κιουνεφέ και πες μελμπά.
Πολύ έξυπνα η συγγραφέας αφήνει ως έχουν, με τα τοπικά και πλέον διεθνώς γνωστά ονόματά τους κάποια πιάτα, ενώ «μεταφράζει» ή φέρνει προς το ελληνικότερο κάποια άλλα:
η σούπα της νύφης, ντοματόσουπα με βασιλικό, μύδια στο ξυλάκι με σκορδαλιά, μελιτζανόπιτα, κοτόπουλο γεμιστό με ιτς πιλάφι, παλαμίδα πλακί,
αλλά και κάποια με πιο …διεθνή καριέρα:
μακαρόνια ογκρατέν, οσομπούκο στη γάστρα με ταλιατέλες, πάστα φλώρα κ.ά.
Τα ονόματα τα δίνει ο ισχυρός
Γράφει η Μαρία Ιορδανίδου στο τελευταίο της βιβλίο «Η αυλή μας»:
«…Πολλές φορές, στα σύνορα δύο προαστίων μπερδεύουνταν οι εθνικότητες, και άκουες τα παιδιά να μιλούν μιαν απίθανη εσπεράντο από ρωμαίικα, τούρκικα, εβραίικα, αρμένικα…»
…
Πιστεύω ότι αυτή η εσπεράντο γλώσσα συναντιέται και στη γαστρονομία της Ανατολής. Μια γειτονιά είμαστε: Βαλκάνια, Μικρασία, Εγγύς Ανατολή. Ακόμα και αν ακούγονται κάποιες λέξεις, όροι και τεχνικές τουρκογενείς, συνήθως είναι αντιδάνεια, ελληνικά, βυζαντινά, βαλκανικά ως και πέρσικα ή αραβικά. Δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω παρά το ότι κυρίαρχο ρόλο έχει η γλώσσα που αποτελούσε κατά κάποιον τρόπο την επίσημη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας για 400 χρόνια τουλάχιστον. Αυτό είναι ερμηνεύσιμο, αφού οι ορολογίες αν δεν επιβάλλονται, αντλούνται από τη γλώσσα του ισχυρού.
Ας σκεφτούμε:
Η Ελλάδα ήταν ισχυρή στις επιστήμες, την φιλοσοφία, τον πολιτισμό γι αυτό έως τώρα ελληνικοί όροι δίνονται ακόμα και σε σύγχρονες επιστημονικές ανακαλύψεις. Αντίστοιχα στη ναυτιλία η ορολογία είναι Βενετσιάνικη (ιταλογενής), στην πολιτική αγγλοσαξωνικές ενώ στη σύγχρονη γαστρονομία η γλώσσα διεθνούς συνεννόησης είναι η γαλλική…
Στα παλάτια των Οθωμανών ηγετών, στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, στα αρχοντικά των μπέηδων και των ανατολιτών εμπόρων και γαιοκτημόνων, αναπτύχθηκε η τότε σύγχρονη κουζίνα της Ανατολής. Ο απλός λαός πάντα περιορίζεται στο καθημερνό βρεσκούμενο γι αυτό και συνήθως δεν συναντάμε στην κουτσίνα πόβερα όπου γης, ευφάνταστα ονόματα παρά μόνο λιτές περιγραφές, όπως: τομάτες με τ’ αβγά, χόρτα βραστά, μοσχάρι κοκκινιστό, φασολάκια με λαρδί, φάβα, κοτόσουπα.
Μια νέα ταυτότητα, αναγνωρίσιμη και αποδεκτή
Έγραφα σε ένα από τα τελευταία μου κείμενα στο περιοδικό Γαστρονόμος:
«…Αξίζει να πούμε ότι προϊόν δημιουργικής σύνθεσης είναι η κουζίνα που προέκυψε στην σύγχρονη αστική ελληνική κουζίνα ύστερα από τη Μικρασιατική καταστροφή. Βοήθησαν σε αυτό τα νέα υλικά που ήδη είχαν κατακτήσει την αγορά με κύρια την ντομάτα και την πατάτα, αλλά και οι μαγειρικές εμπειρίες, οι σπουδές, το εστιατόριο, η νέα τεχνολογία, η αναπτυξιακή πορεία, ο τουρισμός κ.ά…»
Η δημιουργική σύνθεση στην παράδοση είναι πέτρα που κυλάει. Και ξέρουμε πως «πέτρα που κυλάει δεν χορταριάζει». Στρογγυλεύει, κυλώντας, τις γωνίες της και τις αιχμές της, ναι. Όμως (το βλέπουμε και στη μαγειρική) το κύριο σώμα, η δομή, ο πυρήνας η εμφάνιση και συχνά τα σκεύη και ο τρόπος παρασκευής κατά κανόνα δεν αλλάζουν.
(Επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο μια παρένθεση η οποία ίσως φανεί αλλά δεν είναι εκτός θέματος)
Θυμάμαι τελευταία έναν περιώνυμο μάγειρα σε γειτονικό ανερχόμενο γαστρονομικά νησί να παρουσιάζει αεράτος το μενού στο εστιατόριό του και να τονίζει την τοπικότητά του καταλήγοντας πάντα στην επωδό: «αλλά εγώ, με γνωρίζετε, δεν αφήνω τίποτα στη θέση του, τα φτιάχνω όλα με τον δικό μου τρόπο». Ούτε το εστιατόριο ήταν στη θέση του την επόμενη χρονιά. Όπως ήρθε και τα «γνώρισε» όλα σε μια νύχτα, έτσι έφυγε και μια νύχτα ξαφνικά.
Το να φτιάχνεις με τον δικό σου τρόπο κάτι που έχεις κατακτήσει, που το έχεις γνωρίσει όσο πρέπει, είναι θεμιτό. Προσωπικά δεν μου λέει τίποτα η συθέμελη αλλαγή της αρχιτεκτονικής ενός παραδοσιακού πιάτου, η πλήρης αποσύνθεσή του. Το θεωρώ τουλάχιστον προσβολή. Όπως ακριβώς προσβολή είναι μια πισίνα πάνω στην ακτογραμμή, λύση που επιλέγουν δυστυχώς πολλοί σύγχρονοι αρχιτέκτονες, για να «κομπλάρουν τη θάλασσα». Από την παραδοσιακή κουζίνα όπως και από τα πιάτα της σύγχρονης κουζίνας παγκοσμίως καλό και θεμιτό είναι να εμπνεόμαστε και να το λέμε, όχι να κάνουμε ασκήσεις ματαιοδοξίας. Ας παραδειγματιστούμε από τα όχι μακρινά παραδείγματα των εκ Δυσμάς και εξ Ανατολής γειτόνων, που ασκούν σοβαρή, αναγνωρίσιμη και διεθνώς καλοδεχούμενη μαγειρική.
Η μαγειρική της Μαρίας Εκμεκτσίογλου είναι σεβαστική. Ακολουθεί το πλαίσιο της παράδοσης. Το οποίο πιστεύω είναι πιο εύπλαστο από την σύγχρονη μαγειρική η οποία με τις τεχνικές της που θέτουν αυστηρούς κανόνες, θερμοκρασίες, χρόνους, σπάνια υλικά, χημεία, δεν σου επιτρέπει να ξεφύγεις.
Η μαγειρική που καταγράφεται στους τεντζερέδες της Μαρίας έρχεται από το χτες, αλλά απευθύνεται στο σήμερα. Είναι ο άυλος πολιτισμός που έφεραν μαζί τους οι Μικρασιάτες πρόσφυγες το 22, οι Πολίτες μετά το 55 και πάλι και πάλι. Από την κουζίνα της δεν περιμένεις να ξεπηδήσει η Σουλτάνα, η υπηρέτρια της Λωξάντρας κι ο Ταρνανάς, το μικρό Αρμενάκι. Είναι μια κουζίνα καράβι που ταξιδεύει. Που έπιασε λιμάνι ή μάλλον καλύτερα να πούμε λιμάνια από άκρη ως άκρη στην Ελλάδα, σε θάλασσες και σε στεριές και ήρθε κι έδεσε τη ραχοκοκκαλιά της μαγειρικής μας παράδοσης. Δημιούργησε έτσι κάτι καινούργιο, μια σύνθεση που είχε και παραδοσιακά και fusion χαρακτηριστικά. Ήταν κάτι νόστιμο και ωραίο, ήταν σπιτικό όσο και τεχνικά καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο εστιατορικά.
Γι αυτό και διέτρεξε όλη τη χώρα συνιστώντας μια νέα ταυτότητα, αναγνωρίσιμη και αποδεκτή.
Ανοικτοί στο καινούργιο
Οι κουζίνες των λαών δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τα δάνειά τους:
-Η ρωμαϊκή χωρίς την αρχαία ελληνική κουζίνα,
-η τουρκική και η ιταλική χωρίς τη βυζαντινή
-η γαλλική χωρίς τα δάνεια από την ιταλική
-η ελληνική χωρίς να συμπληρωθεί και να δέσει με την μικρασιάτικη
-οι σύγχρονες δυτικές κουζίνες χωρίς τα προϊόντα των νέων χωρών και των αποικιών… τομάτα, πατάτα, πιπεριά, μελιτζάνα, μπαχαρικά…
Παραμένουμε λοιπόν ανοικτοί στο καινούργιο, δεν αλλοιώνουμε την ταυτότητά μας. Είναι το διαβατήριό μας, η γευστική και πολιτισμική μας ιθαγένεια και με αυτήν ταξιδεύουμε ως αποδεκτοί πολίτες του κόσμου, φορείς ενός πολύ συγκεκριμένου πολιτισμού.
Οι τεντζερέδες, το βιβλίο της Μαρίας Εκμεκτσίογλου, είναι ένα καλοτάξιδο σκαρί.
Σαν τέτοιο μας βοηθά να ξύσουμε τα μπαχάρια της μνήμης και να ταξιδέψουμε στα απάγκια λιμάνια της εθνικής γαστρονομικής μας ταυτότητας.
Εύχομαι, όπως συνηθίζει να λέει και η ίδια:
«καλά μαγειρέματα και καλοφάγωτα, σε όμορφες, οικογενειακές και μπερεκετλίδικες στιγμές».
*Λίγα λόγια για την Ελληνική Κουζίνα,
και τις ζωογόνες επιρροές που δέχτηκε από την Μικρασιατική Κουζίνα,
με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Οι τεντζερέδες της Μαρίας»,
την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2023
Για την εκδήλωση «Νομάδες στον Άι-Χαραλάμπη», η λίστα των χορηγών και εθελοντών είναι μεγάλη. Λόγω καιρού (συμβαίνει άλλωστε συχνά και στην πραγματική νομαδική ζωή) μετονομάστηκε σε «Νομάδες στο Παλιό Λιμάνι» και μεταφέρθηκε στην περίκλειστη πλατεία στο Σαλί Μπαχλί στο παλιό Λιμάνι (απέναντι από το πρώην Yacht club).
Αρχικά να ευχαριστήσουμε τη διοργάνωση, το Mykonos Art Festival, ένα θεσμό που φέτος παρουσιάστηκε πιο ώριμος από ποτέ, με ποικίλες και άφθονες εκδηλώσεις. Ένα Εύγε! σε όλη την ομάδα και κυρίως την Ίλια Παπασπύρου και την Άννα Καμμή, που ανταποκρίθηκαν με τον καλύτερο τρόπο στη δύσκολη αυτή πολιτιστική διαδρομή του Δήμου Μυκόνου.
Ευχαριστούμε τους μάγειρες Παναγιώτη Σιαφάκα και Φώτη Φωτίου των Nomade et Sauvage για την εκπληκτικές, νόστιμες και ιδιαίτερες μαγειρικές τους. Τα Καντινέλια: Θανάση Ζήκα και Εύη Σεϊτανίδου, που (ξανα)ήρθαν σε έναν τόπο που ξέρουμε ότι αγαπάνε και τους αγαπάει. Τους ντόπιους μουσικούς που έδωσαν άρωμα τοπικότητας στο γλέντι μας, τον Μιχάλη Κουνάνη (Μπαμπέλη) και τον Φρατζέσκο Κοντιζά (Σεληνά), τον Πέτρο Βερώνη, τον Ντάνιελ Κουσαθανά και τον Γιάννη Ασημομύτη (Ρήγα)
Με κίνδυνο κάποιους να ξεχάσουμε εκ παραδρομής, αναφέρουμε:
Κρεοπωλείο Μενάγια, ΑΒ Σούπερ Μάρκετ, Αρτοποιείο ΚΟΥΤΣΟΘΑΝΑΣΗ, είδη καθαρισμού και εξοπλισμοί Pro Ago, Υπηρεσίες μαγειρικής: Ειρήνη Ζουγανέλη, Ανεμότρατα του Μαούνα, Κάβα Μπρούζος, Μικροζυθοποιία Mikonu, Μικροοινοποιείο Γιώργου Ξυδάκη, Κρεοπωλείο Μαδούπα, Τυροκομείο Μυκόνου, MMF Μανιτάρια Μυκόνου-Organic farm, Γιώργος Κουκάς Ηλεκτρικά, Δάντος Παρασκευάς και υιοί, ζαχαροπλαστείο Casa Dolce, εστιατόριο Captain’s, Σκαγιάς (ξύλα-κάρβουνα), Στέφανος Ντουρανάκης (πάγο κ.ά), Art café «Το Χωριό», «Ωφέλιμον» (ελαιόλαδο Χατζή-Στεφανίδου), Ελίζα Ζουγανέλη, την Βαγγελιώ σύζ. Μιχάλη Βασιλόπουλου για τον εξαιρετικό χαλβά Φαρσάλων, τον Δημ.Κ. που πρόσφερε πολλά και ζήτησε να κρατήσουμε την ανωνυμία του…
Ευχαριστίες επίσης προς: Τάκη Μάνεση, Νίκο Ροσσολάτο (Λιμενικό Ταμείο), τον κ. Δημήτρη στη μπάρα του λιμανιού, Φρατζέσκο Σκαγιά (ηλεκτρολόγο), Αντώνη Μ. Κουσαθανά (πρ. ενοικιαζομένων δωματίων), Μαριάννα Βουδούρη, Βασιλεία Κουκά, τη Νατάσσα Καμμή, τη Βιβή Χανιώτη και όσους από το ΔΣ και το προσωπικό του Γρυπαρείου βοήθησαν.
Κυρίως όμως θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους εθελοντές μας:
Μαργαρίτα Καρυώτη, Τίνα Σταύρου, Ειρήνη Ζουγανέλη με την ομάδα της: Νίκη Κοντού και Ρένα Χανιώτη, Αναστασία Γκιζιώτη, Μέλπω Τσούκαλη, Δημήτρη Ζούλια, Νίκο Γκέλο, Φρατζέσκα Χανιώτη, Έλενα Πεχλιβανίδη, Παναγιώτη Καψάλη, Αντώνη Ρουσουνέλο, Ορόζκο Γιασμίν, Στεφανία Ρουγγέρη, Νίκη Νικολακάκου, Βίκυ Τρίγκα, τις μικρές αεικίνητες φίλες μας* Μαριάννα και Εμμανουέλα Γ. Κουσαθανά (Αβιολέτη), Μελίνα και Αγγελίνα Tunyan…
Ξεχωριστή μνεία για τον chef Γιάννη Μπαξεβάνη, που βρέθηκε κοντά μας, σήκωσε μανίκια και με την κουτάλα για μικρόφωνο έδωσε τρελό κέφι και ρυθμό στην ομάδα.
Ο θεσμός της χορηγίας κρατά 27 αιώνες στην Ελλάδα. Έχει περάσει από πολλές διακυμάνσεις εμφανιζόμενος κατά καιρούς με ποικίλες μορφές. Παλιά ήταν τόσο σημαντική που αποτελούσε υποχρέωση των πλέον εύπορων πολιτών να συνδράμουν το θέατρο, τις κάθε μορφής τέχνες, τις αθλητικές διοργανώσεις τις μεγάλες γιορτές κλπ
Στο νησί, τουλάχιστον όσο αφορά στην Λέσχη Γαστρονομίας Μυκόνου, και τον ΕΡ.Ο.Σ. των Ερασιτεχνών Αμπελουργών και Ελαιουργών, που μπορώ να έχω προσωπική άποψη, οι «πόρτες» όσων επαγγελματιών, επιχειρήσεων και εθελοντών τυχαίνει να χτυπάμε πριν από κάθε εκδήλωση είναι ανοικτές.
Υποχρέωσή μας να τους ευχαριστούμε κάθε φορά δημόσια και γιατί αξίζουν την ευγνωμοσύνη μας και γιατί αποτελούν φωτεινά παραδείγματα! Είναι πάντα ευχάριστο ότι υπάρχουν, είναι εκεί έξω, είναι δίπλα μας και αρκεί να έχουμε πρόταση για το κοινό καλό, για να συμβάλουν και με το παραπάνω στην επιτυχία όσων για λογαριασμό της μυκονιάτικης κοινωνίας διοργανώνουμε.
Βάζουμε ήδη πλώρη για το επόμενο.
Για λογαριασμό της Λέσχης Γαστρονομίας Μυκόνου λοιπόν,
ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Δημήτρης Ρουσουνέλος
~
~
*οι μικρές αεικίνητες φίλες (στο service) που για πρώτη φορά βρέθηκαν κοντά μας, αλλά κι εκείνες -που μικρές επίσης ακόμα- μεγαλώνουν μαζί μας με το μπόλι του εθελοντισμού και της προσφοράς από το σπίτι τους, είναι για μας η μεγάλη ελπίδα ότι στο μέλλον θα μείνουν ζωντανά τα απαραίτητα εκείνα στοιχεία που ορίζουν ένα καλοτάξιδο αύριο για το νησί μας, τη Μύκονο!
Mαγειρέματα με ανοιχτές φωτιές και ανοιχτές μουσικές.
Το Mykonos Art Festival 2023 και η Λέσχη Γαστρονομίας Μυκόνου διοργανώνουν την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου ένα υπαίθριο γλέντι με μαγειρέματα και μουσικές.
Άλλα ήταν τα όνειρα και άλλα ο …καιρός πρεσβεύει. Οι προγνώσεις των Μετεορολογικών Δελτίων μας οδηγούν σε αλλαγή της τοποθεσίας της εκδήλωσής μας.
Έτσι την Κυριακή δεν θα γίνει στην όμορφη και εμβληματική περιοχή του Άι-Χαραλάμπη αλλά στην περιοχή του Παλιού Λιμανιού, στο Σαλί Μπαχλί (στο περιστύλιο μπροστα στα γραφεία Ξενοδόχων και Ενοικιαζομένων Δωματίων στην παλιά Τουριστική Αστυνομία, πλάι στην Αφετηρία των Λεωφορείων της Άνω Μεράς και του Αγίου Στεφάνου). Ο ήλιος θα δύει πάντα μεριά τις Δήλες, και εμείς κάτω από τον έναστρο ουρανό, θα απολαμβάνουμε:
– Ήδη από νωρίς το απόγευμα τους “Nomade et Sauvage”, να μαγειρεύουν με ανοικτές φωτιές, ακολουθώντας πρακτικές από τη νομαδική παράδοση.
Οι μάγειρες Παναγιώτης Σιαφάκας και Ιορδάνης Τσενεκλίδης, έρχονται από την Ήπειρο. Κήρυκες της αγάπης για τον τόπο, τα προϊόντα, τον συνάνθρωπο.
Τους καίει ασίγαστη η φλόγα του ταξιδιού με μπάρκο μαγειρικές δράσεις από την μακρινή πολιτισμική διαδρομή στην ύπαιθρο. Συμμετέχουν συμβολικά σε ένα κοινό μεγάλο τραπέζι. Πρωτομάγειρες στο τραπέζι της ζωής μας, όπου «καταγράφονται ως έννοιες ομοούσιες και αδιαίρετες, το φαγητό, οι αγάπες μας και οι μεγαλύτερες αγωνίες».
– Τα “Καντινέλια”, λίγο μετα΄τη Δύση του ηλίου, το γνωστό world acoustic ντουέτο του Θανάση Ζήκα και της Εύης Σεϊτανίδου. Μουσικοί νομάδες και αυτό το καλοκαίρι τα “Καντινέλια”, που πήρανε το όνομά τους από τα γεράκια που πετάνε ψηλά και ζευγαρώνουν στον αέρα. Νομάδες του έρωτα στην άγρια φύση των νησιών μας.
Μέσα από το μουσικό τους ταξίδι, τα διαχρονικά ακούσματα της χώρας μας αποκτούν άλλο χαρακτήρα με τις χαρισματικές κιθαριστικές τους μελωδίες και το αρμονικό τους τραγούδι. Καθόλου τυχαίες άλλωστε και οι δοξαστικές τους διαδρομές, που πατάνε σε νησιωτικά μονοπάτια μέσα από τον ήχο της σαμπούνας και όχι μόνο. Χάρη στον εμπλουτισμό της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής με blues και rock στοιχεία πέτυχαν την ευρύτερη αποδοχή από το κοινό τους και στις συναυλίες τους δημιουργούν γιορταστική ατμόσφαιρα.
Έρχονται για μια ακόμα φορά να μας ξεσηκώσουν προσφέροντας μια ιδιαίτερη και «γεμάτη» συναυλιακή εμπειρία.
Το φετινό μας γλέντι:
Είναι ένα ταξίδι αγάπης, για τη μαγειρική, τη μουσική, τον πολιτισμό που μας ενώνει, εδώ στη Μύκονο, στην καρδιά του Αιγαίου.
Είναι ένα ευχαριστώ στους χιλιάδες των εργαζομένων, τους νομάδες της οικονομικής μετανάστευσης. Τους νησιώτες, τους στεριανούς, στον Κάμπο και στα βουνά, Μοραΐτες, Ηπειρώτες και άλλους από πιο μακριά, από την Ευρώπη και τις άλλες ηπείρους, γυναίκες και άντρες που συνυπάρχουμε για χρόνια.
Είναι μια εκδήλωση με αναφορές στον έρωτα, τη συντροφικότητα, το ταξίδι, τον -κατ’ επιλογήν ή και της ανάγκης- νομαδισμό, την αέναη μετακίνηση των ανθρώπων, την οικεία αγριάδα του φυσικού τοπίου.
Είναι ακόμα, μια υπενθύμιση για το τοπίο που κινδυνεύει, το δημόσιο χώρο που απειλείται, τα σημάδια μιας πολύπλευρης αλλοτρίωσης του ανθρωπογενούς και φυσικού περιβάλλοντος.
Για μια ζωή, τη ζωή μας, τις μνήμες μας, την εφηβεία της ωριμότητάς μας, την αντίστασή μας στη λήθη.
~ ~ ~
Το μουσικό πρόγραμμα θα ανοίξει ο Πέτρος Βερώνης με δικά του παλιά και νέα τραγούδια. Μαζί του στην κιθάρα ο Ντανιελ Κουσαθανάς.
~~~~
Ακολουθεί εδώ η αφίσα που αφορά στην εκδήλωση.
Υπενθυμίζουμε ότι ο τόπος ήταν συνάρτηση του καιρού.
Η συνεχής παρακολούθηση των καιρικών προγνώσεων μας αναγκάζουν να αλλάξουμε την τοποθεσία που θα γίνουν τα μαγειρέματα και η μουσική βραδιά, επιλέγοντας ως εναλλακτική την περίκλειστη πλατεία στο Παλιό Λιμάνι, στο Σαλί Μπαχλί, απέναντι από το περίπτερο.
Υπ’ όψιν ότι ανάβουμε φωτιά με ξύλα και μαγειρεύουμε από λίγο μετά το μεσημέρι έως την ώρα της συναυλίας. Τη διαδικασία της μαγειρικής σε ανοκτές φωτιές μπορούν να παρακολουθήσουν όσοι φίλοι και φίλες το επιθυμούν. Θα είναι πιστεύουμε μια μοναδική εμπειρία.
Στο τέλος -λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα- θα ακολουθήσει αρχικά σχετικό κέρασμα και στη συνέχεια οι μουσικές του Ζήκα και της Σεϊτανίδου.
Διοργάνωση σε συνεργασία με το Γρυπάρειο Πολιτιστικό Κέντρο και τον Δήμο Μυκόνου
#νομάδεςστοπαλιόλιμάνι
#nomadesstopaliolimani
Τα δύσκολα είναι μπροστά.
Εδώ να μας δω.
Ο τόπος που ζούσαν οι δεκάδες χιλιάδες ξεσπιτωμένοι συνάνθρωποί μας δεν είναι ένα βολικό σκηνικό καταστροφής ενός ντοκιμαντέρ.
Είναι/ήταν το μόλις χτες ακόμα δοχείο ζωής των Θεσσαλών.
Είναι/ήταν πηγή ζωογόνου αναπνοής κατοίκων, εργαζομένων και επιχειρηματιών του Βόλου, του Πηλίου…
Ήταν η ζωή τους όλη, το βίος τους, ο πολλάκις καταστραφείς κόπος και μόχθος της ζωής τους.
Ακούμε πολλά. Πολλά και μαύρα σύννεφα να έρχονται, στην οικονομία, στις καλλιέργειες, στην πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή, στην υγεία, στη διαβίωση, στην απόπειρα και στα κουράγια να ξαναστηθεί στοιχειωδώς στο άμεσο μέλλον κάτι ουσιαστικό που να αφορά όλον αυτόν τον πληθυσμό που σήμερα βιώνει:
– την οργή της φύσης,
– την κρατική υστέρηση και
– πολλές φορές, κάποιων, την διαχρονική επί 200 χρόνια ανικανότητα και ανυπαρξία.
Και τώρα, ας ετοιμαστούμε.
Όσα εμφιαλωμένα νεράκια, όσα power banks, όσες στεγνές και καθαρές κουβέρτες κι αν στείλουμε εμείς οι κοινοί θνητοί, όσα χρήματα και αν υποσχεθούμε σε κυβερνητικό επίπεδο, η αλήθεια είναι μία. Το ζωντανό κομμάτι της Μαγνησίας, της Θεσσαλίας και άλλων περιοχών που έχουν πληγεί, άνθρωποι νέοι, σύντομα θα ακολουθήσουν -όπως χρόνια τώρα συμβαίνει, όμως τώρα με πιο μαζικές ροές- τον αναγκαστικό δρόμο της μετανάστευσης. Πολλοί θα χρειαστεί να μετεγκατασταθούν σε νέες πόλεις.
Εκεί θα χρειαστούν πραγματικά την έγνοια μας, την ανθρώπινη συμπαράστασή μας, τη φιλόξενη κοινωνική μας συμπεριφορά, μακριά από κάθε μορφής άγονη και ανθρωποφοβική συζήτηση, κάθε οικονομική εκμετάλλευση και (ας μη θεωρηθώ υπερβολικός παρακαλώ), κάθε λογής …push back.
Στο νησί μας, στη Μύκονο, έχουμε υποδεχτεί χιλιάδες εργαζόμενους τις τελευταίες δεκαετίες από τις πληγείσες περιοχές. Είναι εδώ, πλάι μας, σήμερα, ωραίοι, εργατικοί, μια μικροκοινωνία ανθρώπων.
-Σωστά ο Δήμος Μυκόνου άμεσα ανταποκρίθηκε συγκεντρώνοντας υλική βοήθεια για τους πληγέντες σήμερα κιόλας στο Γρυπάρειο.
-Και η Λέσχη Γαστρονομίας Μυκόνου σε αυτούς τους συνανθρώπους μας, τους επί δεκαετίες νομάδες, οικονομικούς μετανάστες, τους εργαζόμενους της Μυκόνου έχει από καιρό αφιερώσει την μαγειρική και μουσική εκδήλωση της επόμενης Κυριακής 17/9/23 με τους Nomade et Sauvage και τα Kadinelia
Είναι ένα ταξίδι αγάπης, για τη μαγειρική, τη μουσική, τον πολιτισμό που μας ενώνει,
εδώ στη Μύκονο, στην καρδιά του Αιγαίου.
Είναι ένα ευχαριστώ στους χιλιάδες των εργαζομένων, τους νομάδες της οικονομικής μετανάστευσης. Τους νησιώτες και τους στεριανούς, στον Κάμπο και στα βουνά, Μοραΐτες, Ηπειρώτες, και άλλους από πιο μακριά, από την Ευρώπη και τις άλλες ηπείρους, γυναίκες και άντρες που συνυπάρχουμε για χρόνια.
Είναι μια εκδήλωση με αναφορές στον έρωτα, τη συντροφικότητα, το ταξίδι, τον –
κατ’ επιλογήν ή και της ανάγκης- νομαδισμό, την αέναη μετακίνηση των ανθρώπων, την οικεία αγριάδα του φυσικού τοπίου.
.
Με τη σκέψη στις επόμενες ημέρες και νύχτες των πληγέντων, στις οικογένειες που βρίσκονται σε αδιέξοδο, στο όποιο ζοφερό αύριο προαγγέλλουν οι ειδικοί επιστήμονες, προσδοκούμε πολιτικές και έργα για ένα καλύτερο και ασφαλές μέλλον.
~
Σημείωση: Τυχόν διαφημίσεις που εμφανίζονται στη σελίδα
δεν αφορούν σε εμένα τον συγγραφέα του κειμένου
και δεν είναι δικής μου επιλογής
Πέντε βότσαλα
από των Κάτω Νησιών
το πιο όμορφο.
.
Τα έκλεψα, ναι,
ένας χειμώνας;
.
Έδωσα σχήμα
Ανάφη να χορτάσω
άμα πεινάσω.
.
#βότσαλα#ανάφη#anafi#cyklades#κυκλάδες#κάτωνησιά#πάμενότια#klisidi#haiku
]]>Όταν ανέλαβε την κουζίνα του εστιατορίου «Φως» στα Φουρνάκια, ανταμώσαμε στη Scala Gallery. Συγκινήθηκα όταν με ρώτησε τι υπάρχει διαθέσιμο στο νησί από τοπικά προϊόντα και ποια πιάτα αξίζει να δουλέψει κανείς στο πλαίσιο της τοπικότητας. Σταθερός στις αξίες που διαχρονικά υπηρετεί!
Δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι στην πεντάδα των πλέον επιδραστικών chef στην Ελλάδα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ανταμώνουμε τακτικά, τον λογίζω φίλο.
Τον χειμώνα με ενημέρωσε ότι με τον Jerome Serres αναλαμβάνουν την κουζίνα του εστιατορίου στο ξενοδοχείο Theoxenia.
Μάρτη, Απρίλη επισκεφθήκαμε ντόπιους παραγωγούς. Πήγαμε στα χασάπικα για αλλαντικά και κρέατα, στα τυροκομεία για να δοκιμάσουμε τυριά. Μπήκαμε σε κήπους για μπαξεβανικά, δοκιμάσαμε κρασιά, κατεβήκαμε το υπόγειο της ζυθοποιίας Mikonu για γευσιγνωσία, δοκιμάσαμε παγωτά, τοπικά παραδοσιακά γλυκά, επισκεφτήκαμε ψαράδες και φουρνάρηδες, εστιατόρια που αγαπάνε την τοπικότητα, σπίτια φίλων που μαγειρεύουν παραδοσιακά, γνωρίσαμε και …γλεντήσαμε στα στέκια συντελεστών της Λέσχης Γαστρονομίας Μυκόνου, πήγαμε σε πανηγύρια και γιορτές, μαγειρέψαμε και ήπιαμε σούμες στο σπίτι, συμμετείχαμε σε καλέσματα όταν έστηνε τα μενού στο εστιατόριο, πάντα μαζί με την εξαιρετική συνεργάτιδά του Αντωνία Κονόμη.
Το ιστορικό Theoxenia, στους κάτω Μύλους της Μυκόνου, φέρει στο σώμα του ολοζώντανη την αύρα του αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη. Το σεβάστηκαν οι επιχειρηματίες διαχειριστές του. Πλάι στην Υποδοχή, μεριά τον Άγιο Χαραλάμπη, με θέα προς το ηλιοβασίλεμα είναι το εστιατόριο. Αναβαθμισμένο πλήρως, νέα κουζίνα, ακόμα μεγαλύτερη, σύγχρονες συσκευές, επίπλωση, όλα. Ακόμα και νέο όνομα: Εστιατόριο Απανέμι. https://www.mykonostheoxenia.com/apanemi-restaurant/
Στο πρωινό επικρατεί πλούσιο άρωμα ελληνικότητας και τοπικότητας. Στο δείπνο μπορεί κανείς να απολαύσει κάποιο από τα 3 γαστρονομικά menu degustation, ένα εκ των οποίων απευθύνεται σε Vegetarians.
Την υποδοχή με φύλλο φραγκοσυκιάς και σορμπέ φραγκόσυκο ακολουθούν γεύσεις της στεριάς και της θάλασσας, χόρτα, εποχικά λαχανικά και βότανα. H σύσταση των τριών μενού -συνδυασμός γαλλικής και ελληνικής κουζίνας- φέρει την υπογραφή του αστεράτου Jerome Serres και ενός εκ των κορυφαίων Ελλήνων μαγείρων, του Γιάννη Μπαξεβάνη. Πλάι τους, θεματοφύλακας της παρακαταθήκης των δυο κορυφαίων μαγείρων, η Αντωνία Κονόμη.Περισσότερα στην https://www.instagram.com/apanemimykonos
~
Στο πρώτο να πω την αλήθεια μου ξεκίνησα να τη διαβάζω από τις τελευταίες σελίδες. Εκεί είχα ανακαλύψει τον αγαπημένο μου βιβλιοπώλη, τον Στέλιο Ρογκάκο, που έχει το δικό του αγκυροβόλιο στη Σίκινο, το «Σηματολόγιον».
Γράφει ο ωραίος αυτός άνθρωπος, στην πρώτη ΒΛΑΒΗ:
«…κάποιοι είναι υποχρεωμένοι να πολυλογούν για να γίνουν ορατοί. Οι νεότεροι θέλουν να δοκιμάσουν μια ριψοκίνδυνη πτήση σε ανώτερες αισθητικές ιδέες. Παραδίδομαι σ’ όσους ακτινοβολούν ανθρώπινη ευγένεια, σ’ όσους με την ομιλία τους προκαλούν τις πιο γαλήνιες ακουστικές τέρψεις…»
Αγάπησα «με το καλημέρα» την ΒΛΑΒΗ-1 και μόνο για τη σελίδα 81.
.
Η ΒΛΑΒΗ-2 ήρθε στο σπίτι ζουμερή σαν αυγουστιάτικος γιαρμάς. Ξεκίνησα να τη διαβάζω από τη μέση, εκεί που μίλαγε για κουζίνες, μπαλκόνια, δρόμους της Αθήνας και κρουασάν.
Μικρό αφιέρωμα στον συνομήλικό μου Χρήστο Βακαλόπουλο:
«…Παλιά υπήρχαν τρία μέρη στον κόσμο• η Κυψέλη, η Ελλάδα και ο πλανήτης Γη. Τώρα βγαίνουν και λένε ότι ο κόσμος είναι ένας, όμως λένε ψέματα κι αυτό φαίνεται στα μάτια τους…»
Ένα απολαυστικό περιοδικό (όχι μόνο) για το βιβλίο, που σε κρατά σε εγρήγορση και θεματολογικά, αλλά και αισθητικά έτσι όπως ψάχνεις κάθε φορά να δέσεις τα γράμματα στους τίτλους των θεμάτων και να φτιάξεις λέξεις και φράσεις, πράγμα που το λες και παιχνίδι. Ένα ευχάριστο παιχνίδι για μεγάλα παιδιά!
.
#περιοδικόβλάβη#βλάβη#vlavimagazine#vlavimag#simatologionsikinos#simatologionbookshopsikinos#βακαλόπουλος#χρήστοςβακαλόπουλος#περιοδικό#magazine
]]>Η παράταξη ΜΑΖΙ Για την Μύκονο, στην οποία συμμετείχαμε η πλειοψηφία των μελών και στελεχών της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Μυκόνου (Κ.Ε.ΠΟ.Μ.) δημιουργήθηκε στις τελευταίες Αυτοδιοικητικές Εκλογές ύστερα από την πρωτοβουλία της Άννας Καμμή και της Ντίνας Σαμψούνη.
Αλήθεια είναι ότι δεν είχαμε πολύ δημόσιο λόγο τα 3 τελευταία χρόνια.
Αυτό φάνηκε -και σίγουρα ήταν- μια αδυναμία της παράταξης.
Όπως επίσης είναι αλήθεια το ότι υπό την ηγεσία της, πρώτης μεταξύ ίσων, Ντίνας Σαμψούνη, η παράταξη συμμετέχοντας σε μέρος της διοίκησης του Δήμου, άφησε θετικό αποτύπωμα δράσης και συνεισφοράς στον τόπο μας.
Αν ήταν μια φορά δύσκολο εγχείρημα η συνδιοίκηση και συνεργασία στο πλαίσιο μιας παράταξης, ήταν διπλά δύσκολη και η απόφαση, αλλά και η διαχείριση μιας συνεργασίας με συγκεκριμένο πλαίσιο και αντικείμενο στον Δήμο της Μυκόνου. Άτομα με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές και κάποιες φορές με διαφορετικές αντιλήψεις, κλήθηκαν να διαχειριστούν σφάλματα, κενά, και σοβαρές λειτουργικές ελείψεις του παρελθόντος, να βγάλουν σε πέρας την διοικητική καθημερινότητα, αλλά και να βάλουν τις βάσεις για το μέλλον του Δήμου. Ένα μέλλον διαφανές, στην υπηρεσία του πολίτη.
Το μακρύ, επί δεκαετίες σκοτεινό παρελθόν στην λειτουργία του, δεν οδήγησε μόνο στο μεγάλο Οικονομικό Σκάνδαλο που ταλάνισε για χρόνια τον Δήμο Μυκόνου.
Η κακοδιαχείριση σε κάποιες περιπτώσεις λόγω έλλειψης ικανοτήτων, σε άλλες λόγω αδιαφορίας δυστυχώς όχι μόνο την «ελεγχόμενη» για το οικονομικό σκάνδαλο περίοδο.
Αλλά ας δούμε τον πλούσιο απολογισμό, όπως ανακοινώθηκε και υπογράφεται, τυπικά μεν από τους εκλεγμένους, άξιους συναγωνιστές, Δημοτικούς και Τοπικούς Συμβούλους, αλλά έχει την υποστήριξη και σύμφωνη γνώμη των μελών της παράταξης.
ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΥΚΟΝΟ
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ 2019-2022
Η διακυβέρνηση των Δήμων απαιτεί ευρύτερες συνεργασίες,
ανοιχτά μυαλά, συμμαχίες παρατάξεων
Οι τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές το 2019 πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά με το σύστημα της απλής αναλογικής, σύστημα που θεσπίστηκε με το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι», για την Τοπική Αυτοδιοίκηση (ν. 4555/2018) και είχε ως στόχο την αναζήτηση και επίτευξη συναίνεσης, σύγκλισης και συνεργασίας ανάμεσα στις παρατάξεις που μετέχουν στα όργανα διοίκησης, στην κινητοποίηση πολιτών και υγιών δυνάμεων οι οποίες αποκλείονταν από τη συμμετοχή στα κοινά σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο λόγω των στρεβλώσεων του ισχύοντος, μέχρι τότε, πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος. Η διακυβέρνηση των Δήμων άλλωστε για εμάς απαιτεί ευρύτερες συνεργασίες, ανοιχτά μυαλά, συμμαχίες παρατάξεων.Δεν περιοριστήκαμε στην άσκηση αντιπολίτευσης. Προτιμήσαμε την άσκηση διοίκησης, τη συμμετοχή στις αποφάσεις.
Όλοι εμείς που έχουμε αγωνιστεί για την καθιέρωσή της απλής αναλογικής, τον εκδημοκρατισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης, τη διεύρυνση της συμμετοχής στα όργανα διοίκησης, όλοι εμείς που πιστεύουμε ότι η ατομική ευθύνη είναι μέρος της συλλογικής ευθύνης, θεωρήσαμε πολιτικά και αυτοδιοικητικά ορθό, να αποδεχθούμε το Σεπτέμβριο του 2019 την πρόταση της πλειοψηφούσας δημοτικής παράταξης για συνεργασία.
Μέσα από συλλογικές διαδικασίες και διεργασίες της παράταξής μας, προχωρήσαμε σε μια ιστορική απόφαση: προτιμήσαμε να δοκιμάσουμε τις δυσκολίες της άσκησης διοίκησης, της αμεσότερης τριβής με τα προβλήματα των δημοτών, ώστε να έχουμε λόγο, άποψη, δικαίωμα απόφασης και ιδία αντίληψη και όχι απλά να περιοριστούμε στην άσκηση αντιπολίτευσης, κάτι που άλλωστε κάναμε για πολλά χρόνια με πολύ αποτελεσματικό τρόπο και εμπεριστατωμένο λόγο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η εφαρμογή της απλής αναλογικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 είχε ως αποτέλεσμα να εκλεγούν πανελλαδικά μόνο 101 δήμαρχοι από τον α’ γύρο συγκεντρώνοντας ποσοστό μεγαλύτερο του 50%, ενώ σε 231 δήμους (επί συνόλου 332) η παράταξη των Δημάρχων δεν διέθετε την απαιτούμενη πλειοψηφία των συμβούλων. Δεν αποτελεί λοιπόν μυκονιάτικη πρωτοτυπία η συνεργασία της ελάσσονος μειοψηφίας με την πλειοψηφούσα παράταξη.
Aδέσμευτη και υπεύθυνη συνεργασία και όχι συμπαράταξη.
Διαλέξαμε τον δρόμο της αδέσμευτης συνεργασίας και σύμπραξης και όχι της συμπαράταξης. Κρατήσαμε την ανεξαρτησία μας ως παράταξη και θέσαμε κόκκινες γραμμές για ζητήματα που υιοθετήσαμε στην προγραμματική μας διακήρυξη. Σε αυτό το πλαίσιο παραμείναμε σταθεροί με την αδιάληπτη παρουσία μας στις, την στάση μας και την ψήφο μας κατά τις συνεδριάσεις των συλλογικών οργάνων.
Αποδεχθήκαμε θέσεις ευθύνης, αναλαμβάνοντας την διοίκηση τμήματος της οικονομικής υπηρεσίας του Δήμου με αποδοχή της θέσης αντιδημάρχου για την Ντίνα Σαμψούνη για τα οικονομικά του Δήμου.
Η ενασχόληση πολλών από εμάς με δράσεις για την δημοτική διαχείριση των απορριμμάτων, οδήγησε στην αποδοχή θέσης ευθύνης και για το σχεδιασμό της διαχείρισης τους, στην ίδια αντιδημαρχία.
Αποδεχθήκαμε επίσης και διοικητική θέση στον τομέα του πολιτισμού και της κοινωνικής πολιτικής με την εκλογή από το ΔΣ του Δήμου της Άννας Καμμή ως Πρόεδρο στον Π.Α.Κ.Ο. «Γ. Αξιώτης».
Σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο:
Κατά την διάρκεια αυτής της θητείας μας,
• Παραμείναμε σταθεροί στις απόψεις μας για τη δημόσια διαχείριση υπηρεσιών και αγαθών (καθαριότητα, φύλαξη οικισμών κλπ).
• Αντιδράσαμε στην πρόθεση της διοίκησης να δώσει τη διαχείριση του νέου κλειστού γυμναστηρίου σε ιδιώτη.
• Αντιδράσαμε στην απόφαση του ΔΣ του ΔΛΤΜ να δώσει τη διαχείριση του δημοτικού πάρκινγκ σε ιδιώτη.
• Ζητήσαμε από την ΕΠΟΙΖΩ να φέρει προς συζήτηση σοβαρά ζητήματα όπως
* παράνομες εργασίες επιχειρήσεων
* διασφάλιση ελεύθερου χώρου για τους πολίτες στις παραλίες.
* ηχορύπανση
* καταπάτηση δημόσιου χώρου
• Συμμετείχαμε στην εύρεση λύσης στο τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα τωνδημοσίων υπαλλήλων καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις.
• Συμμετείχαμε με παρουσία στην διαβούλευση με φορείς και με προτάσεις για την εκπόνηση του ειδικού πολεοδομικού για την Μύκονο.
• Αρνηθήκαμε τη διεύρυνση του ωραρίου μουσικής σε επιχειρήσεις που δεν τηρούν τους κανόνες και τα μέτρα περιορισμού της ηχορύπανσης.
• Καταθέσαμε τις εξής προτάσεις στο συμβούλιο της κοινότητας της Άνω Μεράς :
– Διαχείριση στερεών αποβλήτων κτηνοτροφικής μονάδας στη Μαού.
– Έλεγχος οικοδομικής δραστηριότητας πλησίον παραδοσιακού Μύλουστην Πύργο Άνω Μεράς
– Φύλαξη επί 24ωρου βάσης της πλατείας και των σχολικών μονάδων τηςΆνω Μεράς.
– Επισκευή της οικίας του αγροτικού γιατρού.- Δημιουργία εργαστηρίου υφαντικής τέχνης.
– Άμεση εκτέλεση των αποφάσεων για μεταφορά του περιπτέρου τηςπλατείας της Άνω Μεράς.
– Επισκευή της αίθουσας εκδηλώσεων δίπλα στην κοινότητα.
Δουλέψαμε σκληρά και αθόρυβα
Σηκώσαμε τα μανίκια και δουλέψαμε σκληρά και αθόρυβα για να μπορέσουμε σήμερα, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, να έχουμε ένα θετικό απολογισμό του έργου μας στους τομείς ευθύνης που αναλάβαμε.
1. Περιβάλλον και διαχείριση απορριμμάτων
Έγιναν ενέργειες για:
• Σύνταξη και έγκριση κανονισμού καθαριότητας και επιβολή προστίμων.
• Διευθέτηση εκκρεμοτήτων για την δρομολόγηση της αποκατάστασης τουΧΑΔΑ.
• Διαγωνισμό, προμήθεια και παραλαβή κινητού πράσινου σημείου, το οποίοθα μπει σε λειτουργία το αμέσως επόμενο διάστημα.
• Σύναψη σύμβασης με τα Συλλογικά Συστήματα ανακύκλωσης υφασμάτων,ηλεκτρικών συσκευών και αδρανών υλικών.
• Υποβολή δύο προτάσεων για ένταξη χρηματοδότησης κατασκευής πράσινων γωνιών.
• Κατάρτιση και έγκριση τοπικού σχεδίου διαχείρισης απορριμμάτων.
• Δράση ευαισθητοποίησης για την ανακύκλωση στα σχολεία «follow green».
Εκπόνηση των απαραίτητων εκ της νομοθεσίας μελετών ωρίμανσης, για την αδειοδότηση, χρηματοδότηση, δημοπράτηση και κατασκευή καθοριστικών έργων διαχείρισης απορριμμάτων :
• Διαγωνισμός, ανάθεση, ολοκλήρωση και κατάθεση των απαραίτητων τεχνικών και περιβαλλοντικών μελετών για την δημιουργία πάρκου κυκλικής οικονομίας στην περιοχή των Μεταλλείων, που περιλαμβάνει:
α) Μονάδα Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ),
β) Κεντρικό Πράσινο Σημείο και
γ) Εγκατάσταση Μεταβατικής Διαχείρισης & Προσωρινής Αποθήκευσης Ογκωδών Αποβλήτων & ΑΕΚΚ, για τα οποία βρισκόμαστε στο στάδιο της έγκρισης προτύπων περιβαλλοντικών δεσμεύσεων ΠΠΔ.
• Σύνταξη τεχνικής μελέτης επέκτασης του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) και παράδοση στον ΦΟΔΣΑ προς ένταξη χρηματοδότησης για την δημιουργία νέων κυττάρων Ανάθεση εκπόνησης των απαραίτητων τεχνικών εκθέσεων και μελετών για την οργανωμένη και σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία διαχείριση ρευμάτων αποβλήτων :
• Ολοκληρώνεται η τεχνική έκθεση για την Ανάπτυξη δικτύου διαλογής στην πηγή (ΔσΠ) αποβλήτων βρώσιμων λιπών και ελαίων (ΑΒΕ) στον Δήμο Μυκόνου.
• Ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός και η ανάθεση, για τις Υπηρεσίες Συμβούλου για την οργάνωση συστήματος χωριστής συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών και βιοαποβλήτων στον Δήμο Μυκόνου που περιλαμβάνει, από τις απαραίτητες προδιαγραφές εξοπλισμών έως και την διασύνδεση του συστήματος ΔσΠ με την αρχή «πληρώνω όσο πετάω (pay as you throw).
2. Οικονομική διαχείριση και τομέας Εσόδων
Έγιναν ενέργειες για:
• Εγκατάσταση και παράδοση σε χρήση ηλεκτρονικών υπηρεσιών, πουπαρέχεται η δυνατότητα στους δημότες προβολής και πληρωμής βεβαιωμένων και μη οφειλών.
• Κατάρτιση ψήφιση και έγκριση οικονομικών ισολογισμών έξι οικονομικώνετών και συγκεκριμένα 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 και 2019.
Επίσης ολοκληρώθηκε η κατάρτιση του ισολογισμού χρήσης 2020 και είμαστε στο στάδιο ανάθεσης του ελέγχου στους ορκωτούς λογιστές.
• Έγκαιρη κατάρτιση, ψήφιση και υποβολή των προϋπολογισμών του δήμου.
Tαυτόχρονα, πραγματοποιήθηκε αναδιάρθρωση του σχεδίου Π/Υ ώστε να ανταποκρίνεται όσο το δυνατό πληρέστερα στις ανάγκες όλων των υπηρεσιών του Δήμου αλλά και του προγράμματος έργων της Δημοτικής αρχής.
• Αναπροσαρμογή των δημοτικών τελών και εισαγωγή και θέσπιση νέων συντελεστών.
• Εκσυγχρονισμός και προμήθεια νέου προγράμματος διαχείρισης λειτουργίας των κοιμητηρίων.
• Δόθηκε έμφαση στην οργάνωση της ταμειακής υπηρεσίας, με σαφή βελτίωση των χρόνων ολοκλήρωσης των εργασιών ανά μήνα, καθώς και την αποφυγή -όσο αυτό είναι εφικτό- της συσσώρευσης εκκρεμοτήτων.
• Συνδρομή στην οργάνωση και ανεύρεση στοιχείων ώστε να κατατεθεί η Δήλωση φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2016 που δεν είχε πραγματοποιηθεί.
Επίσης, κατόπιν συντονισμένων ενεργειών, συλλογικής σκληρής δουλειάς, υπευθυνότητας και συνεργασίας των υπαλλήλων του τμήματος εσόδων, του ταμείου και της διεύθυνσης οικονομικής υπηρεσίας, πραγματοποιήθηκαν :
• Βεβαιώσεις κλήσεων ΚΟΚ.
• Βεβαιώσεις οφειλών παρελθόντων οικονομικών ετών και συγκεκριμένατων 2014 ,2015, 2016, 2017 και βρισκόμαστε στην διαδικασία βεβαιώσεων του 2018.
• Εφαρμογή αναγκαστικών μέτρων οφειλετών με δεσμεύσεις ΑΦΜ καικατασχέσεις.
• Εξομάλυνση της λειτουργίας έκδοσης βεβαιώσεων ΤΑΠ.
Αποτέλεσμα των παραπάνω ενεργειών είναι και η αύξηση των ιδίων εσόδων του δήμου από το 2018 σε ποσοστό 40% περίπου και συγκεκριμένα από 9.681.421,78 ευρώ που προέκυψε από την εκτέλεση του Π/Υ το 2018, οι ΚΑΕ της ομάδας εσόδων Ι, ανήλθαν το 2022 σε 13.467.620 ευρώ.
3. Πολιτισμός και Κοινωνική Πολιτική
Από το 2019 έως σήμερα, η διοίκηση του Π.Α.Κ.Ο. «Γ. Αξιώτης» έχει καταφέρει τη ριζική αναδιοργάνωση του φορέα τόσο διοικητικά όσο και κτιριακά και παρουσιάζει μια πολύ δυναμική παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού, ενώ πρωτοστατεί σε ενέργειες αλληλεγγύης και συλλογής ανθρωπιστικής βοήθειας του Δήμου.
Αναφέρουμε συνοπτικά:
• Αναβάθμιση των κτιρίων που στεγάζουν τους παιδικούς σταθμούς Έχει δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στη λειτουργία των παιδικών σταθμών. Οι δύο δομές στεγάζονται σε δύο πανέμορφα κτίρια, η παλαιότητα και η χρήση των οποίων απαιτεί συχνή συντήρηση για να παραμένουν σε καλή κατάσταση για τη φιλοξενία των παιδιών. Στις πιο σημαντικές ενέργειες λογίζεται η υλοποίηση το 2020 σημαντικών εργασιών, χρηματοδοτούμενων από το πρόγραμμα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ» (αντικατάσταση του εξοπλισμού της κουζίνας του παιδικού σταθμού στην Άνω Μερά και των παιχνιδιών στους αύλειους χώρους και των δύο δομών) και η τοποθέτηση χλοοτάπητα και στους δυο σταθμούς με ίδιους πόρους. Εργασίες συντήρησης και επισκευών γίνονται καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου με έμφαση τον μήνα Σεπτέμβριο, κατά τον οποίο οι δύο σταθμοί παραμένουν κλειστοί, για να είναι πανέτοιμοι την 1η Οκτωβρίου και να υποδεχθούν ξανά τους μικρούς μας φίλους.
• Πρόσληψη νέου προσωπικού
Η ένταξη στο πρόγραμμα «ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ», πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ, έδωσε τη δυνατότητα να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας, ευκαιρία που δεν έμεινε ανεκμετάλλευτη. Με το πρόγραμμα αυτό είχαν προσληφθεί μέχρι το 2021 πέντε υπάλληλοι για την ενίσχυση της λειτουργίας των σταθμών ενώ η αύξηση των αιτήσεων μέσω του προγράμματος επέτρεψε την πρόσληψη ακόμη οκτώ υπαλλήλων, παιδαγωγικού και βοηθητικού προσωπικού δημιουργώντας έτσι νέες θέσεις εργασίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με τη βοήθεια κυρίως του προσωπικού των δύο σταθμών αλλά και την συμβολή της διοίκησης, οι δύο σταθμοί λειτουργούν υποδειγματικά.
• Τροποποίηση ΟΕΥ
Σημαντική εξέλιξη για τη λειτουργία του φορέα είναι η τροποποίηση του Ο.Ε.Υ. το 2020, με ενέργειες που ολοκληρώθηκαν το 2022 με την τοποθέτηση των υπαλλήλων στις θέσεις που ορίζονται από αυτόν.
• Μουσική Σχολή «Γ. Αξιώτης»
Η Μουσική Σχολή λειτουργεί με δύο τμήματα μουσικής, κιθάρας και βιολιού. Λειτουργούν επίσης και δύο τμήματα χορωδιών: η παιδική χορωδία και η χορωδία ενηλίκων «Χορωδία Μυκόνου». Το προηγούμενο διάστημα ήταν αρκετά δημιουργικό για την Μουσική Σχολή, με τη διοργάνωση της καλοκαιρινής και Χριστουγεννιάτικης συναυλίας με τους μαθητές της σχολής, την επίσκεψη του τμήματος βιολιού στα σχολεία του νησιού και συχνές επισκέψεις στους δημοτικούς σταθμούς του νησιού, για γνωριμία των μικρών μας φίλων με την μουσική.
• Mykonos Art Festival
Ως κύριος πολιτιστικός φορέας του Δήμου διοργανώνουμε κάθε χρόνο μια σειρά εκδηλώσεων με μεγαλύτερη τo MYKONOS ART FESTIVAL, μια διοργάνωση που λαμβάνει χώρα ανελλιπώς από το 2018, ακόμη και στις covid χρονιές 2020 και 2021, λαμβάνοντας τότε όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας και τηρώντας όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα.
Σημαντικοί καλλιτέχνες έχουν προσκληθεί όλα αυτά τα χρόνια, για να πλαισιώσουν το πρόγραμμα του φεστιβάλ. Πολλοί από αυτούς συμμετείχαν για πρώτη φορά σε διοργάνωση του Δήμου Μυκόνου. Ιδιαίτερη πρόσκληση απευθύνεται σε καλλιτέχνες που ζουν και δραστηριοποιούνται στο νησί στην ενότητα του φεστιβάλ MYKONOS IS…
• Artmill Festival
Από το 2022 διοργανώνεται από τον φορέα ακόμη ένα φεστιβάλ, το ART MILL FESTIVAL, μια διοργάνωση για παιδιά και εφήβους, η οποία έχει κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον του κοινού των μικρών και μεγάλων φίλων και έχει εισπράξει μεγάλη αποδοχή.
• Κινηματογραφικές προβολές
Για το διάστημα Ιανουάριος-Μάρτιος 2023 διοργανώθηκαν κινηματογραφικά διήμερα για μικρούς και μεγάλους στο Γρυπάρειο Πολιτιστικό Κέντρο, δίνοντας έτσι μια εναλλακτική και ποιοτική πρόταση για έξοδο τα Σαββατοκύριακα του χειμώνα.
• Καταγραφή της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς
Κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων έχει γίνει σημαντική προσπάθεια για την καταγραφή της άυλης πολιτιστικής μας κληρονομιάς με την βιντεοσκόπηση των καλάντων του 12ημερου των Χριστουγέννων, την παραγωγή ταινίας με τους ντόπιους λαϊκούς οργανοπαίχτες κ.ά.
• Χρηματοδότηση από το πρόγραμμα LEADER Από το 2019 έως σήμερα έχουν γίνει όλες οι απαιτούμενες ενέργειες για την ολοκλήρωση των διαδικασιών για τη χρηματοδότηση και υλοποίηση δύο χρηματοδοτικών προγραμμάτων από το LEADER, ένα για τον ηχητικό και φωτιστικό εξοπλισμό του Γρυπαρείου και ένα για διάφορες ανάγκες των δύο παιδικών σταθμών. Οι ενέργειες για αυτά βρίσκονται σε τελικό στάδιο.
• Κτιριακή αναβάθμιση Γρυπάρειου Πολιτιστικού Κέντρου
Προτεραιότητα παραμένει και η κτιριακή αναβάθμισή του Γρυπαρείου Πολιτιστικού Κέντρου. Το κτίριο βάφτηκε εξωτερικά μετά από πολλά χρόνια, έχει αντικατασταθεί ο φωτισμός με λαμπτήρες LED ενώ για το 2023 εχει προγραμματιστεί η επισκευή και συντήρηση του συστήματος ψύξης και θέρμανσης, η υλοποίηση εργασιών για την πυρασφάλεια και το βάψιμο εξωτερικών κουφωμάτων.
• Κοινωνική πολιτική
Σταθερά όλα αυτά τα χρόνια με πνεύμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς, πρωτοστατούμε στην οργάνωση συλλογής βοήθειας για συνανθρώπους μας (για πυρόπληκτους στην Εύβοια, για τον λαό στην Ουκρανία, για τους σεισμόπληκτους στην Συρία και την Τουρκία) διαθέτοντας το κτίριο του Γρυπάρειου και ανθρώπινο δυναμικό, ενώ κατά την διάρκεια της πανδημίας το Γρυπάρειο έγινε η βάση για την οργάνωση της δομής αλληλεγγύης του Δήμου «Δίχτυ της Αγάπης». Για χρόνια άλλωστε ήταν και η βάση της δομής «Εθελοντές Μυκόνου».
Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι η συμμετοχή μας στην διοίκηση του Δήμου
είναι για εμάς μια πολύτιμη εμπειρία.
Με την συμβολή μας στους τομείς ευθύνης που αναλάβαμε, προσπαθήσαμε να αποδείξουμε ότι στην δημοκρατική λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης απαραίτητη προϋπόθεση είναι
η αξιοκρατία, η ισονομία, η διευκόλυνση και εξυπηρέτηση του πολίτη.
Στον τελικό απολογισμό αυτής της συνεργασίας,
ας μη ξεχνά κανείς ότι η παράταξή μας δεν μπορεί να φέρει την συνολική ευθύνη για τα πεπραγμένα και τις αποφάσεις της διοίκησης του δήμου,
ούτε και για τα δομικά ζητήματα του νησιού.
Έχει όμως συνεισφέρει μέχρι σήμερα με τις λιγοστές δυνάμεις της, στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Με εντιμότητα, μαχητικότητα, ειλικρίνεια, αλληλεγγύη και συλλογική συνείδηση.
Για την παράταξη
ΜΑΖΙ για την Μύκονο
Ντίνα Σαμψούνη
Άννα Καμμή
Δημήτρης Ζούλιας
Δημήτρης Παπαδημητρίου
Μαρία Σταυρακοπούλου
Ανδριανή Θεοχάρη
Την Ήπειρο όχι, δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι την γνωρίζω. Κι ας έχω από τα βουνά της να θυμηθώ στη διαδρομή της ζωής μου ανθρώπους ωραίους, φίλους καλούς. Και εικόνες έχω, από τα λίγα περάσματά μου κι από όσα έχουν φτάσει σαν πληροφορίες στην πλώρη μου.
Αν με ρωτήσεις σήμερα για την Ήπειρο τα πρώτα που θα θυμηθώ είναι η Πίνδος, η Τσόπελα στα Πράμαντα του Γιώργου και του Βαγγέλη Πολύζου, η Πρέβεζα κι αυτή λόγω Καρυωτάκη, ο Μιχάλης Γκανάς, ο Γιώργος Αράγης, ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο Κώστας Κρυστάλης, η Γαλακτοκομική Σχολή, το πανεπιστήμιο στα Γιάννενα, το πέρασμα της Κατάρας, ο Βοϊδομάτης, μια λαχταριστή βουτυράτη πέστροφα, τα μαλαματοκαπνισμένα Γιάννενα, τα τυριά από το Μέτσοβο, ο Αλέξανδρος Γιώτης…
Είναι κι άλλα, όμως η πρώτη θύμηση κατέγραψε λίγα μόνο.
Και τώρα εν μέσω ενός καλοκαιριού ιδιαίτερου, όπου τα βήματα των ανθρώπων, όλων μας δηλαδή, που πορευόμαστε τούτα τα χρόνια σε αχαρτογράφητα νερά ήρθε μια πρόταση που είχε την ιδιαίτερη βαρύτητά της. Μια πρόσκληση από το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και την Γαλακτοκομική Σχολή των Ιωαννίνων για ένα ταξίδι γνωριμίας με τα τυριά της ευρύτερης περιοχής: Ηπείρου και Νοτίου Αλβανίας. Επιτέλους ένα ωραίο και ενδιαφέρον project. Συγχαρητήρια σε όσους είχαν την πρωτοβουλία και την ευθύνη της διοργάνωσης. Ανάμεσά τους για να περιοριστώ σε δύο άτομα στο όνομα ίσως περισσότερων: ο Καθηγητής Τμήματος Γεωπονίας, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων κ. Γιάννης Σκούφος, η Διευθύντρια της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων Δρ. Αλεξάνδρα Μέγα.
Συμμετέχουν επιστήμονες, δημοσιογράφοι, ερευνητές, άνθρωποι της Αγοράς με ειδικό ενδιαφέρον και εργασία που αφορά στα τυριά. Είχα την ιδιαίτερη χαρά να προσκληθώ και εγώ. Προσβλέπω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ξεκινήσει η μικρή αυτή πειήγηση από την Άρτα και κάποια γύρω τυροκομεία, τα Ιωάννινα, την Πίνδο, την περιοχή της Πωγώνιανης και το Αργυρόκαστρο.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επισκέψεις, γευσιγνωσίες, ξεναγήσεις στα εξής σημεία της ευρύτερης περιοχής της Ηπείρου:
Άρτα, Φιλιππιάδα, Δροσοχώρι, Γιάννενα, Δολό Πωγωνίου και μετά τα Αλβανικά σύνορα στο Αργυρόκαστρο.
Διοργανωτές: το τμήμα Γεωπονίας του πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που εδρεύει στην Άρτα, η Γαλακτοκομική Σχολή των Ιωαννίνων, και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Αλβανία και την Ελλάδα.
Το έργο φέρει την επωνυμία: CheeseCulT και περιλαμβάνει δυο εταίρους από την Αλβανική πλευρά: Argjiro και το πανεπιστήμιο “EQREM ÇABEJ” του Gjirokaster (Αργυρόκαστρο)
Φωτο: Τυροκομείο Παππά «ΣΚΑΡΦΙ», Φιλιππιάδα, από grtimes.gr (λεπτομέρεια)
]]>
Θαυμάζουμε τα πετρόχτιστα μνημεία της κληρονομιάς μας, είτε πρόκειται για κτίρια είτε για απλές ξερολιθιές. Ζούμε πλέον στην εποχή που αυτά χρειάζονται την έγνοια, την προστασία και την φροντίδα μας για να πάνε μια γενιά παραπέρα.
Η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, το Συνεδριακό Πολιτιστικό Κέντρο Δημητσάνας, η Περιφέρεια Πελοποννήσου, ο Δήμος Γορτυνίας, το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης (Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς), η Κοιν.Σ.Επ. Μαίναλον και άλλοι τοπικοί φορείς και πολίτες ενώνουν τις δυνάμεις τους. Πραγματοποιούν στη Δημητσάνα (24-31 Ιουλίου 2022) το πολύ ενδιαφέρον 3ο Θερινό Σχολείο για την Πολιτιστική Κληρονομιά του Αγροτικού Χώρου. Ειδική θεματική για φέτος η «Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς: Θεωρία, Πράξη, Δεοντολογία».
Παράλληλα η Κίνηση Πολιτών «Άνθη της Πέτρας» και άλλοι φορείς οργανώνουν στα Λαγκάδια Αρκαδίας το 4o Εργαστήριο της Παραδοσιακής Τέχνης της Πέτρας. Στόχος η διαφύλαξη και μετάδοση στις νεότερες γενιές της παραδοσιακής τέχνης της πέτρας, καθώς και η μελέτη, καταγραφή και προβολή της συμβολής και της επίδρασης της τέχνης των Λαγκαδινών μαστόρων στην ελληνική παραδοσιακή αρχιτεκτονική.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής στο 3ο Θερινό Σχολείο στο ayla.culture.gr Η πρόσκληση απευθύνεται κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, σε:
• τελειόφοιτους/ες φοιτητές/ριες, αποφοίτους/ες, μεταπτυχιακούς φοιτητές/-ριες και υποψήφιους/-ες διδάκτορες κοινωνικής ανθρωπολογίας, εθνολογίας, λαογραφίας, πολιτισμικών σπουδών, πολιτιστικής διαχείρισης και συναφών επιστημονικών πεδίων,
• στελέχη πολιτιστικών φορέων και μουσείων νεότερου πολιτισμού,
• στελέχη που διαχειρίζονται θέματα πολιτισμού σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης,
• στελέχη αγροτικών και γυναικείων συνεταιρισμών που ενδιαφέρονται να εργαστούν για την ανάδειξη τοπικών παραδοσιακών διατροφικών προϊόντων και παραδόσεων ως πολιτιστικής κληρονομιάς,
• εκπαιδευτικούς και των δύο βαθμίδων εκπαίδευσης και συντονιστές/-ριες εκπαιδευτικού έργου.
Για περισσότερες πληροφορίες (αναλυτικό πρόγραμμα, κόστος συμμετοχής, παράλληλες εκδηλώσεις κτλ.) επισκεφθείτε την ιστοσελίδα: https://ayla.culture.gr/3%ce%bf-therino-sxoleio-2022/
«…Ἀπὸ ἡμερόδεντρον ἀητέ, θέλω νὰ τρώω βαλάνια,
θέλω νὰ τρώω τυρὶ ἀλαφιοῦ καὶ γάλα ἀπ᾿ ἄγριο γίδι.
Θέλω ν᾿ ἀκούω τριγύρω μου πεῦκα κι ὀξιὲς νὰ σκούζουν,
θέλω νὰ περπατῶ γκρεμούς, ῥαϊδιά, ψηλὰ στεφάνια,
θέλω κρεμάμενα νερὰ δεξιὰ ζερβιὰ νὰ βλέπω...»
Σάββατο απομεσήμερο κίνησα να ποτίσω κάτι ξεχασμένα φυτά που τα επισκέπτομαι αργά και που.
Περνώντας από την Άνω Μερά, η πορεία μου ήταν για τον φούρνο, να πάρω κάτι να στυλωθώ κι έναν καφέ. Θαρρείς όμως και μέσα μου κάτι με έσπρωξε. Άφησα το αυτοκίνητο από τη μέσα μεριά της πλατείας, εκεί στη δροσιά των ευκαλύπτων. Το ‘χα σκοπό από καιρό να περάσω για ένα γεια στον καλό μου φίλο, τον Ηπειρώτη. Δυο χρόνια καραντίνας και λοιπών δυσκολιών μας είχαν εκ των πραγμάτων χωρίσει και δεν μου άρεσε καθόλου αυτό.
Ευκαιρία λοιπόν για μια μπύρα.
Χάρηκε, την ίδια στιγμή που με τον χαμογελαστό του τρόπο με μάλωσε που χάθηκα. Που χαθήκαμε!
Ζήτησα ντομάτες γεμιστές. Έτσι για να νιώσω πως το καλοκαίρι είναι πια εδώ. Και τον είδα με πρόσωπο φωτεινό να τις ακουμπά μπροστά μου στο τραπέζι. Και μια μπύρα, που ήρθε παγωμένη για να δροσίσει τη ζεστασιά της συνάντησης και της όμορφης ώρας. Κρίμα που δεν ήταν όλη η παρέα εδώ να χαρεί την στιγμή.
Πήγε κι ήρθε ξανά και ξανά.
Κάθε φορά είχαμε να πούμε:
για την πλατεία …για τα παιδιά του …τη δουλειά …τον μάγειρα που δεν βρίσκει …το πλατάνι που φύτεψε με τον ξάδελφό του Γιάννη μπροστά στην Παιδική Χαρά, αλλά δεν άντεξε το υφάλμυρο νερό …για τον τόπο του τον Γυμνότοπο της δημοτικής κοινότητας Φιλιππιάδας …την Ήπειρο …τα τυριά …την πολιτική…
Έφερε με την ευκαιρία, κέρασμα, Γαλοτύρι από το χωριό. Το είχα δει στον κατάλογο. Σημαίνον καταγωγής! Ένα εξαιρετικό τυρί που ήρθε να μου θυμίσει, με τον τρόπο που μόνο η γεύση μπορεί να σου ξυπνήσει, γλέντια και συνάξεις και χαρές, εδώ στον ίδιο τόπο, στο «εστιατόριο Βαρδάρης» με ντόπιες μουσικές, τον Μπαμπέλη, τον Καντενάσο, τον Ούλωφ. Την ίδια στιγμή θαρρείς ήρθαν στα αυτιά μου φωνές αγαπημένων ανθρώπων από τα διπλανά τραπέζια, ιερείς και λαϊκοί, χωραΐτες, χωριανοί, Ανωμερίτες, δεξιοί κι αριστεροί, τουρίστες που ψάχνουν κάτι διαφορετικό, ένα καφενείο όμορφων συναντήσεων, ένα εστιατόριο περιποιημένο, μπακαλιαράκια στο τηγάνι σκορδαλιά, λογής πίττες με φύλλο ανοιγμένο στο χέρι, μια πιατέλα λουκουμάδες…
Κι ο Μιχάλης, βράχος περήφανος, με τον καλό τον λόγο, με την ευγένεια και την αλεγρία της ηπειρώτικης καταγωγής, δουλευτής, χέρι-χέρι με την ακάματο σύντροφό του, με παιδιά που μάτωσαν τα γόνατά τους στην πλατεία της Άνω Μεράς, την όμορφη πλατεία που στήριξε και θα στηρίζει πάντα τα όνειρα του «Βαρδάρη».
Ο Μιχάλης ήταν ήρεμος, γλυκός με τις χάρες του όλες αποτυπωμένες στο πρόσωπό του. Έφυγε απροσδόκητα την επομένη, λίγες μόνο ώρες μετά την συνάντησή μας. Έφυγε ήσυχα. Έφυγε νωρίς. Έφυγε σαν όπως εκείνους…«ους οι θεοί φιλούσι» και «θνήσκουν νέοι». Ένας νέος με την παλικαριά, τη δύναμη και τη σοφία του εξηντάρη.
Ας μου συγχωρεθεί ο προσωπικός τόνος. Έχω μέσα μου έναν πόνο -γιατί έκατσα κοντά του μια ώρα μόνο. Αν μαλακώνει λίγο είναι που είχα τη χαρά αυτής έστω της τελευταίας συνάντησης και είχα έστω και άτυπα την ευκαιρία να του πω έναν καλό λόγο για λογαριασμό κοινών φίλων, που τον αγαπήσαμε σαν αδελφό, συναγωνιστή, ενεργό πολίτη, συνοδοιπόρο σε δύσκολες περπατησιές για τον τόπο. Έναν τόπο που αγάπησε και τον υπηρέτησε από την πρώτη ώρα που ήρθε στο νησί πριν από τρεις δεκαετίες. Γκαρσονάκι στη Χώρα σαν νέο παλικάρι, σερβιτόρος με πολύχρονη πείρα στην υπηρεσία του τουρισμού και τέλος εστιάτορας με ανοιχτή αγκαλιά, σφυρηλατημένος σαν όπως όλοι οι απλοί άνθρωποι της βιοπάλης, που χρόνια τώρα δένουν το τουριστικό ατσάλι, δοτικός, προσήνης και φίλος με όλους όσους πέρασαν από το μαγαζί του στην πλατεία, τον «Βαρδάρη»!
Μάλλον θα ήθελε ένα στίχο του αγαπημένου του ποιητή για κατευόδιο.
Από του Κώστα Κρυστάλλη την παρακαταθήκη, ο ακροτελεύτιος στίχος του ποιήματος «Στο Σταυραητό»:
«…Παρακαλῶ σε, σταυραητέ, γιὰ χαμηλώσου ὀλίγο
καὶ δῶσ᾿ μου τὲς φτεροῦγες σου καὶ πάρε με μαζί σου,
πάρε με ἀπάνου στὰ βουνά, τὶ θὰ μὲ φάῃ ὁ κάμπος!»
Έτσι με όλες του τις περισπωμένες, τις ψιλές και τις δασείες γιατί θέλω …θέλουμε, να μας θυμίζει τον ωραίο λόγο του Μιχάλη, την εκφορά και τον ήχο του, που έρχονταν από παλιά κοντά μας και που παραμένει ακόμα πλάι μας και μέσα μας.
Του λέω:
-Το παράκανες πουλάκι μου!
Μου λέει:
-Δεν μας hezeis!
……Εγώ;
