Merry Vidi Vici

Θα κλέψω μια γουλιά απ’ το ποτό σου

Την ώρα που κοιτάς αλλού για αγάπη.

Θα φιλήσω το στόμα σου στη σκιά που άφησες στον τοίχο.

Δεν θα σου πω ποτέ ότι σε πόθησα πιο πολύ από το κουμπάκι

στις παρυφές του στήθους σου.

Δεν θα ζητήσω ανταπόκριση. Δεν μου πρέπει.

Γιατί όλα τα θέλω τώρα.

Και το τώρα δεν ξέρει από μοίρασμα.

Γιατί όλα τα σβήνω στον πόθο της στιγμής

Και ο βυθός σου κρύβει, θεέ μου τόσο μα τόσο μέλλοντα

Εξακολουθητικό.

Και συ εκεί να με κοιτάς μέσα στο μισοσκόταδο με μάτια πυρκαγιά.

Τα κύματα να ζητάνε καρμικά να αυτοαναιρεθούν από των χειλιών σου τις γλυκόπνοες αχτές

Και γω γυμνός μπροστά σου.

Έκθετος και εκτεθειμένος.

Έτοιμος για τη ρομφαία σου.

Πρώτη φορά νιώθω διάτρητος από ηδονή.

Το χέρι σου να φαλκιδεύει τη σιωπή.

Γέμισα τρύπες από τα ακροδάχτυλά σου.

Και τότε με αδυνατισμένους πλέον τους δερματικούς ιστούς

Έχωσες το χέρι και άρπαξες την καρδιά μου

Ήταν κρίμα να την κραδαίνεις στο χέρι σου και εκείνη να μην χτυπάει.

Σε έβλεπα να της κάνεις μαλάξεις.

Γιατί θες να την κάνεις να χτυπάει πάλι;

Οι καρδιές ανήκουν στους ζωντανούς

Εμείς οι πεθαμένοι επιβιώνουμε ανάμεσά σας με τραγούδια.

Τα παίρνουμε ενέσιμα και υποδορίως για μερικές στιγμές αλήθειας τρεις φορές τη μέρα.

Μην προσπαθήσεις να με ανανήψεις.

Θα πιάσω τζάμπα κρεβάτι στην εντατική.

Ασ΄ το για κάποιον που ξέρει να αγαπά.