Οι κινήσεις δήμων και πολιτών κατά του λιθάνθρακα ανακοίνωσαν σήμερα, σε κοινή συνέντευξη τύπου, την έναρξη της “Εβδομάδας κατά του λιθάνθρακα”, που θα λάβει χώρα από 12 έως 18 Μαΐου 2008, στις περιοχές όπου προβλέπεται ή ακούγεται έντονα η δημιουργία μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο το ρυπογόνο λιθάνθρακα, αλλά και σε άλλες περιοχές, όπου έχει υπάρξει ευαισθητοποίηση των πολιτών. Στο πλαίσιο της εβδομάδας κινητοποιήσεων για το λιθάνθρακα, θα διεξαχθεί πληθώρα εκδηλώσεων κατά περιοχές, ώστε να γίνει γνωστή, για μια ακόμη φορά, η αντίθεση της Καβάλας, του Αλμυρού, του Αστακού, του Μαντουδίου, του Διστόμου, του Κυριακίου και της Αντίκυρας στο ενδεχόμενο κατασκευής λιθανθρακικών μονάδων.

Ταυτόχρονα, με την έναρξη της εβδομάδας κινητοποιήσεων, ξεκινά η διαδικτυακή και έντυπη συλλογή υπογραφών στην έκκληση που απευθύνουν οι δήμοι και οι πολίτες, προς τον Πρωθυπουργό της χώρας, για αποτροπή των επενδύσεων σε λιθάνθρακα και έμφαση στην εξοικονόμηση και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το κείμενο της έκκλησης είναι προσβάσιμο μέσω των ιστοσελίδων https://www.gopetition.com/online/19116.html, https://climate.wwf.gr, και https://lithanthrakas.wordpress.com. Στη συνέντευξη τύπου παρουσιάστηκαν και οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το θέμα του λιθάνθρακα.

Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Ενημερωτικό κείμενο και δραστηριότητες εδώ.

Από τα στοιχεία της Έκθεσης ξεχωρίζουν:

• Οι «νέες» ΑΠΕ παγκοσμίως συνεισφέρουν το 3,4% της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρισμού (το ένα τέταρτο της παγκόσμιας πυρηνικής ηλεκτροπαραγωγής) με ένα πρόσθετο 15% να προέρχεται από μεγάλους υδροηλεκτρικούς σταθμούς.
• Η εγκατεστημένη ισχύς αιολικών πάρκων αυξήθηκε κατά 25% το 2007 φθάνοντας τα 95.000 MW.
• Η τεχνολογία με το μεγαλύτερο ρυθμό αύξησης (50%) είναι τα φωτοβολταϊκά συνδεδεμένα στο δίκτυο (7.700 MW) ενώ άλλα 2700 ΜW βρίσκονται σε αυτόνομα συστήματα.
• Η εγκατεστημένη ισχύς ηλιακών θερμικών συστημάτων αυξήθηκε κατά 19% φθάνοντας τα 105.000MWth. Το 70% αυτών είναι εγκατεστημένα σε αναπτυσσόμενες χώρες. 50 εκατομμύρια κτίρια εξασφαλίζουν ζεστό νερό από τον ήλιο..
• Πάνω από 2 εκατομμύρια συστήματα με γεωθερμικές αντλίες θερμότητας είναι εγκατεστημένα παγκοσμίως.
• Η παραγωγή βιοκαυσίμων αυξήθηκε κατά 43% τα 2 τελευταία χρόνια φθάνοντας τα 53 εκατομμύρια τόνους.
• Οι συνολικές επενδύσεις στις ΑΠΕ έφτασαν τα 71 δις δολάρια (το 47% των οποίων για αιολικά, το 30% για φωτοβολταϊκά). 15-20 δις δολάρια επιπλέον επενδύθηκαν για μεγάλα υδροηλεκτρικά.
•Οι θέσεις εργασίας για παραγωγή-λειτουργία-συντήρηση ΑΠΕ έφτασαν τα 2,4 εκατομμύρια το 2006.

Δείτε και:

Την πλήρη Έκθεση
Διαφάνειες, πίνακες και γραφήματα

Η δέσμη προτάσεων της Επιτροπής περιλαμβάνει:

(1)τροποποίηση των κανόνων και των στόχων του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπής (ΕΣΕΔΕ) για την περίοδο 2013-2020
(2) επιμερισμό για κάθε κράτος μέλος των απαιτούμενων μειώσεων εκπομπών από τους κλάδους που δεν καλύπτονται από το ΕΣΕΔΕ (όπως οι μεταφορές, τα κτίρια, οι υπηρεσίες, η γεωργία και τα απόβλητα)
(3) επιμερισμό για κάθε κράτος μέλος του μεριδίου των ΑΠΕ στην τελική κατανάλωση ενέργειας.

Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά το ΕΣΕΔΕ προτείνεται
• η επέκτασή του ώστε αυτό να περιλαμβάνει και άλλους τομείς (αλουμίνιο, πετροχημικά, αμμωνία, αερομεταφορές) καθώς και αέρια του θερμοκηπίου πέραν του CO2 (οξείδιο του αζώτου, υδροφθοράνθρακες)
• η κατάργηση των επιμέρους Εθνικών Σχεδίων Κατανομής Δικαιωμάτων με το συνολικό προς διάθεση πλήθος δικαιωμάτων και τη μεθοδολογία κατανομής να καθορίζονται πλέον σε πανευρωπαϊκό επίπεδο από την Επιτροπή.
• Οι συνολικές επιτρεπόμενες εκπομπές των καλυπτόμενων εγκαταστάσεων (δηλαδή το πλήθος των διαθέσιμων δικαιωμάτων εκπομπής) να μειώνονται ετησίως ώστε το 2020 να είναι κατά 21% μικρότερες των αντίστοιχων εκπομπών του 2005
• οι εγκαταστάσεις ηλεκτροπαραγωγής υποχρεούνται να αγοράσουν το σύνολο των δικαιωμάτων εκπομπής (τα οποία κατά κανόνα τους δίδονται δωρεάν μέχρι το 2012). Ο πλειστηριασμός δικαιωμάτων θα εφαρμόζεται σταδιακά και στους υπόλοιπους τομείς με το 100% των δικαιωμάτων να πωλούνται από το 2013

Για τους τομείς που δεν καλύπτονται από το ΕΣΕΔΕ (όπως τα κτίρια, οι μεταφορές, η γεωργία και τα απόβλητα) οι εκπομπές τους σε Ευρωπαϊκό επίπεδο θα πρέπει να μειωθούν κατά 10% έως το 2020 σε σχέση με τα επίπεδα του 2005. Η Επιτροπή προτείνει για κάθε κράτος μέλος ξεχωριστό στόχο μείωσης υπολογισμένο ανάλογα με το ΑΕΠ κάθε χώρας (μεγαλύτερες μειώσεις θα απαιτηθούν από τα πλουσιότερα κράτη). Για την Ελλάδα, ο στόχος αυτός είναι 4%.

Τέλος, για την προώθηση των ΑΠΕ και την επίτευξη της συνεισφοράς τους κατά 20% στην συνολική κατανάλωση ενέργειας το 2020, προτείνονται διαφοροποιημένοι στόχοι για κάθε κράτος – μέλος. Για την Ελλάδα προτείνεται μερίδιο των ΑΠΕ 18%. Ταυτόχρονα προτείνεται το 10% των καυσίμων μεταφορών να προέρχεται από βιοκαύσιμα. Να επισημάνουμε πως το μερίδιο των ΑΠΕ αφορά τη συνολική κατανάλωση ενέργειας σε όλους τους τομείς κι επομένως εύλογα προκύπτει πως το μερίδιο τους στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 30%. Χαρακτηριστικό είναι πως το ποσοστό αυτό (συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών) στην Ελλάδα το 2007 ήταν κάτω από 9%.

Οι προτάσεις της Επιτροπής κινούνται σε θετική κατεύθυνση. Όμως μόνο και μόνο το γεγονός ότι στόχος τους είναι η μείωση των ευρωπαϊκών εκπομπών κατά 20% το 2020 (και όχι κατά 25-40% όπως προτείνουν οι επιστήμονες και ήταν η διαπραγματευτική θέση της ΕΕ στη συνδιάσκεψη του Μπαλί) κάνει τις προτάσεις αυτές ανεπαρκείς ενώ ταυτόχρονα υπονομεύει τις δρομολογημένες διεθνείς διαπραγματεύσεις για το διάδοχο του Πρωτοκόλλου του Κιότο προδιαθέτοντας το ύψος των απαιτούμενων μειώσεων εκπομπών. Τέλος, υπό το πρίσμα αρκετών πρόσφατων εκθέσεων και μελετών που αμφισβητούν τη φιλικότητα προς το περιβάλλον των βιοκαυσίμων, είναι ανησυχητική η πρόταση για δεσμευτικό μερίδιο βιοκαυσίμων στα καύσιμα μεταφορών.

Τάσος Κρομμύδας, μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων.

Σύμφωνα με αυτά:

Η καθαρή εγχώρια κατανάλωση ηλεκτρισμού αυξήθηκε κατά 3,1% (4,0% αν συνυπολογίσουμε και τις καταναλώσεις άντλησης των αντλησιοταμιευτήρων)
Στο σύνολό της η αύξηση αυτή οφειλόταν στην αύξηση κατανάλωσης της Μέσης και της Χαμηλής Τάσης (αύξηση 3,9%). Οι καταναλωτές Υψηλής Τάσης (οι 30 μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας) που ευθύνονται για το 14% της συνολικής κατανάλωσης στο ηπειρωτικό Σύστημα, κράτησαν την κατανάλωσή τους σταθερή σε σχέση με το 2006

Οι εισαγωγές ηλεκτρισμού αυξήθηκαν κατά 3,6% καλύπτοντας πλέον το 7,9% της καθαρής κατανάλωσης. Χαρακτηριστικό είναι πως την τετραετία 2004-2007 οι εισαγωγές έχουν αυξηθεί κατά 54%

Η εγχώρια παραγωγή χαρακτηρίστηκε από μια δραματική μείωση της υδροηλεκτρικής παραγωγής στο μισό των επιπέδων του 2006 λόγω της ανομβρίας του περασμένου χειμώνα. Αξιοσημείωτη ήταν και η σημαντική αύξηση της παραγωγής των λιγνιτικών μονάδων κατά 6,6%. Η παραγωγή από φυσικό αέριο αυξήθηκε σημαντικά κατά 29,9%, η πετρελαϊκή ηλεκτροπαραγωγή σημείωσε ελαφρά πτώση (-1,4%) ενώ η παραγωγή από ΑΠΕ αυξήθηκε κατά 15,9%.
Χαρακτηριστικό είναι πως σε απόλυτα μεγέθη η αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής από λιγνίτη ήταν κατά 47% μεγαλύτερη από την συνολική παραγωγή από ΑΠΕ.

Το μερίδιο κάθε καυσίμου για το 2007 στην εγχώρια ηπειρωτική ηλεκτροπαραγωγή διαμορφώθηκε ως εξής:
* Λιγνίτης 60,4%
* Φυσικό Αέριο 25,7%
* Πετρέλαιο 6,3%
* Υδροηλεκτρικά 6,1%
* ΑΠΕ 2,5%

Τομέας ηλεκτρισμού: Ο νο 1 εχθρός του περιβάλλοντος

Το ενεργειακό φαίνεται να είναι ένα από τα καθοριστικότερα ζητήματα στον 21ο αιώνα. Όχι μόνο έχει να κάνει με την παραγωγική ικανότητα και την ποιότητα ζωής των κοινωνιών μας αλλά βρίσκεται και στον πυρήνα σημαντικότατων προβλημάτων όπως η αλλαγή του κλίματος, η ρύπανση αλλά και οι διασυνοριακές εντάσεις για πρόσβαση σε πηγές ενέργειας.

Ιδιαίτερα ο τομέας παραγωγής ηλεκτρισμού είναι ο τομέας με την μεγαλύτερη κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας και τις περισσότερες εκπομπές αερίων και ρύπων. Στην Ελλάδα ευθύνεται για το 53% των συνολικών εθνικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που είναι το πιο σημαντικό αέριο του θερμοκηπίου ενώ είναι με διαφορά ο πιο ρυπογόνος από τους τομείς ηλεκτροπαραγωγής όλων των χωρών της ΕΕ των 15. Όπως προκύπτει από την ετήσια Έκθεση για τους αέριους ρύπους στην ΕΕ που δημοσίευσε πριν 3 μήνες η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος, ο ελληνικός τομέας ηλεκτρισμού για την περίοδο 1990-2005 αύξησε τις εκπομπές οξειδίων του αζώτου (NOx) κατά 60% και τις εκπομπές διοξειδίου του θείου (SO2) κατά 38%. Χαρακτηριστικό είναι, πως το 16% των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του θείου από όλες τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής της ΕΕ των 15 προέρχεται από την Ελλάδα!

Τα παραπάνω οφείλονται στην συντριπτική κυριαρχία του λιγνίτη και του μαζούτ ως καυσίμων για ηλεκτροπαραγωγή στη χώρα μας, στο ηπειρωτικό σύστημα και τα νησιά αντίστοιχα. Ο λιγνίτης –και ιδιαίτερα ο κακής ποιότητας που βρίσκεται στην Ελλάδα- είναι το πιο ρυπογόνο από τα ορυκτά καύσιμα. Για την παραγωγή μιας κιλοβατώρας με καύσιμο λιγνίτη εκπέμπεται τουλάχιστον τρεις φορές περισσότερο CO2 σε σύγκριση με μια σύγχρονη μονάδα συνδυασμένου κύκλου με φυσικό αέριο. Ενδεικτικό είναι πως μόνες τους οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ ευθύνονται για το 35% των συνολικών εκπομπών CO2 της χώρας, είναι δηλαδή κατά 77% περισσότερες από τις εκπομπές ολόκληρου του τομέα μεταφορών!

Με την κλιματική αλλαγή να αποτελεί ομόφωνα πλέον την μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα και με δεδομένες τις απογοητευτικές επιδόσεις της χώρας στην προσπάθεια μείωσης των εκπομπών, θα περίμενε κανείς πως η ελληνική κυβέρνηση θα αναλάμβανε φιλόδοξες πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, τουλάχιστον στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Αντί για κάτι τέτοιο όμως, αυτό που βλέπουμε είναι μια συνέχιση της υποστήριξης προς τα πιο ρυπογόνα και «φτηνά» καύσιμα, δηλαδή το λιγνίτη και το λιθάνθρακα.

Τον Νοέμβριο του 2006, η κυβέρνηση με τροπολογία κατήργησε την επιβολή ειδικού φόρου στο λιγνίτη ο οποίος είχε επιβληθεί μόλις …4 μήνες νωρίτερα. Παράλληλα είχαμε άρση του άτυπου μορατόριουμ που ίσχυε από το 2000, σύμφωνα με το οποίο το ΥΠΑΝ δεν εξέδιδε άδειες παραγωγής για κατασκευή θερμικών μονάδων με καύσιμα άλλα πλην του φυσικού αερίου.

Ως αποτέλεσμα κυρίως των δύο παραπάνω ενεργειών, παρακολουθήσαμε μέσα στο 2007 έναν καταιγισμό αιτήσεων και ανακοινώσεων για κατασκευή μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με χρήση λιγνίτη και λιθάνθρακα: Σύμφωνα με δημόσιες ανακοινώσεις, προγραμματίζονται μονάδες με καύση λιθάνθρακα συνολικής ισχύος 3250MW (800MW στη Λάρυμνα, 800MW στο Αλιβέρι, 600MW στα Άσπρα Σπίτια, 600MW στον Αστακό, 450MW στο Μαντούδι) και λιγνιτικές μονάδες συνολικής ισχύος 1100MW (450MW στην Πτολεμαϊδα, 450MW στη Μελίτη, 200MW στο Αμύνταιο) ενώ έχει έρθει ξανά στο προσκήνιο η συζήτηση για ενδεχόμενο αξιοποίησης του λιγνιτικού κοιτάσματος στη Δράμα που επαρκεί για την τροφοδοσία μονάδων μέχρι 1500MW. Τα παραπάνω προφανώς δεν περιλαμβάνουν τα ανακοινωθέντα σχέδια για κατασκευή μονάδων φυσικού αερίου συνολικής ισχύος πάνω από 3000MW.

Τη στιγμή που η Ελλάδα έχει ήδη εξαντλήσει από το 2005 το γενναιόδωρο περιθώριό της στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο για αύξηση των εκπομπών της κατά 25% μέχρι το 2010 και τη στιγμή που είναι πλέον δεσμευτική η απόφαση της ΕΕ για μείωση των εκπομπών κατά 20% μέχρι το 2020, η παραπάνω πραγματικότητα μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορεί να μοιάζει.

Κάθε τεχνικά ενημερωμένος πολίτης δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται:

* Γιατί η κυβέρνηση ήρε το άτυπο μορατόριουμ για κατασκευή νέων λιγνιτικών και ανθρακικών μονάδων;
* Συνάδουν τα ανακοινωθέντα σχέδια για νέες τέτοιες μονάδες με τον Μακροχρόνιο Ενεργειακό Σχεδιασμό που η ίδια δημοσιοποίησε πριν λίγους μήνες;
* Πώς σκοπεύει να τις μεταχειριστεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Εκπομπών;
* Έχει προβλεφθεί το ενδεχόμενο κατασκευής τόσων και τέτοιων μονάδων στα Εθνικά Σχέδια μείωσης εκπομπών που προβλέπουν οι Οδηγίες 2001/80 και 2001/81 και μείωσης της τελικής κατανάλωσης ενέργειας που προβλέπει η Οδηγία 2006/32;

Για τους Οικολόγους Πράσινους είναι επιτακτική η ανάγκη διαμόρφωσης μιας συγκεκριμένης, αναλυτικής, μακροχρόνιας και δεσμευτικής στρατηγικής μείωσης των εκπομπών με άξονες την εξοικονόμηση ενέργειας και την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Ειδικότερα για τον τομέα ηλεκτρισμού, μια τέτοια στρατηγική δεν μπορεί παρά να εξειδικεύεται με:

* Αποκλεισμό της κατασκευής νέων ανθρακικών ή λιγνιτικών μονάδων, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αποξήλωσης των υφιστάμενων λιγνιτικών.
* Τόνωση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνολογιών (μονάδες συνδυασμένου κύκλου και/ή συμπαραγωγής ηλεκτρισμού-θερμότητας) μέσα και από την κατανομή Δικαιωμάτων Εκπομπής στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας
* Δημοπράτηση των Δικαιωμάτων Εκπομπής με τα έσοδα να διατίθενται για την ενίσχυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
* Συγκεκριμένο, απλό και αποτελεσματικό πλαίσιο στήριξης και ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), με έμφαση τις κοινωνικές επιχειρήσεις και τον οικιακό τομέα
* Τερματισμό των άμεσων ή έμμεσων επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα, ενσωμάτωση του εξωτερικού κόστους στην τιμολόγηση της ενέργειας
* Απαγόρευση πώλησης ενεργοβόρων ηλεκτρικών συσκευών, ελάχιστες προδιαγραφές σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις
* Ενίσχυση της εγχώριας έρευνας και εφαρμογής για νέες τεχνολογίες ΑΠΕ
* Μέτρα διαχείρισης της ζήτησης (πχ μετρητές πραγματικού χρόνου)
* Προώθηση των υβριδικών συστημάτων στα νησιά, αξιοποίηση του γεωθερμικού πεδίου της Μήλου αλλά και της Λέσβου και της Νισύρου
* Τεχνικά και οικονομικά κίνητρα για ενεργειακή αξιοποίηση των αγροκτηνοτροφικών υπολειμμάτων και αστικών αποβλήτων.
* Υποχρέωση αξιοποίησης ΑΠΕ για ηλεκτροπαραγωγή και θέρμανση-δροσισμό σε όλα τα νεόδμητα μεγάλα κτίρια
* Εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης μεγάλης κλίμακας με έμφαση τα σχολεία

Η προστασία του κλίματος και του περιβάλλοντος γενικότερα είναι η μεγάλη υποχρέωση της εποχής μας. Η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα είναι πλέον μονόδρομος. Τεχνικά και οικονομικά ώριμες λύσεις στην κατεύθυνση αυτή υπάρχουν. Αυτό που λείπει είναι η σχετική πολιτική βούληση.

Δείτε αναλυτικότερα την αναφορά του UNFCCC εδώ:
https://unfccc.int/resource/docs/2007/irr/grc.pdf
(Για τη μείωση των εκπομπών βάσης δείτε πχ σελίδα 57)

Διάβασα την αποκάλυψη αυτή στο σημερινό ενημερωτικό Δελτίο του WWF:
https://climate.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=107

Διαβάστε τη σχετική ανακοίνωση της Επιτροπής.

Το Εκουαδόρ είναι μια χώρα …καταδικασμένη να έχει πετρέλαιο. Μπορεί οι εξαγωγές πετρελαίου να αποτελούν πολύτιμο εισόδημα για την κυβέρνηση της φτωχής αυτής χώρας, το παράπλευρο κόστος όμως είναι τεράστιο: κατεστραμμένα τροπικά δάση, μια έκταση 4,5 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων μολυσμένη με τοξικά, δηλητηριασμένα ποτάμια και κοινότητες ιθαγενών. Μάλιστα στο Εκουαδόρ έχει συντελεστεί ίσως η μεγαλύτερη περιβαλλοντική καταστροφή σχετική με το πετρέλαιο. Το 2003, 30 χιλιάδες ιθαγενείς κατέθεσαν αγωγή ενάντια στην Chevron Texaco για την καταστροφή που υπέστησαν από την συνειδητή απόρριψη στην περιοχή τους 18,5 δισεκατομμυρίων γαλονιών καρκινογόνων τοξικών αποβλήτων το διάστημα 1964-1992.

Πρόσφατα ανακαλύφθηκε στο υπέδαφος του εθνικού πάρκου Yasuni στο δάσος του Αμαζονίου, ένα μεγάλο κοίτασμα πετρελαίου το οποίο εκτιμάται σε 1 δις βαρέλια και η εξόρυξη του οποίου αναμένεται να αποφέρει ετησίως στην κυβέρνηση περίπου 700 εκ. δολάρια. Το πάρκο αυτό είναι γνωστό για τον τεράστιο πλούτο βιοποικιλότητας που διαθέτει. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως σε δέκα στρέμματα του δάσους αυτού υπάρχουν περισσότερα είδη δέντρων από όσα στις ΗΠΑ και τον Καναδά μαζί.

Τον Ιούνιο η κυβέρνηση του Εκουαδόρ, ανήσυχη για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις που θα είχε μια επένδυση στο πάρκο Yasuni, κατέθεσε μια εντυπωσιακή πρόταση: αν πλούσιες χώρες δεχτούν να της πληρώνουν το μισό από το αναμενόμενο εισόδημά της από την εξόρυξη του πετρελαίου (350 εκ δολάρια ετησίως), αυτή θα εξασφαλίσει πως καμία σχετική επένδυση δεν θα πραγματοποιηθεί στο πάρκο και το πετρέλαιο θα μείνει στη θέση του.

Ήδη οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Νορβηγίας εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την πρόταση όπως και βουλευτές του Ευρωκοινοβουλίου καθώς και η Παγκόσμια Τράπεζα. Η εξέλιξη της ιδέας αυτής είναι σίγουρα πολύ ενδιαφέρουσα ως πιθανό εργαλείο που θα συνδυάζει προστασία του περιβάλλοντος με εξασφάλιση εισοδήματος προς λιγότερο αναπτυγμένες χώρες.

Για περισσότερες πληροφορίες:
https://www.sosyasuni.org

Ανεπαρκή αποτελέσματα από τη Συνδιάσκεψη στο Μπαλί για το κλίμα

Το 2007 ήταν η χρονιά στην οποία το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής φάνηκε να παίρνει επιτέλους μια θέση που του αξίζει στην ενημέρωση και την πολιτική ατζέντα.
Καταρχάς, οι εκθέσεις του Διακυβερνητικού Πάνελ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) που δημοσιεύτηκαν μέσα στο 2007 δεν αφήνουν πια κανένα περιθώριο για δικαιολογίες ή καθυστερήσεις: αν δεν αλλάξει η σημερινή κατάσταση, μας περιμένει ένα ζοφερό μέλλον με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στο περιβάλλον, την κοινωνία και την οικονομία, ενώ για να αποτραπούν αυτές, οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου πρέπει να πέσουν τουλάχιστον στο ένα τρίτο των σημερινών πριν τα μέσα του αιώνα.

Ταυτόχρονα, η κλιματική αλλαγή για πρώτη φορά συζητήθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ήταν το κεντρικό θέμα της συνόδου των G8, αποτελεί πλέον κεντρική προτεραιότητα της πολιτικής της ΕΕ και ήταν από τις βασικές αιτίες για την ήττα της κυβερνώσας παράταξης της Αυστραλίας στις πρόσφατες εκλογές.

Σε ένα τέτοιο κλίμα, η χρονιά έκλεισε με την Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ (UNFCCC) στο Μπαλί για το κλίμα. Η ανθρωπότητα περίμενε από τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων του πλανήτη να δρομολογήσουν μια παγκόσμια συμφωνία-διάδοχο του Πρωτοκόλλου του Κιότο, δεσμευτική για όλα τα κράτη που με δίκαιο τρόπο θα εξασφάλιζε τις απαιτούμενες μειώσεις στις παγκόσμιες εκπομπές.

H Συνδιάσκεψη στο Μπαλί κατέληξε μετά από δραματικές καταστάσεις σε έναν «Οδικό Χάρτη» που προβλέπει διαπραγματεύσεις δύο χρόνων, που θα ολοκληρωθούν στην Κοπεγχάγη το 2009 με τη συμφωνία που θα εφαρμοστεί από το 2013 για τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών. Ο «Οδικός Χάρτης του Μπαλί» μάλιστα υιοθετήθηκε κυριολεκτικά στο παρά πέντε, ύστερα από μια καθοριστική αλλαγή στάσης των ΗΠΑ.

Από την τελική απόφαση, παρά τις εκκλήσεις των επιστημόνων του IPCC, του ΟΗΕ, των περιβαλλοντικών ενώσεων και των μικρών κρατών που πλημμυρίζουν απουσιάζει κάθε αναφορά σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή στόχους για τη μείωση των εκπομπών κατά 25-40% το 2020, όπως επεδίωκε η ΕΕ, ή κατά 60-80% ως το 2050.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απόφαση του Μπαλί, η διεθνής κοινότητα:

* Αναγνωρίζει- τουλάχιστον στα λόγια- πως απαιτούνται σημαντικές μειώσεις στις εκπομπές και πως οι ανεπτυγμένες χώρες πρέπει να αναλάβουν κατάλληλες δεσμεύσεις και αντίστοιχες δράσεις οι αναπτυσσόμενες
* Συμφώνησε να υπάρξουν κίνητρα και πόροι για τη μείωση της καταστροφής των δασών
* Καλεί σε επείγουσα συνεργασία για την εφαρμογή μέτρων προστασίας στις φτωχότερες χώρες από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής
* Ανακοινώνει ότι θα παράσχει κίνητρα για την μεταφορά καθαρής τεχνολογίας προς τις αναπτυσσόμενες χώρες
* Δεσμεύεται πως οι διαπραγματεύσεις θα έχουν ολοκληρωθεί στην συνάντηση κορυφής στην Κοπεγχάγη το 2009

Είναι πράγματι απογοητευτικό, ότι δεν είχαμε μια συγκεκριμένη και δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία, όπως απαιτεί η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, παρά τον καταιγισμό στοιχείων για τη ραγδαία αλλαγή του κλίματος και τις επιπτώσεις που ήδη βιώνουμε. Έχουμε έναν «Οδικό Χάρτη» διαπραγματεύσεων και μια καταληκτική ημερομηνία, δυστυχώς, όμως, ο προορισμός δεν είναι ακόμα δεδομένος.

Στα θετικά της Συνδιάσκεψης είναι η εξασφάλιση ενισχύσεων προς τις αναπτυσσόμενες χώρες για την προστασία των δασών τους (η καταστροφή των οποίων ευθύνεται περίπου για το ένα πέμπτο της ανθρώπινης συνεισφοράς στην αλλαγή του κλίματος), καθώς και η σημαντική αλλαγή στάσης των ΗΠΑ, που για πρώτη φορά δέχτηκαν να μπουν σε διαπραγματεύσεις. Η αλλαγή, έστω και μερικώς, της στάσης των ΗΠΑ έγινε ύστερα από μια εντυπωσιακή απομόνωση της αντιπροσωπείας της κατά τις εργασίες της Συνδιάσκεψης και κάτω από μεγάλη πίεση που της ασκήθηκε (σύνεδροι της συνδιάσκεψης ζήτησαν μάλιστα να σηκωθούν να φύγουν οι ΗΠΑ, αν είναι να εμποδίζουν τη συμφωνία, ενώ αμερικάνικες οργανώσεις, πολιτείες και προσωπικότητες, όπως ο Αλ Γκορ, άσκησαν δριμεία κριτική στη χώρα τους, θέτοντάς την προ των ιστορικών ευθυνών της για την προστασία του παγκοσμίου κλίματος).

Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS θεωρεί αναγκαία όσο ποτέ την ενδυνάμωση της πίεσης της κοινωνίας των πολιτών στις κυβερνήσεις τους τα δύο επόμενα χρόνια, μια και είναι δεδομένο είναι πως η ουσιαστική δουλειά και οι σκληρές διαπραγματεύσεις εξακολουθούν να είναι μπροστά μας. Οι ερχόμενοι μήνες είναι καθοριστικοί για την έκβαση και την αποτελεσματικότητα της παγκόσμιας προσπάθειας για την προστασία του κλίματος. Κάθε χώρα, και η ΕΕ συνολικά, πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες που της αναλογούν, έτσι ώστε να πείσει ότι δεσμεύεται στην πράξη για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου και την προστασία του κλίματος.

Η Ελλάδα, που έχει κακές επιδόσεις στα θέματα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου – όπως και σε άλλες περιβαλλοντικές πολιτικές – είναι καιρός να αλλάξει ρότα και να πρωτοστατήσει μαζί με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες στον αγώνα για την προστασία του κλίματος, εφαρμόζοντας τις απαραίτητες πολιτικές για τη μείωση των εκπομπών στο εσωτερικό της. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να:

– επεξεργαστεί μέσα από διάλογο και κυρίως να εφαρμόσει μια πολιτική που θα οδηγήσει στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από την Ελλάδα κατά 60% μέχρι το 2050
– αναπτύξει διάλογο και συνεργασία με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τους άλλους περιβαλλοντικούς φορείς
– να δημιουργήσει μια Επιτροπή Προστασίας του Κλίματος

Διαβάστε τις θέσεις του Δικτύου Μεσόγειος SOS εν όψει της συνδιάσκεψης στο Μπαλί.
Διαβάστε το «Σχέδιο Δράσης» που αποφασίστηκε στο Μπαλί (στα αγγλικά)

1. Η Βουλή των Αντιπροσώπων πέρασε νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι εταιρείες ηλεκτρισμού θα πρέπει να παράγουν το 15% της ενέργειάς τους από ΑΠΕ το 2020 ενώ ακύρωσε φοροελαφρύνσεις ύψους 16 δις δολαρίων προς τις πετρλαϊκές εταιρείες, μεταφέροντας τα κονδύλια ως ενίσχυση στις ΑΠΕ. Ο Λευκός Οίκος δήλωσε πως θα ασκήσει βέτο καθώς ο νόμος αυτός θα οδηγήσει σε αύξηση των τιμών της ενέργειας.
Περισσότερα από Planet Ark, New York Times

2. Οι Γερουσιαστές Lieberman και Warner κατέθεσαν πρόταση νόμου για περιορισμό των εκπομπών των ΗΠΑ κατά 70% το 2050.

3. Ο Μπους συγκαλεί παγκόσμια σύσκεψη κορυφής στα τέλη Σεπτέμβρη για την κλιματική αλλαγή.