Οι φασίστες είναι αυτοί που αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν την μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης με τη βοήθεια της αστυνομίας. Ο στόχος τους είναι ολόκληρο το εργατικό κίνημα, και οι επιθέσεις εναντίον των μεταναστών αυτό το στόχο εξυπηρετούν. Επιδιώκουν να διασπάσουν την ενότητα των εργαζόμενων, να μας κάνουν να βλέπουμε σαν εχθρό τον γείτονά μας και τον συνάδερφό μας. Ξέρουν ότι αν καταφέρουν να μας διασπάσουν, θα μας νικήσουν πιο εύκολα. Γι’ αυτό και προσπαθούν να στρέψουν το ένα κομμάτι της εργατικής τάξης εναντίον του άλλου: τους Έλληνες εργάτες ενάντια στους μετανάστες, τους παλιούς εργαζόμενους εναντίον των νέων, τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα ενάντια στους εργαζόμενους του δημοσίου… Προσπαθούν να καλλιεργήσουν ένα κλίμα τρομοκρατίας και φόβου και να μας δώσουν το μήνυμα ότι όποιος σηκώνει κεφάλι, θα έρχονται η αστυνομία μαζί με τις συμμορίες των φασιστών να του το σπάνε.

Ο ρατσισμός είναι το πολιτικό χαρτί που παίζει η συμμορία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-Χρυσής Αυγής, για να κρύψει από τα μάτια του κόσμου, ότι η αιτία για τη φτώχεια στην Ελλάδα είναι οι πολιτικές που εφαρμόζουν. Για να μας κάνουν να ξεχάσουμε την άγρια ληστεία που διαπράττουν καθημερινά εναντίον μας για την αποπληρωμή των δανείων της Τρόικα· για να μας υποχρεώσουν να δουλεύουμε για έναν μισθό πείνας χωρίς να σηκώνουμε κεφάλι· για να μας κάνουν να δεχτούμε ότι αν δεν έχουμε λεφτά να πληρώσουμε δεν θα έχουμε πρόσβαση ούτε στην υγεία, ούτε στην εκπαίδευση· για να μας κάνουν να αποδεχθούμε ότι οι συνταξιούχοι θα παίρνουν μια σύνταξη πείνας και ότι οι περισσότεροι από εμάς δεν θα βγούμε ποτέ στη σύνταξη· για να μην διαμαρτυρόμαστε για τις αυξήσεις σε όλα τα είδη, που ρημάζουν τα πενιχρά εισοδήματα.

Για όλες αυτές τις καταστροφές δεν ευθύνονται οι μετανάστες.

“Μαζί τα φάγαμε” έλεγε ο Πάγκαλος, αλλά ξέρουμε ότι δεν “τα έφαγε” μαζί με τους μετανάστες, όπως δεν “τα έφαγε” και μαζί με τους ντόπιους εργαζόμενους. Ντόπιοι και μετανάστες εργάτες δεν έφαγαν τίποτα, αντίθετα, δουλεύουν για να τρώνε τα αφεντικά. Τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων δεν τα άδειασαν οι μετανάστες αλλά τα αρπαχτικά της αγοράς και οι κυβερνήσεις που τους τα χάρισαν, οι εργοδότες που δεν κολλάνε τα ένσημα και οι πολιτικές που προωθούν το μοντέλο της ανασφάλιστης εργασίας.

Οι μετανάστες, όπως και οι ντόπιοι εργαζόμενοι, είναι τα θύματα αυτών των πολιτικών.

Ζούμε μαζί με τους μετανάστες, δουλεύουμε μαζί, τα παιδιά μας πηγαίνουν μαζί στο σχολείο. Μαζί, μετανάστες και ντόπιους, μας πετάνε από τη δουλειά όταν τα αφεντικά δεν έχουν κέρδη, μαζί τα παιδιά μας θα αναγκαστούν να στοιβαχτούν σε ακατάλληλες σχολικές αίθουσες, χωρίς δασκάλους αφού η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να καταστρέψει το δημόσιο σχολείο, μαζί σακατευόμαστε στα εργατικά “ατυχήματα” για να κερδίζει το αφεντικό και μαζί μας πετάνε από τα νοσοκομεία όταν δεν έχουμε να πληρώσουμε.

Ντόπιοι και μετανάστες έχουμε την ίδια ζωή και από κοινού προσπαθούμε να την κάνουμε καλύτερη. Μαζί προσπαθούμε να αντισταθούμε στην επίθεση των καπιταλιστών που επιχειρεί να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας δεκάδες χρόνια πίσω και να ξεριζώσει κάθε δικαίωμα και κάθε κατάκτηση του εργατικού κινήματος. Οι μετανάστες συμμετείχαν σε όλους τους αγώνες που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια από την εργατική τάξη και τη νεολαία στην Ελλάδα, και, πολλές φορές, οι ίδιοι οι μετανάστες έδωσαν αγώνες για τα δικαιώματα όλων, ντόπιων και μεταναστών. Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών, ανάγκασε την κυβέρνηση να μειώσει τα ένσημα που απαιτούνται για την ιατρική ασφάλιση για όλους τους εργαζόμενους, μετανάστες και ντόπιους. Οι κοινοί αγώνες Ελλήνων και μεταναστών είναι ο εφιάλτης των καπιταλιστών και των κομμάτων τους. Και αυτό προσπαθούν να αποτρέψουν.

Οι μετανάστες είναι τμήμα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα – κομμάτι από τη σάρκα μας και όταν χτυπιούνται, ματώνουμε όλοι μας.

Γι’ αυτό και η επίθεση εναντίον των μουσουλμάνων εργατών της γειτονιάς μας αποτελεί μια πρόκληση για όλους μας. Αν αφήσουμε τους φασίστες να δρουν ανενόχλητοι στη γειτονιά μας και να χτυπάνε τους μετανάστεςγείτονές μας, τότε κινδυνεύουμε όλοι μας. Γι’ αυτό και όλοι μαζί, ντόπιοι και μετανάστες θα πρέπει να ενωθούμε και να βάλουμε φρένο στις φασιστικές συμμορίες. Να ενωθούμε για να διεκδικήσουμε μαζί, ανθρώπινες γειτονιές, σχολεία, υγεία, εργασία… Για να διεκδικήσουμε πλήρη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους μετανάστες εργάτες.

Ζούμε σήμερα μια άγρια επίθεση εναντίον όλων των εργαζομένων που πραγματοποιείται από τη συμμαχία των Ελλήνων καπιταλιστών με την ΕΕ το ΔΝΤ την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, το ΛΑΟΣ, τη Χρυσή Αυγή. Το μόνο όπλο που έχουμε να αντιτάξουμε απέναντί τους, είναι η αλληλεγγύη όλων των εργατών. Ο κοινός αγώνας Ελλήνων και μεταναστών.

Σ’ αυτό τον αγώνα, όσοι περισσότεροι είμαστε, τόσο πιο δυνατοί γινόμαστε.

Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας

Είμαστε εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νεολαίοι, που έχουμε έρθει στο σύνταγμα για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.

Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματά μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς.

Καλούμε όλους τους Αθηναίους, εργαζόμενους, ανέργους και νεολαία στο Σύνταγμα, και όλη την κοινωνία να γεμίσει τις πλατείες και να πάρει τη ζωή στα χέρια της.

Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα μας τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους που θα απεργήσουν την επόμενη περίοδο να καταλήγουν και να παραμένουν στο Σύνταγμα.

Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια και όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας.

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ!

ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ!

Σήμερα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η τρόικα ( Ε.Ε., Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ.) μεθοδεύουν ο χώρος να ξεπουληθεί, λες  και είναι χωράφια του παππού τους, με τη διαδικασία του fast track. Επιδιώκουν να «θυσιαστεί» στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης, όπως θυσιάζονται για τις ανάγκες του κεφαλαίου κάθε μικρός και μεγάλος ελεύθερος χώρος, τα σχολεία, οι υποδομές για την υγεία, η κοινωνική ασφάλιση, τα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα.

Με τα μνημόνια και το νέο «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας» της Ε.Ε. τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού βρίσκονται καθημερινά στο απόσπασμα προς όφελος των συμφερόντων του κεφαλαίου. Παράλληλα, επιδιώκεται το ξεπούλημα κάθε είδους «δημόσιας περιουσίας», είτε πρόκειται για την επιτάχυνση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων των ΔΕΚΟ, είτε για το ξεπούλημα της δημόσιας γης, με το fast track, αναπόσπαστο κομμάτι του μνημονίου. Στο πλαίσιο αυτό, το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και άλλοι πολύτιμοι χώροι για τους κατοίκους της Αθήνας μπαίνουν στο στόχαστρο, όπως το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού, τα «μπαρουτάδικα» στο Αιγάλεω, οι «αναξιοποίητες ολυμπιακές εγκαταστάσεις», ο χώρος της ΠΥΡΚΑΛ σε Δάφνη-Υμηττό καθώς και δεκάδες περιοχές ανά την Ελλάδα που κινδυνεύουν να αποδοθούν σε κάθε είδους τουριστική και κατασκευαστική «αξιοποίηση».

Το fast track κλιμακώνει επικίνδυνα τις σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές των τελευταίων δύο δεκαετιών που οδηγούν στην ερήμωση της υπαίθρου με την καταστροφή της αγροτικής γης και την άνευ όρων παράδοση σε τουριστικές επενδύσεις (Π.Ο.Τ.Α., γήπεδα golf κ.α.), στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, είτε με τη σταδιακή τσιμεντοποίηση, είτε με τις πυρκαγιές, στην επιδείνωση των όρων ζωής των λαϊκών στρωμάτων στα αστικά κέντρα, στην ανταποδοτικότητα και την επιχειρηματικοποίηση κοινωνικών παροχών στην εκπαίδευση, στην υγεία, στη διαχείριση των απορριμμάτων κ.α. που επιβάλλει ο Καλλικράτης.

Οι πραγματικές όμως λαϊκές ανάγκες δεν μπορούν να μπουν στο περιθώριο όσο και αν προσπαθούν οι «τσαμπατζήδες» της πολιτικής να πείσουν το λαό ότι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας είναι «αναπτυξιακό μέτρο». Αυτοί που θεωρούν τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους κατοίκους «εχθρό», είναι οι ίδιοι που ονομάζουν το εργατικό κίνημα «συντεχνία», τη διάλυση των σχολείων «παιδαγωγικό μέτρο» και την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων «φυσικό φαινόμενο», τη μείωση των μισθών «αποτελεσματική διαχείριση», τη μείωση των προσλήψεων «εξορθολογισμό» και τους φόρους «κοινωνική αλληλεγγύη».

Σήμερα ο αγώνας για το αεροδρόμιο δε μπορεί παρά:

► Να διεκδικήσει το κατοχυρωμένο στη συνείδηση του λαού αίτημα για μετατροπή του πρώην αεροδρομίου σε πάρκο υψηλού πρασίνου, χωρίς επιχειρηματικές δραστηριότητες, χωρίς οικοπεδοποίηση και οικιστική ανάπτυξη, απέναντι σε διαχειριστικές λογικές «αυτοχρηματοδότησης του πάρκου», «άλλης αξιοποίησης» ή ακόμα και «πράσινης ανάπτυξης» που τα «αποτελέσματα» τους φαίνονται από τα φουγάρα του Θριασίου, στα κατεστραμμένα Μεσόγεια, στη «διπλή ανάπλαση» του Ελαιώνα, στο «Μητροπολιτικό Πάρκο» στο Γουδί και επαναφέρουν από την πίσω πόρτα την κυρίαρχη πολιτική.

► Να ακολουθήσει το ισχυρό χνάρι της λαϊκής αυτοοργάνωσης, των λαϊκών επιτροπών και συνελεύσεων, τις νέες μορφές κοινωνικής αντίστασης που γεννά η διογκούμενη κοινωνική οργή. Μόνο αν οι κάτοικοι πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους θα δημιουργηθούν οι όροι πραγματικής αντιπαράθεσης και ρήξης, θα δημιουργηθεί αυτή η δυναμική που απαιτείται για να δοθεί αυτή η μάχη με νικηφόρα προοπτική. Για αυτό και ο αγώνας δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στο πλαίσιο ενός πολιτικού μετώπου διαμαρτυρίας ετερόκλητων πολιτικών ή/και θεσμικών φορέων, παρέχοντας άλλοθι σε όσους στηρίζουν ή και υλοποιούν την κυρίαρχη πολιτική όλα αυτά τα χρόνια.

► Να συναντήσει τον άκαμπτο αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, το κίνημα της ανυπακοής για τα εισιτήρια και τα διόδια, το κίνημα ενάντια στους αυτοκινητόδρομους αλλά και τους αγώνες για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και υγεία και την εντεινόμενη πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για τα δικαιώματά τους, ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική.

► Να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα και σημαντικό σταθμό της πάλης του λαού ενάντια στο μνημόνιο, που η επιτυχημένη της έκβαση θα συμβάλλει στην ανατροπή της κυβέρνησης και την ρήξη με την κυρίαρχη πολιτική, ΕΕ και ΔΝΤ. Την κρίση, τα χρέη και τα ελλείμματά τους δεν θα τα πληρώσουμε εμείς, γιατί απλούστατα δεν έχουμε, αφού δεν τα «φάγαμε μαζί». Φτάνει πια !!

Να απαιτήσουμε:

• Το πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού να γίνει Πάρκο Φυσικού Πρασίνου, πάρκο του λαού και όχι του κεφαλαίου. Οι υπάρχουσες ή άλλες υποδομές να αποδοθούν στις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της Αθήνας (μαζικό αθλητισμό, πολιτιστικές δραστηριότητες κ.α.).

• Να κατοχυρωθεί άμεσα η ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο χώρο του πρώην αεροδρομίου, στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και την παραλία του Αγίου Κοσμά.

• Καμία οικοπεδοποίηση και οικιστική-οικοδομική «ανάπτυξη». Καμία εκχώρηση όλου ή τμήματος του χώρου σε ιδιώτες επιχειρηματίες για κανένα λόγο και με καμιά μορφή. Το κράτος – κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό – να αναλάβει το κόστος για την κατασκευή και τη συντήρηση του πάρκου, χωρίς καμία αύξηση τελών και φορολογίας. Οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώσουν!

• Να απομακρυνθούν όλες οι χρήσεις και να απαγορευτούν όλες οι δραστηριότητες (πίστες αυτοκινήτων, εκθέσεις, εγκαταστάσεις κινηματογραφήσεων, στρατιωτικές και αστυνομικές εγκαταστάσεις, κάμερες κλπ), που υπονομεύουν τη μετατροπή του σε Πάρκο Φυσικού Πρασίνου.

• Καμία νέα λεωφόρος στην περιοχή. Δωρεάν μαζικές μεταφορές για τους κατοίκους. Απομάκρυνση των ξενυχτάδικων και κάθε ιδιωτικής εγκατάστασης από την παραλία.

Εμείς, ως κινήσεις πόλεις, σχήματα γειτονιάς, παρεμβάσεις σε εργατικούς και κοινωνικούς χώρους, θεωρούμε εξαιρετικά αναγκαία τόσο την κοινή δράση όλων των αγωνιζόμενων συλλογικοτήτων και κατοίκων όσο και την ενίσχυση των λαϊκών διεκδικήσεων με την οικοδόμηση σε κάθε περιοχή μορφών λαϊκής αυτοοργάνωσης και αγώνα, αναγκαίων κοινωνικών όρων για την αποτροπή της παράδοσης του χώρου του Ελληνικού στο κατασκευαστικό κεφάλαιο και για την απόδοσή του για τις ανάγκες των κατοίκων και του φυσικού περιβάλλοντος. Αγώνας συνδεδεμένος με την εναντίωση στις διαδικασίες του fast track και του ξεπουλήματος της δημόσια περιουσίας και γενικότερα συνδεδεμένος με ένα κίνημα ρήξης με τις αντιλαϊκές πολιτικές κυβέρνησης/ΕΕ/ΔΝΤ και ανατροπής τους.

Για αυτό εκτιμούμε ότι είναι αναγκαία η έκφραση και συγκρότηση σε δράση της παραπάνω αντίληψης με τη δημιουργία μιας ανοιχτής, δημοκρατικής, αγωνιζόμενης Πρωτοβουλίας που θα συμβάλλει στο μαζικό λαϊκό αγώνα για το Ελληνικό. Το παραπάνω πλαίσιο, θέτουμε σε ανοικτή συζήτηση-συνέλευση και κρίση κατά τη διαδικασία συγκρότησης της Πρωτοβουλίας.

Καλούμε κάθε αγωνιζόμενη συλλογικότητα να συμμετέχει και να στηρίξει τη συγκρότηση της Πρωτοβουλίας και κάθε κάτοικο, που αποδέχεται αυτή την αναγκαιότητα, να συμμετέχει ισότιμα σε αυτήν.

ανοιχτή εκδήλωση – συνέλευση
την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/5, 7:00μ.μ., πλατεία Σουρμένων
για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας
διεκδίκησης του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού

το αεροδρόμιο ανήκει στο λαό

Αγωνιστική Κίνηση «Αντί-ΘΕΣΕΙΣ» Αγία Βαρβάρα
Ανεξάρτητη Κίνηση Αριστερών Πεντέλης
Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας
Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική
Ανυπόταχτη Πετρούπολη
Αριστερή Αντικαπιταλιστική Κίνηση Πειραιά – Ανταρσία στο Λιμάνι
Αριστερή Κίνηση Περιστερίου
Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας
Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα
Εκτός Σχεδίου – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία
Εκτός των Τειχών – Αριστερή Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση Αμαρουσίου
Μαχόμενη Αριστερή Δύναμη Ανατροπής Δάφνης-Υμηττού
Μια Πόλη Ανάποδα – Αριστερή Παρέμβαση στους δρόμους της Νέας Σμύρνης
Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια

Οι μαζικές απολύσεις αναδεικνύονται ως η πιο σκληρή όψη της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Πλήττονται κυρίως κλάδοι, όπως οι εργάτες στην κλωστοϋφαντουργία   (κινητοποιήσεις Λαναρά) και σε μεγάλο βαθμό ο κλάδος της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών (απολύσεις σε Siemens και Teleperformance, πτωχεύσεις σε Λανέτ, Altec, Teledom). Στην Καλλιθέα, συγκεκριμένα, η Forthnet απέλυσε 2 εργαζομένους λίγες μέρες πριν συγκροτηθεί επιχειρησιακό σωματείο στην εταιρεία.

Είναι μονόδρομος για την εργοδοσία, μπροστά στο φάσμα της συμπίεσης των κερδών των εταιρειών, η ελαστικοποίηση των ωραρίων, η παγίωση υπερωριών, η μείωση των ρεπό και αδειών των εργαζομένων και η διαμόρφωση ενός εργαζομένου πειθήνιου και αναλώσιμου, προκειμένου να διατηρεί και να μεγιστοποιεί τα κέρδη της. Επιπλέον, απαραίτητος όρος για την υλοποίηση αυτής της εργοδοτικής πρακτικής, είναι η ποινικοποίηση οποιασδήποτε συνδικαλιστικής δράσης (συγκρότηση σωματείων – επιτροπών),  προκειμένου να αφαιρεθεί οποιαδήποτε δυνατότητα διαμόρφωσης αντιστάσεων και διεκδικήσεων.

Η Κ. Κούνεβα δέχτηκε δολοφονική επίθεση από την εργοδοτική τρομοκρατία επειδή ήταν μια εργάτρια με έντονη συνδικαλιστική δράση. Διεκδικούσε τα αυτονόητα δικαιώματα των εργατών και εργατριών σ’ ένα καθεστώς σύγχρονου δουλεμπορίου. Με αφορμή αυτή την επίθεση, το σωματείο της ΠΕΚΟΠ πρωτοστάτησε στη δημιουργία μιας «Πρωτοβουλίας», που σήμερα αριθμεί 100 σωματεία και διοργάνωσε μαζικές πορείες και προέβη σε μια σειρά από επιτυχημένες παρεμβάσεις σε επιθεωρήσεις εργασίας και οργανισμούς.

Σε αυτό το φόντο, σημειώθηκαν ελπιδοφόρες διεργασίες, ιδρύθηκαν νέα επιχειρησιακά σωματεία (Vodafone, Altec, Forthnet). Έγιναν αγώνες και απεργίες (Intracom, Altec, Wind) που σε πολλές περιπτώσεις οδήγησαν την εργοδοσία σε υποχώρηση. Η δράση όμως της πρωτοβουλίας των σωματείων βρήκε απέναντί της τη ΓΣΕΕ και  την ένοχη σιωπή της για τις εργολαβικές–δουλεμπορικές εταιρείες, αλλά και τις απαράδεκτες ανακοινώσεις του προέδρου της που συκοφαντούσαν τις κινητοποιήσεις.

Όλες αυτές οι ενέργειες, οι δράσεις και οι πρωτοβουλίες των εργαζομένων δείχνουν το δρόμο της αντίστασης. Η εργοδοσία θα βρει μπροστά της το λαό της Καλλιθέας.

Στηρίζουμε τους εργαζομένους που παλεύουν για:

• Αύξηση μισθών και επιδομάτων. Κατώτερος μισθός τα 1400€. Απόδοση όλων των επιδομάτων/υπερωριών.
• Απαγόρευση των απολύσεων.
• Κατάργηση ελαστικών σχέσεων εργασίας.
• Ασφαλιστικά ταμεία υγιή για τους εργαζόμενους.
• Δυνατότητα ελεύθερου συνδικαλισμού στους χώρους δουλειάς.
• Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. Να πάρουν πίσω τα σχέδια τους για επιβολή ενός σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα.

Παίρνουμε την πρωτοβουλία γι’ αυτή τη συζήτηση του κόσμου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην περιοχή μας, για να συζητήσουμε την εκτίμηση για την εξέγερση του Δεκέμβρη και την καπιταλιστική κρίση, τις προοπτικές του αγώνα και τις αναγκαίες πολιτικές προτάσεις για την συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς

Η συζήτηση αυτή, μαζί με όλες τις άλλες που θα γίνουν σε ολόκληρη τη χώρα, θα διαμορφώσουν τη βάση και το περιεχόμενο μιας κεντρικής πανελλαδικής συνέλευσης για τη συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, που θα γίνει στις 22 Μάρτη.

Καλούμε όσους και όσες μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες να έρθουν και να συμβάλουν σ’ αυτή την προσπάθεια

Συνέλευση – Συζήτηση

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά

μπροστά στην κρίση και την εξέγερση

Τρίτη 17 Μαρτίου 7μμ

Δημαρχείο Καλλιθέας

Η Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση καταγγέλλει το νέο κουκούλωμα κτηνώδους αστυνομικής βίας, που επιχειρείται με την απαλλακτική ΕΔΕ για τους αστυνομικούς του ΑΤ Καλλιθέας που κακοποίησαν βάναυσα, τον Μάιο του 2007, τον Χρήστο Χρονόπουλο, άτομο με προβλήματα ψυχικής υγείας, προκαλώντας του ανεπανόρθωτες εγκεφαλικές βλάβες, από τις οποίες κινδύνευσε σοβαρά η ζωή του και λόγω των οποίων και έχει καταστεί πλήρως ανάπηρος.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Τύπου (Ελευθεροτυπία 6-2-09), η ΕΔΕ που διενεργήθηκε, στέλνει, για μιαν ακόμη φορά, την υπόθεση στο αρχείο, αφού ‘δεν προέκυψε και η παραμικρή υπόνοια ενοχής και πειθαρχικής ευθύνης εις βάρος κανενός αστυνομικού’. Οτι ο Χρονόπουλος μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση, με περιπολικό από το ΑΤ στο «Θριάσιο», απ΄ όπου (μετά από 2 μήνες στην Εντατική και επακόλουθη μακρόχρονη νοσηλεία) βγήκε με σοβαρότατες και αμετάστρεπτες σωματικές και νοητικές αναπηρίες, είναι ‘ανεξήγητο’: προφανώς και πάλι ‘μόνος του χτύπησε’, ‘μόνος του έπαθε κρανιοεγκεφαλική κάκωση’, ‘αυτός φταίει που έμεινε σοβαρά και μόνιμα ανάπηρος’..

Αν και η υπόθεση εκκρεμεί ποινικά ενόψει τη δίκης που θα γίνει (αλλά που, χαρακτηριστικά, αργεί πολύ να γίνει), οι προθέσεις είναι σαφείς. Αυτοί που διενέργησαν την ΕΔΕ αγνόησαν όχι μόνο τις καταθέσεις των συγγενών (και τις μαρτυρίες ότι, όταν συνελήφθη, ήταν καλά στη σωματική υγεία), όχι μόνο την ‘κοινή λογική’ που δείχνει, ακόμα και για τον πιο αδαή, την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην κακοποίηση του Χρονόπουλου, αλλά και την αυτεπάγγελτη δίωξη που άσκησε ο εισαγγελέας.

Το νέο κουκούλωμα που επιχειρείται μέσα σε μια περίοδο που η αστυνομία είναι τελείως έκθετη, διάτρητη και κατεξευτελισμένη από τον απροκάλυπτο τρόπο με τον οποίο η ηγεσία της συγκαλύπτει την βαναυσότητα και τις δολοφονικές ενέργειες των μελών της – ενέργειες τις οποίες, εν τέλει, αυτή η ηγεσία, με αυτή τη συμπεριφορά της, καθοδηγεί και ενθαρρύνει – είναι ένα ακόμα σημάδι που δείχνει ότι η πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛΑΣ και η κυβέρνηση έχουν αποφασίσει να φτάσουν την αστυνομική βαρβαρότητα, απέναντι σε όλη την κοινωνία, μέχρι τα άκρα.

Η περίπτωση Χρονόπουλου πρέπει να σημάνει πραγματική εξέγερση : η αστυνομική βία κατά των ψυχικά πασχόντων είναι καθημερινή και πραγματοποιείται ως ρουτίνα.

Σαν το Χρονόπουλο, δεκάδες ψυχικά πάσχοντες πέφτουν καθημερινά θύματα ενός βάρβαρου κοινωνικού και ψυχιατρικού συστήματος, ενός συστήματος που έχει αναθέσει στην αστυνομία να εκτελεί εισαγγελικές παραγγελίες για μεταγωγή στα ψυχιατρεία και στις ψυχιατρικές κλινικές για εξέταση και εγκλεισμό. Η βία που ασκείται είναι, συχνά, άνευ προηγουμένου. Είναι οι μόνοι ασθενείς που τους πηγαίνουν στο γιατρό με χειροπέδες. Συχνά, για να μπουν αυτές οι χειροπέδες έχει προηγούμενα ασκηθεί η γνώριμη σε όλους μας αστυνομική βία. Ενίοτε τα σημάδια στο σώμα και στο πρόσωπο του ασθενή είναι εμφανή.

Σε άλλες περιπτώσεις, ιδιαίτερα στην επαρχία ο ψυχικά πάσχων μπορεί να μείνει για μέρες στο κρατητήριο μέχρι να βρεθεί διαθέσιμη αστυνομική συνοδεία για να τον μεταφέρει στην πλησιέστερη (συνήθως πολύ απόμακρη) ψυχιατρική μονάδα.

Δεν μιλάμε για την ιδρυματική βία, στη βάση της οποίας εξακολουθεί να λειτουργεί ένα βάρβαρο και αναχρονιστικό ψυχιατρικό σύστημα – μιλάμε για τη βία που υφίστανται μέχρι να εγκλεισθούν σ΄ αυτό.

Όπως η περίπτωση του Αλέξη Γρηγορόπουλου, της Κωνσταντίνας Κούνεβα και των μεταναστών που δολοφονούνται και βάναυσα κακοποιούνται, έτσι και η περίπτωση του Χρήστου Χρονόπουλου πρέπει να σημάνει συναγερμό: καλούμε όλες τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα και ενάντια στην αστυνομική βαρβαρότητα, όλους τους εργαζόμενους στο χώρο της ψυχικής υγείας, τις κινήσεις, τις ομάδες και τους συλλόγους ‘ληπτών των υπηρεσιών’ και οικογενειών για κοινό συντονισμό και οργάνωση της αντίδρασης του κινήματος ενάντια στο νέο κουκούλωμα.

14-2-09

Εδώ και μερικά χρόνια, Δήμαρχος/Δημοτικές παρατάξεις, κράτος και εφοπλιστές, έχουν αρχίσει να κάνουν σχέδια για το μέλλον της υποβαθμισμένης περιοχής του παλιού ιπποδρόμου. Μια περιοχή με μηδενικό πράσινο, με άχρηστα Ολυμπιακά έργα της μεγάλης φιέστας του 2004, έργα που δεν υπάρχει πρόσβαση για εμάς τους κατοίκους της περιοχής, έργα που ερίζουν πολλοί μνηστήρες για την εμπορευματική εκμετάλλευσή τους.

Σε ένα κυκεώνα υπόγειων διαβουλεύσεων Δήμου-Κράτους-Ιδρύματος Νιάρχου, το τελευταίο διάστημα ξεκίνησε η παρουσίαση των σχεδίων ανάπλασης του χώρου της παραλίας της Καλλιθέας/Αλίμου/Πειραιά. Το πρώτο ερώτημα που αναδύεται είναι το εξής: Ποιος ερωτήθηκε ή τοποθετήθηκε για αυτό από τους κατοίκους; Ποιος είπε την ΑΛΗΘΕΙΑ στους κατοίκους της εκεί περιοχής ότι θα αυξηθεί ο συντελεστής δόμησης, ότι θα πνιγούν στην σκόνη λόγω έργων, ότι θα χαραχθούν νέοι δρόμοι εις βάρος ελεύθερων και ιδιόκτητων χώρων; εγγυήθηκε στους κατοίκους της Καλλιθέας ότι όλα τα κτίσματα θα είναι ελεύθερα για την πρόσβαση μας σε αυτά?

Κράτος και Δήμος, προστατεύουν τα συμφέροντα του Καλλιθεώτη? ΟΧΙ! Υπερασπίζονται με δηλώσεις το ίδρυμα Νιάρχου, παρουσιάζοντας το σαν «ευεργέτη» και το σχέδια για κτίσιμο Λυρικής Σκηνής και Εθνικής Βιβλιοθήκης ως «στολίδι» και «καμάρι» για την περιοχή… Η πραγματικότητα όμως είναι, ότι το αίτημα των κατοίκων δεν είναι η εκλεπτυσμένη αισθητική της όπερας, αλλά χώροι πρασίνου και πάρκα που θα αναβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής και της καθημερινότητάς τους και η δυνατότητα για την ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία των Τζιτζιφιών…

Το μεγαλεπίβολο σχέδιο των αρχιτεκτόνων/εργολάβων/γραφείων επενοικίασης εργατών προβλέπει εκσκαφές, επιχωματώσεις, μπάζωμα του προβληματικού χώρου του ιπποδρόμου, μια πανάκριβη υπερπαραγωγή για την οποία ο λαός της Καλλιθέας δεν έχει λόγο.

Απαιτούμε από το Κράτος και τις Δημοτικές αρχές, να εγκαταλείψουν τα περιβαλλοντοκτόνα σχέδια που έχουν καταστρώσει σε αγαστή συνεργασία με τους «πεφωτισμένους» αρχιτέκτονες του εξωτερικού και να αναλάβουν εξολοκλήρου το κόστος για τη δημιουργία χώρου υψηλού πρασίνου και τη δεντροφύτευση και όχι την τοποθέτηση του υδροβόρου και χαμηλής παραγωγής οξυγόνου χλοοτάπητα.

Στην κατεύθυνση εμπορευματικής αξιοποίησης του Ιπποδρόμου, που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των επιθετικών κινήσεων κράτους και κεφαλαίου σε μια σειρά από γειτονιές (Πάρκο Κύπρου και Πατησίων, Βίλα Ζωγράφου), υπάρχει μόνο ο δρόμος των συλλογικών αντιστάσεων και των μαζικών κινητοποιήσεων. Αναλαμβάνοντας την κατάσταση στα χέρια τους οι κάτοικοι της Καλλιθέας, όπως έχει δείξει η εμπειρία κινημάτων άλλων πόλεων μπορούν να κερδίσουν.

Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας

Στους δρόμους θα σπάσουμε την τρομοκρατία

Το βράδυ της 24^ης Φεβρουαρίου και ενώ ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης είχε ανοιχτή εκδήλωση, «άγνωστοι» χτύπησαν με χειροβομβίδα το Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια. Η δολοφονική επίθεση δεν είχε θύματα απο καθαρή τύχη, αφού το κτίριο διέθετε διπλο τζάμι με αποτέλεσμα η χειροβομβίδα να εκραγεί στην ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο. Το Στέκι Μεταναστών αποτελεί σημείο αναφοράς διαφόρων κινηματικών συλλογικοτήτων και θεωρούμε ότι η επιλογή του στόχου δεν είναι τυχαία.

Οι παρακρατικοί μηχανισμοί λειτούργησαν ακόμα μία φορά ως το μακρύ χέρι του κράτους. Η συγκεκριμένη επίθεση αποτελεί συνέχεια και αποκορύφωμα μιας σειράς από παρακρατικές και φασιστικές δολοφονικές ενέργειες που έγιναν το τελευταίο χρονικό διάστημα, σε μια περίοδο δηλαδή ανάπτυξης των κινηματικών αντιστάσεων (φοιτητικό κίνημα 2006-07, κινητοποιήσεις δασκάλων, διεκδικήσεις τοπικών κινημάτων, εξέγερση Δεκέμβρη), και έχει ως αδιαμφισβήτητο στόχο την κατατρομοκράτηση του κινητοποιημένου δυναμικού, στο βαθμό που δεν ήταν δυνατό να ενσωματωθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις από τους μηχανισμούς του κράτους. Η δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα, οι εμπρησμοί σε στέκια γειτονιών που αποτελούν κέντρο-αναφορά πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών (Ζωγράφου, Πετράλωνα, Γλυφάδα), πρόσφατα σε φοιτητικά στέκια και τέλος το χτύπημα της περασμένης Τρίτης, αποτελούν μόνο μερικές από τις πιο ενδεικτικές περιπτώσεις της παραπάνω κατεύθυνσης.

Η επίθεση στο Στέκι Μεταναστών είναι υπόθεση όλων μας γιʼαυτό και εκφράζουμε την αμέριστη συμπαρασταση μας. Επειδή όμως την επόμενη φορα το τζάμι δεν θα είναι διπλό, και ίσως η επόμενη επίθεση δεν είναι μακριά μας, είναι απαραίτητο να εκφράσουμε και την έμπρακτη αλληλεγγύη μας, ώστε να απονομιμοποιηθούν και να απομονωθούν πλατιά. Γιʼαυτό και καλούμε όλους να συμμετάσχουν στις κινητοποιησεις που εχουν ανακοινωθεί:

1.Τρίτη πρωί (03.02) στις 9:00 συγκέντρωση στο Εφετείο (Λουκάρεως δίπλα στον Άρειο Πάγο) όπου δικάζεται ο φασίστας Περίανδρος για την απόπειρα δολοφονίας του Κουσουρή.

2. Τρίτη βράδυ στις 8:00 νέα συνέλευση στο Πολυτεχνείο.

3. Πέμπτη στις 6:00 συλλαλητήριο στα Προπύλαια.

Τα κινήματα δεν καταστέλλονται-δεν τρομοκρατούνται! Ούτε Βήμα Πίσω !

Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας