Κλαδί ανθίζει
Όπως η αγάπη, πουΘέλει την Άνοιξη!
C: Ohara Koson
| CARVIEW |
Select Language
HTTP/2 200
content-type: text/html; charset=UTF-8
expires: Thu, 29 Jan 2026 08:31:16 GMT
date: Thu, 29 Jan 2026 08:31:16 GMT
cache-control: private, max-age=0
last-modified: Fri, 01 Nov 2024 06:21:32 GMT
etag: W/"65dca06cd22c25123af1b63c919a89aa52554945dc4fc0a25f8bc41eb1968095"
content-encoding: gzip
x-content-type-options: nosniff
x-xss-protection: 1; mode=block
content-length: 21228
server: GSE
alt-svc: h3=":443"; ma=2592000,h3-29=":443"; ma=2592000
Φτερό στον άνεμο
Ανοίγω, σφαλνώ το παράθυρο. Το περιστέρι πάντα εκεί. Κοντά το πέτρινο φουγάρο απ' όπου ξεχύνονται οι πιο διαφορετικές μυρουδιές: χορτόσουπας, καμένου ψωμιού, πετσιού.
Όταν κλείνει το παράθυρο και πέφτουν οι κουρτίνες φράζοντάς με από τον έξω κόσμο, ρωτιέμαι, "τι χρώμα έχει άραγες το περιστέρι;"
Αδύνατον ποτέ ν' αποκριθώ.
Άλλοτε λέω πως είναι άσπρο. Άλλοτε μπορώ να στοιχηματίσω πως είναι σταχτί, στο χρώμα κάπως της ψυχής μου και της πόρτας του σπιτιού μου• άλλοτε καφετί μ' άσπρες βούλες στην πλάτη και γενάκι στο λαιμό.
Ορμάω βιαστικά στο παράθυρο να βεβαιωθώ, παραμερίζω τις κουρτίνες, μα έχει κιόλας απλωθεί το σκοτάδι. Το ερημικό περιστέρι δε φαίνεται πουθενά• μόλις διακρίνω το σκοτεινό φουγάρο να ξεβγάζει καμιά κόκκινη σπίθα, που αφού γράψει μερικές ακατανόητες φράσεις στο μαύρο ουρανό, σβήνει και χάνεται στην παγωνιά.
Ε.Χ. Γονατά/Η Κρύπτη
Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2019
Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2019
ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Ανοίγω, σφαλνώ το παράθυρο. Το περιστέρι πάντα εκεί. Κοντά το πέτρινο φουγάρο απ' όπου ξεχύνονται οι πιο διαφορετικές μυρουδιές: χορτόσουπας, καμένου ψωμιού, πετσιού.
Όταν κλείνει το παράθυρο και πέφτουν οι κουρτίνες φράζοντάς με από τον έξω κόσμο, ρωτιέμαι, "τι χρώμα έχει άραγες το περιστέρι;"
Αδύνατον ποτέ ν' αποκριθώ.
Άλλοτε λέω πως είναι άσπρο. Άλλοτε μπορώ να στοιχηματίσω πως είναι σταχτί, στο χρώμα κάπως της ψυχής μου και της πόρτας του σπιτιού μου• άλλοτε καφετί μ' άσπρες βούλες στην πλάτη και γενάκι στο λαιμό.
Ορμάω βιαστικά στο παράθυρο να βεβαιωθώ, παραμερίζω τις κουρτίνες, μα έχει κιόλας απλωθεί το σκοτάδι. Το ερημικό περιστέρι δε φαίνεται πουθενά• μόλις διακρίνω το σκοτεινό φουγάρο να ξεβγάζει καμιά κόκκινη σπίθα, που αφού γράψει μερικές ακατανόητες φράσεις στο μαύρο ουρανό, σβήνει και χάνεται στην παγωνιά.
Ε.Χ. Γονατά/Η Κρύπτη
Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019
Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019
Xειμώνας...
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ;
Κάποιοι στέκονταν πλάι στο κιγκλίδωμα, δε φαίνονταν τα πρόσωπά τους, μα οι χειρονομίες τους ακαθόριστες σα να υποδηλώναν και κάτι άλλο, ω, φιλίες με πράγματα σκοτεινά και το παλιό φθαρμένο παλτό της Μαρίας με τα ξέφτια του μεγάλα σαν ορτανσίες, το σπίτι μισοφωτισμένο.
Οι πιο αληθινές ιστορίες είναι αυτές που δεν θα τις θυμάται κανείς.
Τάσος Λειβαδίτης/Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)