Exporters From Japan
Wholesale exporters from Japan   Company Established 1983
CARVIEW
Select Language
]]> https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/24/163/feed/ 5 163 anotitlestory A qui la faute https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/23/155/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/23/155/#respond Thu, 23 Feb 2012 21:37:55 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/23/155/ Ο Κηπος της Φοιβης:
Τις πταίει; Έκαψες μόλις τη βιβλιοθήκη; – Ναι. Της έβαλα μπουρλότο. – Μα είναι έγκλημα πρωτοφανές! Έγκλημα κατά του ίδιου σου του εαυτού άθλιε! Σκότωσες την ηλιαχτίδα της ψυχής σου! Έσβησες τον πυρσό που σου έδειχνε το δρόμο! Αυτό που σαν τρελός και λυσσασμένος τόλμησες να κάψεις, Είναι περιουσία, θησαυρός, προίκα, κληρονομιά σου Τα βιβλία,…]]>

Ένα συγκλονιστικό κείμενο από το Victor Hugo, σε ένα πανέμορφο blog!

Φοίβη's avatarΟ Κηπος της Φοιβης

Τις πταίει;

Έκαψες μόλις τη βιβλιοθήκη;
– Ναι. Της έβαλα μπουρλότο.
– Μα είναι έγκλημα πρωτοφανές!
Έγκλημα κατά του ίδιου σου του εαυτού άθλιε!
Σκότωσες την ηλιαχτίδα της ψυχής σου!
Έσβησες τον πυρσό που σου έδειχνε το δρόμο!
Αυτό που σαν τρελός και λυσσασμένος τόλμησες να κάψεις,
Είναι περιουσία, θησαυρός, προίκα, κληρονομιά σου
Τα βιβλία, εχθροί του άρχοντα, είναι το πλεονέκτημά σου
Τα βιβλία που πάντα πήραν το μέρος σου και σε υπεράσπισαν.
Η βιβλιοθήκη είναι μια εκδήλωση πίστης
Των γενεών που μέσα από το σκοτάδι
Μαρτυρούν πως το ξημέρωμα δεν θ’ αργήσει.
Αν είναι δυνατόν! Μέσα στης αλήθειας το αξιοσέβαστο απόθεμα,
Στ’ αριστουργήματα που βρίθουν από κεραυνούς και καθαρότητα,
Σ’ αυτό το αιώνιο αρχείο που διαφυλάττει το χρόνο,
Στις περασμένες εποχές, στους αρχαίους, στην ιστορία
Στο παρελθόν που συλλαβίζει το μέλλον,
Σ’ αυτό που άρχισε κάποτε για να μην τελειώσει ποτέ,
Μέσα στους ποιητές! Αν είναι δυνατόν, μέσα σ’…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 358 επιπλέον λέξεις

]]> https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/23/155/feed/ 0 155 anotitlestory .3. Πεπρωμένο ή τύχη; https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/21/chapter3/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/21/chapter3/#respond Tue, 21 Feb 2012 19:10:25 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/?p=144 Πιστεύεις στο πεπρωμένο; Ή μήπως  στην τύχη;

Υπάρχει έρωτας με την πρώτη ματιά; Ή μήπως με την εκατοστή πρώτη;

—-

Πάντα είναι ενδιαφέρουσα η ανάλυση μιας πρώτης γνωριμίας.

Είτε πρόκειται για μετέπειτα φιλία, είτε για επαγγελματική συνεργασία, είτε ακόμη και για ερωτική σχέση.

Έχει ενδιαφέρον γιατί πολύ σπάνια, εκείνη τη στιγμή, έχεις γνώση (ή έστω διαίσθηση) της εξέλιξης των πραγμάτων.

Έχει ενδιαφέρον γιατί βλέπεις ανθρώπους με διαφορετικά βιώματα, διαφορετικές αντιλήψεις & απόψεις, διαφορετικά υπόβαθρα & χαρακτηριστικά να προσπαθούν να βρουν στο άλλο πρόσωπο κάτι που τους μοιάζει ή τους λείπει.

Έχει ενδιαφέρον γιατί μέσα απ’ αυτή την αέναη διαδικασία, καταλήγεις, εν τέλει, να ανακαλύπτεις & να διαμορφώνεις περαιτέρω τον ίδιο σου τον εαυτό.

Έχει ενδιαφέρον γιατί κοιτώντας πίσω στην αρχή κάθε γνωριμίας που έκανες, διαπιστώνεις ότι έχουν αλλάξει πάρα πολλά…

O Alejandro ήταν εμφανώς τρακαρισμένος στην πρώτη του μέρα ως ακαδημαϊκός πολίτης στο πανεπιστήμιο του Buenos Aires.

Ένιωθε έξω απ’ τα νερά του.

Ήταν η πρώτη φορά, μετά από τόσα χρόνια σε οικείο περιβάλλον, που ένιωθε πως πλέον είναι «μόνος του», εκεί έξω, να παλέψει ο ίδιος για τον εαυτό του. Ο επίπονος & σκληρός αγώνας του όλα αυτά τα χρόνια είχε δικαιωθεί και είχε εισαχθεί από τους πρώτους στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Θετικών Επιστημών του Buenos Aires.

Μια νέα σελίδα ανοιγόταν μπροστά του & το ένιωθε, παρά το φόβο για το άγνωστο…

Οι φωνές στο φουαγιέ του Πανεπιστημίου γέμιζαν το χώρο & αντηχούσαν δεκάδες, εκατοντάδες νέα όνειρα. Ήταν η μέρα των εγγραφών στις σχολές. Μπορείς να φανταστείς πόσες νέες γνωριμίες γίνονται εκείνη τη μέρα; Πόσες ζωές αλλάζουν;

Έχεις, όμως, αναλογιστεί και πόσα συμπτωματικά -ή μήπως όχι- γεγονότα έχουν μεσολαβήσει για να βρεθούν αυτοί οι άνθρωποι, αυτή ακριβώς τη μέρα, σε αυτό ακριβώς το μέρος;

Είναι πεπρωμένο ή απλή τύχη;

Οι όποιες παρέες του Alejandro -καλύτερα, οι γνωριμίες του- απ’ το σχολείο είχαν τραβήξει διαφορετικές πορείες.

Όλοι τους, αξιόλογοι μαθητές, πέρασαν με άνεση σε πολύ καλές σχολές, αλλά κανείς δε διάλεξε τη Φυσική ως τομέα ενασχόλησής του. Κάποιοι έφυγαν από το Buenos Aires για να σπουδάσουν σε άλλες μεγάλες ή μικρές πόλεις της Αργεντινής, οι περισσότεροι, όμως, έμειναν στη γενέτειρά τους.

Ο Alejandro δεν είχε κρατήσει επαφή με κανέναν τους, παρά μόνο τον κολλητό του Eugenio , με τον οποίο περνούσαν τα περισσότερα Κυριακάτικα απογεύματα στα τσιμέντα του Bombonera. Δεν ήταν ποτέ τόσο δεμένος με τους υπόλοιπους, παρά μόνο συνυπήρχαν στον ίδιο χώρο για πολλά χρόνια. Δεν τους ένωνε κάποιος συναισθηματικός δεσμός, παρά μόνο κοινά βιώματα. Και όσο πάλευε να διατηρήσει τη στιβαρή του εικόνα εξωτερικά, τόσο κλεινόταν στον εαυτό του, καταλήγοντας κενός.

Σαν ένα ντόνατ: συμπαγές στο περίβλημα, άδειο στο εσωτερικό…

Κι όμως, τόσο σύντομα, όλα αυτά θα άλλαζαν.

Γιατί την ίδια στιγμή, λίγα μέτρα παρακάτω στο τμήμα Οικονομικών, βίωνε τη δική της πρώτη μέρα στο Πανεπιστήμιο η κοπέλα που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή.

Τη λέγαν Angela.

Ήταν, επί 6 χρόνια, το κορίτσι του διπλανού θρανίου.

Πεπρωμένο;

Ή μήπως τύχη;

]]>
https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/21/chapter3/feed/ 0 144 anotitlestory tumblr_lz5745Fi6s1qlccb8o1_500
.2. Alejandro https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/chapter2/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/chapter2/#respond Mon, 20 Feb 2012 10:06:34 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/?p=46 Ο Alejandro ήταν ένα από εκείνα τα παιδιά που πάλεψαν σκληρά στα μαθητικά του χρόνια για να τα καταφέρει & να περάσει στο πανεπιστήμιο.

Μοναχοπαίδι, καλομαθημένο (ή κακομαθημένο, ανάλογα με την οπτική γωνία & το βαθμό επιείκιας του κριτή), μεγάλωσε στη Recoleta, μια καλή γειτονιά του Buenos Aires, μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, γεμάτο αγάπη & στενούς δεσμούς. Πέρασε και τα 12 χρόνια της μαθητκής ζωής του σε ιδιωτικό σχολείο του Buenos Aires, είχε πάντα ό,τι ήθελε και ακόμη περισσότερα. Δεν του έλειψε ποτέ τίποτε. Όλη του η παιδική ηλικία ήταν η ιδανική, αυτή που κάθε παιδί θα ονειρευόταν σε μια χώρα όπου πείνα & φτώχεια ήταν φαινόμενα πολύ συνηθισμένα. Δεν κολυμπούσε στα πλούτη η οικογένεια Bustamante. Ήταν η κλασική αστική οικογένεια, με αρκετές καταθέσεις για να τα βγάλει πέρα, να αναθρέψει σωστά το παιδί της, αλλά και να απολαύσει συγκεκριμένες προσιτές πολυτέλειες, όπως ένα εστιατόριο, μια βραδινή έξοδο, μια καλοκαιρινή παραθέριση.

Και φυσικά δώρα για τον Alejandro. Πολλά.

Ίσως με αυτό τον τρόπο να ευγνωμονούσαν την ανώτερη δύναμη που είχε βοηθήσει πριν 18 χρόνια να γίνει ομαλά ο τοκετός, ύστερα από μια δύσκολη εγκυμοσύνη. Την ίδια ανώτερη δύναμη που τον προστάτεψε στα πρώτα χρόνια της ζωής του, όταν ο ευαίσθητος οργανισμός του υπέφερε από συχνές ασθένειες. Την ίδια δύναμη που τιμούσαν μια φορά το χρόνο, επισκεπτόμενοι το γραφικό ξωκλήσι της επαρχίας Misiones, λίγο έξω από τη μικρή πόλη San Vicente, 1000 και πλέον χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Buenos Aires, προκειμένου να τηρήσουν το τάμα που είχαν κάνει.

Ο Alejandro τελείωσε αριστούχος από το σχολείο. Μαθητής-πρότυπο, συνεπής, επιμελής, στα όρια του σπασίκλα, ο οποίος πέρα από το διάβασμα, είχε μάτια μονάχα για το άλλο πάθος του: το ποδόσφαιρο. Κάτοικος της Recoleta, συνοικίας που συνορεύει με τη Boca, έδρα της ομάδας-θρύλου της Αργεντινής, της Boca Juniors, ο Alejandro δε θα μπορούσε παρά να υποστηρίζει με πάθος την ομάδα του μεγάλου Diego Maradona. Εκεί έβρισκε διέξοδο κάθε Κυριακή από το διάβασμά του. Ήταν το μοναδικό πράγμα που τον έκανε να αισθάνεται μέλος μιας κοινωνικής ομάδας, στην οποία να έχει ενεργό ρόλο. Στο σχολείο ήταν πάντα το παιδί-φάντασμα: που δε θα λοξοκοιτάξει την ώρα του μαθήματος, δε θα μιλήσει, δε θα αντιγράψει, δε θα κάνει καμιά ενέργεια πέραν των προκαθορισμένων και των απολύτως απαραίτητων, προκειμένου να συντήρησει την εικόνα του καλού μαθητή.

Αναπόφευκτα, το ποδόσφαιρο ήταν η διέξοδός του. Εκεί έκρυβε την εσωστρέφειά του, εκεί άνοιγε τον καλά κλεισμένο εσωτερικό του κόσμο και έδινε την ψυχή του. Ο αόρατος μαθητής του διπλανού θρανίου, τις Κυριακές γινόταν ένας ένθερμος οπαδός στο τσιμέντο του Bombonera. Εκεί μονάχα αυτοπροσδιοριζόταν. Ήταν αυτή η οχλαγωγία, το χάσιμο στη μέση ενός ανώνυμου πλήθους που τον βοηθούσε να νιώσει μικρό κομμάτι του. Για 90′ δεν ήταν το καθημερινό φλωράκι που είχε ως αυτοσκοπό τη βαθμοθηρία για να ικανοποιήσει τους γονείς του & να εκμαιεύσει την έγκρισή τους.

Ήταν ο εαυτός του.

Ήταν εκεί που διοχέτευε το πάθος του.

Η μπάλα είναι το όπιο του λαού για χιλιάδες, εκατομμύρια οπαδούς ανά τον κόσμο. Μέσα από το ποδόσφαιρο, κάθε κοινωνία, ειδικότερα η νεολαία, εκφράζει το πάθος της και ψάχνει κάτι που θα τη βοηθήσει να ξεχάσει τα καθημερινά προβλήματά της και να νιώσει περήφανη. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που κάθε σύμπτωμα, κάθε ανορθογραφία της καθημερινότητας συναντώνται αυτούσια και στο ποδόσφαιρο. Άλλωστε, η μπάλα είναι πιστή μικρογραφία της κοινωνίας. Ειδκότερα, όμως, στην Αργεντινή και ακόμη πιο συγκεκριμένα στο Buenos Aires, ο βασιλιάς των σπορ λατρεύεται με μανία, συχνά πάνω από το φυσιολογικό. Δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο να υπάρχουν επεισόδια και μάλιστα αιματηρά, ιδιαίτερα την περίοδο των clasico, των ντέρμπι μεταξύ της Boca Juniors και της μισητής River Plate. Προς αυτή την κατεύθυνση, σημαντικό ρόλο διαδραμάτιζε και το επίπεδο ζωής στη χώρα. Η Αργεντινή είχε μόλις χτυπηθεί από τις καταστροφικές συνέπειες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, είχε κυρήξει πτώχευση και έμπαινε σε ένα μεγάλο κύκλο ύφεσης και συρρίκνωσης, τόσο οικονομικής, όσο και κοινωνικής. Οι αναταράξεις, οι εξεγέρσεις και τα κοινωνικά φαινόμενα βίας, μοιραία, πέρασαν και στο ποδόσφαιρο.

Ο Alejandro, όμως, δεν άνηκε στην κατηγορία των στερημένων εφήβων. Η οικογένειά του είχε φροντίσει να θέσει γερές βάσεις κι έτσι δεν αντιμετώπισε πολλά προβλήματα. Αυτό βοήθησε στην απρόσκοπτη συνέχιση των σπουδών του όλα τα προηγούμενα χρόνια και του εξασφάλισε μια καλή, άνετη φοιτητική ζωή, από εδώ και πέρα. Ηταν η ώρα που ο έφηβος Alejandro, ο ντροπαλός και συνεσταλμένος σπασίκλας, θα έβγαινε έξω να παίξει μπάλα. Και αυτή τη φορά όχι κυριολεκτικά, όπως κάθε Κυριακή στο Bombonera, αλλά μεταφορικά.

Ήταν η ώρα που θα ενηλικιωνόταν…

]]>
https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/chapter2/feed/ 0 46 anotitlestory La_Bombonera
8 https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/107/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/107/#respond Mon, 20 Feb 2012 00:28:09 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/107/ Αναγεννημένη:
Κι αν σου μιλώ ψιθυριστά κι αν σ’ αγαπώ συλλαβιστά είναι που σε βλέπω στ’ όνειρό μου κάτι βράδια να με ντύνεις χάδια μεταξωτά. Είναι που φοβάμαι μην ξυπνήσω και σε χάσω μήπως σε ξεχάσω, οριστικά. Κι αν σου μιλώ με μια φωνή που δεν ακούν οι ουρανοί είναι που ‘χεις γίνει γελαστή φωτογραφία έγχρωμη…]]>

(..) Είναι που φοβάμαι
μην ξυπνήσω και σε χάσω
μήπως σε ξεχάσω, οριστικά. (..)

Stavrula's avatarΑναγεννημένη

Κι αν σου μιλώ ψιθυριστά
κι αν σ’ αγαπώ συλλαβιστά
είναι που σε βλέπω
στ’ όνειρό μου κάτι βράδια
να με ντύνεις χάδια μεταξωτά.
Είναι που φοβάμαι
μην ξυπνήσω και σε χάσω
μήπως σε ξεχάσω, οριστικά.

Κι αν σου μιλώ με μια φωνή
που δεν ακούν οι ουρανοί
είναι που ‘χεις γίνει
γελαστή φωτογραφία
έγχρωμη απουσία, όλο νερά.
Είναι που χαϊδεύω
το σακάκι σου τα βράδια
και φορώ τα χάδια, μαύρα κουμπιά.

Είναι που δε βρίσκω
σε κανένα μονοπάτι
ένα χαλικάκι του γυρισμού.

Δείτε την αρχική δημοσίευση

]]> https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/20/107/feed/ 0 107 anotitlestory Photos & Stuff https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/photos/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/photos/#comments Sun, 19 Feb 2012 13:00:54 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/?p=85

Δεν υπάρχει συμβιβασμός με κάποιο πεπρωμένο ή μοίρα...

Βιβλιοπωλείο Shakespeare & Company, Παρίσι

Βιλιοπωλείο "Ατλαντίς" - Σαντορίνη

Βιβλιοπωλείο "Ατλαντίς" - Σαντορίνη

Βιβλιοπωλείο «Ατλαντίς» – Σαντορίνη

Βιβλία & ψυχή

Η βιβλιοθήκη του George Lucas - Απλά μαγεία!

Μια ζεστή γωνιά...

Βιβλιοθήκη σε διαμέρισμα loft στο Παρίσι

Book atmosphere...

]]>
https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/photos/feed/ 4 85 anotitlestory rev-quotes-header 3929304231_6053a32e2b_z 4030519044_1394abe5ba_o Atlantis_05-640x426 Atlantis_01 Atlantis_07 tumblr_lz6vttbxMS1qlccb8o1_500 114138171776063790_xyngZh3s_c 5931330590_0b5f6c3ce8_z marie-claire-maison tumblr_lzrxxabokz1r26v8co1_500
Αποφθέγματα – Ρήσεις https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/quotes/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/quotes/#comments Sun, 19 Feb 2012 11:52:37 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/?p=68

Life is too important to take it seriously. ~ Oscar Wilde

Nothing is particularly hard if you divide it into small jobs. ~ Henry Ford.

Those who are lifting the world upward and onward are those who encourage more than criticize. ~ Elizabeth Harrison

Nobody can make you feel inferior without your permission. ~ Eleanor Roosevelt

Το ποτέ και το πάντα ποτέ δεν κράτησαν για πάντα.

Failure is the condiment that gives success its flavor. ~ Truman Capote

Nothing is more expensive than a missed opportunity. ~ H. Jackson Brown

Don’t go into business to get rich. Do it to enrich people. It will come back to you. ~ Stew Leonard

To be fond of learning is near to wisdom. ~ Confucius

The true measure of a man is how he treats someone who can do him absolutely no good. ~ Samuel Johnson

If you want to build high, you must dig deep. ~ Mongolian Proverb

Love doesn’t make the world go round; love is what makes the ride worthwhile. ~ Elizabeth Browning

Ή θα έχετε ελευθερία ή θα έχετε ησυχία. ~ Θουκυδίδης

Love all, trust a few, do wrong to none. ~ William Shakespeare

If you think you can win, you can win. Faith is necessary to victory. ~ William Hazlitt

It is better to write down something once than read it ten times.Japanese Proverb

Don’t find fault, find a remedy. ~ Henry Ford

Every action has its pleasures and its price. ~ Socrates

The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched – they must be felt with the heart. ~ Helen Keller

Better to do something imperfectly than to do nothing flawlessly. ~ Dr. Robert Schuller

God is not what you imagine or what you think you understand. If you understand you have failed. ~ Saint Augustine

Opinion is the medium between knowledge and ignorance. ~ Plato

Experience is the name everyone gives to their mistakes. ~ Oscar Wilde

We are all alike, on the inside. ~ Mark Twain

Hope is the dream of a waking man. ~ Aristotle

We don’t laugh because we’re happy – we’re happy because we laugh. ~ William James

The soul cannot think without pictures. ~ Aristotle

Be the change you want to see in the world.Mahatma Gandhi

Progress is impossible without change, and those who cannot change their minds cannot change anything. ~ George Bernard Shaw

Real knowledge is to know the extent of one’s ignorance. ~ Confucius

Μια λέξη κι όλα σώζονται. Μια λέξη κι όλα χάνονται. ~ A. Breton

Everyone is wise until he speaks.~ Irish Proverb

There is only one person who could ever make you happy, and that person is you. ~ David Burns

Happiness depends upon ourselves. ~ Aristotle

Change the changeable, accept the unchangeable, and remove yourself from the unacceptable. ~ Denis Waitley

The eye sees only what the mind is prepared to comprehend. ~ Henri Bergson

No one is useless in this world who lightens the burdens of another. ~ Charles Dickens

What you read when you don’t have to determines what you will be when you can’t help it. ~ Oscar Wilde

]]>
https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/quotes/feed/ 2 68 anotitlestory Life in the rain 35_10
ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – CAT PEOPLE(1942) https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/63/ https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/63/#respond Sun, 19 Feb 2012 11:00:55 +0000 https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/63/ Comics Trades!:
Από το 1942 μας έρχεται η ταινία στην οποία θα αναφερθούμε σήμερα. Είναι ένα από τα πρώτα φιλμ που συνδύασαν τον τρόμο και το μεταφυσικό, με την ατμόσφαιρα ενός φιλμ νουάρ και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Τόση, που να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για ένα φιλμ – οδηγό, πάνω στο οποίο βασίστηκαν εκατοντάδες…]]>

Ένα πάρα πολύ πλούσιο & ενδιαφέρον blog για comics, ταινίες & πολλά ακόμη!

Corto's avatarComics Trades!

Από το 1942 μας έρχεται η ταινία στην οποία θα αναφερθούμε σήμερα. Είναι ένα από τα πρώτα φιλμ που συνδύασαν τον τρόμο και το μεταφυσικό, με την ατμόσφαιρα ενός φιλμ νουάρ και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Τόση, που να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για ένα φιλμ – οδηγό, πάνω στο οποίο βασίστηκαν εκατοντάδες παρόμοιες παραγωγές. Η πρωτοτυπία του αλλά και ο υποδειγματικός και συνάμα ευρηματικός τρόπος, που γυρίστηκε από τον Jacques Tourneur, του δίνουν μια θέση στα μαθήματα κινηματογράφησης, σε όλες τις σχολές του πλανήτη! Είναι από τις ταινίες που βλέπεις και ξαναβλέπεις και πάλι σε ξαφνιάζουν! Έχουν κάθε φορά και κάτι νέο να σου πουν!

Καλημέρα και καλό μήνα φίλτατοι κομικσάδες και σινεφίλ! Πρώτο άρθρο για τον φετινό Φλεβάρη, ένα ακόμη ασπρόμαυρο, γοητευτικό αριστούργημα, από την δεκαετία του 1940 και τα φοβερά και τρομερά φιλμ νουάρ! Διαβάστε την παρουσίαση του, που όπως πάντα συνοδεύεται και αυτή από πλούσιο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 113 επιπλέον λέξεις

]]> https://anotitlestory.wordpress.com/2012/02/19/63/feed/ 0 63 anotitlestory
 
Original Source | Taken Source