Τα νοσοκομεία χρειάζονται νοσηλευτές και γιατρούς, όχι … αστυνομικούς
Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή 29 - 1 - 26
Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση του γραφείου τύπου του Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας (ΙΣΑ) «το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα στα μεγάλα εφημερεύοντα νοσοκομεία, τα περιστατικά επιθετικής συμπεριφοράς έχουν πολλαπλασιαστεί, δημιουργώντας ένα επικίνδυνο και απολύτως μη αποδεκτό εργασιακό περιβάλλον για τους επαγγελματίες υγείας, αλλά και συνθήκες ανασφάλειας για τους ίδιους τους ασθενείς».
Και για την αντιμετώπιση της κλιμακούμενης βίας που καταγράφεται στα δημόσια νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας ζητά τη μόνιμη και οργανωμένη αστυνομική παρουσία στα μεγάλα εφημερεύοντα νοσοκομεία και μάλιστα προτίθεται να ζητήσει συνάντηση για το θέμα, με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδη.
Το παραπάνω είναι ακόμα ένα επεισόδιο στο στημένο «σίριαλ» απύθμενης υποκρισίας εκ μέρους της φιλοκυβερνητικής πλειοψηφίας στο ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας.
Ξεκαθαρίζουμε ότι :
- Οι τραμπουκισμοί ενάντια στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αποτελούν συμπεριφορές μιας μειοψηφίας. Η πλειοψηφία ασθενών και συγγενών αντιλαμβάνονται την αυτοθυσία των υγειονομικών και κατανοούν ότι για τα προβλήματα και τις ελλείψεις ευθύνονται οι κυβερνήσεις και όχι οι υγειονομικοί. Όμως η ηγεσία του ΙΣΑ δεν κάνει καμία αναφορά στα αίτια της «κλιμακούμενης βίας έναντι των υγειονομικών» (έστω και από αυτή τη μικρή μειοψηφία ασθενών ή συγγενών). Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει διαβάζοντας αυτά που ισχυρίζεται ο ΙΣΑ ότι οι ασθενείς ή οι συνοδοί των ασθενών που επισκέπτονται ένα εφημερεύον νοσοκομείο, όπου όλα λειτουργούν άψογα, καταλαμβάνονται ξαφνικά και εντελώς αναίτια από αισθήματα εχθρότητας έναντι νοσηλευτών, γιατρών ή όποιου άλλου τύχει να βρεθεί μπροστά τους. Φαίνεται ότι ο ΙΣΑ δεν γνωρίζει για τις τεράστιες ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού ή δεν έχει εικόνα από την πολεμική κατάσταση που επικρατεί στις εφημερίες των νοσοκομείων, μεγάλων και μικρότερων ή δεν έχει ακούσει για τους ασθενείς που περιμένουν ολόκληρο 24ωρο έως ότου ολοκληρωθεί ο απαραίτητος έλεγχος.
- Αυτή η συμπεριφορά υποθάλπεται και ενθαρρύνεται από κυβερνητικούς, ακροδεξιούς και μιντιακούς κύκλους τύπου Πορτοσάλτε που ξιφουλκούν καθημερινά κατά του δημοσίου και των «τεμπέληδων» δημοσίων υπαλλήλων (με κλισέ του τύπου «εμείς σας πληρώνουμε») παίρνοντας πάσα και από λίγους επίορκους συναδέλφους που αδιαφορούν ή συμπεριφέρονται προσβλητικά στον ασθενή ή/και εμπορευματοποιούν την ιατρική πράξη. Εντάσσεται στη γενικότερη επιχείρηση κοινωνικού αυτοματισμού και συγκάλυψης των πραγματικών ενόχων για την κατάσταση στο ΕΣΥ.
- Αρχιερέας της κυβερνητικής υποκρισίας είναι ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ο οποίος πριν από ένα έτος περίπου έκανε πολυήμερη προπαγάνδα πως τάχα «η αυστηροποίηση των ποινών θα έλυνε το πρόβλημα». Μιλάμε για απύθμενη υποκρισία διότι ο κύριος Φλωρίδης γνωρίζει ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ πως το ισχύον νομικό πλαίσιο (δηλαδή το «δικό του» νομικό πλαίσιο, αυτό που ο ίδιος νομοθετεί ή που ο ίδιος δεν βελτιώνει) επιτρέπει στην άλλη … Πρωθιέρεια της υποκρισίας (την ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας) να σέρνει επί πολλές ώρες στα αστυνομικά τμήματα τα … θύματα των τραμπουκισμών (γιατρούς και νοσηλευτές), δηλώνοντας ΞΕΤΣΙΠΩΤΑ: «αφού μας καλέσατε, καλά να πάθετε, ελάτε τώρα να ξενυχτήσετε στο τμήμα, δίνοντας καταθέσεις και υποβάλλοντας μηνύσεις».
- Αυτή η άλλη Πρωθιέρεια της υποκρισίας (η ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας) έχει ΠΟΛΥ ΛΕΡΩΜΕΝΗ ΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ στο συγκεκριμένο θέμα. Η εκδικητική συμπεριφορά της Αστυνομίας είναι καθημερινή πρακτική. Τρανταχτό παράδειγμα οι προσαγωγές εφημερευόντων και οι μηνύσεις από την αστυνομία έναντι ΟΛΩΝ των Ψυχιάτρων της Αττικής σε μια λογική ποινικοποίησης της σωστής ιατρικής πράξης αλλά και της ψυχιατρικής πάθησης. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι έχουν καταγγελθεί πολλές περιπτώσεις (σχετικά πρόσφατα στην Καβάλα) στις οποίες η αστυνομία ΑΦΗΣΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟ ΤΟΝ ΔΡΑΣΤΗ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΥ (είτε λόγω «προστασίας» του δράστη από τοπικούς βουλευτές της ΝΔ ή για άλλους «αδιευκρίνιστους» λόγους) και ΠΡΟΣΗΓΑΓΕ Ή ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΥ (γιατρούς και νοσηλευτές) ως … «υπόπτους» ή/και κατηγορούμενους. Πριν λίγα χρόνια (καλοκαίρι 2017) στο χειρουργικό ΤΕΠ του νοσοκομείου Νίκαιας ο δράστης του τραμπουκισμού ενάντια σε ειδικευόμενη γιατρό ήταν … ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΣΕ ΩΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ( ! ) ο οποίος μετά τη χειροδικία σε βάρος της γιατρού έφυγε τρέχοντας, ενώ η πολιτική και φυσική ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ στη διοίκηση του νοσοκομείου τα στοιχεία του. Τέλος, υπενθυμίζουμε πολλαπλά συμβάντα ακραίων τραμπουκισμών ενάντια σε γιατρούς και νοσηλευτές που συνέβησαν το 2021 από οργανωμένες ακροδεξιές παρακρατικές ομάδες «αντιδιασωληνωτών» που εισέβαλαν στα νοσοκομεία κραυγάζοντας «δεν υπάρχει ο κοροϊδοϊός, εγκληματίες γιατροί διασωληνώνετε τους ασθενείς θέλοντας να τους δολοφονήσετε» για τις οποίες επιθέσεις συχνά αδιαφορούσε πλήρως η αστυνομία όταν την καλούσαν οι υγειονομικοί.
Το να διατείνεται λοιπόν η ηγεσία του ΙΣΑ πως … αυτή η αστυνομία «θα μας σώσει», μόνο και μόνο με την ίδρυση «νοσοκομειακής αστυνομίας» (κατά τα πρότυπα της … «πανεπιστημιακής αστυνομίας») δείχνει επίσης απύθμενη υποκρισία ή ανεπαρκέσταση γνώση της πραγματικότητας.
Δεν πρόκειται όμως μόνο για υποκρισία. Στο βάθος της πρότασης του κ. Πατούλη και των συνοδοιπόρων της κυβέρνησης της ΝΔ, κρύβεται η αντίληψη της αστυνομοκρατίας και της πειθάρχησης. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη τα πάντα πρέπει να ποινικοποιούνται (εκτός από τα κέρδη, την επιχειρηματικότητα, το ιδιωτικό έργο, το φακελάκι) και ιδιαίτερα οι διαμαρτυρίες του λαού. Το Νόμος και Τάξη πρέπει να είναι το νέο δόγμα κατά Άδωνι Γεωργιάδη (κακέκτυπο του Τραμπ). Για τα χάλια της δημόσιας υγείας δεν φταίει η υποστελέχωση, οι μειωμένες δαπάνες, η εντατικοποίηση, η ιδιωτικοποίηση, τα ράντζα, οι άθλιοι μισθοί αλλά οι πολίτες και οι υγειονομικοί που αντιστέκονται. Και σε μια προκλητική διαστρέβλωση της πραγματικότητας μεγαλοποιούν μια – καταδικαστέα – συμπεριφορά ελάχιστων πολιτών εναντίον των υγειονομικών. Ποιος όμως θα μας προστατέψει από τους «προστάτες»;
Δεν ανεχόμαστε την υποκρισία του τύπου «η πολιτεία οφείλει να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα μηδενικής ανοχής και να διασφαλίσει ότι οι υγειονομικοί θα εργάζονται με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και σεβασμό», όταν οι συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους υγειονομικούς στερούνται προ πολλού τους στοιχειώδεις κανόνες αξιοπρέπειας, ασφάλειας και σεβασμού.
Οι υγειονομικοί δεν κινδυνεύουν από τους ασθενείς ή τους συνοδούς που έρχονται αντιμέτωποι με την αναλγησία του συστήματος σε ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές της ζωής τους, βιώνοντας απαξίωση της ίδιας τους της υπόστασης. Η αξιοπρέπεια, η ασφάλεια και ο σεβασμός των υγειονομικών και των ασθενών δεν διασφαλίζεται με την παρουσία της αστυνομίας στα νοσοκομεία. Διασφαλίζεται με την παρουσία του απαραίτητου επιστημονικού προσωπικού το οποίο διαθέτει ψυχικές και σωματικές δυνάμεις, ώστε να υποδεχτεί ανθρώπους ευάλωτους, ιατρικά και κοινωνικά πολλές φορές, προσφέροντας σε κάθε έναν αυτό που χρειάζεται τη δεδομένη στιγμή. Επίσης, διασφαλίζεται με την επαρκή παρουσία λοιπού προσωπικού (όπως π.χ. εποπτείας) ειδικά εκπαιδευμένου στην πρόληψη και όχι στην καταστολή.
Δεν τσιμπάμε, δεν στρουθοκαμηλίζουμε. Οι υγειονομικοί αγωνιζόμαστε μαζί με τον λαό και τους ασθενείς για να ανατρέψουμε αυτή την πολιτική. Για δωρεάν, δημόσια υγεία. Τα νοσοκομεία θα παραμείνουν χώροι προσφοράς και ελευθερίας.

.jpeg)
