Unknown's avatar

#52 English article on the Camino Forum

Thursday, July 7, 2011

The last blog translated in English for Karin- by Google (and me…)

This is my last Blog on the subject of the Camino de Santiago (for now!)

On my Bucket List, I had this dream to walk the Camino de Santiago, enough of it anyway to earn the Campostela certificate. This Blog has told the story of my dream from the start and as I continued closer to the departure date. I could share every day on the Camino with you, when I somewhere along the route had the opportunity to find a computer with Internet access. I shared with you the best of my 992 photos. And now you have read my whole story about the Camino de Santiago. All that remains is to ask: was it worth it? Did I get what I was looking for?
Therefore I conclude the series with the following thoughts to share with you who have regularly read my blog:
Anything is possible! 

 David from Barcelona said at his stall on the way to Astorga. I have experienced it as true. If I must be honest, I was very scared of doing this challenge. This fear originates from Grade 6 in my life when we had to attend the Graskop Field School, where I regularly was the slowest person in the group in the field work. It has repeatedly happened in my life, that when I hike with a group, I am regularly the slowest person in the group. For some reason I have always had difficulty with a backpack on my back. I am also very prone to blisters on my feet. One of the voices in my head has always told me, ‘You are not able to do this! ” In a sense this pilgrimage was a direct attack from me on the one enemy who has for many years made me feel insignificant. I have conquered that enemy at the Iron Cross and at O ​​Cebrero. He is talking nonsense! I can do anything that is humanly possible, if I want to badly enough, and if I continue long enough.
2. Gratitude

You can so easily get caught up in negative thoughts and behavior. There is always someone better off than you in a certain area. Some guys can go through much less years of college education than I did, and still earn a lot more money than I do. Some people own the houses in which they live. Some people’s dream of buying a new car become true so easily, and then it is not the most basic model (at the moment I am considering to buy a Toyota Aygo, but in my deepest heart, I wish that a Toyota Hilux 3.0 D4D DC would be possible!)

Some people are faster than me on a bicycle, most people attain fitness much faster than me. There are just so many things about which a person can compare yourself with others. And then you see only a fraction of the truth!

There may be other people who would love to be your position! The Camino is a great opportunity to lay down what lies behind you. It is the one opportunity to REALLY scale down in your life! For it to be a good experience, you really need to travel light. And that equalize us all. On the trail you can not judge anyone by their appearance, and think where he fits into society, or how much he owns. We all have approximately the same size backpack, we all have more or less the same quality boots (which some could buy with ease immediately and others on their credit cards, like I have paid mine on budget for 6 months.) We all have but 2-3 sets of clothes, and a poncho or raincoat on this journey with us. Rumors had it that the next Prime Minister of Ireland was on Camino with us somewhere on the French route, and Fernando Alonso are believed to bike 200 kilometres on the Camino over six days in August’s three-week break in Formula One GP. You just never know who somebody next to you in the Albergue is in real life, and it really doesn’t matter either! We are all just Pilgrims and therefore treat each other with the utmost respect. That’s what we are- each one of us-just a pilgrim on a route towards the final destination. While each one of us is suffering with our own blisters on our feet! In our everyday lives this is also the truth. For Christians, life as a pilgrim in this world is a fairly common theme in the New Testament.

Because you only try to carry the minimum, like 10 kg, you learn gratitude for every night you have a bed available to you, so that you don’t need to sleep on someone’s porch. You learn gratitude for water along the way, and you are aware of how dependent you are of finding have half a liter of water every few hours. Sometimes sudden unexpected pleasure is found in a café that serves delicious coffee. Food is suddenly no longer taken for granted, and even a tin of beans and pork bellies gives you energy for another part of the journey. You are grateful when the Pilgrim’s menu is well prepared, you are happy when the meal is just acceptable. And you miss a decent steak with mushroomsauce, as you least can afford once a month at home.

Because you leave your own people behind, the longing for them becomes a very loyal companion on the Camino. If you walk without your partner, then you wish he / she was seeing the sunrise alongside you, or the rising of the mist far below in the valleys. You miss the sound of your children’s voices, and forget the shrill pitch that they use to yell at one another.

You miss your good friends, those few friends who over many years vecame part of your being, while sitting around many campfires, shared many bottles of red wine. Those midnight chats about the path we walk in life. If no one spoke your language today, and no one understands your Boertjie English, it’s nice to suddenly meet someone from your own country! Then you realize how precious your own language for you.

3. Spiritual value to me

A man discovers how precious Silence is! During a long day of walking in nature, we realise how noisy life has truly become, when you experience true silence. At home, I struggle not to turn on the radio to break the silence. But on the Camino, you get to know silence personally. And it becomes a good friend. It reaches your busy heart, and quieten it down. The rush of life falls away, a peace descends on you. And in that silence you hear God whispering to you.

I have experienced a feeling of peace in cathedrals and churches, some even dating back to the 11th century. This is despite some friends who warned about Freemason symbols, and some who are very critical of the Roman Catholic church. But for me- this I saw: there are buildings that have for centuries been used by the common people to escape from their everyday life, with the belief that they can meet their Heavenly Father there. The high church steeples in small towns have proclaimed for generations of travelers that God is present here. My own belief is not built on sacred buildings. But in this space of silence and worship, I could often sit for very long, unhindered, and pray about things and for people whom I love dearly.

That experience is not limited to sacred buildings on the Camino. My most profound experience of God’s presence was at a creek one Sunday morning just after 09h00, when I believe my church back home also prayed for me. Certain experiences in life can not be described using words, because it happens in the heart, and is larger than any human words. “Where peaceful waters flow” in Psalm 23 will never be anything else than a very powerful image in my mind in the future, I understand it much better because I have been there … It’s not because it is an old, old stream in Spain, it is because I tried to be quiet enough to hear God. “Draw near unto God and He will draw near …” is one of the promises in the New Testament.

It could also have happened alongside the pond in our home town, the place itself is not important, the deeper thirst for more is.

Yes, this pilgrimage did cost me in many ways. But I think I have a made a good investment. I wanted some questions about my own life struggles answered, and I did find it. Hopefully my family, my friends and my church can experience the difference in my life. I realize how great the power of old habits and old thoughts can be, sucking me back into my old life. But I will try my best to continue thinking new thoughts, positive thoughts, and to live for what I believe in. Because I learned during the difficult days of the Camino that whining and complaining will never help me reach my goal. Focus on the end goal, and use all the power available to mem, keeping back no reserves, to go big or go home. And step by step my end goal will be reached. Although there may be a mountain or two between you and your destiny-even a mountain is not invincible when you’re serious enough about reaching the top. Did I get what I was looking for? Yes, definitely.
Thank you for taking this journey with me, on my blog. Thanks for those constructive comments and encouragement even during difficult days, it has meant much more to me than you will ever know. Thank you for the many who read it, even if you said nothing. It was nice to see how many people visited my blog. And thank you even for the people who do not share my belief, but granted me the opertunity in this public forum, to tell my story, without negative criticism.

Each of us is on a journey- the journey of life. Each of us has our own set of obstacles along the way , and each of us has a destiny we are trying to reach. Thank you walking alongside me for this great part of my journey! And now, in conclusion, I wish just for you, and your own trip, the old, old greetingthat generations of pilgrims have used for hundreds of years on the Camino de Santiago: Buen Camino!

Posted by at 10:46 AM 4 com

Unknown's avatar

#51 Terugskou

Camino de Santiago- Voorlopig my laaste blog oor hierdie onderwerp!

Woen 6 Jul 2011, 18:21        (4) 7  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Ek het op my Bucket List die droom gehad om genoeg van die Camino de Santiago te loop, dat ek die Campostela sertifikaat in die sweet van my aangesig kan verdien. Hierdie Blog het die storie van my droom vertel van die begin af- en ontwikkel soos ek nader aan die vertrekdatum gekom het. Ek kon elke dag op die Camino met julle deel, soos wat ek êrens langs die pad die geleentheid gehad het om my hande op ‘n rekenaar te lê. Ek het met julle die beste van my 992 fotos gedeel.  En nou het julle my hele storie oor die Camino de Santiago gehoor. Al wat oorbly is om te vra: was dit die moeite werd? Het ek gekry waarna ek op soek was?

 

Daarom wil ek die reeks afsluit deur die volgende gedagtes met julle, wat gereeld gelees het, te deel:

  1. Enige iets is moontlik!

David van Barcelona het dit gesê by sy stalletjie op die pad na Astorga toe. Ek het dit as waar beleef. As ek eerlik moet wees, ek was baie, baie bang vir hierdie stappie. Dit kom van Standerd 4 af, by die Graskop Veldskool, waar ek gereeld die stadigste in die groep was in die veld. Dit het verskeie kere in my lewe gebeur, dat ek staptoere aanpak, en regtig die stadigste in die groep is. Om een of ander rede het ek nog altyd baie swaar gekry die oomblik as daar ‘n rugsak op my rug is. Ek het ook nog altyd die probleem van voete wat seer word, en baie vinnig blase kry. Een van die stemmetjies in my kop het nog altyd vir my gesê- “Jy kan nie!” Hierdie Pelgrimstog was direk ‘n aanval van my kant af op die een vyand wat al baie jare lank my klein laat voel het. Ek het daardie vyand oorwin by die Ysterkruis en by O Cebrero. Hy praat nonsens (***)! Ek kan enige iets doen wat menslik moontlik is, as ek dit graag genoeg wil doen, en as ek lank genoeg aanhou.

 

2. Dankbaarheid

‘n Mens kan so dikwels vaskyk in die negatiewe van die lewe. Daar is altyd iemand anders wat beter af is as jy op ‘n sekere gebied. Party ouens kan met baie minder jare op universiteit baie meer geld as ek verdien. Party mense besit die huise waarin hulle bly. Party mense se droom van ‘n nuwe kar word waar, en dan is dit nie die heel basiese intreemodel (soos wat ek nou met begerige oë na ‘n Toyota Aygo kyk, maar in my donkerste hart wens dat ek ‘n Toyota Hilux 3.0 D4D DC kon koop nie!) nie. Party mense is vinniger as ek op ‘n fiets, ander word baie vinniger fiks as ek. Daar is so baie dinge waarmee ‘n mens jouself kan vergelyk met ander mense. En dan sien jy ook net ‘n deeltjie van die waarheid raak. Daar is dalk net ander mense wat begeer om in jou posisie te wees! Op die Camino is die een groot les om los te maak wat agter jou lê. Om BAIE af te skaal. Om met die minimum te gaan reis. En op die roete kan jy nie na enige iemand kyk, en dink waar hy inpas in die samelewing, of hoeveel hy besit nie. Ons almal het maar ongeveer dieselfde grootte rugsak gehad, dieselfde kwaliteit skoene (wat party dadelik kon koop en ander op hulle kredietkaarte afbetaal het- ek oor 6 maande op budget!) Ons het almal maar so 2-3 stelle klere gehad, en ‘n poncho of reënjas. Gerugte wou dit hê dat die volgende Eerste Minister van Ierland êrens saam met ons op die Franse roete was, en Fernando Alonso gaan glo 200 km te fiets doen op sy Camino oor 6 dae in Augustus se 3 weke breuk in Formule 1. Jy weet net nooit regtig wie iemand saam met jou in die Alburgue is nie. En daarom behandel Pelgrims mekaar met die grootste respek. Dis wat elkeen van ons is- net ‘n Pelgrim op ‘n roete op pad na die eindpunt toe. Terwyl elkeen van ons met ons eie blase op die voete sukkel! Ook in ons lewe is dit mos die waarheid. Vir die Christene is die lewe as pelgrim in hierdie wêreld ‘n redelike algemene tema in die Nuwe Testament.

Omdat jy net die minimum 10 kg wil saamdra, leer jy dankbaarheid vir elke aand wat jy ‘n bed het, en nie buite op iemand se stoep hoef te slaap nie. Jy leer dankbaarheid om water langs die pad raak te loop, en kom agter hoe afhanklik jy van net ‘n halfliter water elke paar uur is. Om soms skielik onverwags op ‘n plek wat heerlike koffie bedien, af te kom, was soms ‘n hemelse ervaring! Kos is skielik nie meer vanselfsprekend nie, en selfs ‘n blikkie botterboontjies en varkpense gee jou energie vir nog ‘n deel van die reis. Jy is dankbaar as die Pelgrimsmenu goed voorberei is, jy is tevrede as die ete net-net aanvaarbaar is. En jy mis ‘n ordentlike steak met mushroomsous, soos wat jy darem een keer per maand tuis kan bekostig in Rande.

Omdat ‘n mens jou eie mense agterlos, is die verlange na hulle ‘n baie getroue reisgenoot. As ‘n mens dit sonder jou lewensmaat doen, dan wens jy sy/hy kon die sonsonder saam met jou sien, of die mis beleef wat ver onder in die valleie opstoot. Jy mis die klank van jou kinders se stemme, en vergeet so gou hoe skril daardie geliefde stemmetjies op mekaar kan gil.

‘n Mens mis jou goeie vriende, daardie enkele vriende wat oor baie jare deel van jou wese geword het oor baie kampvure, baie gedeelde bottels rooiwyn, (en die gallonne KWV 5 jaar oud in Melkbosstrand!) baie middernag geselsies oor die lewenspad wat ons stap. As niemand jou taal vandag gepraat het nie, en niemand verstaan jou Boertjie Engels nie, dan is dit lekker om skielik iemand van jou land raak te loop. Dan besef ‘n mens hoe kosbaar is jou eie taal vir jou.

 

3. Geestelike waarde vir my:

‘n Mens kom agter hoe kosbaar Stilte is! In die heeldag loop in die natuur kom ‘n mens agter hoe geweldig rumoerig is ons alledaagse lewe tuis. Ek sukkel om nie ‘n radio aan te skakel êrens in die huis nie, sodat dit nie so stil moet wees nie. En dan kom daardie stilte, en word deel van jou menswees op die roete. Die gejaagdheid verdwyn, daar daal ‘n vrede oor jou neer. En in daardie stilte hoor jy die Here vir jou fluister.

Ek het ‘n sekere stuk vrede ervaar in katedrale en kerke wat soms selfs uit die 11e eeu uit kom. Dit is ten spyte van vriende wat allerhande Vrymesselaarsimbole probeer uitwys, en mense wat baie krities op die Rooms Katolieke kerk is. Daar is geboue wat al vir eeue deur gewone mense gebruik is om weg te kom uit hulle alledaagse lewe, met die geloof dat hulle daar die Hemelse Vader kan ontmoet. Die hoë kerktorings in klein dorpies het vir geslagte se reisigers die boodskap gegee dat God ook hier teenwoordig is. My eie geloof is glad nie op heilige geboue gebou nie. Maar in hierdie ruimtes van stilte en aanbidding kon ek dikwels vir baie lank sit, en onverhinderd bid oor die mense en sake vir wie ek baie lief is.

Daardie ervaring is egter ook nie beperk tot heilige geboue nie. My mees ingrypende ervaring van God se teenwoordigheid was by ‘n stroompie een Sondagoggend net na 09h00, ek vermoed toe my gemeente tuis ook vir my gebid het. Sekere ervarings kan ‘n mens nie in woorde vir ander beskryf nie, want dit het in die hart gebeur, en is groter as enige mensewoorde. “Water waar daar vrede is” sal nooit weer anders kan as om ‘n baie kragtige beeld in my gedagtes op te roep nie, ek verstaan dit nou baie beter, want ek was daar… Dis nie omdat dit ‘n ou, ou stroompie is in Spanje nie, dit is omdat ek stil genoeg probeer word het om God te hoor. “Nader tot God, en Hy sal tot jou nader…” is een van die beloftes in die Nuwe Testament. Dit kon langs die dam in ons dorp ook gebeur het, die plek is nie belangrik nie, die dieper dors na meer is.

Ja, hierdie Pelgrimstog kos ‘n mens redelik baie geld. Maar ek dink ek het ‘n goeie belegging gemaak. Ek wou sekere vrae in my eie lewe deurworstel, en ek het. Hopelik sal my gesin, my vriende en my gemeente ‘n verskil in my lewe sien. Ek kom agter hoe geweldig sterk is die suigkrag van ou gewoontes, en ou gedagtes. Maar ek gaan my bes probeer om nuut te dink, positief te wees, en aan te hou met wat ek in glo. Want ek het dit in die moeilike dae van die Camino geleer dat kerm en kla niks gaan help nie. Fokus op die eindpunt, gebruik alle krag wat ek het, moenie reserwes probeer terughou nie, gaan groot of gaan huis toe. En tree vir tree kom enige doelwit nader. Al lê daar ‘n berg of twee tussen jou en die eindpunt- selfs ‘n berg is nie onoorwinbaar as jy ernstig genoeg oor die doel is nie.

Het ek gekry wat ek gesoek het? Ja, beslis.

 

Dankie vir julle wat die reis saam met my op my blog meegemaak het. Dankie vir dié wat opbouende kommentaar en selfs aanmoediging na moeilike dae gegee het, dit het baie meer vir my beteken as wat julle ooit sal weet. Baie dankie vir die menigte wat saam gelees het, al het julle niks gesê nie. Dit was lekker om te sien hoeveel mense my blogs besoek het. En dankie vir julle wat nie eers my geloofsoortuigings deel nie, wat vir my ruimte in hierdie openbare media gegee het om my storie te vertel, sonder negatiewe kritiek- ook dit waardeer ek regtig baie.

 

Elkeen van ons is besig met ‘n lewensreis. Elkeen van ons het ons eie stel hindernisse, en elkeen van ons het ‘n einddoel waarvoor ons mik. Dankie dat jy hierdie stukkie van my groot lewensreis saam met my gedeel het. En nou wens ek net vir jou, en jou eie reis, die ou groet van die Camino toe-

Buen Camino!

 

carview.php?tsp=

Onderwerpe:  camino de santiago se laaste vertelling vir eers   tot daar enige nuwe idees in my kop instroom met die verloop van tyd…

 

Pos 173 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= Pruimtwak 7 Jul 2011, 09:48 Antwoord | Skrap

wees OOK trots op die vermagting. soms mag mens mos maar bietjie in die spieël kyk! al is enige roete net ‘n tree in ons totale reis, is dit met Genade vir ons beplan. maktub!

carview.php?tsp= Bileamdonkie 7 Jul 2011, 12:15 Antwoord | Redigeer | Skrap

Baie dankie Pruimtwak! Ek waardeer dit baie.

carview.php?tsp= shlwanjan 7 Jul 2011, 08:18 Antwoord | Skrap

Dominee, ek het hierdie gecopy en gepaste en ge-link na jou blog toe, en aangestuur vir al die kosbaarste mense in my vriendekring en familie.
En wie weet, oor ‘n jaar of twee…
Dankie, weereens.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 7 Jul 2011, 08:27 Antwoord | Redigeer | Skrap

Dit laat ‘n mens sommer skaam voel! Dankie vir die eer! En ek hoop jy kry ook eendag so ‘n reis om jou drome waar te maak!

carview.php?tsp= Jeanne 6 Jul 2011, 23:28 Antwoord | Skrap

wat ‘n perfekte einde tot hierdie ongelooflike reis.
Ek salueer jou, pelgrim, reisiger, dominee, vriend.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 7 Jul 2011, 08:26 Antwoord | Redigeer | Skrap

Baie dankie Jeanne- ek waardeer dit regtig baie!

carview.php?tsp= roosdoring 6 Jul 2011, 19:28 Antwoord | Skrap

dit baie deur jou oë geniet (en myself die pyn gespaar).
jy is reg dit gaan nie oor die gebou nie, maar die gevoel van vrede in daardie eeue oue kerke & katedrale is onbeskryflik.

Unknown's avatar

#50 Fotos deel 14

Camino Fotos deel 14- Finisterre- die einde van die aarde

Dins 5 Jul 2011, 09:54        (3) 5  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

As jy ooit die CAmino gaan stap in Spanje, beplan vir jou vier ekstra dae se stap.  En dan stap jy van Santiago af tot by Finisterre.  Hierdie voel vir my so die meer logiese plek om die Camino af te sluit- om te stap tot daar waar die pad ophou. Waar die Romeinse keiser gesê het- hier eindig die aarde- hier is niks verder om te verower nie!  Behalwe as jy nou ‘n swemkampioen is en gou die Atlantiese oseaan wil oorsteek, en verder in Amerika die Appalachian Trail wil gaan doen. Maar ek beveel dan eerder ‘n vliegtuig van Madrid af soontoe aan!

Soos baie ander gewaarsku het, het ek ook so half teleurgesteld gevoel in die bereiking van die katedraal. Die Heilige Jakobus se beendere in die silwer kissie onder die altaar het nou regtig niks vir my gedoen nie, al het ander mense voor daardie kissie gaan kniel en bid.  (Ek het in elk geval eers die kissie later gesien, toe ek van Finisterre af teruggekom het, en moes wag vir my trein terug Madrid toe. Toe was die katedraal nie so vol mense nie, en kon ek rustig daar deurstap).

Dalk het jy, soos ek, nie meer tyd oor om Finisterre toe te stap nie. Daar is darem ‘n alternatief! As jy in Santiago is, kry vir jou ‘n kaart van die stad en kyk waar die Autobus Estacion is. Daar is daagliks busse wat na Finisterre toe vertrek. Maar nie te baie nie- ek dink twee in die oggend, en hulle ry heen en weer- so twee busse in die middag terug. Die bus self is baie mooi luuks, so groot dubbeldekker. Ek het nou nie uit die bus vreeslik baie fotos probeer neem van die reis nie, maar dis baie mooi, redelik vinnig is ‘n mens by die see, en dan loop die pad deur baie kusdorpies, ‘n mens kry amper daardie gevoel van die Argus- daar van Kalkbaai af langs Simonstad, Miller’s Point verby- baie soortgelyk.

carview.php?tsp=

Die luukse bus by sy eindpunt in Fisterra, die vissersdorpie by Finisterre, die einde van die aarde.

‘n Baie lekker plek om te bly is die Hotel Finisterre- ek het 25 Euro betaal vir die nag. Daar is ook twee albergues waar jy heelwat goedkoper kan bly, maar wil jy regtig op hierdie stadium van jou reis nog styf langs of onder ‘n vreemdeling lê?

carview.php?tsp=

Ek het gewonder hoe op aarde gaan ek die Hotel in ‘n vreemde plek kry, en toe is hy reg oorkant die bushalte. Ek het ingeboek, en toe gesien my kamer het ‘n balkonnetjie, wat in die gebou oorkant vaskyk. Maar as jy nou regs draai, dan sien jy hierdie toneel:

carview.php?tsp=

Daar het die bus omgedraai, vir sy 11h45 vertrek terug Santiago toe.  En die vissershawe net daar onder. Maar nou wil ‘n mens eers gaan kyk hoe lyk die einde van die aarde. En dit is ‘n twee kilometer klim. Maar jy doen dit sonder rugsak, en jy het nou fiks geword, die kilometers vlieg onder jou fikse voete verby…

Dieselfde standbeeld as net anderkant O Cebreiro wys vir jou die pad aan na die Vuurtoring aan die einde van die aarde.(Effens sigbaar daar op die horison.)

carview.php?tsp=

Die mees logiese plek volgens my om jou Camino te eindig, is by km 0 daar by die vuurtoring.

carview.php?tsp=

Dan kan jy, hoewel dit onwettig is, oorweeg om ‘n kous/ ander ou kledingstuk van jou reis te verbrand-

carview.php?tsp=

Voor jy stil op ‘n klip gaan sit, en jou hele reis tot hier bietjie sit en bedink, terwyl jy kyk na die magtige Atlantiese oseaan hier voor jou. Moenie hier kaalbas probeer swem nie, die vorige ou wat dit probeer het, het weke later in Ierland uitgespoel.  Nie eers ‘n Ierse pub kon hom weer red van sy dors nie…

carview.php?tsp=

Hier kry jy die gevoel- nou is my reis behoorlik voltooi. Verder as hier kan ek nie.  Ek het alles bereik wat ek so graag wou bereik. En dis dalk een van die min kere in jou lewe wat jy daardie gevoel gaan hê: Taak suksesvol afgehandel! (dalk nie in jou werk nie, in myne is dit baie skaars om iets te kan klaarmaak!)

Dan verander jy van ‘n Pelgrim in ‘n toeris. Fisterra is ‘n pragtige hawedorpie, om lekker te kan gaan verken. Baie fotogenies, dink ek altyd van vissershawens.

carview.php?tsp=

carview.php?tsp=

carview.php?tsp=

Daar, aan die einde van die kaai, kan jy die ander Caminotradisie gaan waarmaak, soos reeds voorheen vertel.

carview.php?tsp=

Jy kan lekker gaan eet by een van verskeie seekosrestaurante wat uitkyk oor die hawe.

carview.php?tsp=

En dan vir ‘n slag soos ‘n koning gaan slaap in jou eie hotelkamer, met jou eie bad.

Om more weer die lang, lang pad terug huis toe aan te pak, via die 3 1/2 ure busrit Santiago toe, die aandtrein terug Madrid toe, die moltrein terug Barajas Internasionale lughawe toe, en die vliegtuig terug na jou land toe.

Die reis gaan jou kos. Jy gaan baie dinge agterlaat. Jy gaan soos Rod Steward sing in All for love ervaar: “through the wind and the rain, the hurt and the pain… “

Daardie linker kleintoontjie wat ek later wou amputeer met die Swiss Army knife- hier is hy nadat hy al ‘n week gesond geword het: (op Santiago se treinstasie- daardie 5 ure wag vir die trein…)

carview.php?tsp=

Maar weet jy wat het dit alles die moeite werd gemaak? Om die eindpunt van die reis te bereik. Om vrede te ervaar. Om te weet: ek het dit reggekry!

carview.php?tsp=

Mag jy ook eendag hier staan, aan die einde van jou reis!

Buen Camino!

Onderwerpe:  camino se laaste fotos

Pos 174 van 252
Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= Kelkiewyn 6 Jul 2011, 13:54 Antwoord | Skrap

Wat ‘n ongelooflike ergvaring! Dankie vir die deel.

carview.php?tsp= Jeanne 5 Jul 2011, 23:21 Antwoord | Skrap

Amazing Oom Doom!!!!

carview.php?tsp= Bileamdonkie 5 Jul 2011, 12:07 Antwoord | Redigeer | Skrap

Dankie, julle. Maar soos ek in die blog gesê het gister, nou is dit amper weer terug na die vervelige ou ekke… Het nog een geskryf vir more, soos aan Roosmaryn en ander belowe- as ek nou twee weke later terugdink, wat het ek daaruit gekry.
Dis seker maar tyd om te begin dink aan ‘n volgende Bucket List item om waar te maak. Ruben se restaurant in Franschhoek is baie hoog op, maar ek dink dit sal eers in Maart kan gebeur…

carview.php?tsp= Tina’s Space 5 Jul 2011, 11:56 Antwoord | Skrap

neeeee… dit kan nie klaar wees nie… mens wil net hê dit moet aan en aan gaan.
Ek is ook spyt dat die pelgrim ‘n toeris (moet) word…

carview.php?tsp= shlwanjan 5 Jul 2011, 10:05 Antwoord | Skrap

mooi, man! (behalwe natuurlik daai toon…eina eeeau ouchy!

Unknown's avatar

#49 Fotos Deel 13

Camino Fotos deel 13- Die laaste dag na Santiago toe

Maan 4 Jul 2011, 10:55        (2) 6  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Die groot verveling kom vinnig nader- fluit fluit, my storie is amper uit…

 

Die laaste dag van die Camino vra ‘n ekstra vroeg wegspring as jy enigsens beplan om die Pelgrimsmis om 12h00  in die katedraal van Santiago te maak. Onthou mos nou, die oorspronklike eindpunt van die Camino is daardie silwer kissie onder die altaar van die katedraal, waar Jakobus se beendere na baie, baie optimistiese legende lê. John Brierley sê hierdie dag is 20.1 km. Kan ek jou verseker- dit gaan verder as 25 km voel. En die 500 meter ver sementblokke raak skielik weg by die Santiago lughawe. Dalk het ‘n BEE firma die kontrak destyds gewen, en die afstand so effens misjudge?

 

Een van my gunsteling fotos van die Camino- die voor sonop wegspring uit Arca de Pinho uit.

 

carview.php?tsp=

 

Pas uit die dorp uit, die donker bos lê voor, en die straatligte raak weg.

 

carview.php?tsp=

 

Dit lyk dalk al so lig, maar hier is hoe die bos gelyk het. Gelukkig het ‘n mens nooit daardie gevoel van ‘n misdadiger met ‘n mes of gesteelde pistool wat agter die boom gaan uitspring en jou gaan doodmaak vir ‘n gaar ou Nokia foon nie…

carview.php?tsp=

 

Op hierdie laaste dag is daar baie, baie pelgrims met dieselfde idee in die kop- om die katedraal betyds te haal. Almal stap vinnig en vasberade, daarom is daar ook nie so baie fotos van hierdie dag se stap nie.

 

Net na sonop- die eerste koffiestop onder die brug by die snelweg. Ja, dit is die plek waar my geliefde hoed seker vandag nog aan die een stoel hang. Ek het in my blog geskrywe oor die meisie met die baie, baie swaar rugsak, met die haardroër en elke dag amper ander klere. Dit is sy in die blou. Sy het die Camino klaargemaak met DAARDIE rugsak, en ek het haar nooit sien kerm en kla nie. Baie respek!  Die vrou is seker maar die sterker geslag?  Hierdie een is ‘n dame en ‘n yster!

carview.php?tsp=

 

Selfs die laaste dag het sy mooi dele.

carview.php?tsp=

 

Daardie was omtrent die enigste pothool wat ek in Spanje gesien het.

 

Hierdie is omtrent die laaste kilometermerker wat jy gaan kry. En sommige ouens se stewels het ook net tot hier gehou!

carview.php?tsp=

 

Ek het nie al daardie monstrositeite by San Marco/ Monte Gozo afgeneem nie. Teen hierdie tyd het dit lekker gereën, en ek was redelik seervoet en effens gatvol (toe ek agterkom my hoed is 4 km terug en tyd loop uit), die pad van die Lavacolla Internasionale lughawe van Santiago af  tot by die buitewyke van die stad is ook maar nie baie lekker nie. Monte Gozo het mos ‘n reuse moderne monument vir die pelgrimstog, skreeulelik. En daar is ‘n Munisipale Refugio wat 500 beddens het. CAmino Disneyworld…

 

Net verby dit sien ‘n mens eintlik Santiago die eerste keer. En dan besef ek vir die eerste keer dat dit nie ‘n groot dorp is nie, dis ‘n stad seker so groot soos Bloemfontein.

carview.php?tsp=

 

Santiago is soos daardie Janusbeeld- hy het twee gesigte. Aan die een kant (ongelukkig aan die anderkant van die stad!) is die ou gedeelte, waar die katedraal lê. Dit vat baie lank selfs in die stad, voordat jy die katedraal gaan sien.

Maar waar jy inkom, is die stad hipermodern. Dit is ook ‘n universiteitstad, met baie moderne geboue. Selfs die besigheidsgedeelte waar jy die stad binnegaan, is baie baie modern.

carview.php?tsp=

 

Die stad sal egter nooit sy karakter verloor as die eindpunt van die Camino nie, soos hierdie standbeeld van die Pelgrimstog vir ‘n mens wil vertel soos ‘n mens die stad binnekom.

 

Die ou gedeelte van Santiago is vir my baie mooier as die moderne geboue- is daar fout met my of is dit normaal?

 

carview.php?tsp=

 

Die katedraal (‘n paar dae later afgeneem toe dit nie gereën het nie).

carview.php?tsp=

 

die hoofdeure maak hulle seker net vir die pous oop, en nie die pous van die Bosveld nie!

carview.php?tsp=

 

Die binnekant van die katedraal is in baie goeie toestand, met oor die 14 bieghokkies langs die kante. Die altaargedeelte is baie indrukwekkend. Daar is sitplek vir 1000 mense. Ek was half twaalf daar, maar toe sit die katedraal al vol mense (baie gewone toeriste, nie pelgrims nie!) Dit laat ‘n mens brom- ek moes met my seer bene op die yskoue klipvloer gaan sit.

carview.php?tsp=

 

Ek kon nie meer staan op my voete nie, hulle het soos vuur gebrand. En die klipvloer was hard.

So tien minute voor die tyd het ‘n lelike non, met die stem van ‘n engel, die skare eers ‘n lied of twee geleer wat in die diens gesing gaan word. Op die minuut het ‘n prosessie van priesters, in wit rokke met rooi borslappies (sien, ek verstaan ook nie die klere se name nie!) baie indrukwekkend in ‘n prosessie ingestap. Erens in hierdie tyd begin een van hulle dan in ‘n baie somber stem in Latyn (of Spaans) iets vertel van die pelgrims wat die vorige dag klaargemaak het- hoeveel van hulle, waar hulle vandaan is. Ek dink bietjie later in die diens lees hulle ook die name van die suksesvolle pelgrims uit.

Ek was so rondom twaalf minute in die diens. Toe ek my oë ophef, sien ek honderde pelgrims met rugsakke by die diens. En die sondige gedagte tref my- dan gaan die Pelgrimskantoor seker nie nou so besig wees nie.

Ek het saggies myself verskoon, en twee blokke wes na die Pelgrimskantoor toe gegaan. Wat toe redelik stil was, soos ek gehoop het. Onthou 800 mense maak op die oomblik daagliks klaar, en elkeen soek sy Campostela by hierdie kantoor, dit kan soms baie besig word. Gaan na toonbank 5 toe, sê die bordjie.

 

carview.php?tsp=

 

In die Pelgrimskantoor kry jy jou Campostela, AS jou papierwerk in jou Pelgrimspaspoort reg is, en jy onthou het om die laaste 100 km elke dag twee stempels langs die pad te kry. Jou naam is in Latyn…

carview.php?tsp=

 

 

‘n Lekker en goedkoop plek om in Santiago te bly, is die reuse ou Seminario Belvis. Jy kan op die Internet bespreek daarvoor so twee dae uit, en ek beveel aan dat jy die gids se raad volg, en eers gaan inboek en jou rugsak daar los, voor jy katedraal toe gaan. Anders gaan jy die hele tyd met jou rugsak opgeskeep sit, en weer terugdra deur die vallei na die Seminario toe. Daar is ten minste drie geel tekens langs die Camino wat die Seminario aanwys.

 

carview.php?tsp=

 

Die akkommodasie is luuks! (nie bunkbeddens nie) met ‘n toesluitkas by elke bed. As ek reg onthou (vergeet begin al klaar intree!) het ek 12 euro betaal om hier te bly.  Jou rugsak pas baie gemaklik in. Dan voel jy baie ligter, en kan jy die katedraal aanpak. Daar is ‘n kombuis in die “basement” met basiese geriewe, en drie rekenaars aan die internet gekoppel. Hulle bied ook dagtoere Finisterre toe aan vir 25 Euro, maar dié toer bly net 2 ure oor in Finisterre. Doen dit eerder op jou eie- ek sal more ietsie daaroor sê.

carview.php?tsp=

 

Hoekom beveel ek die Seminario so sterk aan, en dat jy inboek voor jy katedraal toe gaan? Kyk bietjie hier: dit is die uitsig van die Seminario af. Die katedraal steek daar heel agter uit. Tussen hier en daar is ‘n vallei. Wil jy regtig onnodig jou rugsak soontoe, en al die pad weer terug dra?

 

carview.php?tsp=

 

Dis nou te sê as jy nie bietjie spaar voor die tyd en in een van die hotelle daar woon nie, soos die Vyfster Hostal de los Reyes Catolico net oorkant die katedraal nie? (Die gids sê net 60+ euro, dit gaan heelwat meer wees!) Die eerste 10 pelgrims elke dag wat vir hulle vra, kan saam met hulle staf in die parkeerterrein gratis eet- deel van hulle ou wortels as oorspronklik ‘n Pelgrimshospitaal.

 

In elk geval, ek het dit gemaak tot by my gestelde eindpunt! 317 km van Leon af in 18 dae. Ander het dit baie vinniger gestap, ander het baie verder gestap, en ek respekteer hulle daarvoor. Vir my was hierdie ‘n baie groot uitdaging in my eie lewe, en ‘n hele paar gemaksones wat ek moes uitbreek. Ek sal nog ietsie daaroor skryf voor ons hierdie onderwerp heeltemal afsluit. Maar hier is ek voor die katedraal- kyk net die hemelse glans op my gesig!

 

carview.php?tsp=

 

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 175 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= shlwanjan 4 Jul 2011, 14:24 Antwoord | Skrap

dankie dat ons kon saam reis.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 4 Jul 2011, 14:55 Antwoord | Redigeer | Skrap

jy is baie welkom, dis vir my so lekker dat julle die reis saam met my geniet het.

carview.php?tsp= Lora 4 Jul 2011, 12:42 Antwoord | Skrap

Ek sal maar aanhou om jou Bileamdonkie te noem, want die Latynse agtervoegsel aan die donkie-gedeelte klink nie so goed nie. Knap gedaan! Jy is ‘n voorbeeld vir ons luies en floues van dae. Die ou geboue het meer “vingerafdrukke” van die bouers wat dit uniek en spesiaal maak.;) Toe ek my sonbril opsit, kon ek jou so deur die hemelse glans sien!

carview.php?tsp= Bileamdonkie 4 Jul 2011, 12:55 Antwoord | Redigeer | Skrap

Handsome, né! My vrou sê soms so, net voor payday… Sinspeling op die Engelse Bybel se vertaling- Balaam’s Ass.

carview.php?tsp= Tina’s Space 4 Jul 2011, 11:13 Antwoord | Skrap

Glimlag… ‘wel gedaan Pelgrim!’

carview.php?tsp= Bileamdonkie 4 Jul 2011, 14:51 Antwoord | Redigeer | Skrap

Baie dankie Tina, en dankie vir die saamreis!

 

Unknown's avatar

#48 Fotos Deel 12

Camino Fotos deel 12- Melide na Arca de Pinho Dag 16 en 17

Son 3 Jul 2011, 16:53        (1) 2  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Soms is tydsberekening krities belangrik. Ek het gesien ek het nie meer tyd oor om Finisterre toe te stap nie. Op die Camino roete self is dit redelik goedkoop, ‘n mens kan ‘n dag oorleef op R150, ingesluit bed en as jy jou eie kos koop en maak in die kombuis.  Maar van die roete af, in die hotelle en hostals raak dit heelwat duurder, maklik nader aan R500 per aand. Die ander probleem, as ‘n mens in hierdie laaste 40 km van die Camino kom, is daaglikse afstande. Skielik is die dorpe en herberge net so gespasiëer dat ‘n mens of ‘n kort dag, of ‘n baie, baie lang dag moet stap om sinvolle akkommodasie te vind. Daarom het ek gekies vir nog ‘n korter dag- net 13 km om weer op John Brierley se skedule te kom.

 

Dag 16

Vroegoggend uit Melide uit het ook weer gesorg vir pragtige tonele, en my eerste verdwaal op die Camino. Hoekom verdwaal? Ek was voor sonop op die roete, en net buite Melide beweeg ‘n mens deur ‘n bos. En een of ander aashool het ook geel pyle in die bos gebruik om die roete aan te wys na sy garage langs die snelweg, waar ‘n mens 24 uur per dag kan stort… Ek moes al my kaartwerkvermoëns en ‘n gevaarlike 2 km op die snelweg loop om weer terug op koers te kom, by die ware geel pyle…

carview.php?tsp=

 

In Spanje se kleiner dorpies sien ‘n mens gereeld hierdie gesig: die gemeenskaplike Speed Queen. Hier kom die dames bymekaar om klere te was. Maar ek het dit nie baie gesien gebeur nie- dalk hou hulle meer van Whirlpool tuis? Kan nie sê die manne gee nie om vir hulle nie, kyk, daar is nog ‘n dak om die gereelde Galicia reën van hulle af weg te hou…

 

carview.php?tsp=

 

 

‘n Ander gereelde gesig langs die Camino is die gasvryheid en vertroue van die plaaslike mense in die Pelgrims. ‘n Mens het gereeld stalletjies gesien, met vrugte, water, selfs kookwater en koffie en tee, met net ‘n donasieboks, en geen mens in sig om dit op te pas nie.

 

carview.php?tsp=

 

Soos wat ‘n mens nader aan Santiago begin kom, begin die gebied al hoe digter bevolk raak. Al hoe meer dele van die roete loop tussen mense se huise deur. Hier is dit ook al hoe meer groen heuwels, nes Ierland, waarmee hierdie gebied dikwels vergelyk word.

 

carview.php?tsp=

 

Maar gelukkig is dit steeds mooi landelike gebied.

 

carview.php?tsp=

 

John Brierley se dag eindig by Rivadiso, en dis ‘n baie mooi plek, met ‘n munisipale refugio wat oor die rivier uitkyk. Arzua is nog so drie kilometer opdraande verder aan.

carview.php?tsp=

 

‘n Mens sou nie kon sê jy was in GAlicia sonder om een van hierdie buitegeboutjies af te neem nie. Dis by elke plaashuis, by die meeste groter dorpshuise, en selfs voor enkele hotelle. Jy kry in toeristewinkels modelletjies daarvan te koop. Wat is dit presies? Pruimtwak moet maar help- ek het iets gehoor van dat die mense hulle graan daarin gebêre het, ek het selfs gewonder of dit nie ‘n tipe yskasfunksie gehad het nie.

 

carview.php?tsp=

 

As jy hierdie lees om ‘n roete te beplan, dan is hierdie Albergue in Arzua regtig ‘n lekker blyplek vir 10 Euro per nag. Hy is in die hoofstraat, reg langs die roete.

 

 

carview.php?tsp=

 

Dag 17 Arzua na Arca de Pinho

 

Hierdie dag lewer ook weer ‘n heerlike stap deur ‘n verskeidenheid van landskappe op.

carview.php?tsp=

 

Met nog heerlike woude om te verken…

 

carview.php?tsp=

 

Die kilometers is besig om uit te hardloop, die eindstreep is besig om nader te kom.

carview.php?tsp=

 

carview.php?tsp=

 

So nou en dan is daar pragtige landerye om deur te stap-

carview.php?tsp=

 

En mense wat mooi tuine aanlê langs die roete…

 

carview.php?tsp=

 

Gevolg deur heerlike sagte bospaadjies…

carview.php?tsp=

 

‘n Mens maak vriende langs die pad- hierdie is Marie Lynne van Ottawa in Kanada, saam met wie ek soms stukke van die pad gestap het. Sy is ‘n maatskaplike werker, en ons kon een aand lekker gesels oor die sosiale omstandighede in ons twee lande- ek vermoed Kanada is so bietjie (98%?) minder gewelddadig as by ons?

 

carview.php?tsp=

 

As ‘n mens op die Camino sou sterf, is daar ‘n goeie kans dat mense jou gaan onthou. Hierdie is Guillermo Watt se gedenkplaat, wat oorlede is ‘n dagreis weg van die eindpunt af. Hy was darem 69 jaar oud toe hy saggies deur die Jordaan is…

carview.php?tsp=

 

En so stroom die kilometers onder ‘n mens se voete verby…

 

carview.php?tsp=

 

Deur die bosse…

carview.php?tsp=

 

En na ‘n lang dag se stap kan jy uiteindelik die bootse uittrek en in die rak by die Albergue se deur wegsit…

carview.php?tsp=

 

Na ‘n warm stort kan ‘n mens lekker kos gaan soek…

 

carview.php?tsp=

 

Hierdie aand het ek baie lekker oorgebly in hierdie Albergue in die hoofstraat:

carview.php?tsp=

 

Volgende keer: die heel laaste dag se stap…

 

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 176 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= Bileamdonkie 3 Jul 2011, 17:41 Antwoord | Redigeer | Skrap

Ja, the rain in Spain… Galicia kry baie reën, dis hoekom dit so groen soos Ierland is. Maar sulke bewolkte dae is nie so vriendelik met kleiner digitale kameras nie, ek het regtig verlang na my Canon 350D hier.

carview.php?tsp= Tina’s Space 3 Jul 2011, 17:29 Antwoord | Skrap

Dit lyk heeltyd dynserig en bewolk? Wat van reën?

Unknown's avatar

#47 Fotos deel 11

Camino Fotos deel 11- Palas de Rei na Melide se Pulpo!

Sat 2 Jul 2011, 11:15        (3) 10  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Die einde is in sig. Sug…  Binnekort is al my stories op, en dan is ek weer vervelig…

 

Gister se fotos van ‘n slegte dag het toe baie lekker gesprek ontlok, en een van die mins geëerde fotos in my oë het skielik baie dieper betekenis gekry. Dis die lekker van ander mense in ons lewe- daardie goed wat hulle raaksien wat vir ons self verborge is. Dankie vriende, dat julle wat ek nog nooit vir ‘n koffie kon vat nie, al so baie in my lewe beteken!

 

Fotos van Palas del Rei na Melide toe.

 

Nog in Palas del Rei- wat sou hierdie monumentjie tog beteken? Gee ‘n beskrywing soos jy dit verstaan?

carview.php?tsp=

 

Bustoer stappers voor my, sommige dorpe was net lekkerder as ander om agter te laat. Dis seker hoekom die koning (Rei) nie meer in hierdie Paleis wil bly nie…

carview.php?tsp=

 

Net buite die dorp raak dit weer bosserige paadjies, die tipe stap wat ek baie geniet. Bome om jou wat fluister, sagte kompos onder die voete, koel briesie, voëltjies wat sing, veral kanaries!

 

carview.php?tsp=

 

In Spanje is daar redelik baie eiendomme beskikbaar teen vermoedelik goeie pryse.  Hierdie een kort so klein bietjie “tender loving care…”

carview.php?tsp=

 

Nog bospaadjies- askies as hulle jou verveel, dis regtig vir my baie lekker in bosse…

 

carview.php?tsp=

 

En om een of ander rede doen die murasies dit ook vir my. Waarom sou dit wees? Afbreek van die mensgemaakte, herstel van die natuur?

carview.php?tsp=

 

In Melide in is hierdie pragtige brug- soos groot ou bome is ou brue ook baie fotogenies in my oë, ek kan net nie my kamera van hulle af weghou nie!

 

carview.php?tsp=

 

Maar nou verander die boom en brug blog vir ‘n rukkie in ‘n heerlike-kos-wat-jy-nie-moet-mis-in-jou-lewe-nie- blog!

Al die reisgidse praat hieroor in Melide, en as jy ooit naby is, en nie vir Jodium allergies is nie (of is dit net skulpvis?) en nie soos ek op ‘n jonger ouderdom sê die beste seekos is die boer se koei wat op die strand loop nie, dan is hierdie een vir jou:

 

carview.php?tsp=

 

Die plek lyk dalk nie na veel nie. Eenvoudige hout tafeltjies en bankies. Maar magtag, daai kos is lekker!

‘n Mens neem nou nie die Plaaslike Bevolking af met “flash” aan nie, dis ongeskik. So verdra maar my klein kameratjie se beperkte lensopeningstye…

carview.php?tsp=

 

Dit wat vir E9 by ‘n mens se tafel uitkom, is die volgende:

carview.php?tsp=

 

Daardie seekat word sag gekook. Dan word hy in blokkies opgekap. Ek vermoed hy word dan in olyfolie vir ‘n kort rukkie in ‘n pan gebraai, en ‘n rooi spesery- paprika? word oor dit gegooi. Op ‘n houtbord bedien. Dit word Pulpo genoem, en is so sag dit smelt in jou mond. Baie, baie geurig. En die kommetjie wyn daarmee saam is baie lekker. Ek vermoed hier het ek vir ‘n hele bottel betaal, maar net die helfte gedrink, soos by enige Pelgrimsmenu.

 

Hierdie was DIE ete van my tyd in Spanje, eg inheems, baie basies, maar baie lekker! Weet iemand of daar êrens in ons land Pulpo by ‘n restourant bedien word- dis soveel lekkerder as ons Kaal Marie?

 

Ek het net die helfte van ‘n John Brierley dag gestap, maar na hierdie ete was ‘n mens bietjie lus vir rus!

Die privaat Alburgue was bietjie teleurstellend in Melide, dit was net so “crowded” soos die munisipale een langsaan. Dit was ook E2 duurder as enige ander privaat Alburgue tot dusver. Maar darem ook drie rekenaars aan die internet gekoppel om die druk te verlig.

carview.php?tsp=

 

Die vroeë stop het darem ook kans gegee om lekker rustig en stil te wees, en by die kerk ‘n draai te gaan maak. So dikwels sit daar bedelaars by die deure- hierdie tannietjie het my kopersente in die beursie gekry, die goed maak die beursie net swaar.

carview.php?tsp=

 

Simeon het vir Maria gesê in Lukas 2 dat ‘n swaard deur haar siel sal gaan. Hier is nogal ‘n mooi uitbeelding daarvan.

carview.php?tsp=

 

Na ‘n paar lang dae het ‘n mens amper gevoel of ek lyf wegsteek deur net 15 km te loop vir die dag. Soos een van die vriendinne hier gesê het- ek ly soos sy aan ‘n ooraktiewe gewete. Dit was goed vir my reis om nie vandag, soos John Brierley aanbeveel het, deur te druk Arzua toe nie. Maar dit het weer ander probleme meegebring, wat ons in die volgende episode oor kan gesels. Na die vorige slegte dag was hierdie een baie lekker! Viva Pulpo!

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 177 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= shlwanjan 3 Jul 2011, 07:57 Antwoord | Skrap

ek en manlief het nou weer sit en teruglees en ‘oh wow’ hier by jou…en nou’s ons laat vir kerk….sies dominee…

carview.php?tsp= Kelkiewyn 2 Jul 2011, 17:15 Antwoord | Skrap

Man, ek het nou lekker teruggedwaal hier op jou blog. Het nog altyd ‘n soft spot vir Spanje gehad.

carview.php?tsp= Lou 2 Jul 2011, 12:50 Antwoord | Skrap

Ek het geen behoefte vir reis of toer nie.
Wil net by my huis wees…

Ek bewonder mense wat die guts het om die vreemde aan te durf.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 2 Jul 2011, 15:09 Antwoord | Redigeer | Skrap

Ja, maar jy bly in Kaapstad- dan sou ek ook hêppie tuis gewees het! Met Vrydag se Sonsonder by die Blue Peter, Saterdag op Clifton, Saterdagaand piekniek op Leeukop, Sondag kerk by my pel in Bloubergstrand en dan ‘n trip op die motorfiets deur die wynland, middagete by Ruben Riffel in Franschhoek (Bucket List item, volgende jaar se argus…) verby die Theewaterskloofdam vir laatmiddag koffie by Maankind op Kleinmond, en dan tuis in my geliefde se arms elke aand- natuurlik sou ek ook nie wou reis as ek jy was nie!!!

carview.php?tsp= Bileamdonkie 2 Jul 2011, 15:16 Antwoord | Redigeer | Skrap

Ek skat ek sou drie jaar lank kon tuisbly as ek in Kaapstad gebly het, met so 150 km radius om binne te speel met my motorfiets! Yzerfontein se restaurant, Darling- Evita se perron, Langebaan, Stellenbosch, net net dalk Worcester en Slanghoekvallei, Bainskloofpas, Kampsbaai, vissie by Houtbaai se Mariner’s Wharf, Chappies op die trapfiets, daai lekker koffieshop net voor Chappies in Noordhoek, Brass Bell, nee wat, ek sou ook nie reis nie…

carview.php?tsp= Bileamdonkie 2 Jul 2011, 15:16 Antwoord | Redigeer | Skrap

Raai wie doen nou al JARE lank aansoek vir beroepe in die Kaap?

carview.php?tsp= Tina’s Space 2 Jul 2011, 11:49 Antwoord | Skrap

Ek het die laaste tyd stilletjie saam gekyk en lees… hierdie was ‘n waardevolle reis

carview.php?tsp= Bileamdonkie 2 Jul 2011, 11:54 Antwoord | Redigeer | Skrap

Nee, jy hoef dit nie stilletjies te doen nie, hier by my kan jy maar rumoer ook! Jou reis is vir my net so fassinerend!

carview.php?tsp= Tina’s Space 2 Jul 2011, 12:07 Antwoord | Skrap

Daar is tog ‘n verskil… op my ouderdom toer mens op joune reis mens…

carview.php?tsp= Bileamdonkie 2 Jul 2011, 12:20 Antwoord | Redigeer | Skrap

ag nee wat Tina, elkeen wat wil wegkom uit hulle huis uit en sien wat anderkant die horison aangaan, is ‘n Reisiger in murg en bloed, nes jy! Hier in ons dorpie het ek ‘n oom begrawe wat nooit eers Pretoria in sy lewe gesien het nie. Ek sou doodgaan. Ek wonder nog altyd hoe lyk Vladivostok, en Sitka, Rio de Janeiro sou lekker wees, maar die R66 in Amerika op ‘n Harley is verseker nog hoog op die Bucket List.

Unknown's avatar

#46 Fotos Deel 10

Camino Fotos deel 10- Portomarin na Palas del Rei (dag 14)

Vry 1 Jul 2011, 11:23        (2) 13  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Na twee wonderlike dae moes daar nou waaragtag so een soos hierdie ook wees. Hierdie dag het ek nie geniet nie. Dit het mooi begin, maar verby plekke met name soos Toxico gegaan, waar industriële goeters was.  Maar selfs in die lelike dae was daar tog baie mooi oomblikke gewees- nog ‘n belangrike lessie in die lewe.  Hou jou oë elke dag oop vir iets om voor dankbaar te wees, jy sal dit vind… Het ek ooit gesê dat dit hierdie dag gereën het, en dat ek ‘n poncho haat met ‘n passie? Ek kan nogal baie vinnig verstrik voel, en daai ding wurg my die hele tyd!

 

Uit Portomarin uit stap mens oor ‘n baie hoë ysterbruggie, wat vreeslik onder mens se voete rumoer- vroegoggend foto.

 

 

carview.php?tsp=

 

Vir ‘n paar kilometer opdraande al langs die teerpad, langs die fabrieke verby- hierdie foto is vir ‘n slag terugwaarts geneem, iets wat ek nie dikwels doen nie…

carview.php?tsp=

 

 

Daar was wel mooi stukke: sulke kuierplekkies langs die pad help nogal as jy ‘n brood en kaas in jou rugsak het, en ietsie wil maak vir die pad.  Of net die rugsak vir ‘n rukkie afhaal en asem haal.

 

carview.php?tsp=

 

Op hierdie reënerige dag was dit dalk beter om soos ‘n hond behandel te word…

carview.php?tsp=

 

Dis interessant hoe Spaanse honde ‘n mens uitlos langs die pad. Maar dan het hulle ook nie Maltese poedels of ander lelike genetiese ongelukke soos mini dobermans nie!

 

Daar was ook mooi stukke om op te maak vir die lelike stukke:

 

carview.php?tsp=

 

Met mooi ou bome vir al julle treehuggers!

carview.php?tsp=

 

Daar was weer verdwaalde dorpies en plaasopstalle- hier loop ‘n mens sommer gereeld tussen ‘n boer se huis en sy skuur deur.

carview.php?tsp=

 

Ons, wat ons rugsakke self gedra het vir verder as die minimum, het soms gebrom oor die luukse toeriste, wat wel die roete stap, maar met ‘n luukse bus wat hulle bagasie dra, en dan bly hulle net in luukse hotelle,  luuks in hierdie konteks betekenende in sy eie kamer met sy eie badkamer. Was dit jaloesie? Nee, ek sou nie hierdie reis so wou aanpak nie. Die swaarkry vorm en brei ‘n mens. John Brierley waarsku in sy gids dat ‘n mens nooit ‘n ander pelgrim moet veroordeel nie, elkeen het sy eie omstandighede en sy eie behoeftes. Ek respekteer dit. Maar as ‘n mens in die reën verby so ‘n bus stap, is dit darem baie lekker om hier in jou baard te loop en brom…

carview.php?tsp=

 

Daardie aand, na so ‘n lang dag se ontberinge, het ‘n mens baie om te gaan bely in die plaaslike kerk. Ek het toe nooit ‘n koninklike paleis gesien in Palas del Rei nie?

carview.php?tsp=

 

Langs die pad het die eienaar van Albergue Meson de Benito by my gestop, en ‘n pamfletjie van sy akkommodasie in my hand gestop. Ek het daar gaan bly, en dit was heel lekker.  Lang, nat 25 km dag.  Ook suksesvol voltooi- die moeilike dae gaan ook tree vir tree verby.

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 178 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= Jeanne 1 Jul 2011, 12:39 Antwoord | Skrap

“hierdie foto is vir ‘n slag terugwaarts geneem, iets wat ek nie dikwels doen nie…”
Is dit omdat jy reeds daar verby is of omdat jy nie wil terugkyk nie?

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 12:59 Antwoord | Redigeer | Skrap

Goeie vraag! Ek dink in my normale lewe kyk ek dalk te veel terug- deel van ‘n melancholiese temperament… Op hierdie reis het ek probeer om vorentoe te kyk na die uitdaging van elke dag. Dis eintlik net fotografies gesproke, met die innerlike dialoog tussen ek en myself was daar ook baie tyd vir terugdink, losmaak, vergewe, aanvaarding…

carview.php?tsp= Jeanne 1 Jul 2011, 13:06 Antwoord | Skrap

In daardie geval is daar BAIE meer simboliek in daardie foto as wat jy besef het.
x

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 13:11 Antwoord | Redigeer | Skrap

vertel, ek sien dit nog nie…

carview.php?tsp= Jeanne 1 Jul 2011, 13:15 Antwoord | Skrap

Okay, jy se dat jy nooit in jou allerdaagse, gewone lewe terugkyk nie, maar, hier het jy fisies en emosioneel/geestelik/psigies terug gekyk.
Jy het gekyk vanwaar jy gekom het, die pad wat jou tot op hierdie punt gebring het.
Dan se jy ook verder dat jy “aanvaar” het, dus, het jy gekyk na jou verlede, jou hede, en moontlik in jou toekoms in, en vrede gemaak met alles.
Dis slegs my interpretasie – maar dit is wat ek daaruit kry.
Dit maak die foto vir my besonders spesiaal.
Amper ‘n keerpunt, daai “two roads diverged in a yellow wood” tipe van oomblik.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 13:20 Antwoord | Redigeer | Skrap

dis ‘n baie interessante insig, wat ek nie self in hierdie foto ingesien het nie. Maar ek dink jy het ‘n ongelooflike talent om dinge raak te sien en raak te vat. Hoekom het ek nou juis hierdie foto ook geplaas? Hoekom het ek as fotograaf die behoefte gehad om daardie foto so te neem, hoekom daardie keuse van komposisie? Dis die wonder van enige vorm van kuns, soms sien ander meer as wat die kunstenaar van bewus is.

Ek dink gedurende hierdie reis self sou daardie nie die oomblik gewees het wat ek dit beleef nie, ek was baie gatvol op daai oomblik. Maar op gister se fotos- daardie eenvoudige stroompie langs die pad in die skaduwee, daardie was verseker so ‘n oomblik.

carview.php?tsp= Jeanne 1 Jul 2011, 14:01 Antwoord | Skrap

Daarom nog soveel meer.
Dit was dalk nie die “eureka” oomblik nie, maar, jy het teruggekyk, jy het ingeneem, en dit het beslis in jou onderbewussyn gaan le.
Jy het dalk nie op daardie oomblik die simboliek daarin gesien nie, maar jou kamera het…

carview.php?tsp= Jeanne 1 Jul 2011, 14:01 Antwoord | Skrap

O, en hoekom het jy die foto so geneem, komposisie ensovoorts???
Want jy moes.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 15:07 Antwoord | Redigeer | Skrap

dis verseker so! As ‘n mens weer mooi kyk na die foto- net bokant die pad, agter die eerste ry bome, steek Portomarin uit, wat ‘n goeie plek was om te wees. Die pad van daardie oggend was baie moeilik, (en plek plek redelik gevaarlik, met ‘n hele paar keer wat mens hierdie baie besige teerpad moet oorsteek) Hier regs steek ‘n baie lelike chemiese plek uit. Die afgelope paar kilometer was opdraande, en die nou is nie lekker nie. Maar in die foto is die grootste deel nog steeds mooi, al sien ‘n mens dit nie dadelik raak nie…

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 15:13 Antwoord | Redigeer | Skrap

Baie interessant- ek volg nou eers die link na wat ek daardie dag geskryf het. Ek verwys daar na Elia se besembos ervaring (1 Konings 19) Ek het heeltemal vergeet daarvan. Ek preek Sondag vir die eerste keer in 6 weke weer. Raai watter preek het ek nounet klaargemaak? 1 Konings 19… ek het heeltemal vergeet daarvan… veral vers 9 en 13 se groot vraag: Wat maak jy hier?

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 11:48 Antwoord | Redigeer | Skrap

Ek het regtig nie ‘n probleem as mense dit so doen nie, so julle mag maar die bus ding doen. Elkeen het mos maar sy eie redes waarom hulle die Camino wil doen, en jou reis is jou reis. ‘n Mens kry net daardie arme ek Jannie Jammergat gevoel as jy klaar 20 km gestap het, nog 5 oorhet, as jou voete soos vuur brand, en die rugsak ‘n ton weeg. Dan beny jy die rykgatte hulle bus!

carview.php?tsp= roosdoring 1 Jul 2011, 11:35 Antwoord | Skrap

as ek daar was, was ek in die bus(nie dat ek dit sal kan bekostig nie)
Daardie boom sal ‘n hele paar dae neem om behoorlik geleer ken te word

carview.php?tsp= Bileamdonkie 1 Jul 2011, 11:50 Antwoord | Redigeer | Skrap

jy gaan lank daar toer, daar is baie sulke bome, wat elkeen ‘n lang, lang storie vir jou kan vertel. Dis hoekom ek so baie afgeneem het en met julle deel! Dit was vir my elke keer iets besonders, en ‘n mens het respek vir lewende goeters wat soveel ouer as ek is!

Unknown's avatar

#45 Fotos deel 9

Camino fotos deel 9- Dag 13 Sarria na Portomarin.

Dond 30 Jun 2011, 16:13        (1) 2  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Van Sarria af raak die Camino skielik baie, baie besiger. Dit is omdat verskriklik baie mense net die minimum wil/ kan doen om ‘n Campostela te verdien. Hier is my verhaal, waar die  laaste 110 km van die CAmino begin.

 

Vroegoggend bo in Sarria, op pad uit die stad uit:

carview.php?tsp=

 

Daar is weer ou, ou bruggies, waaroor baie geslagte se mense al loop. Ook baie miljoene pelgrims se voete is oor hierdie bruggie, insluitende myne…

carview.php?tsp=

 

Daar is weer pragtige ou bome, wat geslagte lank al kyk wie kom almal verby…

carview.php?tsp=

 

Daar is wonderlike gedeeltes deur ou ou bosse…

 

carview.php?tsp=

 

en soms moet jy ook op teerpaaie loop deur hierdie gebiede heen, met altyd ‘n stapper of ‘n fietsryer in sig…

carview.php?tsp=

 

 

Hierdie is om een of ander rede een van my gunstelinge:

carview.php?tsp=

 

 

Ek het in die blog geskryf oor my fantastiese ervaring van hierdie plek, waar die pad en die rivier mekaar se paaie gekruis het, en ek het dit ” waters waar daar vrede is” genoem. Dit lyk dalk nie na veel op die foto nie, die atmosfeer op daardie plekkie was ongelooflik spesiaal, en hier het ek een van die hoogtepunt ervarings van my lewe ervaar.

carview.php?tsp=

 

 

carview.php?tsp=

 

Fotos vertel nie die verhaal van hierdie oomblik nie, jy sal jou eie reis moet onderneem om sulke oomblikke te kry, hulle kom nie voor die televisie of agter die rekenaar nie!

 

Daar was paaie deur gebiede wat muurtjies het soos die Engelse Lake District of Ierland…

 

carview.php?tsp=

 

‘n Groot hoogtepunt vir my persoonlik was om by die 1oo km na Santiago bordjie langs die pad uit te kom:

carview.php?tsp=

“Die grafstene van kilometers suksesvol agter gelê”- Bileam se Donkie! (En my arme hoed!)

 

Ek het die Camino gestap juis om landskappe soos hierdie te kan geniet, mooi bosse, die sang van wilde kanaries en koekoeke…

carview.php?tsp=

 

Regtig mooi wêreld, hierdie Galicia provinsie van Spanje.

carview.php?tsp=

 

Net so 3 km buite Portomarin kry ‘n mens ‘n Suid- Afrikaner, Gordon se droom- die Suid Afrikaanse Alburgue wat besig is om te verrys. Nog nie oop nie, maar heerlik gekuier saam met hom, sy seuns en die Suid Afrikaanse groep dames wat daar voor my aangekom het. Die eerste ding wat waarsku, is geel letters in die pad wat sê “Stadig.” En dan “net hier voor…” en om ‘n draai-

carview.php?tsp=

 

Portomarin stap ‘n mens binne oor ‘n baie, baie hoë brug. (kyk hoe klein is die motor daar links op die brug. Dis BAIE hoog!) Dit is omdat daar glo ‘n baie, baie groot dam hier êrens naby is, ek het dit nooit self gesien nie.

 

carview.php?tsp=

 

Op met die trappe reg voor jou, sal jy by die twee belangrikste Albergues uitkom(albei op die volgende foto, links die Mirador en regs is die Ferramenteiro). Ek het hulle aanvanklik gemis, omdat ek saam met die Suid Afrikaanse dames gestap het tot by hulle hotel, en toe aan die anderkant van die dorp reggekom het. Maar ons het aandete in die Mirador geëet, ek verstaan hulle is ook ‘n baie lekker Albergue.

 

carview.php?tsp=

 

‘n Lang dag, maar ‘n mooi dag!

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 179 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= Jeanne 1 Jul 2011, 08:47 Antwoord | Skrap

Ek like jou klipmuurtjie 🙂 Maar, dis omdat ek ‘n besondere sagte plekkie het vir Ierland 😉

Jou fotos is great Oom Doom,dankie!

carview.php?tsp= Lou 30 Jun 2011, 20:17 Antwoord | Skrap

die derde foto kan jy gerus “boom, bomer, boomste” noem

Jou foto’s is stunning!

Unknown's avatar

#44 Fotos Deel 8

Camino fotos deel 8- Dag 12 Triacastellia na Sarria

Woen 29 Jun 2011, 13:20        (2) 6  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Sommige dae in ‘n mens se lewe loop so verkeerd, ander loop so ongelooflik reg. Soos my twaalfde dag van stap op die Camino. Skielik het die blase onder die tone sommer eelte geword, en nie meer gepla nie. Skielik was my bene nie meer so seer nie. En fotografies gesproke was dit een van my lekkerste dae ooit- ek moet myself keer om jou nie dood te verveel met ‘n helse hoop fotos nie. Hierdie dag s’n was vir my mooi, weet nie wat Toast Coetzer van hulle sal maak nie…

 

Sê my eerlik, vertel hierdie huis nie ook vir jou ‘n storie nie? Hy lyk op die rand van bouvallig, maar iemand het pienk malvas in die vensterbank geplant… Wat sou die storie van hierdie woning wees?

carview.php?tsp=

 

Hierdie volgende een is ook vroegoggend geneem- weer die ou fokusprobleempie waarmee my Powershot D 10 in vroegoggend lig mee sukkel. Toast sal baie kan fout vind, en ek sien dit raak. Maar hierdie is nou nie ‘n Puik Bileamfoto blog nie, ek vertel ‘n reisverhaal, dat julle ook die prentjie kan sien. Nie ver uit Triacastellia uit op die korter roete (in teenstelling met die Samos kloosterroete)  is hierdie plek. Dit is ‘n gebedshuis. En dit was beman deur ‘n paar Skotte, wat graag vir pelgrims bedien het met gebed soos jy verby kom. Die binnekant van die huis is mooi, warm gemeubileerd, baie gasvrye atmosfeer. Ek hou baie van Christene wat ander mense dien, sonder om die hele tyd rede te soek om hulle te veroordeel of hel toe te stuur. Soos hierdie mense- geen bybedoelings nie, net ‘n opregte stuk omgee vir elkeen wat die Pad kruis…

 

carview.php?tsp=

 

Die volgende een kan julle maar vir Toast wys- ek is regtig nie skaam vir hom nie! Lyk dit nie lekker om daar te bly, op hierdie ou se plaashuis nie? Onthou- die sentrale tema is Die Pad.

carview.php?tsp=

 

Daar is ‘n Camino poel op die roete, wat in elke gids verskyn, hier is my weergawe daarvan:

 

carview.php?tsp=

 

Daar is weer ervarings van op die bergpieke van die lewe loop, met die mis wat ver onder in die valleie lê.

 

carview.php?tsp=

 

Hier is die enkele rede hoekom jy moet vergeet van gister se bunkbed foto, en die blikkieskos foto, en begin spaar vir jou vliegkaartjie- kan jy jou hele lewe lank aangaan sonder om hierdie pad self te gaan stap?

carview.php?tsp=

 

(Lufthansa kaartjie R6200 retoer Madrid toe, 8 maande voor die tyd bespreek, R200 per dag op die roete- maak ‘n plan!)

 

Vier vliegtuie op pad Amerika toe- hoe weet ek dit? Want ons is hier naby die Westekant van Europa- dan die Atlantiese oseaan, dan Amerika.  Hierdie omgewing is asemrowend mooi!

carview.php?tsp=

 

Ken jy daardie gevoel, soos Louie Giglio dit so mooi kan sê: Wow oh wow oh wow!

 

carview.php?tsp=

 

 

As ‘n mens bereid is meer as die minimum te doen, dan kry jy hierdie dag, net voor jy by Sarria uitkom. Van Sarria af is die kortste Camino wat jy kan loop, en nog steeds ‘n Campostela (sertifikaat dat jy dit gedoen het) kan kry. As jy die minimum doen, mis jy hierdie fantastiese dag in jou lewe, en dit kan mos nie!

carview.php?tsp=

 

 

Net voor iemand vra- hoekom is daar nie fotos van my op nie? Op hierdie blog is ek bang vir die kerk se Gestapo (sê soms goeters wat ek nie moet nie…)   Maar dit kan seker nie so aanhou nie- hier is ‘n foto van my buite Sarria!

carview.php?tsp=

 

 

Na ‘n heerlike dag sien jy Sarria nader kom:

 

carview.php?tsp=

 

In Sarria moet jy nog ‘n groot stel trappe klim om by die lekker Albergue’s uit te kom, soos die Internacional. As jy hierdie trappe kry, kyk dadelik regs. Daar is ‘n kampeerwinkel, wat goed soos John Brierley se gids in Engels verkoop! Luister nou na my, moenie soos ek dit eers hier koop nie, stap die hele ding met John se gids- dis die beste een! Stapskoene, kouse, rugsakke, alles wat jy nodig het, is in die winkel regs aan die onderkant van hierdie trappe.

 

carview.php?tsp=

 

En dan die baie goeie nuus- daar is ‘n winkel in Spanje wat vir jou jou eie, persoonlike Malema kan verkoop! Kyk net daar, derde artikel:

carview.php?tsp=

 

 

Ten slotte- het jy al ooit voorheen ‘n wonderlike preek op ‘n enkele padteken gesien? Volg hierdie raad-

carview.php?tsp=

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 181 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= Lou 29 Jun 2011, 20:31 Antwoord | Skrap

Puik foto’s!

carview.php?tsp= Bileamdonkie 29 Jun 2011, 22:42 Antwoord | Redigeer | Skrap

Dankie Lou!

carview.php?tsp= roosdoring 29 Jun 2011, 18:45 Antwoord | Skrap

dit is voorwaar ‘n mooi wêreld.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 29 Jun 2011, 22:43 Antwoord | Redigeer | Skrap

So wanneer gaan jy? Dis regtig baie mooier as wat ek gedink het dit gaan wees. Weet nie wat ek gedink het voor die tyd nie- dalk het ek ‘n prentjie van die Vrystaat daar na Jan Twak se kant toe gedink…

carview.php?tsp= vega 29 Jun 2011, 16:01 Antwoord | Skrap

Die gogga is besig om te byt. Nou net vir Wyseman oortuig

carview.php?tsp= Bileamdonkie 29 Jun 2011, 22:42 Antwoord | Redigeer | Skrap

dit lyk effens anders as Kathu… so julle behoort dit BAIE te geniet!

Unknown's avatar

#43 Fotos Deel 7

Camino Fotos deel 7- dag 11 O Cebrero na Triacastellia

Dins 28 Jun 2011, 09:04        (1) 7  Kommentaar     Stuur Artikel

Rapporteer Misbruik

Dis eenvoudig ‘n basiese beginsel van die lewe- jy kan nie vir altyd op die bergpieke bly nie. Soms werk jy baie hard om bo uit te kom, en soms is die uitsig van daar bo af baie mooi. Maar aan die anderkant van elke bergpiek is ‘n afdraande, wat ook maar deel van die reis is. So moes ek van O Cebrero af die volgende dag– 22 kilometer na Triacastella toe. Ek het oor hierdie dag sommer ‘n tweede keer geblog.

 

‘n Mens begin die dag in plantasies, dit voel baie soos op die Oos Transvaalse staproetes vir so drie kilometer. Dan begin ‘n mens alweer klim.

carview.php?tsp=

 

carview.php?tsp=

 

Ja, dit is ‘n redelike klim tot hier! Daardie standbeeld vertel nogal baie van die afgelope twee dae se Camino- hier is hy om meer te kan geniet…

carview.php?tsp=

 

Soms is die lewenspad mos maar so, en die Camino versinnebeeld dit net beter vir ons- soms beur ‘n mens maar teen die elemente, die natuur, en dikwels ook teen jouself, om vorentoe te beweeg.

 

Maar soos altyd is die uitsig ongelooflik, en dit maak die reis die moeite werd.

carview.php?tsp=

 

Soms het ‘n mens weer deur klein dorpies gegaan, sommige van hulle maar baie vervalle…

carview.php?tsp=

 

Ja, kerkgeboue in Spanje het gewoonlik twee klokke, ‘n grote en ‘n kleintjie. Dan speel hulle dikwels nog deuntjies ook daarmee.

 

Net buite Triacastellia kry ‘n mens hierdie pragtige boom. Ek dink dis ‘n Kastaiingboom (Horse Chestnut) maar moet my nie te veel op hierdie diagnose vertrou nie…

carview.php?tsp=

 

Triacastellia beteken “Drie kastele”. En daar was lank lank gelede wel drie kastele daar gewees, maar daar is niks daarvan oor nie.

Net ‘n waarskuwingtjie vir dié wat baie van privaatheid hou- soms lyk dit soos hier waar jy oorbly. En ‘n mens raak selfs dit gewoond. John Brierley sê dit so mooi in sy gids- die Pelgrim leer dankbaarheid aan, dankbaarheid vir enige sagte bed en warm bord kos wanneer jy dit in die hande kan kry.

 

carview.php?tsp=

 

En soms, as die begroting nie groot genoeg is nie, of ‘n mens net uitgeëet is aan ‘n Pelgrimsmenu, dan eet ‘n mens snaakse goeters uit ‘n blik uit- alles vir energie na ‘n lang dag se stap. Hierdie was toe nie te sleg op brood saam met ‘n lang bier nie, dit was toe botterboontjies, en iets soos varkpense?

carview.php?tsp=

 

 

 

Onderwerpe:  camino de santiago

 

Pos 184 van 252

 

Herlaai Kommentaar

Lewer kommentaar
Jou Kommentaar (geen vuil taal of haatspraak nie, asb.)
carview.php?tsp= roosdoring 28 Jun 2011, 18:08 Antwoord | Skrap

‘n mooi boom kan ek nie miskyk nie.

Gaan loer asb by my jongste blog

carview.php?tsp= thenack 28 Jun 2011, 10:15 Antwoord | Skrap

WOW, dit moes baie lekker gewees het, nice fotos!

carview.php?tsp= net myself 28 Jun 2011, 09:42 Antwoord | Skrap

Ek sal my linkerarm gee om in daai klein vervalle dorpies te kan gaan rondsnuffel, en dan ‘n biertjie onder daai boom te kan drink. Sug. Maar daai blikkie… hom kan jy maar hou dankie! Ek raak nie eers aan boeliebief nie…

carview.php?tsp= Bileamdonkie 28 Jun 2011, 09:45 Antwoord | Redigeer | Skrap

los jou linkerarm, koop ‘n vliegkaartjie, en gaan stap die Camino. Triacastellia is nog so 128 km van Santiago af.

Soms, met ‘n kleinerige budget, eet ‘n mens maar snaakse goeters…

carview.php?tsp= Jeanne 28 Jun 2011, 09:27 Antwoord | Skrap

Daai boom is pragtig!
Weet net nie of ek sou kon “smul” aan daardie blikkie kos nie!!!!!!

carview.php?tsp= Tina’s Space 28 Jun 2011, 09:21 Antwoord | Skrap

…eish… lyk maar na ‘n klein blikkie.

carview.php?tsp= Bileamdonkie 28 Jun 2011, 09:23 Antwoord | Redigeer | Skrap

ja, maar in die kamer in die foto net bokant kan jy sien hoekom ‘n mens nie te veel Callos con Garbanzos kan eet nie…