Αγρυπνία μιας πεθαμένης εφηβείας

carview.php?tsp=

Θα βγάλω κάποτε ένα βιβλίο που θα εξιστορεί πώς πέθανε ένας έφηβος πώς κόπηκε βαθιά πώς μάτωσε πώς ξεψύχησε και σάπισε άταφος ένας καθόλα αθώος.Μα, κυρίως, θα ονοματίζει τον φονιά.Δεν θα συνοδευτεί απόπαρουσιάσεις και δελτία τύπου η κυκλοφορία.Δεν θα γίνουν αναρτήσεις.Δεν θα γίνουν παραπομπές σε συνδέσμους ανεξάρτητων βιβλιοπωλείων και εκδοτικών οίκων.Δεν θα αποσπάσει βραβεία.Δεν θα … Συνεχίστε να διαβάζετε Αγρυπνία μιας πεθαμένης εφηβείας.

Κρόσι Ρόουντ

carview.php?tsp=

Στον Φώτη Δούσσο Δεν ήξερε από πια μεριά του δρόμου έπρεπε να κοιτάξει κι έτσι τον διέσχισε δίχως να κοιτάξει παρά μόνο ευθεία. Ακούστηκαν τα φρένα, κόρνες, φωνές και διαμαρτυρίες, τίποτα δεν ανέκοψε την πορεία του. Σταθερά ευθεία, το ένα πόδι μετά το άλλο, τα χέρια πεσμένα στα πλευρά του, το σακάκι ξεκούμπωτο, η γραβάτα … Συνεχίστε να διαβάζετε Κρόσι Ρόουντ.

Τροπική Άπνοια

carview.php?tsp=

Είν' ένας άνθρωπος ίδιος στην όψη με την ατάραχη επιφάνεια της θαλάσσης μέσα στην τροπική άπνοια• πάνω, τη διασχίζουν τρυφερά τα βαπόρια και μόνο φευγαλέα φτάνει σε κάποιον το αντιφέγγισμα ρημαγμένων ναυαγίων μόνο φευγαλέα φτάνει σε κάποιον η αίσθηση πως κάτω από τ' ατάραχα νερά ανοίγεται ολόκληρη η τάφρος των Μαριανών ίδια στην όψη με … Συνεχίστε να διαβάζετε Τροπική Άπνοια.

Πουλί

carview.php?tsp=

Θυμάσαιθυμάμαιτο λεύκωμα της Κυριακήςτην Κυριακή με τα γαλάζια μάτιακαι τα χοντρά γυαλιάκαι τα αυτοκόλλητα της Κάντι- Κάντικαι τα ζωγραφισμένα λουλουδάκιαθυμάσαιθυμάμαινα ακουμπάς λίγο το χέρι τηςκαθώς σου δίνει το λεύκωμαθυμάσαιτις ερωτήσειςθυμάμαι το φτερούγισμαπου έκοβε τον αέρα-μου-θυμάμαιαπό τις ερωτήσειςεκείνη που είχε το πιο γλυκό χαμόγελοπου έκοβε τον αέρα-μου-όπως οι φτερούγες των πουλιώνκαι το στόμα τηςμε τα σιδεράκια … Συνεχίστε να διαβάζετε Πουλί.

29. Απόκλιση

carview.php?tsp=

Ημέρα: 18η της 2ης περιόδου του 4ου κύκλου ερευνών της Νέας Εποχής Σταθερότητας Υπεύθυνος έρευνας: Δρ. Α. Λ. Χάξλεϋ (48 ετών) Υπεύθυνη πειράματος: Δρ. Ο. Λε Γκεν (63 ετών) Ζητούμενο προς διερεύνηση: συναισθηματικήσταθερότητα, πραότητα και διαχείριση παραβατικών συμπεριφορών στον κοινωνικόιστό και αντίθετα προς τις παγιωμένες προβολές της Ροής. Συνθήκη διεξαγωγής: τροφοδότηση του αντικειμένουμε ερεθίσματα που … Συνεχίστε να διαβάζετε 29. Απόκλιση.

3 παραλλαγές σε μία ερημιά

carview.php?tsp=

Τρεις παραλλαγές σε μία ερημιά είναι σαν να λέμε πεντέμισι τ' απόγευμα σε εργατική συνοικία, χειρόγραφη ερωτική επιστολή σε ινφλουένσερή να κλείνεις ένα ρόουντ τριπ γυρνώντας απ' τον ίδιο δρόμο.Τρεις παραλλαγές σε μία ερημιά είναι σαν να λέμετέσσερις τη νύχτα σε κρεβάτι χρόνιων εραστώνφωτογραφίες μέσα σε κουτί παπουτσιώνή να διασχίζεις για πρώτη φορά έναν δρόμο … Συνεχίστε να διαβάζετε 3 παραλλαγές σε μία ερημιά.

«Πες μας κάτι στο πνεύμα των ημερών ή μην μας πεις κουβέντα»

carview.php?tsp=

Το κρίστμας σπίριτ το σωστόδεν χρειάζεται επεξηγήσειςτο ξέρεις, το νιώθεις στατρίσβαθα της ψυχούλας σουτο τζόιπροφανώς, στην εποχή μαςδεν έχει νόημα να γράψειςοτιδήποτε για οποιουδήποτε το δράμα, δηλαδή τι;θα μας σοκάρεις; δεν μας σοκέρνειςμε ένα κλικ μπορώ να έχω στηνοθόνη της παλάμης μου ό,τι πιοαρρωστημένο παίζεται αυτή την εποχή, μέρα, ώραάσε τα δράματα των ανθρώπων,μέρες που … Συνεχίστε να διαβάζετε «Πες μας κάτι στο πνεύμα των ημερών ή μην μας πεις κουβέντα».

Πρώτα το φως

carview.php?tsp=

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγοςβέβαιααλλά υπάρχουμε και πεθαίνουμε ο έναςγια τον άλλοπολύ πριν κάποιος γράψει"κραταιά ως θάνατος αγάπη"απλώς και μόνοεπειδή μας βρήκετο χάραμα να περπατάμεαμίλητοι στη μέση του δρόμου.

Η λέξη για τον κόσμο

carview.php?tsp=

Έφυγα από κοντά σου γυρεύονταςνα μάθω τι είναι ο κόσμοςκι όταν έφτασα στ' απάτητα βουνάστάθηκα και ρώτησα ρώτησα τους νεκρούς θεούς των βουνώνκι αυτοί μου απάντησανη λέξη για τον κόσμο είναι δάσος ρώτησα τους νεκρούς θεούς των δασώνκι αυτοί μου απάντησανπάντα ο άνθρωπος είναι απάντησηρώτησα τους νεκρούς θεούς των ανθρώπωνμα εκείνοι δεν απάντησαν με λόγιαμόνο … Συνεχίστε να διαβάζετε Η λέξη για τον κόσμο.

28. Μέσα στη βοή της καταιγίδας

carview.php?tsp=

Γεμάτη η λεωφόρος και εκείνη καθισμένη στη θέση του συνοδηγού κοιτούσε τα φώτα να προσπερνάνε, τις ρεκλάμες των νυχτερινών κέντρων να χάνονται και το τζάμι να χαράζεται από μικρές, σκόρπιες σταγόνες, τυχεροί είμαστε, είπε εκείνος καθώς οδηγούσε, λίγο ακόμα και θα μας έπιανε η καταιγίδα στον δρόμο, πιστεύω θα είμαστε σπίτι πριν ξεσπάσει για τα … Συνεχίστε να διαβάζετε 28. Μέσα στη βοή της καταιγίδας.